خبرنگاران ایران

خبرنگاران ایران -حدود 16 سال پیش بود که گروهی از زنان خبرنگار آمریکا اقدام به برپایی نخستین کنفرانس بین ‌المللی ویژه زنان روزنامه ‌نگار کردند. این کنفرانس که در واشنگتن برگذار شد، با سرعتی غیرقابل تصور ماهیت خود را از مجمعی متمرکز بر تکنولوژی ‌های درحال گذار و موانع جنسیتی در محیط کار، به فرصتی برای به اشتراک گذاشتن تجربیات سخت و متمایز حرفه روزنامه ‌نگاری تغییر داد. در واقع موضوع سختی های کار روزنامه نگاری برای زنان تبدیل به هسته ‌ی اصلی گفتارهایی شد که شرکت کنندگان مایل به صحبت و گفت و گو درباره آن بودند.

خبرنگاران ایران-تمرکز اطلاع رسانی در پایتخت ایران تقریبا بر کسی پوشیده نیست به گونه ای که فضای اطلاع رسانی در آن کاملا به وابسته به تهران است. در تاریخ مطبوعات ایران تقریبا هیچ نشریه سراسری معتبری که نیرو و محل اداره آن جایی غیر از تهران باشد دیده نشده است . آیا این موضوع موجب کمرنگ شدن توجه به مطبوعات محلی ایران نشده است ؟ آیا در این میان خبرنگاران محلی ومشکلات خود و روزنامه هایشان نادیده گرفته نشده اند ؟ روزنامه نگاران در این شهرها چگونه کار می کنند و چگونه در سانسور خبری و کم توجهی رسانه ها روزگار می گذرانند ؟ آیا این موضوع آنها را در معرض خطر بیشتری از سوی حاکمیت قرار نمی دهد ؟»

خبرنگاران ایران -ایران از معدود کشورهایی است که نه تنها تعداد روزنامه های ورزشی در آن زیادند بلکه می توان گفت چیزی به نام روزنامه ی صرفا ورزشی دارد . حتی در کشورهای پیشرفته نیز وقایع ورزشی تنها صفحه ای از روزنامه ها را به خود اختصاص میدهدو معمولا اخبار ورزشی به صورت هفته نامه منتشر می شوند. اگر به دکه های روزنامه فروشی مراجعه کنید با روزنامه های ورزشی زیادی مواجه می شوید نظیر ؛ خبر ورزشی ، گل ، پرسپولیس ، استقلال ، پیروزی ، ایران ورزشی ، تماشا ، البرز ...روزنامه های ورزشی در ایران بیشتر مباحث فوتبال را دنبال می کنند و در واقع آنهارا باید روزنامه های فوتبال تلقی کرد چرا که درصد اندکی از مطالب این روزنامه ها به ورزش های دیگر اختصاص دارد و در برخی این اخبار اصلا وجود ندارد .

خبرنگاران ایران -آژانس خبری «ژین»(JİNHA) که دفتر آن در استان دیاربکر ترکیه واقع است، اولین خبرگزاری زنانه این کشور محسوب می‌شود. نیروهای شاغل در این خبرگزاری، از تصویربردار تا سردبیر، همگی زن هستند. ویرجینیا وولف گفته بود: «و می‌نویسیم. می‌نویسیم بدون اینکه قضاوت مردان برای‌مان اهمیتی داشته باشد.» خبرنگاران زن دیاربکر هم می‌گویند: «ما داریم زبان رسانه را تغییر می‌دهیم و با این کار فصل جدیدی را در تجارب رسانه‌ای جهان رقم خواهیم زد.»«رسانه‌ها باعث ایجاد و استحکام سامانه‌های زبانی در جامعه می‌شوند و زبانی که تا کنون توسط رسانه‌ها در حال بازتولید بوده، زبانی است جنسیت‌محور.» این را مدیر بخش ترکی خبرگزاری گفته، می‌افزاید: «ما قصد تغییر این وضعیت را داریم.

خبرنگاران ایران- شاید اگر به طور جدا واژه های «قیف» ، «قیف وارونه»، «الماس» و «تونل» را بشنویم متوجه ارتباط آن ها با دنیای روزنامه نگاری نشویم اما این ها سبک هایی هستند که در کلاس های روزنامه نگاری نوین برای بخش مصاحبه معرفی می شوند. می گویند مصاحبه کردن یک هنر است و فردی که این هنر را به خوبی بتواند ثبت کند یک هنرمند. خبرنگار باید در زمان مصاحبه تمام هنرمندی خود را به کار بندد تا مصاحبه شونده را ترغیب به دادن اطلاعات کند. اطلاعاتی که افشای آن می تواند تاثیر گذار باشد. در دنیا خبرنگاران چهره ای وجود دارد که تنها با مصاحبه هایشان معروف شده اند. گویی اوج هنرمندی خود را در یافتن سوژه یا مصاحبه شونده و در نهایت نحوه سوال پرسیدن خرج کرده اند. اوریانا فالاچی، لری کینگ حتی کریستین امانپور و ... خبرنگارانی هستند که هنر مصاحبه کردن را دارند.

خبرنگاران ایران -زنان روزنامه نگار در ایران در بهترین شرایط تا دبیری یک سرویس پیشرفت می کنند مگر آنکه خود امتیاز یک نشریه را داشته باشند که این تعداد نیز انگشت شمار است. اساسا در تقسیم بندی مدیران زن و مرد، کفه ترازو به سمت مردان میل دارد. متاسفانه در تنها موردی که تفاوتی بین زن و مرد روزنامه نگار نیست توبیخ و زندانی شدن آنها است.»از مجموعه روزنامه های تازه انتشار همچون روزنامه بهار، شرق و روزنامه اعتماد که البته مدت زمانی از انتشار دوباره آن می گذرد تنها اداره سرویس هنری روزنامه بهار و سرویس اجتماعی روزنامه شرق و همچنین گروه اجتماعی و سیاسی روزنامه اعتماد بر عهده زنان است که در مجموع مدیریت این روزنامه ها سهم بسیار ناچیزی محسوب می شود.

خبرنگاران ایران- آیا ارزش کار خبرنگاران زن به مانند خبرنگاران مرد است؟ از تحریریه های ایران خارج می شویم و به تحریریه های توسعه یافته ایالات متحده آمریکا می رویم. «سوزان ایرید» گزارشگر با تجربه رسانه های آمریکایی از تجربه های خود و همکارانش در این زمینه می نویسد. او چندین سال است که به طور مرتب در مورد زنان و مشکلات اشتغال آنها می نویسد. نوشته های او در «نیویورک تایمز» ، «نیوریپابلیک» و «د امریکن پروسپکت» منتشر شده اند. برای کار او در حوزه زنان خبرنگار ، یک کمک مالی از صندوق دیک گولدنسون تعلق گرفت تا اهدافش را بهتر در این زمینه پیش ببرد. شاید شنیدن تجربه های او و همکارانش که به روایت خود او در آمده جالب باشد. تجربه هایی که نشان می دهد هنوز تبعیض جنسیتی در کار رسانه وجود دارد.

خبرنگاران ایران - در دهه‌های اخیر مخصوصا در دهه ۸۰ میلادی، انجمن‌های روزنامه نگاری زنان در نقاط مختلف دنیا راه اندازی شدند تا از حقوق زنان خبرنگار به طور ویژه‌تر حمایت کنند.معرفی این سه انجمن روزنامه نگاری زنان نشان می‌دهد که هدف اصلی آن‌ها بر روی توانمندسازی زنان متمرکز شده است. به نظر می‌رسد موضوع آموزش در این انجمن‌ها نقش مهمی را ایفا می‌کند و اساس این انجمن‌های حامی زنان خبرنگار را می‌سازد.این گزارش نگاهی به سه انجمن شاخص روزنامه نگاری زنان در دنیا و به خصوص ایالات متحده آمریکا دارد .در ایران نیز در دوره دولت اصلاحات، «جمیله کدیور» با جمعی از زنان خبرنگار و غیر خبرنگار، انجمن غیر دولتی روزنامه نگاران زن ایران را راه اندازی کرد.

خبرنگاران ایران — جدید ترین گزارش منتشر شده توسط فدراسیون بین المللی روزنامه نگاری نشان می دهد همچنان و در سال 2012 میلادی شکاف جنسیتی دستمزد در بین روزنامه نگاران در سراسر جهان وجود دارد. خبرنگار زن با خطرات مشابه به مانند همکاران مرد خود روبرو هستند و حتی گاهی بیشتر در معرض آزاد و اذیت و قلدری هستند با این حال با توجه به این گزارش دستمزد و مزایای تعلق گرفته به مردان در 16 کشور مورد مطالعه بیش تر از زنان است. این تحقیق در کشورهای آرژانتین، بلاروس، بلژیک، برزیل، جمهوری چک، فنلاند، آلمان، اندونزی، قزاقستان، مکزیک، هلند، فدراسیون روسیه، آفریقای جنوبی، اسپانیا، اوکراین و بریتانیا انجام شده است.

خبرنگاران ایران —در آخرین سالهای فعالیت انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران، تلاش هایی از سوی این انجمن برای مبارزه با کلیشه های جنسیتی در نشریات ایران صورت گرفت بخشی از پیمان نامه فدراسیون به توضیح باورهای کلیشه ای در رسانه ها پرداخته بود.در این متن آمده بود:«باورهای کلیشه ای به کرات در رسانه ها به کار می رود. در این باورهای کلیشه ای زن،خدمتکار خانواده و عامل بهره برداری جنسی است.این باورها را می توان پیرامون ستارگان هنری غرب و عرب به وفور مشاهده کرد.رسانه ها از آنها به عنوان «معتادان به فرآورده های آرایشی-بهداشتی»یاد می کنند.تلویزیون و رادیو نیز از زنان برای تبلیغ فرآورده های تجاری سود می برند.

خبرنگاران ایران -آمارها می گویند که هنوز هم نابرابری جنسیتی در تحریریه رسانه های دنیا موج می زند. بر اساس نتایج یک پژوهش 73 درصد کارهای مدیریتی در رسانه های دنیا در اختیار مردان است و این درحالی است که سهم زنان تنها 27 درصد ست. اما در میان گزارشگران، مردان نزدیک دو سوم شغل ها را در تصاحب خود دارند و 36 درصد در اختیار زنان است. در بخش ویرایش و جمع آوری خبر نیز سهم زنان 41 درصد است . این گزارش همچنین سقف شیشه ای که مانع مدیریت زنان خبرنگار در 20 تا 59 کشور دنیا شده است را نیز مورد بررسی قرار داده است و نتایج این بخش حاکی است که اغلب این موانع نامریی است و مانع حضور زنان در سطوح مدیریتی میانی و ارشد شده است .

عذرا دژم، زنان روزنامه نگار در ایران در بهترین شرایط تا دبیری یک سرویس پیشرفت می کنند مگر آنکه خود امتیاز یک نشریه را داشته باشند که این تعداد نیز انگشت شمار است. اساسا در تقسیم بندی مدیران زن و مرد، کفه ترازو به سمت مردان میل دارد. متاسفانه در تنها موردی که تفاوتی بین زن و مرد روزنامه نگار نیست توبیخ و زندانی شدن آنها است.ده ها سال از عمر روزنامه نگاری در ایران سپری شده اما چه تعداد سردبیر و مدیر نشریه در یادمان تاریخی ما وجود دارد. تعداد از انگشتان دو دست فراتر نمی رود. اساسا زنان مجبورند برای تثبیت خود ابتدا خود را ثابت کنند. برای این منظور نیز باید دوبرابر مردان انرژی صرف کنند و در بهترین شرایط به دبیری سرویس آن هم در حد فرهنگ و ادبیات و اجتماعی رضایت دهند.به عبارت دیگر نه تنها در مورد مدیریت ها باید سقف شیشه ای را تحمل کنند بلکه در مورد دبیری سرویس ها نیز دیواری شیشه ای در کنار دارند .

خبرنگاران ایران -وضع مدیریت زنان در روزنامه های ایران چگونه است؟تعداد مدیران مسوول، سردبیران و دبیران سرویس زن در مطبوعات ایران چقدر است و چند درصد مجموع مدیران نشریات را تشکیل می دهد؟هیچ قانون نوشته شده ای، زنان را از قرار گرفتن در پست های کلیدی در روزنامه ها و مجلات منع نمی کند، اما یک سقف شیشه ای و شاید هم نامریی برای بالارفتن زنان در پست های مدیریتی وجود دارد. به محض اینکه در این باره مدیران ارشد روزنامه ها را مورد سوال قرار می دهید که چرا زنان را کمتر در پست های مدیریتی به کار می گیرید؟پاسخ می دهند محدودیتی برای زنان وجود ندارد، معیار ما فقط توانمندی است و خیلی زیرکانه با این پاسخ به نوعی می گویند که اگر زنان در پست های مدیریتی قرار ندارند خود توانایی اش را ندارند.

خبرنگاران ایران – عکسی که در بالا می بینید در روزهای گذشته به عنوان "عکس طنز" در سایتهای خبری و شبکه های اجتماعی دست به دست گشت .هنگام گردش این عکس در سایتها نوشته شده بود : جایگاه خبرنگارن ، عکس طنز .عکسی که خبرنگاران زن را نشسته بر زمین در حال پوشش یک کنفرانس یا برنامه خبری نشان می دهد . در این عکس خبرنگاران جوان بر زمین نشسته و در شرایطی نامناسب خبرشان را می نویسند در کنار این خبرنگاران تابلویی دیده می شود که بر آن نوشته شده" جایگاه خبرنگاران". شاید همین تابلو موجب شد این عکس به عنوان طنز در سایتهای خبری بگردد، غافل از آنکه در پشت این نگاه طنز آلود واقعیتی نهفته است و آن هم جایگاه نامناسب و نابرابر زنان در برخی حوزه های خبری و تحریریه های خبری است .

خبرنگاران ایران-اگرچه ممنوعیت حضور دختران در رشته روزنامه نگاری مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبایی با وجود سهمیه بندی جنسیتی تنها یک اشتباه برداشتی بود اما حذف رشته های «روابط عمومی» و «روزنامه نگاری» از مقطع کارشناسی این دانشگاه واقعیتی است که احتمال تحقق آن در سال 92-91 تحصیلی بسیار زیاد است. به مانند بسیاری دیگر از رشته های دانشگاه علامه طباطبایی، رشته روزنامه نگاری در مقطع کارشناسی ارشد این دانشگاه از سال جاری اقدام به پذیرش جنسیتی دانشجویان کرده است. به این صورت که چه به صورت شبانه و چه روزانه 20 دانشجوی دختر و 20 دانشجوی پسر پذیرش می شوند.

خبرنگاران ایران - یکی از محدودیت های خبرنگاران زن در ایران، ورود به حوزه های نظامی و انتظامی است.معمولا مراکز نظامی در ایران چه ارتش و چه سپاه پاسداران از پذیرفتن خبرنگاران زن در محوطه نظامی خودداری می کنند.برخی از رسانه های ایران به خاطر این محدودیت تنها از خبرنگاران مرد در این حوزه ها استفاده می کنند، اما برخی دیگر به طور کلی از خیر استفاده از خبرنگار زن نمی گذرند.برخی از رسانه ها خبرنگاران زن را در این حوزه ها به کار می گیرند، اما تنها برای گرفتن خبر از این حوزه ها از طریق تلفن و نه حضور در آن حوزه های خبری. و چنانچه حضور خبرنگار در آن حوزه نظامی ضروری شود، رسانه مورد نظر یک خبرنگار مرد را به جای آن خبرنگار زن که ماهها و حتی سالها مشغول کسب خبر و یا انجام مصاحبه های تلفنی از آن حوزه ها بوده، اعزام می کند.

خبرنگاران ایران -اعزام روزنامه نگاران زن به سفرهای خارجی تا سال‌ها و حتی تا همین امروز یک خط قرمز برای بسیاری از رسانه های ایران محسوب می‌شود.روزنامه های اصلاح طلب تا حدودی سعی کردند این خط قرمز را بشکنند و کم نبودند روزنامه نگاران زن که در دوران دولت اصلاح طلب خاتمی به دیگر کشورها برای تهیه گزارش سفر کردند.رسانه های محافظه کار در این خصوص قوانین نانوشته‌ی سخت‌گیرانه تری دارند.کمتر اتفاق می‌افتد که خبرنگار اعزامی صدا و سیمای ایران به کشورهای دیگر یک زن باشد و یا به ندرت اتفاق افتاده که خبرنگاران دائمی صدا و سیما و یا ایرنا(خبرگزاری دولتی ایران)در کشورهای مختلف زن باشند. محدودیت در انجام سفرهای کاری خبرنگاران زن در رسانه های پس از انقلاب اسلامی فقط به سفرهای خارجی منحصر نمی‌شد و نمی‌شود، بلکه سفرهای داخلی را نیز شامل می‌شود.

خبرنگاران ایران –امروز بسیاری از اعضای تحریریه های روزنامه‌ها را در ایران زنان تشکیل می‌دهند و در بسیاری از فعالیت‌های خبرنگاری همپای خبرنگاران مرد فعالیت می‌کنند. شاید خیلی از همین روزنامه نگاران زن که در تحریریه های روزنامه‌ها کار می‌کنند به یاد نیاورند و یا حتی به گوش شان نخورده باشد که تا همین ده –پانزده سال پیش برخوردهای محدود کننده و گاهی عجیب و غریبی با روزنامه نگاران زن در محیط روزنامه‌ها وجود داشت.یکی از خبرنگاران زن از فعالیتش در دهه شصت و هفتاد در روزنامه اطلاعات می‌گوید .او که وظیفه پوشش خبرهای پارلمانی را به عهده داشته و خبرنگار پارلمانی روزنامه نام گرفته بود از روزهایی می‌گوید که هرگز حق نداشته برای تهیه خبر و گزارش به مجلس ایران برود .

خبرنگاران ایران –در حالیکه طبق آیین نامه های حرفه ای خبرنگاری در دنیا، روزنامه نگاران از دریافت هرگونه هدیه از دولت منع شده اند اما در روزهای پایانی سال90 داستان هدیه گرفتن برخی از خبرنگاران ایرانی از محمود احمدی نژآد ، رئیس جمهور ایران خبر ساز شد .در دانشگاه های معتبر روزنامه نگاری رد هرگونه هدیه از سوی خبرنگار جزو نخستین درس هایی است که ارائه می شود. به دانشجویان این رشته گفته می شود خبرنگارانی که هدیه‌، پول یا حق‌الزحمه‌ای از گروه یا افرادی برای پوشش خبری بپذیرند در واقع خودشان را در معرض این اتهام قرار داده‌اند که کارشان یک‌جور تبلیغات برای آن منبع تلقی شود،چراکه در بهترین حالت هم ، آن‌ها خبرنگارانی به حساب می‌آیند که رابطه‌ی خیلی نزدیکی با منابع شان دارند، و اخبار آن‌ها را صادقانه پوشش نمی‌دهند.

خبرنگاران ایران -اگر شما درباره المپیک گزارش می نویسید می توانید عضو و در واقع فالوئر لیست المپیک شوید تا به طور دقیق اطلاع پیدا کنید که سایر رسانه ها و خبرنگاران این رقابت مهم ورزشی را پوشش خبری می دهند. «عظمت خان» لیست خبرنگاران افغان و پاکستانی را در فیس بوک ایجاد کرده است. اگر شما خبرنگار این حوزه ها هستید، این روش بسیار خوبی است تا از اخبار این دو کشور به طور دقیق مطلع شوید. به عنوان یک خبرنگار ایرانی، اگر به طور مثال اخبار زندانیان سیاسی را دنبال و پیگیری می کنید می توانید هم اکنون دست به کار شوید و یک لیست جامع از افراد و صفحاتی که این اخبار را به اشتراک می گذارند درست کنید و بعد به طور عمومی آن را به نمایش بگذارید تا یک بسته جامع برای استفاده عموم داشته باشید و خود هم به طور یکجا و سازماندهی شده این مطالب را در این لیست دنبال کنید.

خبرنگاران ایران -استفاده از آمار و عدد برای مستند کردن گزارشها و یا حتی مقاله های تحلیلی در رسانه های خبری ایران چند سالی است که به شدت رواج یافته است . معمولا در این سالها شاهد بوده ایم خبرنگاران و تحلیلگران فوری وقتی درباره موضوعی سخن می گویند و یا درباره اش می نویسند برای اینکه سخنشان را مستند و کامل جلوه دهند آن را مزین به آمار و ارقام می کنند.اما ارائه آمارهای نادرست زیر پا گذاردن اخلاق رسانه ای است و اعتبار آن رسانه را زیر سوال می برد. اگر رسانه ای عمدا از رقمی نادرست استفاده کرد، عملی غیر اخلاقی انجام داده است یادمان باشد کار رسانه دروغ گفتن نیست. آیا روزنامه ها و رسانه های معتبر خبری دنیا همیشه از آمارهای دولتی و رسمی برای مستند کردن گزارش ها و تحلیل هایشان استفاده می کنند یا شیوه های مستقل خود را برای انجام نظر سنجی و گرد آوری اطلاعات و داده ها دارند ؟

خبرنگاران ایران –روزنامه نگاری حوزه بهداشت و درمان یا حوزه سلامت همیشه یکی از حوزه های مهم و تاثیر گذار در روزنامه ها بوده است، چرا که موضوع سلامت انسان ها برای هر جامعه و گروهی مهم است . حوزه بهداشت و درمان که در روزنامه های ایران معمولا یکی اززیر مجموعه های سرویس اجتماعی است همیشه یکی از حوزه های مهم خبری هر روزنامه ای قلمداد می شود و دبیران سرویس تلاش می کنند این حورزه رابه کسی بسپارند که از تجربه، آگاهی و زیرکی کافی برای اطلاع رسانی در این حوزه برخوردار باشد . خبرنگاران این حوزه با موضوع سلامت انسانها سر و کار دارند و اطلاعات اولیه و آشنایی با برخی بیماری ها و واژگان تخصصی این حوزه برای آنها الزامی است .در این گزارش با دو تن از خبرنگاران حوزه بهداشت درمان روزنامه های ایران که سابقه سالهاکار در این حوزه را دارند صحبت کرده ایم. تجربیات این روزنامه نگاران برای خبرنگاران این حوزه و علاقه مندان به کار در حوزه سلامت مفید است.

خبرنگاران ایران-بحران همیشه اتاق می افتد چه سیل و زلزله چه سقوط هواپیما و حتی بحران های سیاسی. بحران زمانی پیش می آید که حادثه ای تعداد زیادی از مردم را درگیر خود می کند و احساسات ، عواطف و حتی کل زندگیشان را تحت تاثیر قرار می دهد .هر چند معمولا بیشتر روزنامه نگاران، خبرنگاری بحران را خبرنگاری از حوادث غیر مترقبه ی طبیعی چون سیل و زلزله و نهایتا سقوط هواپیما قلمداد می کنند .اما خبرنگاری بحران تنها این نیست و بحرانهای سیاسی واقتصادی و نحوه مواجهه روزنامه نگاران با آنها نیز جز روزنامه نگاری بحران محسوب می شود . زمان سقوط هواپیما ، سیل و زلزله تا حدی مسوولان و دولت با شما همراهند و شما می توانید دست کم گزارشتان را با سانسور هم که شده در روزنامه ای به چاپ برسانید اما دربحران سیاسی بعد از انتخابات و خشونتهایی که در خیابان ها هر روزه رخ می داد من چطور به عنوان یک روزنامه نگار می توانستم به وظیفه حرفه ای ام عمل کنم و از سویی به زندان هم نیافتم .

خبرنگاران ایران -خبرنگار حوزه «میراث فرهنگی» عنوانی است که نزدیک یک دهه، بیش از گذشته سر زبان ها افتاد و جای خود را در بین رسانه ها باز کرد . خبرنگارانی که دغدغه میراث های کشور را بیش از دیگران به دوش می کشند و در همین یک دهه منشا جریان های خبری بسیاری در عرصه رسانه ها شدند. باغ های قدیمی تهران، میدان نقش جهان اصفهان، سی و سه پل، پرسپولیس، نقش رستم و ... مکان هایی بودند در این مدت بارها خبرساز شدند و این خبرها توسط خبرنگاران تخصصی این حوزه پیگیری و جریان ساز شد.يك هفته پس از زلزله بم روزنامه نگاري نوشت:« فاجعه كسب و كار ماست.» چون در فاجعه و بحران است كه تنور كار روزنامه نگاران گرم مي شود. اما كار آنها با پايان بحران تمام نمي شود. تازه اول راه است. پيگري وعده هايي كه در فضاي بحران به مردم داده مي شود و پول ها و كمك هايي كه قرار است در اختيار مردم و بازسازي منطقه آسيب زده قرار گيرد و كم كم فراموش مي شود .

خبرنگاران ایران-سعید رازی دوست :«بخارا تداوم منطقی مجله کلک است. در انتخاب نام مجله از شکوه و تمدن بخارا متاثر بودم. جغرافیای سیاسی برای ما اهمیتی ندارد؛ چون به جغرافیای فرهنگی می اندیشیم. انتخاب این نام از یک سو نشانه همبستگی فرهنگی است. برای انتشار کلک و بخارا ما چند نمونه از مهم ترین مجله های ادبی دنیا را بررسی و متد کار آنها را استخراج کردیم؛ مجله هایی مثل "مگزین لیترر" انگلیسی و "لیغ" فرانسوی. ذهن من ذهن کلکسیونری است و به مجموعه سازی گرایش دارد. همین گرایش را در کلک و بخارا هم می شود دید. بخارا گرایش های گوناگون فرهنگی و ادبی را در کنار هم مطرح می کند. مثلاً نسل اول فرهنگی، ادبی را در کنار نسل سوم قرار می دهد. تنوع بخارا از این نظر بالاست. تنوع مضامین باعث افزایش اعتبار مجله هم شده است. این را در نظر داشته باشید که کار مطبوعاتی کار زنده ای است و هر مرحله اش جذابیت های خاص خودش را دارد.»

خبرنگاران ایران -«فرهنگ کاربردی روزنامه نگاری»، دفتر کوچکی است در 95 صفحه که مؤلف آن کوشیده برخی از رایج ترین اشتباه های نگارشی و املائی روزنامه نگاران ایرانی را گرد بیاورد. مؤلف گهگاه موارد مورد بحثش را با خاطراتی شیرین نیز آمیخته است؛ خاطراتی که ارزش خواندن دارد و از آنها می توان چیزهای زیادی آموخت. مثلاً در صفحه 49 کتاب آمده: «در دهه های 30 تا 50 در آبدارخانه تحریریه کیهان، مرد موقری داشتیم که سعی می کرد در جمع نویسندگان و خبرنگاران طوری حرف بزند که همکاران مطبوعاتی فکر نکنند او بی سواد است و حس کنند اگر آبدارچی شده از روی ناچاری بوده. هر گاه چند روزنامه نگار با هم بر سر موضوعی بحث می کردند و او برای شان چای می آورد، بدون دعوت، در بحث وارد می شد و اظهار نظرهایی می کرد که اغلب هیچ ارتباطی به موضوع نداشت. گاهی هم یک جمله مضحک او باعث می شد که سردبیر و دستیارش، تیتر یک روزنامه را تغییر دهند!

خبرنگاران ایران -اگر در بین صفحات روزنامه های دنیا، دنبال صفحه ای به نام «حوادث» بگردیم قطعا در اغلب موارد دست خالی خواهیم ماند چراکه صفحه حوادث، صفحه ای کاملا ایرانی است.اما یکی از صفحات پرطرفدار در مطبوعات ایران ، صفحه حوادث است. در بین سرویس های خبری تحریریه روزنامه ها در بسیاری موارد سرویس حوادث در کنار سرویس اجتماعی فعالیت خود را انجام می دهد و گاهی هم به طور مجزا به طور تخصصی به انتشار اخبار حوادث می پردازد. یک خبرنگار حوادث نویس می گوید: «خبرنگار حوادث بودن از تمام جهات با خبرنگار سرویس دیگری بودن متفاوت است. این حوزه هیجان ها، دلهره ها و حتی خطرات مخصوص به خود را دارد.همچنین معمولا بدلیل امنیتی بودن بسیاری از موضوعات، خبرنگار باید در محل حاضر شود که اگر نتوانست از طریق پلیس اطلاعات بگیرد، از شاهدان و همسایه ها و ... خبر خود را کامل کند.

خبرنگاران ایران: نظر سنجی خبرگزاری آسوشیتد پرس از سردبیران رسانه های مکتوب و مدیران خبر رسانه های دیداری و شنیداری آمریکا ، مهم ترین موضوعات خبری سال 2011 را مشخص کرد . این لیست که بر اساس پاسخ 247 نفر شکل گرفته ، اختلاف میان قضاوت و سلیقه هدایت کنندگان اتاق خبر و مطالب مورد علاقه مردم برای خواندن را نشان می دهد. چهار موضوع انتخابی توسط سردبیران در میان ده آیتمی که بیش از همه توسط کابران در گوگل ، یاهو و بینگ جستجو شده ،نبود . لیست انتخابی سردبیران برای موضوعات خبری مهم سال عبارتند از :

خبرنگاران ایران -هنگامی که انقلابهای پی در پی در کشورهای عربی آغاز شد و میدان تحریر در مصر شاهد حضور بی سابقه مردم شد، گزارش ها به جای خبرگزاری ها از توییتر، فیسبوک، پیام کوتاه موبایل ها و ویدیوهای آماتور گرفته شده توسط موبایل ها منتشر می شدند. اگر شما به یک شرکت رسانه ای سنتی تعلق داشته باشید، این موضوع می تواند برای شما تا حدی ترسناک باشد، اما اگر تنها به خبر و تازه های روز علاقه داشته باشید آینده ای روشن را برای این صنعت تصور خواهید کرد. دنیایی که در آن همه روزنامه نگارند کمی آشفته تر به نظر می رسد و پیچیده تر از دنیایی است که تا به حال به آن عادت داشتیم. اما باید گفت که این دنیا آزادتر است و رخدادها شفاف تر بازتاب داده می شوند. یکی از جدی ترین خطرهایی که روزنامه نگاری سنتی را تهدید می کند پدیده ای است که در آن اخبار و گزارش های وقایع همزمان با رخ دادن آن ها روی خطوط خبری می روند.

خبرنگاران ایران -در دنیا مفهوم «خبرنگار شهری» در جایی به سمت «خبرنگار محلی» نیز می رود که وظیفه اطلاع رسانی در حوزه آن محدوده ای که رسانه در آن جا منتشر می شود را بر عهده دارد که البته نمی توان از این تعریف برای تمامی رسانه ها استفاده کرد.در ایران، خبرنگار حوزه شهری، خبرنگاری است که اخبار شهر را پوشش می دهد. برخی از روزنامه های سراسری کشور صفحه شهری روزانه دارند و برخی نیز در هفته یک یا دو صفحه را به این حوزه اختصاص می دهند اما در این بین روزنامه هایی نیز هستند که در لابلای اخبار صفحه اجتماعی اخبار حوزه شهری را نیز می گنجانند.خبرنگار شهری باید شهرش را به خوبی بشناسد و خبرنگار در محل باشد.خبرنگار شهری باید از قوانین حوزه شهری آگاهی کامل داشته باشد. یعنی هم قوانین کلی و سراسری را خوانده باشد و هم از قوانین تصویب شده در شورای شهر اطلاع داشته باشد.

خبرنگاران ایران -روزنامه نگاری محیط زیست یا زیست محیطی، روزنامه نگاری به معنای جمع‌آوری، پخش و انتشاراطلاعات راجع به رویدادها و موضوعاتی است که انسانها در تعامل با طبیعت با آن مواجه هستند . برای آنکه فردی روزنامه نگار محیط زیست باشد باید زبان و شیوه علمی آن را درک کند.خبرنگاران جوان این حوزه بیشتر به فکر ارتباط با مسوولان دولتی هستند و کمتر به منابع دیگر می اندیشند انجمن های مستقل زیست محیطی ، مردم و کارشناسان مستقل همیشه اطلاعات بهتری را در اختیار خبرنگاران می گذراند ودید بهتری به آنان می دهند، نباید تنها به ارتباط با مسوولان دولتی تکیه کرد . همچنین پایان نامه های دانشجویان رشته محیط زیست به ویژه در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا به خبرنگاران این حوزه برای بهبود کارشان یاری می دهد .

خبرنگاران ایران: شاید وقتی «پولیتزر» در نشریه خود شخصیت کارتونی «بچه زرد» را معرفی و بلافاصله نشریه رقیب که توسط «هرست» اداره می شد اقدام به کاری مشابه کرد نمی دانست که جنجال ها و کشمکش های بین این دو روزنامه سبکی را در روزنامه نگاری با توجه به اسم «بچه زرد» پدید می آورد که از آن با نام «روزنامه نگاری زرد» یاد می کنند.«بچه زرد» مظهر درگیری این دو روزنامه وسپس نماد روزنامه‌نگاری جنجالی شد.امروز «پولیتزر» را با معتبرترین جایزه روزنامه نگاری آمریکا می شناسند در حالیکه بسیار بر این اعتقادند که این جایزه با توجه به گزارش های جنجال برانگیز و غیر مسئولانه نشریه «پولیتزر» نباید به نام این شخص نامگذاری می شد.

خبرنگاران ايران -سعيد رازي دوست: غلط های رایج در روزنامه های فارسی چنان گسترده و پرتعداد است که اگر قرار باشد به همه آنها بپردازیم، بایستی ده ها یادداشت دیگر در این زمینه بنویسیم. اشتباه های نوشتاری مطبوعات ما فقط ریشه در مسائل زبانی ندارد. برخی از این ایرادها از ذهنیت نویسنده نشأت می گیرد. به عنوان نمونه یادداشت ها و تحلیل های بسیاری در رسانه های فارسی با عبارت «بی تردید» آغاز می شود. مسائلی هست که می توان در مورد آنها تعبیر «بی تردید» را به کار برد؛ مثلاً می شود نوشت: «بی تردید رعایت کردن موازین بهداشتی باعث کاهش بیماری ها می شود.» اما «بی تردید» گسترش لجام گسیخته ای در رسانه های ما یافته و نویسندگان بدون رعایت هیچ ضابطه ای از این واژه استفاده می کنند. بایستی از این روزنامه نگاران پرسید: «بر چه اساس فکر می کنید مخاطب نباید تردیدی در گزاره مورد نظر شما داشته باشد؟»

خبرنگاران ايران -در اغلب مطالب روزنامه ها دیده می شود نویسنده چند سطح نوشتاری را درهم آمیخته است؛ بدین گونه که گاه لحن نوشته دچار فخامت می شود و گاه به زبان روزمره تغییر می کند یا بین این دو سطح ـ یا گستره زبانی ـ سرگردان می ماند. یکی از شاخصه های نثر خوب، رعایت سطح نوشتار است؛ یعنی اگر مطلب را با زبان فخیم آغاز کردیم، تا پایان باید همان لحن را ادامه دهیم و اگر لحن ساده به کار بردیم، باید از کاربرد اصطلاحات یا واژه های زبان فخیم بپرهیزیم تا سطح نوشتار دچار افت و خیز نشود. کاربرد نابجای یک واژه از یک سطح زبانی معین در سطح دیگر، مثل وصله ناجور در قامت متن خود را به رخ خواننده فهیم کشیده، از ارزش مطلب در ذهن وی خواهد کاست.

خبرنگاران ايران-مدتی است که متأسفانه با ورق زدن روزنامه ها با انبانی از غلط های نگارشی، دستوری و زبانی روبه رو می شویم؛ غلط هایی که گاه حتی وجود یک نمونه از آنها، خط بطلانی است بر اعتبار نویسنده و روزنامه. شاید در شرایطی که تعدد اشتباه به یکی از مهم ترین شاخصه های روزنامه های فارسی بدل شده و ظاهراً نه فقط نویسنده و خبرنگار که دبیر سرویس و سردبیر نیز حوصله خواندن مطالب روزنامه را ندارند، سخن گفتن از غلط های رایج مطبوعات، ضرب المثل آب در هاون کوبیدن را به ذهن تداعی کند. اگر چنین است، پس هر نوشته دیگری نیز در تشریح و تبیین فضای روزنامه نگاری می تواند مصداق آن ضرب المثل باشد. از همین رو، بی اعتنا به داشتن یا نداشتن تأثیر، خواهیم کوشید نمونه هایی از غلط های رایج در مطبوعات را بر اساس کتاب غلط ننویسیم، گردآورده، در اختیار علاقه مندان بگذاریم.

خبرنگاران ايران :روزنامه‌نگاري «گانزو» يكي از سبك‌هاي روايي در روزنامه‌نگاري است كه در آن گزارشگر نقش راوي را در بازگويي و نوشتن گزارش بر عهده مي‌گيرد. به دل ماجرا می رود و داستانی را نقل می کند. در به کار بردن صفت و گاهی تخیل خود ابایی ندارد و هیجان را به مخاطبش منتقل می کند.اين سبك روزنامه‌نگاري در واقع سبك واقعي گزارش‌نگاري است كه تجارب و احساسات شخصي گزارشگر نيز همراه و آميخته با عناصر واقعي گزارش و داستان اصلي آن مي‌شود تا واقعي‌تر بر ذهن مخاطب خود بنشيند. اين سبك گزارش رويكردي عريان و جسورانه نسبت به موضوع، اتفاق و حتي مخاطب خود دارد. در روزنامه‌نگاري گانزو کاربرد نقل قول، کنايه، طنز، مبالغه و حتي توهين معمول است. کاربرد روزنامه‌نگاري گانزو ناظر بر اين است که روزنامه‌نگاري مي‌تواند بدون تلاش براي عينيت صادق باشد و با مسامحه با ويراستاري معادل است.

خبرنگاران ايران - بابك موحدي: يادم مي آيد چند سال پيش وقتي يك كارخانه در يكي از شهرهاي كشوربه دليل عدم رعايت مسايل ايمني كار آتش گرفت و همراه آن تعدادي از كارگران بخت برگشته در آتش سوختند، راهي آن شهرستان شدم تا با بازماندگان حادثه و خانواده ها مصاحبه كنم و علت واقعي اين حادثه را براي روزنامه ام گزارش كنم. يادم است گزارش به طرز قابل توجهي موثر بود و نه تنها خبر دست اولي براي روزنامه ام محسوب مي شد كه كمك بزرگي به حادثه ديدگان هم كرد و مسوولان امر را نسبت به اين حادثه وحشتناك حساس كرد تا كمي به ايمني كار توجه كنند. يادم مي آيد آن روزها در روزنامه اي كار مي كردم كه سرويس اجتماعي اش مثل روزنامه فعلي ام كوچك نبود و دبير سرويس هم هميشه ما را براي پي گيري موضوعاتي خارج از مركز حمايت مي كرد و روزنامه هم هزينه ماموريتهاي اين گونه را به خبرنگارانش مي پرداخت.با خودم فكر مي كنم راستي همين روزها كه همه جا صحبت از خشك شدن درياچه اروميه و آسيبهاي زيست محيطي آن است چند نفر از خبرنگاران تهراني براي پوشش اخبار درياچه اروميه به اين شهر سفر كرده اند؟ چند نفر از آنها با فعالان محيط زيست اين شهر از نزديك مصاحبه كرده اند ؟ چه ميزان ميان مردم معترض حاضر شده اند و اصلا چند نفركه اين روزها درباره اين درياچه نوشته اند آن را از نزديك ديده اند ؟ مدام با خودم فكر مي كنم كاش مي شد روزنامه هايي براي همه كشور منتشر مي كرديم و نه فقط روزنامه هايي براي پايتخت .

«صحبت از روزنامه نگاري محلي را اصلا درست نمي دانم ، وقتي همه خبرها در تهران است و خبرنگارها هم در شهرستان هيچ حق و حقوقي نداردچرا بايد از روزنامه نگاري محلي صحبت كنيم .»اين گفته يكي از خبرنگاران محلي آذربايجان است درباره روزنامه نگاري در شهرستان ها ي ايران .او نمي داند از كدام بخش از مشكلات روزنامه نگاري محلي صحبت كند و معتقد است كه روزنامه نگاري محلي اين روزها ديگر وجود ندارد . مي گويد:«وقتی تمامی حوزه های مهم خبری و اتفاقات مهم كشور ، در پایتخت جمع شده اند.روزنامه نگاران در شهرستان چه مي خواهند بكنند؟ اصلا مي دانيد مردم هم اقبالي به اين نشريات ندارند، نشرياتي كه بايد با پول آگهي اداره شوند. چراكه مدير مسوول هيچ پولي به سردبير پرداخت نمي كند و اين نشريات بايد با پول آگهي بگردند آن وقت چه كسي به كار حرفه اي فكر مي كند .» تعدادي از روزنامه نگاران محلی كه با آنها صحبت مي كنم هم درباره اين نشريات همين عقيده را دارند و معتقدند آنگونه که در کشورهای پیشرفته نشريات محلي توسعه یافته اند در کشور ما رشد نكرده اند و همین نکته باعث شده است تا بسیاری از خبرنگاران محلي برای گذران زندگی و ارتقای موقعیت حرفه اي شان راهي پايتخت شوند.

شاید زمانی‌که «علی اکبر دهخدا» صد سال پیش توسط «محمد علی شاه» به «پاریس» تبعید شد و در آنجا تصمیم به ادامه انتشار «صوراسرافیل» گرفت هیچ گاه در تصورش نمی گنجید که روزی برسد که گروه گروه خبرنگار هموطنش مجبور به ترک کشور شوند و خبرنگاری در تبعید را به مانند او تجربه کنند. شاید بتوان گفت «دهخدا» جزو نخستین افرادی بود که با انتشار «صوراسرافیل» در خارج از وطن نشان داد که می توان در تبعید بود اما دغدغه های روزنامه نگاری را داشت تا جایی که مطالب و مقالات سری جدید روزنامه به قلم دهخدا و بسیار تندتر و صریح‌تر از پیش بود.اگرچه سابقه روزنامه نگاری در تبعید به یکصد سال پیش برمی گردد اما در دو سال اخیر و بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 ،ایران رکورد دار خروج خبرنگارانش از کشور است همانگونه که رکوردار خبرنگاران زندانی است.

كارفرماها هر بار با اكراه يك يا دو روزنامه نگار را هر بار در سمت دبير سرويس قرار مي دهند، كه معمولا هم حوزه اجتماعي اين امتياز را دارد كه زني مسووليتش را بر عهده داشته باشد .در روزنامه هايي كه من كار كرده ام اگر از استثناهاي دنياي روزنامه نگاري در ايران بگذريم ، زنان هيچگاه سردبير و يا عضو شوراي سردبيري نبوده اند در حالي كه بسياري از زناني كه همين الان در تحريريه روزنامه ها كار مي كنند از نظر حرفه اي از مردان هيچ چيزي كم ندارند و در موضعي كاملا برابرند .

روزنامه نگاراني كه تجربه زندان را پشت سر گذاشته اند روز به روز بر تعدادشان افزوده مي شود و همچنان روزنامه نگاران زيادي هم پشت ديوارهاي بلند دوران حبس شان را مي گذرانند، روزنامه نگاراني كه سرانجام آزاد خواهند شد و آنچه را بر آنها گذشته روايت خواهند كرد ؟ آيا اين روزنامه نگاران هم نگاه متفاوتي به حرفه شان پيدا خواهند كرد ؟ آيا هيچگاه از خود پرسيده ايم كه اين روزنامه نگاران بعد از آزادي از زندان چه حسي به حرفه شان دارند و تجربه روزنامه نگاري بعد از زندان چگونه است ؟ آيا اين روزنامه نگاران همان نگاه قبلي رابه روزنامه نگاري دارند ؟ و يا اين كه از زاويه اي متفاوت به شغل شان مي نگرند ؟

بعد از انتخابات جنجال برانگیز سال 1388 ایران شهروند – خبرنگاران هویت تازه ای پیدا کردند. تنها یک هفته بعد از انتخابات رسانه های خارجی امکان فعالیت در کشور را پیدا کردند و بعد از این تاریخ وزارت ارشاد محدودیت های شدیدی را در ارتباط با آنها اعمال کرد. با توجه به این محدودیت ها و همچنین محدودیت هایی که به طور دائمی گریبانگیر رسانه های داخلی بود شهروند- خبرنگاران جدید متولد شدند. در نخستین روزهای پس از انتخابات این جریان رسانه‌ای به بهترین شکل ممکن پیش می‌رفت اما به دلایل متعددی از جمله نیاز به ناشناس ماندن این خبرنگارها کم کم این جریان شکل تازه‌ای به خود گرفت. تاثیر گذار ترین اتفاق که در دنیا سر و صدای فراوان کرد انتشار ویدئوی مرگ ندا آقاسلطان توسط فردی ناشناس و باز به عنوان یک شهروند- خبرنگار بود.

این روزها روزنامه نگاران در ايران تحت شديدترين فشارها روزگار مي گذارنند زندان، بيكاري و بي پولي و عدم امنيت هميشه همراه آنان است اما برخي از آنها هرگز از پاي ننشسته اند و همچنان اعلام مي كنند كه اگر روزنامه اي منتشر شود آنها آماده اند كار حرفه اي شان را ادامه دهند . اين روزنامه نگاران اين روزها بيكاري همراه هميشگي شان است و در آرزوي كار كردن دوباره درتحريريه يك روزنامه نفس مي كشند .

نوشابه امیری: دوستی می‌گفت برخی‌ها مانند ارز و طلا هستند؛ در هر بانکی می‌توان آنها را گذاشت. برخی دیگر اما به گیاه می‌مانند، در هر خاک‌شان نمی‌توان کاشت. به باور من روزنامه‌نگار از جنس دوم است. در خاکی دیگر، از پژمردن تا مردن در انتظارش است...

چند سالی‌ست که برای بیان مشکلات و مطالبات مردم قلم می‌زنی و زبان‌ات هم در همین راه از مسئولان پاسخ می‌خواهد، اما وقتی که بخواهی از مشکل خودت و دغدغه‌های زنان خبرنگار صحبت کنی، قلم‌ات می‌لرزد. ...

اقتدارگرایان، روزنامه‌نگاران منتقد را به «مزدوری» متهم می‌کنند چون از آنها انتظار «عملگی» دارند. روزنامه‌نگاران ایرانی متهم به مزدوری می‌شوند چون راضی به عملگی نمی‌شوند.

عیسی سحرخیز در اولین تصویری که از خود می‌سازد نویسنده‌ای صریح، بی‌تعارف، شفاف وشجاع به قاب ذهن در می‌آید که هماره نقاد قدرت بودن خویش را حفظ کرده است. تصویری دور از عیسی سحرخیز نیز در اذهان است...

بعد از فروپاشی نظام بعث به رهبری صدام حسین در سال ۲۰۰۳ میلادی، روزنامه‌نگاران و خبرنگاران عراقی گمان می‌کردند که پس از سال‌ها می‌توانند بدون هیچ دغدغه‌ای در کشوری آزاد فعالیت کنند، غافل از این‌که سرنوشت پرفراز و نشیب و خطرناک دیگری در انتظارشان است.

مهدی باقر نژاد: این نخستین بار نیست که روزنامه‌نگاران در ایران به جاسوسی متهم می‌شوند. آخرین و شاید مشهورترین خبرنگاری که پیش از انتخابات با این اتهام مواجه شده بود، رکسانا صابری ‌بود که متهم به جاسوسی برای آمریکا شد.

کریستوفر دیکی، نیوزویک: روزها، هفته‌ها و ماه‌ها در پی هم می‌گذشت، اما مازیار بهاری، مستندساز و خبرنگار نیوزویک که در پی حوادث پس از انتخابات بازداشت و زندانی شد، هرگز چهره بازجوی خود را ندید. بازجو همیشه چیزهای مشابهی به او می‌گفت: «بیرون از این‌جا، هیچ‌کس نگران حال تو نیست. همه فراموش‌ات کرده‌اند.»

جامعه‌ای که از هر برگ تاریخش خون می‌چکد، مجال شگفتی نمی‌دهد اگر در قرن بیست و یکم هنوز روزنامه‌نگارانش را به بند کشد و قلم‌ها را بشکند. همان قلم‌هایی که همه خطوط قرمز را پذیرفته و در چهارچوپ تنگ نظام تقدس‌آفرین ولایی بر کاغذها نشسته است...

جان میشام، سردبیر نیوزویک: ماموران دولت ایران ۲۱ ژوئن مازیار بهاری را دستگیر و زندانی کردند. او قربانی تلاش‌های رژیمی هراسیده شد که می‌خواست به هر نحو ممکن اعتراضات گسترده‌ پس از انتخابات را به دیگر کشورها ربط دهد.

مریم میرزا: اولین بار اسفند ماه 1383 دیدمت. در یکی از مراسم روز جهانی زن. با هم از در بیرون آمده بودیم. تو بودی و من و یکی دیگر از دوستان روزنامه‌نگار...