2 آذر 1394

حرفه؛ خبرنگار

اصول رفتاری روزنامه‌نگاران در اعلامیه سازمان بین المللی روزنامه‌نگاران

خبرنگاران ایران-در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.اعلامیه سازمان بین المللی روزنامه‌نگاران(IFJ) درباره اصول رفتاری روزنامه‌نگاران به عنوان یک استاندارد حرفه‌ای برای روزنامه‌نگارانی شناخته می‌شود که در فرایند جمع‌آوری، انتقال، انتشار و اظهارنظر درباره اخبار و اطلاعات در رویدادهای توصیفی نقش دارند.

جنگ با دوربین؛ مروری کوتاه بر زندگی رابرت کاپا، عکاس خبری

خبرنگاران ایران- «اگر عکس‌تان خیلی خوب نشده، به این خاطر است که خیلی نزدیک نشده‌اید.» اگر عکاس خبری باشید، احتمالا این جمله را شنیده‌اید. جمله‌ای از «رابرت کاپا» یکی از مهم‌ترین عکاسان خبری جهان که شهرتش را بیشتر از هرچیز مدیون عکس‌هایی است که از پنج جنگ بزرگ قرن بیستم ثبت کرد؛ جنگ داخلی اسپانیا، جنگ دوم چین و ژاپن، جنگ جهانی دوم (بخش اروپایی جنگ)، جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل و همین‌طور جنگ اول هندوچین (جنگ استقلال ویتنام از فرانسه). دوستش «جان اشتاین‌بک» ـ نویسنده آمریکایی ـ درباره‌اش نوشته است: « نمی‌توانید جنگ را تصویر کنید،چون جنگ نوعی احساسات است. اما او می‌توانست هول جنگ را در چهره یک کودک به تصویر بکشد.» ۲۲ اکتبر، ۳۰ مهر سالروز تولد رابرت کاپا بود که در ۴۱ سالگی در یکی از آخرین جنگ‌هایی که به‌تصویر کشید، کشته شد.

روزنامه‌نگاری که عامدانه و آشکار «بی‌طرفی» را کنار گذاشت

خبرنگاران ایران- پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیک‌های جهان هفته گذشته برای نخستین بار به آمریکا سفر کرد و یکی از مهم‌ترین سخنرانی‌هایش را در این سفر در مقابل کنگره انجام داد. او در این سخنرانی از چهار شخصیت تاریخی ایالت متحده نام برد که برای دنیای ناامن امروزی می‌توانند منبع الهام باشند؛ «آبراهام لینکلن»، «مارتین لوتر کینگ»، «دورتی دِی» و «توماس مرتن». شیوه‌ای که او در روزنامه‌نگاری آمریکا دنبال کرد، نمونه‌ای مناسب از روزنامه‌نگاری «مدافعه‌گر» محسوب می‌شود؛ سبکی از روزنامه‌نگاری که با کنار گذاشتن عامدانه و آشکار «بی‌طرفی»، عملگرایی و دفاع از اندیشه و عقیده‌ای خاص را سرلوحه خود قرار می‌دهد.

روشن، موجز و دقیق بنویسیم

بخش عمده‌ای از انسجام، منوط به پیوستگی است؛ یعنی نحوه‌ء انتقال مقاله از بخشی به بخش دیگر تا رسیدن به مقصد. مقاله‌ای که نویسنده‌اش از این شاخ به آن شاخ می‌پرد، و ظاهراً سرمنزل مشخصی درنظر ندارد، معیوب است، حتی اگر تک‌تک جملاتش آکنده از نیروی چشمگیر بلاغت باشد.

روزنامه‌نگاران تهرانی از فیس بوک کم استفاده می‌کنند

روزنامه‌نگاران تهرانی روزانه بیش از چهار ساعت از اینترنت استفاده می‌کنند و هرچند فیس‌بوک یکی از منابع تکمیل خبر این خبرنگاران است اما آن‌ها در طول روز کم و خیلی کم از این شبکه اجتماعی استفاده می‌کنند. این بخشی از نتیجه تحقیق بررسی نقش فیس‌بوک بر تغییر ماهیت شیوه‌های انتشار اخبار از دیدگاه روزنامه‌نگاران است که توسط فروغ جیرانی کارشناس ارشد علوم ارتباطات و علی گرانمایه پور در سال ۹۳ انجام‌شده است.

خبرگزاری‌های دولتی سانسور را گسترش دادند

خبرنگاران ایران:به گفته مینو بدیعی، انتشار بولتن از سوی وزارتخانه‌ها هم کار درستی نیست و درواقع حتی نوعی اسراف است. روابط عمومی هر سازمانی درواقع کارش تسهیل ارتباطات وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها با جامعه و رسانه است نه اینکه خودش بولتن‌های هفتگی منتشر کند و یا اینکه خودش خبرگزاری داشته باشد. این بدان معناست که سانسور را دولتی کرده‌ایم! تجربه چندساله خودم و کار در یک نشریه دولتی مربوط به یک روابط عمومی به‌عنوان سردبیر بیانگر آن است خبرهایی که برای چاپ در این نشریه داده می‌شد حتماً باید به رؤیت مثلاً وزیر یا معاون وزیر می‌رسید که بسیار بد بود و هرچقدر تأکید داشتم که این رسم اطلاع‌رسانی نیست و اساساً شما نقش روزنامه‌نگار را دراین‌ارتباط زایل می‌کنید به خرجشان نمی‌رفت.

روزنامه‌نگارانِ دیپلمات

خبرنگاران ایران- مشهور است در نخستین سالی که او پس از ماموریتش به عنوان دیپلمات به پاریس بازگشت، در جلسه‌ای در کنار دیگر دیپلمات‌ها حاضر شد. در این جلسه هر دیپلمات بعد از معرفی خود، کشور محل ماموریتش را اعلام می‌کرد. وقتی نوبت به رولو رسید، او بلند شد و گفت: «اریک رولو؛ لوموند» حاضران بعد از چند لحظه سکوت، شروع به خندیدن کردند. این یک شوخی رولو بود یا یک لعزش زبانی. اما اگر این را یک لغزش زبانی بدانیم و بر اساس گفته‌های فروید آن را نشانه‌ای از امیال ناخودآگاه بدانیم. شاید این موضوع حاکی از آن باشد که او خود را سفیر جهان می‌دانست (لوموند به فرانسوی به معنای جهان است) جهانی که پر از پیچیدگی‌هاست و رولو به سهم خود می‌خواست به حل‌شان کمک کند.

کسانی که از حوادث در خیابان فیلمبرداری می‌کنند، شاهدند یا روزنامه‌نگار

خبرنگاران ایران- فیدین سانتانا حادثه‌ای را ثبت کرد که در آن‌یک افسر پلیس کارولینای جنوبی به والتر اسکات که یک متهم فراری بود، هشت گلوله شلیک کرد و او را زخمی به حال خود رها کرد تا بمیرد. درگذشته نه‌چندان دور رسانه‌ها در چنین شرایطی، کسانی مثل سانتانا را به‌عنوان یک منبع و یک شاهد موردتوجه قرار می‌دادند. کسی که شاهد یک خبر داغ بوده و اتفاق دشوار و ناراحت‌کننده‌ای را نظاره‌گر بوده است.اما واقعیت این است سانتانا با ثبت این فیلم کوتاه همه‌چیز را تغییر داد.سانتانا نخستین فردی نیست که گاه‌ و بیگاه چنین نقشی را بازی می‌کند. در ایالت بالتیمور کیون مور که یک فعال اجتماعی است، فیلمی را ثبت کرد که در آن نشان داده می‌شد چگونه یکی از افراد بازداشتی توسط پلیس بالتیمور، از درد می‌لنگید و جیغ می‌کشید

سرگذشت روزنامه نگاری که نیم قرن سردبیر روزنامه گاردین بود

خبرنگاران ایران- اسکات در مقاله‌ای که در یکی از شماره‌های سال ۱۹۲۱ به مناسبت ۱۰۰ سالگی گاردین نوشت، نظراتش را درباره وظیفه روزنامه‌ها عنوان کرد. او معتقد بود که مهم‌ترین مسئولیت روزنامه گزارش بی‌طرفانه خبرهاست و در جمله‌ای که به یکی از معروف‌ترین نقل‌قول‌های مطبوعاتی تبدیل شده می‌گوید: «اظهارنظر مجانی است، اما حقایق مهم و مقدس‌اند.» یا در جای دیگری از این مقاله می‌گوید: «یک روزنامه باید روح خودش را داشته باشد و تحریریه‌اش حول یک هدف مشترک کار کنند.» اسکات معتقد بود صدای مخالفان همان‌قدر حق شنیده‌شدن دارد که صدای دوستان.

میراث یک روزنامه‌نگار برای روزنامه نگاران دنیا

خبرنگاران ایران -ژوزف پولیتزر در می ۱۹۰۴ در روزنامه «نورث امریکن ریویو» در حمایت از طرح‌ پیشنهادی‌اش از تاسیس یک مدرسه روزنامه‌نگاری نوشت: «جمهوری ما و مطبوعاتش یا باهم اوج می‌گیرند یا با هم سقوط خواهند کرد. یک مطبوعات توانا، بی‌طرف و با پشتوانه اجتماعی با روزنامه‌نگاران توانای باهوش که با حقوق مردم آشنا باشند و شجاعت حمایت از این حقوق را داشته باشند، می‌تواند از جامعه حمایت کنند. یک مطبوعات بدبین، مزدور و عوام‌فریب، به مرور مردمی مثل خود به بار خواهد آورد. قدرتی که آینده را شکل خواهد داد، در دستان روزنامه‌نگاران نسل بعد است.»

دختر سرکش، روزنامه‌نگار شجاع

خبرنگاران ایران:بلی برای آنکه بتواند شرایط آسایشگاه را مشاهده کند، دست به تجربه‌ای متفاوت زد. تجربه‌ای که کم و بیش آن را در گزارش‌های قبلی‌اش هم به کار گرفته بود. او نقش یک آدم دیوانه را برای پزشکان و قضات این مرکز روانی بازی کرد و توانست وارد آسایشگاه روانی جزیره بلک‌ول شود ـ این جزیره امروز به اسم جزیره روزوولت نامیده می‌شود ـ او ۱۰ روز در شرایط طاقت‌فرسای این آسایگاه دوام آورد و دست‌پر به روزنامه‌ بازگشت. گزارش‌هایی باعنوان «پشت میله‌های آسایشگاه» و «در خانه دیوانگان» غوغایی در نیویورک باعث شد. گزارش‌هایی درباره ضرب و شتم بی‌رحمانه بیماران، دوش‌ اجباری آب یخ و غذا خوراندن اجباری به بیماران که گاهی غذاهای متعفن و فاسد را هم شامل می‌شد.

فضای دو قطبی روزنامه نگاری ایران/ راه سوم کجاست

خبرنگاران ایران- سال‌هاست روزنامه‌نگاران ایرانی با اتهام اقدام علیه امنیت ملی به زندان می‌افتند، آن‌ها به خاطر نوشته‌هایشان توسط حکومت ملامت می‌شوند چون دولتمردان ایرانی معتقدند پرسشگری، نقد کردن و از جزئیات پرسیدن خلاف امنیت ملی است.وظیفه خبرنگار در موقع سؤال کردن درباره مسائل مهم کشورش چیست؟ سکوت کردن و حفظ امنیت ملی؟ شادی و پایکوبی برای موفقیت‌های دولت یا نقد آن؟ مرز منافع ملی و امنیت ملی را چه کسی تعیین می‌کند و سقفش کجاست؟ قوانین و مرامنامه‌های رسانه‌ای دراین‌باره چه می‌گویند؟ آیا واژه امنیت و منافع ملی می‌تواند به ابزاری برای سانسور و سرکوب خبرنگاران تبدیل شود؟

پوشش خبری مذاکرات لوزان در شبکه های تلویزیونی و سایت های خبری

خبرنگاران ایران- بیش از یک ساعت به اعلام بیانیه مطبوعاتی ایران و ۵+۱ باقی مانده است که شبکه‌های تلویزیونی بی‌ بی سی فارسی و صدای آمریکا هر کدام به نحوی اقدام به پوشش این رویداد خبری بعد از نزدیک ۹ روز مذاکره در لوزان سویس کرده‌اند اما هنوز در شبکه‌های تلویزیونی صدا و سیما خبری نیست. شبکه خبر به عنوان مهم‌ترین شبکه خبری کشور تنها به انتشار یک زیر نویس قناعت می‌کند. صدای آمریکا با مهدی خزعلی فعال سیاسی و نعمت احمدی حقوقدان از ایران گفت‌و‌گو می‌کند. بی‌.بی.سی فارسی دوربین زنده خود را روی در خروجی هتل «بوریواژ» لوزان زوم کرده است تا خروج سیاستمداران را برای حضور در نشست خبری ثبت و ضبط کند و گاهی هم سراغ جو دانشگاه لوزان محل برپایی نشست خبری می رود اما هنوز در شبکه‌های صدا و سیما خبری نیست تا اینکه شبکه خبر اعلام می‌کند تلاش دارند تا اعلام بیانیه مطبوعاتی را به طور زنده پوشش دهند.

دلیل حضور کمرنگ زنان در رهبری تحریریه ها

خبرنگاران ایران- «دوری شافریِر» دبیرتحریریه بازفید که برای ۱۰ سال یک روزنامه‌نگار موفق در سایت‌های بازفید و رولینگ‌استون بوده، هیچ‌وقت برای یک مدیر زن کار نکرده است. او هیچ راهنمای زنی نداشته که آن میانبرهای رسیدن به پست‌های مدیریتی را نشانش دهد: «مردان این شانس را دارند که آدم‌هایی مثل خودشان را در موقعیت‌های بالا داشته باشند؛ کسانی که مراقب‌شان هستند و برای رسیدن به مقصد کمک‌شان کنند. شما خودتان باید جلو بروید و تجربه کنید. این خیلی جالب است که همان‌طور که جلو بروید، چیزها را بسیازید، اما گاهی می‌تواند ترسناک هم باشد.» اما هیلتون نگرانی‌های دیگری هم دارد و آن وقتی است که خبرنگاران و دبیران بخواهند در زندگی‌ شخصی‌شان هم تعادل برقرار کنند، ازدواج کنند و بچه‌دار شوند: «ما هنوز مادران زیادی در تحریریه‌مان نداریم.»

چرا در تمام دنیا تعداد سردبیران زن در تحریریه ها کمتر است

خبرنگاران ایران:تغییر این وضعیت، فقط با ابراز نگرانی اتفاق نمی‌افتد. همان‌طور که «سوزان فرانکز» استاد روزنامه‌نگاری دانشگاه «سیتی» لندن، از تهیه‌کنندگان سابق بی‌بی‌سی و نویسنده کتاب «زنان و روزنامه‌نگاری» می‌گوید: «نمی‌توان نشست و گفت بله، همه باید منصف و مهربان باشیم. این مشکل خودبه‌خود حل نمی‌شود و باید آگاهانه دست به عمل زد. به اعتقاد من وضعیت ناعادلانه امروز، نتیجه تفکر منفعلانه‌ای است که ما پیش از این داشته‌ایم.»

خبرنگار مشهوری که با دروغهایش مردم را عصبانی کرده است

خبرنگاران ایران- شبکه خبری ان. بی‌.سی در دسامبر گذشته قراردادی را با ویلیامز امضاء کرده بود که بر اساس آن سالانه و به مدت پنج سال، ۱۰ میلیون دلار به او دستمزد پرداخت کند. این قرارداد نشان از اعتبار و موقعیت باثبات ویلیامز در شبکه دارد. فیلد اشتاین، استاد دانشگاه می‌گوید: به خاطر سرمایه‌گذاری صورت گرفته روی ویلیامز و برند سازی او توسط شبکه، موضوع بررسی داخلی دراین‌ باره یک مسئله ذاتاً مشکوک به نظر می‌رسد. او می‌افزاید: این شبکه سالانه میلیون‌ها دلار به ویلیامز دستمزد پرداخت می‌کرده و هزینه‌های بیشتری نیز برای مطرح کردن او، ساخت شخصیت و برند او و تبدیل کردنش به یک منبع معتبر خبری در کشور انجام داده است.

سفید خوانی ؛ صدای اعتراض یک نشریه در یازده سالگی‌اش

خبرنگاران ایران :«این شماره هفته نامه صدای آزادی در یازدهمین سال انتشارش و در اعتراض به بیکاری در استان کرمانشاه سفید منتشر شده است» این گفته یکی از مسوولان این هفته نامه است که از ما خواست نامی از او نبریم. او تاکید می‌کند: «این اولین بار است که نشریه‌ای در ایران بدون نوشته چاپ می‌شود. البته در سال های پیش برخی از روزنامه‌ها یک یا دو ستون شان را برای اعتراض خالی می‌گذاشتند و حتی در یک مورد روزنامه‌ای بدون تیتر منتشر شد. اما تا آنجا که ما اطلاع داریم، صدای آزادی اولین نشریه‌ای است که به این صورت منتشر شده است.» شماره ۴۱۸ این نشریه در روز ۲۹ دی ماه کاملا سفید منتشر شد.همه صفحات این نشریه سفید بودند و به جز عکس استاندار و سایر مسوولان استان و نمایندگان کرمانشاه در مجلس ایران هیچ مطلبی در آن دیده نمی‌شود.

رسانه های ایران حادثه شارلی هبدو را چگونه روایت کردند

حمله مرگبار به دفتر نشریه فرانسوی شارلی هبدو در پاریس هر چند به صورت گسترده ای در روزنامه‌های امروز صبح تهران منتشر شد اما نحوه پرداخت این رسانه ها به این حادثه در مقایسه با رسانه های جهان بسیار کمرنگ بود. برخی به انتشار صرف خبر حمله به این هفته نامه و کشته شدن ۱۲ نفر اکتفا کردند و برخی نیز بدون محکوم کردن و یا ابراز همدردی چرایی وقوع این حادثه را از زاویه گرایش سیاسی رسانه خود بررسی کردند. گویی فرصتی برای رسانه‌های جریان راست پیش آمده تا از تقبیح اسلام هراسی در غرب انتقاد کنند و غرب را منبع پرورش تروریست‌ها بخوانند.

جای خالی روزنامه نگاران گیلانی و حضور پررنگ تبلیغات‌چی‌ها

خبرنگاران ایران-مگر می توان تاریخ انتشار نشریه ها در ایران را خواند و یادی از «نسیم شمال» نکرد. گیلان از نخستین استان های کشور است که در آن نشریه ای با نام «نسیم شمال» منتشر شد و هم اکنون هم اگر بخواهید تعداد روزنامه ها، هفته نامه ها و دوهفته نامه های استان گیلان را شمارش کنید، به عددی بالای ۱۵۰ می رسید. ۹ روزنامه محلی و ۱۰۰ دفتر سرپرستی نشریات سراسری و ۹ خبرگزاری هم در این استان فعالند. کمیتی که در استان های کشور پیشتاز است اما آیا کیفیت هم مانند کمیت است؟ می گوید: «تعداد زیادی از جوانان روزنامه‌نگار گیلانی که کار خود را در نشریات محلی آغاز کردند از اوایل دهه هشتاد و بعد از مدتی فعالیت در نشریات گیلان عطای کار در استان را به لقایش بخشیدند و راهی تحریریه‌های تهران شدند.»

ماجراهای یک سندیکای روزنامه نگاری

عده‌ای برای بازگشایی سندیکای نویسندگان و خبرنگاران مطبوعات ایران در روزهای گذشته بیانیه‌ای نوشته‌اند و برای گرفتن امضا سراغ روزنامه‌نگاران می‌روند.، به نظر می‌رسد این جمع با هماهنگی معاونت مطبوعاتی در پی بازگشایی سندیکا هستند. این ماجرا تا چه حد صحت دارد؟ و این «عده‌ای» چه کسانی هستند و چقدر احتمال بازگشایی سندیکا وجود دارد؟ برای پاسخ به این سؤال‌ها سراغ محمد حیدری، آخرین دبیر سندیکای نویسندگان و خبرنگاران رفته‌ام. او می‌گوید: «گمان نمی‌کنم پای دولت و وزارت ارشاد در میان باشد، این جریان، حرکت محدود گروهی فرصت‌طلب است. کار آن‌ها به سامان نخواهد رسید، تنها ممکن است برای عده‌ای جوان پرشور و علاقه‌مند، سبب سرخوردگی دوباره شود. بنابراین خواستم به این گروه از فعالان رسانه‌ای نسل‌های بعد آگاهی و هشدار بدهم.»

مردم، رسانه ها و مرگ خواننده پاپ ایران

خبرنگاران ایران -یک روزنامه نگار روی شیوه کسب خبر از بطن جامعه تاکید می کند و خود و همکارانش را اینگونه نقد می کند:«من فکر می کنم روزنامه نگاران ایرانی باید بپذیرند که در محیط بسته ای با همفکران خود در تماسند. مثلا چند نفر از ما در ایران از مترو استفاده می کنیم ؟ بین مردم می رویم؟ اصلا چقدر گزارش میدانی می نویسیم ؟ بله این نقص وجود دارد و به روزنامه نگاران این درس را می دهد که انقدر در محیط بسته خود نمانند و شکاف بین خود و جامعه را پر کنند. من بعد از این ماجرا خودم فهمیدم که باید از منظر یک روزنامه نگار، اتفاقا برنامه های پر بیننده صدا و سیما را دنبال کنم .نبض جامعه نه تنها در دست ما نیست که حتی از فضای اجتماعی دوریم.

چرا بعضی زندانی ها در رسانه ها پررنگ می شوند و دیگران نه

خبرنگاران ایران: آیا در پوشش اخبار زندانیان، متهمان سیاسی و به طور کلی اخبار مربوط به نقض حقوق بشر تبعیض خبری یا رسانه‌ای وجود دارد؟ اگر این طور نیست؛ چرا برخی افراد در رسانه‌های معتبر خبر‌هایشان پررنگ می‌شود و دیگران نه؟ در این میان آیا زندانیان گمنام و افرادی که نزدیکانشان دسترسی کمتری به ابزارهای نوین تکنولوژِی دارندمحکوم به نادیده گرفته شدن هستند؟ چگونه می‌توان از این تبعیض رسانه‌ای دور شد؟ در رسانه‌ای شدن و پررنگ شدن خبرهای مربوط به نقض حقوق بشر و زندان چه عواملی نقش پر رنگ تری دارند؛ شهرت یا مهم بودن سوژه خبری، دسترسی اطرافیان به تکنولوژی‌های نوین ارتباطی، سیاستهای خبری، زمان یا علت دستگیری .

سکوت یا اطلاع رسانی، کدام به نفع زندانی است

خبرنگاران ایران –آیا در پوشش اخبارزندانیان، متهمان سیاسی، گروگانها و کسانی که حقوق شهروندی شان نقض می شود، مرامنامه یا سبک رسانه ای خاصی وجود دارد. آیا در انتشار اخبار مربوط به آنها رسانه ها تعیین کننده و تشخیص دهنده، طرح عمومی آن در جامعه هستند یا شرایط قربانی و اجازه خانواده و نزدیکان .در سالهای اخیرشاهد بوده ایم که برخی خانواده ها به تشویق نهادهای امنیتی و قضایی به سکوت خبری روی آورده اند، دراین زمان وظیفه اخلاقی و حرفه ای خبرنگارچیست ؟ صحت خبراصل تعیین کننده برای انتشار است یا اجازه خانواده و نزدیکان؟چقدر این سکوت رسانه ای می تواند، موجب ضربه های اساسی به قربانی و یا حتی به قیمت جانش تمام شود؟این سوالها و سوالات دیگرمان را با چند روزنامه نگار در میان گذاشته ایم .

روزنامه نگاران زنجان؛آنها خانه نشین می شوند

خبرنگاران ایران -مشکلات کار در مطبوعات محلی به مراتب بیشتر از مطبوعات پایتخت است. بخشی از مشکلات ریشه در بافت اجتماعی کشور دارد و در همه صنوف به نوعی دیده می شود. فعالیت در همه زمینه ها، در پایتخت با شهرستان ها فرق اساسی دارد. بخشی از مشکلات روزنامه نگاران در شهرستان ها به همین مسئله برمی گردد. خبرنگاری که در یک روزنامه سراسری فعالیت دارد بیشتر دیده می شود هر چند این موضوع ممکن است بلای جان او نیز بشود با این همه وقتی اتفاقی برای یکی از آنها بیافتد افراد بیشتری پیگیر کارهای آنها هستند. اما در شهرستان ها خبرنگاران به سادگی توسط یک مسئول رده پایین دولتی هم تحقیر می شود و هیچ جایی هم وجود ندارد که این موضوع را منعکس کنند. دردناکتر از این ماجرا زمانی است که خبرنگاری دستگیر و زندانی می شود و کمتر نامی از او در بین فعالان رسانه ای شنیده می شود در حالی که سهم دوستان پایتخت نشین در این موضوعات نیز بیشتر است.

اداره رسانه ها به نهادهای حکومتی سپرده می شود

خبرنگاران ایران -نزدیک به یک ماه از ارائه «پیش‌نویس قانون سازمان نظام رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران» توسط دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه‌ها می گذرد علی اصغر رمضانپور، روزنامه نگار و معاون فرهنگی وزیر ارشاد در دولت محمد خاتمی، نیز یکی از منتقدان جدی این پیش نویس است . رمضانپور همچنین معتقد است که اصلاح این قانون تقریبا غیر ممکن است و تبدیل آن به لایحه، قطعا سختی‌ها و محدودیت‌های بیشتری بر شرایط کار رسانه‌ها و روزنامه نگاران وارد خواهد کرد.او مهم ترین ایراد این طرح را عدم هماهنگی با برنامه دولت حسن روحانی می داند. یعنی عدم واگذاری امور اهل رسانه به خود آن ها.

روزنامه نگاران مدنی به دنبال مردم هستند نه سیاستمداران

خبرنگاران ایران:در تلاش برای اصلاح کیفیت و توانایی ارتباطات عمومی، تعدادی از روزنامه نگارانی که گرایش های اصلاح طلبانه در حرفه خود دارند؛ در جستجوی راهی هستند تا سطح مشارکت و فعالیت گسترده مردم را در حوزه عمومی ارتقا داده و آنها را از یک مصرف کننده عادی و بی تفاوت خارج و تبدیل به شهروندانی کنند که قادر به گفتگوی فعال و ارائه مشورت به گروهها، انجمن های و اتحادیه های مختلف باشد. این روزنامه نگاران در تلاشند تا به مردم یاد دهند چگونه گفتگو، مشورت و شورا را بر مجادله، چالش و جدل ارجحیت داده و از آن استفاده کنند. این روزنامه نگاران درصددند تا فراتر از گزارش های رایج و سنتی روزنامه نگاری، توانایی ها و اصول روزنامه نگاری حرفه ای خود را برای تسهیل و ساده سازی واقعی و عملی گفتگو، شورا و مشورت در سطح عمومی و گسترده بالا ببرند.

ملاحظات زبانی و غلط های رایج در روزنامه نگاری

خبرنگاران ایران: ملاحظات زبانی در روزنامه نگاری کدامند؟ یعنی روزنامه نگار باید به چه اصولی در شیوه کاربرد درست کلمه‌ها، واژ‌ه ها و جملات توجه کند؟ روزنامه نگاران ایرانی چقدر ملاحظات زبانی را رعایت می‌کنند؟ آیا آن طور که برخی کار‌شناسان رسانه معتقدند رسانه‌های فارسی زبان پر از غلط‌های نگارشی و دستوری شده‌اند؟ غلط‌ های ویرایشی و دستوری، رعایت نکردن سطح نوشتار یعنی در هم آمیختن زبان رسمی و روزمره، استفاده از جملات پیچیده و طولانی به جای استفاده کردن از جملات ساده و کوتاه و شکسته نویسی و ... تنها برخی از مواردی است که کار‌شناسان رسانه به عنوان غلط‌های رایج در مطبوعات فارسی زبان به آن‌ها اشاره می‌کنند.

ورزشی نویس هایی که نوشتن بلد نیستند

خبرنگاران ایران: والی زاده با اشاره به ضعف های تکنیکی در زمینه ورزشی نویسی گفت : ما الان در روزنامه های ورزشی گاه مطالبی را می خوانیم که بعد از ده جمله، هنوز به فعل نرسیده اند. اغلب نویسندگان ورزشی، مسائل اصلی نوشتن یک خبر را بلد نیستند اما چون مطالب شان به هرصورت چاپ می شود فکر می کنند که کارشان عالی ست اما ابتدایی ترین مسائل نوشتن خبر ، یادداشت و مقاله را نمی دانند . این دسته افراد اصلا در خودشان نیازی به تحصیل نمی بینند. فکر می کنند چون مطلبشان در یک نشریه چاپ می شود نیازی به تحصیلات ندارند .

روزنامه نگاران و وبلاگ نویسانی که به خاطر گزارش هایشان در برزیل کشته می شوند

خبرنگاران ایران-بر اساس آمارهای کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران (CPJ) از سال ۱۹۹۲ تاکنون برزیل این یازدهمین کشور خطرناک جهان برای روزنامه‌نگاران شناخته می‌‌شود؛ یعنی حتی یک رتبه خطرناک‌تر از کشور جنگ‌زده افغانستان. از زمان آغاز کار دولت روسف در سال ۲۰۱۱، دست‌کم ۱۰ روزنامه‌نگار، مستقیما در واکنش به نوشته‌های‌شان کشته شده‌ و قتل پنج روزنامه‌نگار دیگر هم به طور غیرمستقیم با نوشته‌های‌شان مرتبط بوده است.

پنهان کاری سیاستمدار و اطلاع رسانی خبرنگار، کدامیک پیروز است

خبرنگاران حوزه سیاسی در مقایسه با خبرنگاران دیگر حوزه ها، بیشتر با سیاستمداران سر و کار دارند. سیاست مدارانی که در مصاحبه هایشان، بخشی از حقیقت را نشان می دهند و در حال پنهان کردن بخش دیگرند. هم مصاحبه کننده و هم مصاحبه شونده قصد انتشار مصاحبه را دارند؛ اما هر کدام برای گروه مخاطب خود. سیاستمدار در پی جلب نظر حمایتی است و سعی می کند با پنهان کاری و محافظه کاری، چهره عمومی اش در اثر افشای برخی مسائل حساس مخدوش نشود. در مقابل خبرنگار می خواهد اطلاع رسانی کند؛ دیوارها را بشکند و سیاستمدار را در یک حباب شیشه ای و در برابر قضاوت مخاطبانش بنشاند. در چنین تقابلی آیا فضای مصاحبه لزوما فضایی پر از جدل خواهد شد؟ یا نه راههای دیگری نیز وجود دارد که بتوان بخش پنهان حرف های سیاستمدار را آشکار کرد؟ مصاحبه کننده چگونه می تواند نیمه پنهان حقیقت را از زبان سیاستمدار بیرون بکشد؟

روزنامه نگاری حزبی و سرنوشت روزنامه نگاری در ایران

خبرنگاران ایران - نیکی آزاد: مدتی قبل خبر انتخاب دو روزنامه نگار سرشناس ایرانی به عنوان اعضای شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران دوباره فضای بحث و گفت و گو در حوزه ای را باز کرد که سالهاست مورد نقد و بررسی جامعه روزنامه نگاری ایران قرار گرفته است. روزنامه نگاری حزبی و روزنامه نگاری مستقل از قدرت .اما روزنامه نگاری حزبی چه ویژگی هایی دارد ؟ آیا یک روزنامه نگار حزبی فقط برای حزب و منافع حزبش کار می کند یا منافع عمومی جامعه نیز برایش اهمیت دارد؟آیا یک روزنامه نگار حزبی می تواند اصول حرفه ای روزنامه نگاری مانند بی طرف ماندن ، دوری از قدرت و موضع انتقادی را رعایت کند یا همواره و همیشه منافع حزبی برایش ارجحیت دارد ؟

روزهای انتخابات،خشونت و خبرنگاران افغانستان

خبرنگاران ایران :مدیرمسئول روزنامه مستقل 8 صبح می‌گوید:"گرایش رسانه‌های افغانستان برای پوشش موضوعات مرتبط به انتخابات، ناشی از اهمیت انتخابات در این کشور است. افغانستان برای نخستین بار انتقال قدرت را به گونه‌ی مسالمت‌آمیز از یک رییس‌جمهور منتخب به رییس‌جمهور بعدی تجربه می‌کند. مردم افغانستان به این باور رسیده‌اند که تنها انتقال مسالمت‌آمیز قدرت می‌تواند ثبات سیاسی در این کشور را تضمین کند و این اهمیت را رسانه‌ها نیز درک کرده‌اند." اما درک اهمیت رسانه در این ایام، مسائلی را نیز برای خبرنگاران به وجود آورده است و این سؤال‌ها مطرح هستند که در روزهای پایانی که میزان خشونت‌ها بیشتر شده؛ خبرنگاران برای پوشش خبری این خشونت‌ها چگونه عمل می‌کنند؟ در ایامی که اخبار انتحاری و بمب‌گذاری اتفاق می‌افتد؛ چقدر از خبرنگاران تمایل دارند برای پوشش خبری در صحنه حاضر باشند؟ چرا گزارش‌های افشاگرانه درباره تخلف‌های انتخاباتی نوشته نمی‌شود؟

گزارش اعدام در رسانه ها چگونه باید باشد

خبرنگاران ایران :گزارش از صحنه ی اعدام چگونه باید باشد؟ خبرنگاری که گزارش یک اعدام را می نویسد؛ باید چه نکاتی را رعایت کند؟ چقدر تشریح صحنه اعدام ضرورت دارد؟ یک رسانه تا کجا می‌تواند اخبار اعدام را پوشش دهد و اساسا اطلاع رسانی درباره اعدام ها چگونه باید باشد؟ آیا رسانه های ایران اعم از روزنامه های چاپی و سایت های خبری در انعکاس اخبار اعدام یک رویه را پیش گرفته اند؟ درباره چگونگی انتشار عکس ها و گزارش های مربوط به صحنه‌های اعدام بحث ها فراوان است. برخی معتقدند با انتشار گزارش ها و به ویژه عکس ها و فیلم های مربوط به صحنه اعدام، رسانه در ورطه بازتولید خشونت می افتد و از وظیفه ی خود دور می شود. گروهی نیز معتقدند انتشار عکس های فرد اعدام شده و فیلم های مربوط به صحنه‌های اعدام بازی و عملیات روانی حکومت است و خبرنگاران و اهل رسانه باید توان تشخیص میان عملیات روانی و خبر را داشته باشند.

پروانه خبرنگاری، بله یا خیر

خبرنگاران ایران :صبا شعردوست، خبرنگار روزنامه شهروند می گوید:درباره پروانه خبرنگاری بحث های زیادی هست. آقای انتظامی پیشنهادی مطرح کرده ولی هنوز ابعادش به صورت کامل مشخص نشده به همین دلیل منتقدان و موافقان زیادی دارد. منتقدان این مسئله می گویند که اگر این پروانه صادر شود با تغییر دولت ها پروانه خبرنگارها می تواند باطل شود، البته این در صورتی هست که نهادی تشکیل شود و این نهاد زیر نظر دولت برود. بنابراین خبرنگاران نگران این هستند که این مسئله کار بیهوده ای باشد و طی سال های آتی نتیجه ای نداشته باشد . اما نظریه دیگری هم وجود دارد، اینکه عده ای موافق این پیشنهاد هستند اما می گویند که نهادی که تشکیل می شود بطور کامل از دولت جدا باشد.

استراتژی بوسه برای خلاصه نویسی

خبرنگاران ایران :یکی از کاربردهای این اصل را می توان در رسانه نیز یافت. بسیاری از کارشناسان و مدرسان اصول خبرنویسی با تکیه بر همین اصل (KISS) ، بر مختصر و مفید بودن عبارت ها و جمله هایی که قرار است خبری را گزارش دهد، تاکید می کنند. بر اساس بررسی ها و تحقیقات جامع سازمان «ارتباط با سیاستگذاران در مورد جمعیت و بهداشت »؛ هدف استفاده از اصل KISS ر ا انتشار خبری خلاصه و در عین حال کامل و موجز معرفی می کنند. خبری ساده، کوتاه، خلاصه و اثرگذار که از قابلیت چاپ و پخش هم برخوردار است. این خبر ساده، کوتاه و کامل یا توسط یک خبرنگار نوشته شده و منتشر می شود یا روزنامه نگاران می توانند از آن به عنوان یک نقطه شروع بسیار ایده آل برای تهیه اطلاعات تکمیلی به منظور نوشتن یک گزارش، مقاله یا برنامه تلویزونی یا رادیویی استفاده کنند.

هرج و مرج استفاده از لقب ها و عنوان ها در رسانه های ایران

خبرنگاران ایران-«دکتر»، «مهندس»، «آقا»، «خانم»، «حجت الاسلام والمسلمین»، «آیت الله»، «حضرت آیت الله العظمی» ،«رهبر معظم»، «شاهنشاه»، «شاهزاده» و ... عناوینی است که در اخبار روزانه بسیار مورد استفاده قرار می گیرند و مخاطبان آن را بارها شنیده اند اما از نظر اصول روزنامه نگاری چه میزان کاربرد این عناوین درست است؟ آیا در روزنامه نگاری دنیا چنین عناوینی کاربرد دارند؟ آیا در روزنامه نگاری ایران، رسانه های مکتوب، تصویری و یا سایت های خبری آیین نامه های نگارشی دارند یا نه؟

مجهول نویسی در روزنامه های ایران

خبرنگاران ایران :چرا بهتر است از جمله هایی که تعابیری چون «توسطِ...»، «از سویِ...»، «به وسیله ی» در آنها به کار رفته کمتر استفاده کنیم؟ کارشناسان زبان و ادبیات فارسی در پاسخ به پرسش فوق می گویند: «زیرا فارسی زبانی است معلوم.» اما معلوم بودن زبان فارسی به چه معناست؟ لطفاً به سه مثال زیر که از صفحه های 59 و 60 کتاب «به زبان آدمیزاد»* انتخاب شده، دقت کنید: «طرح ملی پیشگیری از آلودگی هوا به وسیله وزارت بهداشت تدوین می شود.»، «مجوز تولید نهصدهزار اتومبیل سواری جدید توسط وزارت صنایع صادر شد.» و «تا پایان برنامه سوم از سوی شهرداری تهران احتمالاً هفده هزار دستگاه اتوبوس دودزا از شبکه اتوبوسرانی خارج خواهد شد.» نقطه مشترک این جمله ها مجهول بودن فعل هایشان است.

دشواریهای انتشار یک نشریه اقتصادی-اجتماعی زنان

خبرنگاران ایران- صبا اعتماد: مجله اقتصاد زنان با قيمت 5000 تومان، در 100 صفحه ، به صورت دو ماهنامه (آبان و آذر ) منتشر شد. "اقتصاد زنان که روزهای نخستین فعالیتش را سپری می کند؛ تنها مجله ای است که با محوریت زنان و اقتصاد در ایران به صورت کاغذی منتشر می شود. هر چند وب سایت هایی در حوزه مسائل زنان مطالب خود را منتشر می کنند اما این روزها مجلات و نشریات چاپی درباره مسائل زنان به طور تخصصی منتشر نمی شود. اشرف گرامی زادگان، صاحب امتیاز و مدیر مسئول مجله نوپای اقتصاد زنان در این گفت و گو گلایه دارد که انجام کار فرهنگی ای همچون راه اندازی مجله در ایران دشواری های خود را دارد و از سویی امیدوار است با آگاهی دادن به بخشی از زنان این سرزمین بتواند در حوزه های کلان اقتصادی و کارآفرینی طرحی جدید در اندازد .

چرا خبرنگاران گفت و گوی تلفنی را انتخاب می کنند

خبرنگاران ایران –علی رضا بهجت: یکی از ایرادهایی که اصحاب قدیمی مطبوعات به خبرنگاران جوان و امروزی می گیرند، این است که بسیاری از روزنامه نگاران این روزها به میزشان چسبیده اند و به جای اینکه از تحریریه روزنامه و خبرگزاری شان برای تهیه خبر و گزارش خارج شوند ، گوشی تلفن را برمی دارند و به این و آن زنگ می زنند؛ خبر و مصاحبه می گیرند و به قول معروف این گونه روزنامه نگاری می کنند. مصاحبه های تلفنی امروزه در بسیاری از خبرگزاری ها کاملا رایج شده است و خبرگزاری ها با آوردن این دلیل که مبنای کار آنها انتشار سریع خبرهاست و به سرعت بالا نیاز دارند؛ عمدتا از طریق تلفن خبرها را پوشش می دهند . درصد بالایی از مصاحبه ها نیزدر خبرگزاری های معروف ایران به صورت تلفنی انجام می شود .

همچنان روزنامه نگاری مستقل و آزادم

خبرنگاران ایران - نیکی آزاد :عیسی سحر خیز یکی از روزنامه نگارانی است که چهارسال گذشته را در زندان گذرانده است . زندان اوین و رجایی شهر . اما هنوز همان روزنامه نگار با روحیه ی گذشته است و با هیجان و شور زیاد می گوید به روزنامه نگاری آزاد و مستقل از قدرت ادامه خواهد داد .خیلی زود با تکنولوژی روز کنار آمده و ردپایش را می شود در شبکه های اجتماعی هم دید . او قبول دارد که برای ادامه کارش مشکلات زیادی دارد و بعید نمی داند یکی از مین های زیر پایش در میدان پر خطر روزنامه نگاری ایران منفجر شود .اما با این همه به روزنامه نگاری مستقل اعتقاد دارد و در مصاحبه با ما تعریف دقیقی از این نوع روزنامه نگاری ارائه می دهد و می گوید :« هر که طاووس خواهد جور هندوستان کشد.»

سرقت ژورنالیستی از چرایی تا قانون مطبوعات و بی تفاوتی صاحبان اثر

خبرنگاران ایران- علی رضا بهجت: آیا صاحبان آثار مطبوعاتی از حقوق خود در برابر ربایندگان آثارشان دفاع می کنند یا آنها را به حال خود می گذراند تا در بر پاشنه ای بچرخد که امروز شاهدش هستیم. سرقتهای رایج ژورنالیستی .یکی از پدیده هایی است که به ویژه پس از رواج اینترنت نه تنها در ایران بلکه در همه ی دنیا ، بسیار شایع شده است . جستجوی هر مطلبی در کمترین زمان ممکن و بهره وری از آن به نفع خود کار بسیار ساده ای شده است . کپی - پیست کردن و باز نشر مطالب دیگران بدون ذکر منبع کاری است که در میان روزنامه نگاران ایرانی نیز رواج پیدا کرده است . اما چه عواملی موجب رواج سرقت در فضای مطبوعاتی شده است ؟روزنامه نگاران باید چه کنند ؟ سکوت بهتر است یا شکایت؟

روزنامه نگارانی که این روزها ستایشگر قدرت شده اند

خبرنگاران ایران -نیکی آزاد: این روزها تعدادی از روزنامه نگاران ایرانی می گویند دیگر عصر انتقاد یا اپوزیسیون ماندن به سر آمده است و باید برای موفقیت دولت تلاش کنیم .برخی این مساله را در مقاله های خود به صراحت اعلام کرده اند و برخی در لابه لای گزارش ها و خبرهایشان سعی در این کار دارند . آیا وظیفه روزنامه نگار تلاش برای موفقیت دولتهاست ؟ رمضانپور در این باره می گوید :« این که عصر اپوزیسیون تمام شده یا دوره انتقاد به سرآمده صرف نظر از نادرستی نظری و تاریخی اساسا نوعی حکم معطوف به درخواست و دستور است. به زبان ویتگنشتاین این گزاره را باید به معنای رفتار ببینیم. معنی این رفتار آن است که گروهی را از مخالفت با خود بازداریم.

«کاوه گلستان» و «بودن با دوربین»

خبرنگاران ایران :هنگامه گلستان، همسر عکاس، درباره مجموعه روسپی او می گوید: «از بچگی من با این ذهنیت بزرگ شده بودم که اینها (ساکنان شهر نو) موجودات کثیف و پلیدی اند که اصلاً نباید نزدیک شان بروم یا اسم شان را بیاورم. بعد کاوه رفت و آنجا عکاسی کرد و حرف زد باهاشان. دیدم اینها همه شان زن های معصوم و بدبختی اند که... یکی شان مثلا توی آن روستایی که زندگی می کرده، پسری که دوستش داشت، بهش نامه داده بود و برادرش این را فهمیده بود. می خواسته دختر را بکشد. این هم فرار کرده بود و آمده بود تهران. کم کم شده بود این کاره. یعنی هیچ کدام زن فاسد آنطوری نبودند. و وقتی کاوه توی سؤال هایش می رسید به زندگی خصوصی شان، زن های خجالتی ای می شدند که اصلاً نمی توانستند حرف بزنند.

از آموزش عملی تا تحصیل دانشگاهی ژورنالیسم

خبرنگاران ایران – "روزنامه نگاری همچنان مناسب ترین بستر برای تربیت ژورنالیست ها جهت کار در رسانه های دیداری-شنیداری ، نشریات ادواری ، و اینترنتی ( آن لاین ) محسوب می شود." تونی هارکوپ این عقیده را در کتاب خود یعنی "ژورنالیزم" مطرح می کند و در بخش هایی از کتابش توضیح می دهد که میان تحصیلات آکادمیک ژورنالیسم و کار عملی در تحریریه روزنامه ها تفاوت بسیاری وجود دارد. و او سعی کرده تفاوت میان این دو را در فرایند تالیف کتاب تشریح کند.مولف این کتاب سعی کرده شکاف میان طرز تلقی های موجود از حرفه ی ژورنالیزم ، بین ژورنالیست ها و اصحاب آکادمی ها را پر کند .

دروازه بانی خبر، ظاهری ساده با مفهومي پيچيده

خبرنگاران ایران-کتاب «دروازه بانی» نوشته پاملا شومیکر با ترجمه حسین افخمی به تازگی وارد بازار شده است.«دروازه باني» بر خلاف ظاهر ساده اش، مفهومي بسيار پيچيده و چندلايه است ؛ هر آنچه ما امروز از يک رسانه مي بينيم يا مي شنويم يا در يک روزنامه و مجله مي خوانيم، همگي از فرآيند «دروازه باني» عبور می کنند. فرایندی که بسته به نوع رسانه ها و کشورهای مختلف، متفاوت است و به تبع آن محتواي يک رسانه هم بعد از اين «دروازه باني» متفاوت خواهد بود.به باور نویسنده دروازه بانی کاربردی بسیار گسترده تر از سردبیری خبر دارد و در اغلب تحقیقات ارتباطات کاربرد دارد.

ورزشی نویس باید روزنامه نگار باشد نه متخصص ورزش

خبرنگاران ایران- ايران از معدود كشورهايي است كه تعداد بسيار زيادي روزنامه هاي ورزشي دارد ، گرچه بیشتر مطالب اين روزنامه ها به ورزش فوتبال اختصاص دارد . اين روزنامه ها البته نسبت به كشورهاي تراز اول در صحنه ورزش و فوتبال كم تيراژند .اين مساله و مسائلي نظير مشكلات ورزشي نويسان و مطبوعات ايران ، طرح مساله دلاليسم در مطبوعات ورزشي، بي تجربگي ورزشي نويسان و بحث تخصص در ميان روزنامه نگاران ، تاثير سايت ها ي ورزشي بر افت تيراژ روزنامه هاي ورزشي ، تاثير مطبوعات بر عزل و نصب ها در فدراسيون ، منابع مالي مطبوعات و در كل آسيب شناسي مطبوعات ورزشي ايران را طي گفتگويي با مهدي رستم پور درميان گذاشته ايم.

بازی سیاسی با لایحه نظام جامع رسانه ها/ لایحه باید خواست روزنامه نگاران باشد نه مقامات

خبرنگاران ایران-روزهای پایانی دولت محمود احمدی نژاد است. او و مدیرانش این روزها دست از کار نکشیده اند و همچنان طرح ها و لوایح شان را که امیدی هم برای به ثمر رسیدن شان نیست؛ رسانه ای می کنند؛ از جمله این اقدامات، پیش نویس لایحه نظام جامع رسانه هاست. همانی که حسین انتظامی، نماینده مدیران مسئول در هیئت نظارت بر مطبوعات دو هفته پیش آن را منتشر کرد و از اهالی مطبوعات هم خواست درباره اش نظر بدهند. اما چرا لایحه پیش نویس نظام جامع رسانه ها در چنین زمانی مطرح شده است؟ چه دلیلی وجود دارد که لایحه مذکور یک ماه مانده به پایان کار دولت رسانه ای می شود؟

مطبوعات رکن چهارم دموکراسی یا باشگاه سیاسی

خبرنگاران ایران- آیا روزنامه نگاری که برای قدرت سیاسی کف می زند و هورا می کشد؛ رفتارش حرفه ای است؟ روزنامه نگاران تا کجا می توانند وارد سیاست بشوند و آیا اساسا حق ورود به سیاست را دارند؟ آیا کسانی از احزاب و گرایش های خاص سیاسی که در مطبوعات قلم می زنند؛ روزنامه نگار محسوب می شوند؟ در ایران چقدر مرز میان روزنامه نگار و یا فعال سیاسی بودن در دنیای رسانه ها رعایت می شود؟ این روزها مرزبندی های سیاسی مطبوعات ایران به کدام سمت است؟ آیا روزنامه نگارانش فقط برای "رسانه" می نویسند یا نه با به یدک کشیدن نام روزنامه نگار در پی دستیابی به اهداف دیگری هستند؟

برگزاری دوره های امنیتی برای خبرنگاران زن در مصر

خبرنگاران ایران -خبرهایی که بیشترین بازتاب را در این زمینه پیدا کردند، مربوط به خبرنگاران زنی می‌ شد که از میدان تحریر گزارش می‌ دادند و مورد آزار جنسی قرار گرفته بودند. در فوریه ‌ی سال 2011 میلادی، «لارا لوگان » خبرنگار جنگی CBS در حین مخابره ‌ی گزارش از انقلاب مصر و بهار عربی مورد آزار جنسی و ضرب و شتم قرار گرفت؛ سال 2012 میلادی نیز «سونیا دریدی» خبرنگار France24 در حین صحبت جلوی دوربین مورد تهاجم قرار گرفت؛ و همین جمعه ی گذشته، 29 ژوئن، یک خبرنگار آلمانی 22 ساله مورد حمله ‌ی گروهی از مردان قرار گرفت و کارش به بیمارستان و جراحی کشید. اگرچه موضوع زنان و خبرنگاران مصری که مورد آزار جنسی قرار می‌ گیرند بسیار کمتر از آنچه انتظار می رود در رسانه ‌های غربی منتشر می‌ شود،

خبرنگاری حوزه بهداشت ، تیغ دولبه ای از اطلاع رسانی و آموزش تا انگ سیاه نمایی

خبرنگاران ایران -آیا اطلاع رسانی درباره موضوعاتی که می تواند مستقیم بر سلامت انسان ها و زندگی شان تاثیر بگذارد در روزنامه نگاری قاعده خاصی دارد ؟ یا این موضوع ها هم از همان قاعده کلی روزنامه نگاری پیروی می کنند ؟ آگاهی و اطلاع رسانی . مسائلی چون مصرف بیش از حد دارو ، الکل ،خودکشی ، مرگ، ایدز ،افزایش آمار بیماری های روانی و .... آیا اطلاع رسانی درباره این موارد برای جامعه خطرناک است و یا برعکس آگاهی دادن درباره آنها از بروز اتفاقات خطرناک بعدی جلوگیری می کند ؟ آیا این موضوع ها همانند تیغ دولبه ای هستند که خبرنگار باید به آنها نزدیک شود یا نه ؟و خبرنگاران این حوزه ها با چه مشکلات و مسائلی روبه رو هستند ؟ آنها چگونه باید از عهده اطلاع رسانی درست در این حوزه بر آیند بدون آنکه انگ سیاه نمایی به آنها و رسانه شان زده شود ؟

روزنامه نگاران زن از موقعیت‌ های ترسناک و طاقت فرسا می گویند

خبرنگاران ایران -حدود 16 سال پیش بود که گروهی از زنان خبرنگار آمریکا اقدام به برپایی نخستین کنفرانس بین ‌المللی ویژه زنان روزنامه ‌نگار کردند. این کنفرانس که در واشنگتن برگذار شد، با سرعتی غیرقابل تصور ماهیت خود را از مجمعی متمرکز بر تکنولوژی ‌های درحال گذار و موانع جنسیتی در محیط کار، به فرصتی برای به اشتراک گذاشتن تجربیات سخت و متمایز حرفه روزنامه ‌نگاری تغییر داد. در واقع موضوع سختی های کار روزنامه نگاری برای زنان تبدیل به هسته ‌ی اصلی گفتارهایی شد که شرکت کنندگان مایل به صحبت و گفت و گو درباره آن بودند.

تمرکز اطلاع رسانی در پایتخت؛ تهدیدهای نامریی در شهرستان ها

خبرنگاران ایران-تمرکز اطلاع رسانی در پایتخت ایران تقریبا بر کسی پوشیده نیست به گونه ای که فضای اطلاع رسانی در آن کاملا به وابسته به تهران است. در تاریخ مطبوعات ایران تقریبا هیچ نشریه سراسری معتبری که نیرو و محل اداره آن جایی غیر از تهران باشد دیده نشده است . آیا این موضوع موجب کمرنگ شدن توجه به مطبوعات محلی ایران نشده است ؟ آیا در این میان خبرنگاران محلی ومشکلات خود و روزنامه هایشان نادیده گرفته نشده اند ؟ روزنامه نگاران در این شهرها چگونه کار می کنند و چگونه در سانسور خبری و کم توجهی رسانه ها روزگار می گذرانند ؟ آیا این موضوع آنها را در معرض خطر بیشتری از سوی حاکمیت قرار نمی دهد ؟»

روزنامه های ورزشی ایران یا حاشیه پردازان فوتبال

خبرنگاران ایران -ایران از معدود کشورهایی است که نه تنها تعداد روزنامه های ورزشی در آن زیادند بلکه می توان گفت چیزی به نام روزنامه ی صرفا ورزشی دارد . حتی در کشورهای پیشرفته نیز وقایع ورزشی تنها صفحه ای از روزنامه ها را به خود اختصاص میدهدو معمولا اخبار ورزشی به صورت هفته نامه منتشر می شوند. اگر به دکه های روزنامه فروشی مراجعه کنید با روزنامه های ورزشی زیادی مواجه می شوید نظیر ؛ خبر ورزشی ، گل ، پرسپولیس ، استقلال ، پیروزی ، ایران ورزشی ، تماشا ، البرز ...روزنامه های ورزشی در ایران بیشتر مباحث فوتبال را دنبال می کنند و در واقع آنهارا باید روزنامه های فوتبال تلقی کرد چرا که درصد اندکی از مطالب این روزنامه ها به ورزش های دیگر اختصاص دارد و در برخی این اخبار اصلا وجود ندارد .

روزنامه نگاری با نوشتار زنانه

خبرنگاران ایران -آژانس خبری «ژین»(JİNHA) که دفتر آن در استان دیاربکر ترکیه واقع است، اولین خبرگزاری زنانه این کشور محسوب می‌شود. نیروهای شاغل در این خبرگزاری، از تصویربردار تا سردبیر، همگی زن هستند. ویرجینیا وولف گفته بود: «و می‌نویسیم. می‌نویسیم بدون اینکه قضاوت مردان برای‌مان اهمیتی داشته باشد.» خبرنگاران زن دیاربکر هم می‌گویند: «ما داریم زبان رسانه را تغییر می‌دهیم و با این کار فصل جدیدی را در تجارب رسانه‌ای جهان رقم خواهیم زد.»«رسانه‌ها باعث ایجاد و استحکام سامانه‌های زبانی در جامعه می‌شوند و زبانی که تا کنون توسط رسانه‌ها در حال بازتولید بوده، زبانی است جنسیت‌محور.» این را مدیر بخش ترکی خبرگزاری گفته، می‌افزاید: «ما قصد تغییر این وضعیت را داریم.

روش های سوال پرسیدن در یک مصاحبه چیست

خبرنگاران ایران- شاید اگر به طور جدا واژه های «قیف» ، «قیف وارونه»، «الماس» و «تونل» را بشنویم متوجه ارتباط آن ها با دنیای روزنامه نگاری نشویم اما این ها سبک هایی هستند که در کلاس های روزنامه نگاری نوین برای بخش مصاحبه معرفی می شوند. می گویند مصاحبه کردن یک هنر است و فردی که این هنر را به خوبی بتواند ثبت کند یک هنرمند. خبرنگار باید در زمان مصاحبه تمام هنرمندی خود را به کار بندد تا مصاحبه شونده را ترغیب به دادن اطلاعات کند. اطلاعاتی که افشای آن می تواند تاثیر گذار باشد. در دنیا خبرنگاران چهره ای وجود دارد که تنها با مصاحبه هایشان معروف شده اند. گویی اوج هنرمندی خود را در یافتن سوژه یا مصاحبه شونده و در نهایت نحوه سوال پرسیدن خرج کرده اند. اوریانا فالاچی، لری کینگ حتی کریستین امانپور و ... خبرنگارانی هستند که هنر مصاحبه کردن را دارند.

راهکارهایی برای برقراری توازن میان روزنامه نگاران زن و مرد

خبرنگاران ایران -زنان روزنامه نگار در ایران در بهترین شرایط تا دبیری یک سرویس پیشرفت می کنند مگر آنکه خود امتیاز یک نشریه را داشته باشند که این تعداد نیز انگشت شمار است. اساسا در تقسیم بندی مدیران زن و مرد، کفه ترازو به سمت مردان میل دارد. متاسفانه در تنها موردی که تفاوتی بین زن و مرد روزنامه نگار نیست توبیخ و زندانی شدن آنها است.»از مجموعه روزنامه های تازه انتشار همچون روزنامه بهار، شرق و روزنامه اعتماد که البته مدت زمانی از انتشار دوباره آن می گذرد تنها اداره سرویس هنری روزنامه بهار و سرویس اجتماعی روزنامه شرق و همچنین گروه اجتماعی و سیاسی روزنامه اعتماد بر عهده زنان است که در مجموع مدیریت این روزنامه ها سهم بسیار ناچیزی محسوب می شود.

آیا ارزش کار خبرنگاران زن برابر با مردان است

خبرنگاران ایران- آیا ارزش کار خبرنگاران زن به مانند خبرنگاران مرد است؟ از تحریریه های ایران خارج می شویم و به تحریریه های توسعه یافته ایالات متحده آمریکا می رویم. «سوزان ایرید» گزارشگر با تجربه رسانه های آمریکایی از تجربه های خود و همکارانش در این زمینه می نویسد. او چندین سال است که به طور مرتب در مورد زنان و مشکلات اشتغال آنها می نویسد. نوشته های او در «نیویورک تایمز» ، «نیوریپابلیک» و «د امریکن پروسپکت» منتشر شده اند. برای کار او در حوزه زنان خبرنگار ، یک کمک مالی از صندوق دیک گولدنسون تعلق گرفت تا اهدافش را بهتر در این زمینه پیش ببرد. شاید شنیدن تجربه های او و همکارانش که به روایت خود او در آمده جالب باشد. تجربه هایی که نشان می دهد هنوز تبعیض جنسیتی در کار رسانه وجود دارد.

نقش اتحادیه های روزنامه نگاران زن در توانمند سازی خبرنگاران

خبرنگاران ایران - در دهه‌های اخیر مخصوصا در دهه ۸۰ میلادی، انجمن‌های روزنامه نگاری زنان در نقاط مختلف دنیا راه اندازی شدند تا از حقوق زنان خبرنگار به طور ویژه‌تر حمایت کنند.معرفی این سه انجمن روزنامه نگاری زنان نشان می‌دهد که هدف اصلی آن‌ها بر روی توانمندسازی زنان متمرکز شده است. به نظر می‌رسد موضوع آموزش در این انجمن‌ها نقش مهمی را ایفا می‌کند و اساس این انجمن‌های حامی زنان خبرنگار را می‌سازد.این گزارش نگاهی به سه انجمن شاخص روزنامه نگاری زنان در دنیا و به خصوص ایالات متحده آمریکا دارد .در ایران نیز در دوره دولت اصلاحات، «جمیله کدیور» با جمعی از زنان خبرنگار و غیر خبرنگار، انجمن غیر دولتی روزنامه نگاران زن ایران را راه اندازی کرد.

شکاف جنسیتی دستمزد میان روزنامه نگاران در سراسر جهان

خبرنگاران ایران — جدید ترین گزارش منتشر شده توسط فدراسیون بین المللی روزنامه نگاری نشان می دهد همچنان و در سال 2012 میلادی شکاف جنسیتی دستمزد در بین روزنامه نگاران در سراسر جهان وجود دارد. خبرنگار زن با خطرات مشابه به مانند همکاران مرد خود روبرو هستند و حتی گاهی بیشتر در معرض آزاد و اذیت و قلدری هستند با این حال با توجه به این گزارش دستمزد و مزایای تعلق گرفته به مردان در 16 کشور مورد مطالعه بیش تر از زنان است. این تحقیق در کشورهای آرژانتین، بلاروس، بلژیک، برزیل، جمهوری چک، فنلاند، آلمان، اندونزی، قزاقستان، مکزیک، هلند، فدراسیون روسیه، آفریقای جنوبی، اسپانیا، اوکراین و بریتانیا انجام شده است.

پیمان نامه روزنامه نگاران ایرانی برای مبارزه با کلیشه های جنسیتی

خبرنگاران ایران —در آخرین سالهای فعالیت انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران، تلاش هایی از سوی این انجمن برای مبارزه با کلیشه های جنسیتی در نشریات ایران صورت گرفت بخشی از پیمان نامه فدراسیون به توضیح باورهای کلیشه ای در رسانه ها پرداخته بود.در این متن آمده بود:«باورهای کلیشه ای به کرات در رسانه ها به کار می رود. در این باورهای کلیشه ای زن،خدمتکار خانواده و عامل بهره برداری جنسی است.این باورها را می توان پیرامون ستارگان هنری غرب و عرب به وفور مشاهده کرد.رسانه ها از آنها به عنوان «معتادان به فرآورده های آرایشی-بهداشتی»یاد می کنند.تلویزیون و رادیو نیز از زنان برای تبلیغ فرآورده های تجاری سود می برند.

روزنامه نگاران زن در حاشیه تحریریه رسانه های خبری دنیا

خبرنگاران ایران -آمارها می گویند که هنوز هم نابرابری جنسیتی در تحریریه رسانه های دنیا موج می زند. بر اساس نتایج یک پژوهش 73 درصد کارهای مدیریتی در رسانه های دنیا در اختیار مردان است و این درحالی است که سهم زنان تنها 27 درصد ست. اما در میان گزارشگران، مردان نزدیک دو سوم شغل ها را در تصاحب خود دارند و 36 درصد در اختیار زنان است. در بخش ویرایش و جمع آوری خبر نیز سهم زنان 41 درصد است . این گزارش همچنین سقف شیشه ای که مانع مدیریت زنان خبرنگار در 20 تا 59 کشور دنیا شده است را نیز مورد بررسی قرار داده است و نتایج این بخش حاکی است که اغلب این موانع نامریی است و مانع حضور زنان در سطوح مدیریتی میانی و ارشد شده است .

روزنامه نگاران زن، کار در اتاقک های شیشه ای

عذرا دژم، زنان روزنامه نگار در ایران در بهترین شرایط تا دبیری یک سرویس پیشرفت می کنند مگر آنکه خود امتیاز یک نشریه را داشته باشند که این تعداد نیز انگشت شمار است. اساسا در تقسیم بندی مدیران زن و مرد، کفه ترازو به سمت مردان میل دارد. متاسفانه در تنها موردی که تفاوتی بین زن و مرد روزنامه نگار نیست توبیخ و زندانی شدن آنها است.ده ها سال از عمر روزنامه نگاری در ایران سپری شده اما چه تعداد سردبیر و مدیر نشریه در یادمان تاریخی ما وجود دارد. تعداد از انگشتان دو دست فراتر نمی رود. اساسا زنان مجبورند برای تثبیت خود ابتدا خود را ثابت کنند. برای این منظور نیز باید دوبرابر مردان انرژی صرف کنند و در بهترین شرایط به دبیری سرویس آن هم در حد فرهنگ و ادبیات و اجتماعی رضایت دهند.به عبارت دیگر نه تنها در مورد مدیریت ها باید سقف شیشه ای را تحمل کنند بلکه در مورد دبیری سرویس ها نیز دیواری شیشه ای در کنار دارند .

سقف شیشه ای برای مدیریت زنان در روزنامه های ایران

خبرنگاران ایران -وضع مدیریت زنان در روزنامه های ایران چگونه است؟تعداد مدیران مسوول، سردبیران و دبیران سرویس زن در مطبوعات ایران چقدر است و چند درصد مجموع مدیران نشریات را تشکیل می دهد؟هیچ قانون نوشته شده ای، زنان را از قرار گرفتن در پست های کلیدی در روزنامه ها و مجلات منع نمی کند، اما یک سقف شیشه ای و شاید هم نامریی برای بالارفتن زنان در پست های مدیریتی وجود دارد. به محض اینکه در این باره مدیران ارشد روزنامه ها را مورد سوال قرار می دهید که چرا زنان را کمتر در پست های مدیریتی به کار می گیرید؟پاسخ می دهند محدودیتی برای زنان وجود ندارد، معیار ما فقط توانمندی است و خیلی زیرکانه با این پاسخ به نوعی می گویند که اگر زنان در پست های مدیریتی قرار ندارند خود توانایی اش را ندارند.

خانم! شما بعدا سوال تان را بپرسید

خبرنگاران ایران – عکسی که در بالا می بینید در روزهای گذشته به عنوان "عکس طنز" در سایتهای خبری و شبکه های اجتماعی دست به دست گشت .هنگام گردش این عکس در سایتها نوشته شده بود : جایگاه خبرنگارن ، عکس طنز .عکسی که خبرنگاران زن را نشسته بر زمین در حال پوشش یک کنفرانس یا برنامه خبری نشان می دهد . در این عکس خبرنگاران جوان بر زمین نشسته و در شرایطی نامناسب خبرشان را می نویسند در کنار این خبرنگاران تابلویی دیده می شود که بر آن نوشته شده" جایگاه خبرنگاران". شاید همین تابلو موجب شد این عکس به عنوان طنز در سایتهای خبری بگردد، غافل از آنکه در پشت این نگاه طنز آلود واقعیتی نهفته است و آن هم جایگاه نامناسب و نابرابر زنان در برخی حوزه های خبری و تحریریه های خبری است .

زنان با سهمیه بندی روزنامه نگار می شوند

خبرنگاران ایران-اگرچه ممنوعیت حضور دختران در رشته روزنامه نگاری مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبایی با وجود سهمیه بندی جنسیتی تنها یک اشتباه برداشتی بود اما حذف رشته های «روابط عمومی» و «روزنامه نگاری» از مقطع کارشناسی این دانشگاه واقعیتی است که احتمال تحقق آن در سال 92-91 تحصیلی بسیار زیاد است. به مانند بسیاری دیگر از رشته های دانشگاه علامه طباطبایی، رشته روزنامه نگاری در مقطع کارشناسی ارشد این دانشگاه از سال جاری اقدام به پذیرش جنسیتی دانشجویان کرده است. به این صورت که چه به صورت شبانه و چه روزانه 20 دانشجوی دختر و 20 دانشجوی پسر پذیرش می شوند.

اینجا منطقه نظامی است، ورود خبرنگاران زن ممنوع

خبرنگاران ایران - یکی از محدودیت های خبرنگاران زن در ایران، ورود به حوزه های نظامی و انتظامی است.معمولا مراکز نظامی در ایران چه ارتش و چه سپاه پاسداران از پذیرفتن خبرنگاران زن در محوطه نظامی خودداری می کنند.برخی از رسانه های ایران به خاطر این محدودیت تنها از خبرنگاران مرد در این حوزه ها استفاده می کنند، اما برخی دیگر به طور کلی از خیر استفاده از خبرنگار زن نمی گذرند.برخی از رسانه ها خبرنگاران زن را در این حوزه ها به کار می گیرند، اما تنها برای گرفتن خبر از این حوزه ها از طریق تلفن و نه حضور در آن حوزه های خبری. و چنانچه حضور خبرنگار در آن حوزه نظامی ضروری شود، رسانه مورد نظر یک خبرنگار مرد را به جای آن خبرنگار زن که ماهها و حتی سالها مشغول کسب خبر و یا انجام مصاحبه های تلفنی از آن حوزه ها بوده، اعزام می کند.

خانم خبرنگار، به سفر خارجی نروید

خبرنگاران ایران -اعزام روزنامه نگاران زن به سفرهای خارجی تا سال‌ها و حتی تا همین امروز یک خط قرمز برای بسیاری از رسانه های ایران محسوب می‌شود.روزنامه های اصلاح طلب تا حدودی سعی کردند این خط قرمز را بشکنند و کم نبودند روزنامه نگاران زن که در دوران دولت اصلاح طلب خاتمی به دیگر کشورها برای تهیه گزارش سفر کردند.رسانه های محافظه کار در این خصوص قوانین نانوشته‌ی سخت‌گیرانه تری دارند.کمتر اتفاق می‌افتد که خبرنگار اعزامی صدا و سیمای ایران به کشورهای دیگر یک زن باشد و یا به ندرت اتفاق افتاده که خبرنگاران دائمی صدا و سیما و یا ایرنا(خبرگزاری دولتی ایران)در کشورهای مختلف زن باشند. محدودیت در انجام سفرهای کاری خبرنگاران زن در رسانه های پس از انقلاب اسلامی فقط به سفرهای خارجی منحصر نمی‌شد و نمی‌شود، بلکه سفرهای داخلی را نیز شامل می‌شود.

خانم! حق ندارید برای تهیه گزارش به مجلس بروید

خبرنگاران ایران –امروز بسیاری از اعضای تحریریه های روزنامه‌ها را در ایران زنان تشکیل می‌دهند و در بسیاری از فعالیت‌های خبرنگاری همپای خبرنگاران مرد فعالیت می‌کنند. شاید خیلی از همین روزنامه نگاران زن که در تحریریه های روزنامه‌ها کار می‌کنند به یاد نیاورند و یا حتی به گوش شان نخورده باشد که تا همین ده –پانزده سال پیش برخوردهای محدود کننده و گاهی عجیب و غریبی با روزنامه نگاران زن در محیط روزنامه‌ها وجود داشت.یکی از خبرنگاران زن از فعالیتش در دهه شصت و هفتاد در روزنامه اطلاعات می‌گوید .او که وظیفه پوشش خبرهای پارلمانی را به عهده داشته و خبرنگار پارلمانی روزنامه نام گرفته بود از روزهایی می‌گوید که هرگز حق نداشته برای تهیه خبر و گزارش به مجلس ایران برود .

داستان هدیه ای که خبر ساز شد

خبرنگاران ایران –در حالیکه طبق آیین نامه های حرفه ای خبرنگاری در دنیا، روزنامه نگاران از دریافت هرگونه هدیه از دولت منع شده اند اما در روزهای پایانی سال90 داستان هدیه گرفتن برخی از خبرنگاران ایرانی از محمود احمدی نژآد ، رئیس جمهور ایران خبر ساز شد .در دانشگاه های معتبر روزنامه نگاری رد هرگونه هدیه از سوی خبرنگار جزو نخستین درس هایی است که ارائه می شود. به دانشجویان این رشته گفته می شود خبرنگارانی که هدیه‌، پول یا حق‌الزحمه‌ای از گروه یا افرادی برای پوشش خبری بپذیرند در واقع خودشان را در معرض این اتهام قرار داده‌اند که کارشان یک‌جور تبلیغات برای آن منبع تلقی شود،چراکه در بهترین حالت هم ، آن‌ها خبرنگارانی به حساب می‌آیند که رابطه‌ی خیلی نزدیکی با منابع شان دارند، و اخبار آن‌ها را صادقانه پوشش نمی‌دهند.

ابزار جدید فیس بوک در خدمت خبرنگاران

خبرنگاران ایران -اگر شما درباره المپیک گزارش می نویسید می توانید عضو و در واقع فالوئر لیست المپیک شوید تا به طور دقیق اطلاع پیدا کنید که سایر رسانه ها و خبرنگاران این رقابت مهم ورزشی را پوشش خبری می دهند. «عظمت خان» لیست خبرنگاران افغان و پاکستانی را در فیس بوک ایجاد کرده است. اگر شما خبرنگار این حوزه ها هستید، این روش بسیار خوبی است تا از اخبار این دو کشور به طور دقیق مطلع شوید. به عنوان یک خبرنگار ایرانی، اگر به طور مثال اخبار زندانیان سیاسی را دنبال و پیگیری می کنید می توانید هم اکنون دست به کار شوید و یک لیست جامع از افراد و صفحاتی که این اخبار را به اشتراک می گذارند درست کنید و بعد به طور عمومی آن را به نمایش بگذارید تا یک بسته جامع برای استفاده عموم داشته باشید و خود هم به طور یکجا و سازماندهی شده این مطالب را در این لیست دنبال کنید.

آمار و عدد؛ اطلاع رسانی یا پریشانی ذهن مخاطب

خبرنگاران ایران -استفاده از آمار و عدد برای مستند کردن گزارشها و یا حتی مقاله های تحلیلی در رسانه های خبری ایران چند سالی است که به شدت رواج یافته است . معمولا در این سالها شاهد بوده ایم خبرنگاران و تحلیلگران فوری وقتی درباره موضوعی سخن می گویند و یا درباره اش می نویسند برای اینکه سخنشان را مستند و کامل جلوه دهند آن را مزین به آمار و ارقام می کنند.اما ارائه آمارهای نادرست زیر پا گذاردن اخلاق رسانه ای است و اعتبار آن رسانه را زیر سوال می برد. اگر رسانه ای عمدا از رقمی نادرست استفاده کرد، عملی غیر اخلاقی انجام داده است یادمان باشد کار رسانه دروغ گفتن نیست. آیا روزنامه ها و رسانه های معتبر خبری دنیا همیشه از آمارهای دولتی و رسمی برای مستند کردن گزارش ها و تحلیل هایشان استفاده می کنند یا شیوه های مستقل خود را برای انجام نظر سنجی و گرد آوری اطلاعات و داده ها دارند ؟

روزنامه نگاری حوزه بهداشت و درمان و دشواری هایش

خبرنگاران ایران –روزنامه نگاری حوزه بهداشت و درمان یا حوزه سلامت همیشه یکی از حوزه های مهم و تاثیر گذار در روزنامه ها بوده است، چرا که موضوع سلامت انسان ها برای هر جامعه و گروهی مهم است . حوزه بهداشت و درمان که در روزنامه های ایران معمولا یکی اززیر مجموعه های سرویس اجتماعی است همیشه یکی از حوزه های مهم خبری هر روزنامه ای قلمداد می شود و دبیران سرویس تلاش می کنند این حورزه رابه کسی بسپارند که از تجربه، آگاهی و زیرکی کافی برای اطلاع رسانی در این حوزه برخوردار باشد . خبرنگاران این حوزه با موضوع سلامت انسانها سر و کار دارند و اطلاعات اولیه و آشنایی با برخی بیماری ها و واژگان تخصصی این حوزه برای آنها الزامی است .در این گزارش با دو تن از خبرنگاران حوزه بهداشت درمان روزنامه های ایران که سابقه سالهاکار در این حوزه را دارند صحبت کرده ایم. تجربیات این روزنامه نگاران برای خبرنگاران این حوزه و علاقه مندان به کار در حوزه سلامت مفید است.

روزنامه نگاری بحران

خبرنگاران ایران-بحران همیشه اتاق می افتد چه سیل و زلزله چه سقوط هواپیما و حتی بحران های سیاسی. بحران زمانی پیش می آید که حادثه ای تعداد زیادی از مردم را درگیر خود می کند و احساسات ، عواطف و حتی کل زندگیشان را تحت تاثیر قرار می دهد .هر چند معمولا بیشتر روزنامه نگاران، خبرنگاری بحران را خبرنگاری از حوادث غیر مترقبه ی طبیعی چون سیل و زلزله و نهایتا سقوط هواپیما قلمداد می کنند .اما خبرنگاری بحران تنها این نیست و بحرانهای سیاسی واقتصادی و نحوه مواجهه روزنامه نگاران با آنها نیز جز روزنامه نگاری بحران محسوب می شود . زمان سقوط هواپیما ، سیل و زلزله تا حدی مسوولان و دولت با شما همراهند و شما می توانید دست کم گزارشتان را با سانسور هم که شده در روزنامه ای به چاپ برسانید اما دربحران سیاسی بعد از انتخابات و خشونتهایی که در خیابان ها هر روزه رخ می داد من چطور به عنوان یک روزنامه نگار می توانستم به وظیفه حرفه ای ام عمل کنم و از سویی به زندان هم نیافتم .

گزارش فاجعه كسب و كار ماست

خبرنگاران ایران -خبرنگار حوزه «میراث فرهنگی» عنوانی است که نزدیک یک دهه، بیش از گذشته سر زبان ها افتاد و جای خود را در بین رسانه ها باز کرد . خبرنگارانی که دغدغه میراث های کشور را بیش از دیگران به دوش می کشند و در همین یک دهه منشا جریان های خبری بسیاری در عرصه رسانه ها شدند. باغ های قدیمی تهران، میدان نقش جهان اصفهان، سی و سه پل، پرسپولیس، نقش رستم و ... مکان هایی بودند در این مدت بارها خبرساز شدند و این خبرها توسط خبرنگاران تخصصی این حوزه پیگیری و جریان ساز شد.يك هفته پس از زلزله بم روزنامه نگاري نوشت:« فاجعه كسب و كار ماست.» چون در فاجعه و بحران است كه تنور كار روزنامه نگاران گرم مي شود. اما كار آنها با پايان بحران تمام نمي شود. تازه اول راه است. پيگري وعده هايي كه در فضاي بحران به مردم داده مي شود و پول ها و كمك هايي كه قرار است در اختيار مردم و بازسازي منطقه آسيب زده قرار گيرد و كم كم فراموش مي شود .

داستان یک مجله 400 صفحه ای در ایران

خبرنگاران ایران-سعید رازی دوست :«بخارا تداوم منطقی مجله کلک است. در انتخاب نام مجله از شکوه و تمدن بخارا متاثر بودم. جغرافیای سیاسی برای ما اهمیتی ندارد؛ چون به جغرافیای فرهنگی می اندیشیم. انتخاب این نام از یک سو نشانه همبستگی فرهنگی است. برای انتشار کلک و بخارا ما چند نمونه از مهم ترین مجله های ادبی دنیا را بررسی و متد کار آنها را استخراج کردیم؛ مجله هایی مثل "مگزین لیترر" انگلیسی و "لیغ" فرانسوی. ذهن من ذهن کلکسیونری است و به مجموعه سازی گرایش دارد. همین گرایش را در کلک و بخارا هم می شود دید. بخارا گرایش های گوناگون فرهنگی و ادبی را در کنار هم مطرح می کند. مثلاً نسل اول فرهنگی، ادبی را در کنار نسل سوم قرار می دهد. تنوع بخارا از این نظر بالاست. تنوع مضامین باعث افزایش اعتبار مجله هم شده است. این را در نظر داشته باشید که کار مطبوعاتی کار زنده ای است و هر مرحله اش جذابیت های خاص خودش را دارد.»

فرهنگ کاربردی روزنامه نگاری

خبرنگاران ایران -«فرهنگ کاربردی روزنامه نگاری»، دفتر کوچکی است در 95 صفحه که مؤلف آن کوشیده برخی از رایج ترین اشتباه های نگارشی و املائی روزنامه نگاران ایرانی را گرد بیاورد. مؤلف گهگاه موارد مورد بحثش را با خاطراتی شیرین نیز آمیخته است؛ خاطراتی که ارزش خواندن دارد و از آنها می توان چیزهای زیادی آموخت. مثلاً در صفحه 49 کتاب آمده: «در دهه های 30 تا 50 در آبدارخانه تحریریه کیهان، مرد موقری داشتیم که سعی می کرد در جمع نویسندگان و خبرنگاران طوری حرف بزند که همکاران مطبوعاتی فکر نکنند او بی سواد است و حس کنند اگر آبدارچی شده از روی ناچاری بوده. هر گاه چند روزنامه نگار با هم بر سر موضوعی بحث می کردند و او برای شان چای می آورد، بدون دعوت، در بحث وارد می شد و اظهار نظرهایی می کرد که اغلب هیچ ارتباطی به موضوع نداشت. گاهی هم یک جمله مضحک او باعث می شد که سردبیر و دستیارش، تیتر یک روزنامه را تغییر دهند!

خبرنگار حوادث؛ هیجان و دلهره با چاشنی خطر و تهدید

خبرنگاران ایران -اگر در بین صفحات روزنامه های دنیا، دنبال صفحه ای به نام «حوادث» بگردیم قطعا در اغلب موارد دست خالی خواهیم ماند چراکه صفحه حوادث، صفحه ای کاملا ایرانی است.اما یکی از صفحات پرطرفدار در مطبوعات ایران ، صفحه حوادث است. در بین سرویس های خبری تحریریه روزنامه ها در بسیاری موارد سرویس حوادث در کنار سرویس اجتماعی فعالیت خود را انجام می دهد و گاهی هم به طور مجزا به طور تخصصی به انتشار اخبار حوادث می پردازد. یک خبرنگار حوادث نویس می گوید: «خبرنگار حوادث بودن از تمام جهات با خبرنگار سرویس دیگری بودن متفاوت است. این حوزه هیجان ها، دلهره ها و حتی خطرات مخصوص به خود را دارد.همچنین معمولا بدلیل امنیتی بودن بسیاری از موضوعات، خبرنگار باید در محل حاضر شود که اگر نتوانست از طریق پلیس اطلاعات بگیرد، از شاهدان و همسایه ها و ... خبر خود را کامل کند.

نگاه متفاوت روزنامه نگاران به مهم ترین اخبار سال 2011

خبرنگاران ایران: نظر سنجی خبرگزاری آسوشیتد پرس از سردبیران رسانه های مکتوب و مدیران خبر رسانه های دیداری و شنیداری آمریکا ، مهم ترین موضوعات خبری سال 2011 را مشخص کرد . این لیست که بر اساس پاسخ 247 نفر شکل گرفته ، اختلاف میان قضاوت و سلیقه هدایت کنندگان اتاق خبر و مطالب مورد علاقه مردم برای خواندن را نشان می دهد. چهار موضوع انتخابی توسط سردبیران در میان ده آیتمی که بیش از همه توسط کابران در گوگل ، یاهو و بینگ جستجو شده ،نبود . لیست انتخابی سردبیران برای موضوعات خبری مهم سال عبارتند از :

وقتی خبرنگاران همه جا هستند

خبرنگاران ایران -هنگامی که انقلابهای پی در پی در کشورهای عربی آغاز شد و میدان تحریر در مصر شاهد حضور بی سابقه مردم شد، گزارش ها به جای خبرگزاری ها از توییتر، فیسبوک، پیام کوتاه موبایل ها و ویدیوهای آماتور گرفته شده توسط موبایل ها منتشر می شدند. اگر شما به یک شرکت رسانه ای سنتی تعلق داشته باشید، این موضوع می تواند برای شما تا حدی ترسناک باشد، اما اگر تنها به خبر و تازه های روز علاقه داشته باشید آینده ای روشن را برای این صنعت تصور خواهید کرد. دنیایی که در آن همه روزنامه نگارند کمی آشفته تر به نظر می رسد و پیچیده تر از دنیایی است که تا به حال به آن عادت داشتیم. اما باید گفت که این دنیا آزادتر است و رخدادها شفاف تر بازتاب داده می شوند. یکی از جدی ترین خطرهایی که روزنامه نگاری سنتی را تهدید می کند پدیده ای است که در آن اخبار و گزارش های وقایع همزمان با رخ دادن آن ها روی خطوط خبری می روند.

خبرنگار حوزه شهری؛ در جست و جوی زیر و بم شهر

خبرنگاران ایران -در دنیا مفهوم «خبرنگار شهری» در جایی به سمت «خبرنگار محلی» نیز می رود که وظیفه اطلاع رسانی در حوزه آن محدوده ای که رسانه در آن جا منتشر می شود را بر عهده دارد که البته نمی توان از این تعریف برای تمامی رسانه ها استفاده کرد.در ایران، خبرنگار حوزه شهری، خبرنگاری است که اخبار شهر را پوشش می دهد. برخی از روزنامه های سراسری کشور صفحه شهری روزانه دارند و برخی نیز در هفته یک یا دو صفحه را به این حوزه اختصاص می دهند اما در این بین روزنامه هایی نیز هستند که در لابلای اخبار صفحه اجتماعی اخبار حوزه شهری را نیز می گنجانند.خبرنگار شهری باید شهرش را به خوبی بشناسد و خبرنگار در محل باشد.خبرنگار شهری باید از قوانین حوزه شهری آگاهی کامل داشته باشد. یعنی هم قوانین کلی و سراسری را خوانده باشد و هم از قوانین تصویب شده در شورای شهر اطلاع داشته باشد.

خبرنگاری محیط زیست و چالش های آن

خبرنگاران ایران -روزنامه نگاری محیط زیست یا زیست محیطی، روزنامه نگاری به معنای جمع‌آوری، پخش و انتشاراطلاعات راجع به رویدادها و موضوعاتی است که انسانها در تعامل با طبیعت با آن مواجه هستند . برای آنکه فردی روزنامه نگار محیط زیست باشد باید زبان و شیوه علمی آن را درک کند.خبرنگاران جوان این حوزه بیشتر به فکر ارتباط با مسوولان دولتی هستند و کمتر به منابع دیگر می اندیشند انجمن های مستقل زیست محیطی ، مردم و کارشناسان مستقل همیشه اطلاعات بهتری را در اختیار خبرنگاران می گذراند ودید بهتری به آنان می دهند، نباید تنها به ارتباط با مسوولان دولتی تکیه کرد . همچنین پایان نامه های دانشجویان رشته محیط زیست به ویژه در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا به خبرنگاران این حوزه برای بهبود کارشان یاری می دهد .

«روزنامه نگاری زرد» از نیویورک تا سراسر دنیا

خبرنگاران ایران: شاید وقتی «پولیتزر» در نشریه خود شخصیت کارتونی «بچه زرد» را معرفی و بلافاصله نشریه رقیب که توسط «هرست» اداره می شد اقدام به کاری مشابه کرد نمی دانست که جنجال ها و کشمکش های بین این دو روزنامه سبکی را در روزنامه نگاری با توجه به اسم «بچه زرد» پدید می آورد که از آن با نام «روزنامه نگاری زرد» یاد می کنند.«بچه زرد» مظهر درگیری این دو روزنامه وسپس نماد روزنامه‌نگاری جنجالی شد.امروز «پولیتزر» را با معتبرترین جایزه روزنامه نگاری آمریکا می شناسند در حالیکه بسیار بر این اعتقادند که این جایزه با توجه به گزارش های جنجال برانگیز و غیر مسئولانه نشریه «پولیتزر» نباید به نام این شخص نامگذاری می شد.

گزاره هاي خدشه ناپذير و ذهنيت نويسنده

خبرنگاران ايران -سعيد رازي دوست: غلط های رایج در روزنامه های فارسی چنان گسترده و پرتعداد است که اگر قرار باشد به همه آنها بپردازیم، بایستی ده ها یادداشت دیگر در این زمینه بنویسیم. اشتباه های نوشتاری مطبوعات ما فقط ریشه در مسائل زبانی ندارد. برخی از این ایرادها از ذهنیت نویسنده نشأت می گیرد. به عنوان نمونه یادداشت ها و تحلیل های بسیاری در رسانه های فارسی با عبارت «بی تردید» آغاز می شود. مسائلی هست که می توان در مورد آنها تعبیر «بی تردید» را به کار برد؛ مثلاً می شود نوشت: «بی تردید رعایت کردن موازین بهداشتی باعث کاهش بیماری ها می شود.» اما «بی تردید» گسترش لجام گسیخته ای در رسانه های ما یافته و نویسندگان بدون رعایت هیچ ضابطه ای از این واژه استفاده می کنند. بایستی از این روزنامه نگاران پرسید: «بر چه اساس فکر می کنید مخاطب نباید تردیدی در گزاره مورد نظر شما داشته باشد؟»

زبان هاي سرگردان در مطبوعات

خبرنگاران ايران -در اغلب مطالب روزنامه ها دیده می شود نویسنده چند سطح نوشتاری را درهم آمیخته است؛ بدین گونه که گاه لحن نوشته دچار فخامت می شود و گاه به زبان روزمره تغییر می کند یا بین این دو سطح ـ یا گستره زبانی ـ سرگردان می ماند. یکی از شاخصه های نثر خوب، رعایت سطح نوشتار است؛ یعنی اگر مطلب را با زبان فخیم آغاز کردیم، تا پایان باید همان لحن را ادامه دهیم و اگر لحن ساده به کار بردیم، باید از کاربرد اصطلاحات یا واژه های زبان فخیم بپرهیزیم تا سطح نوشتار دچار افت و خیز نشود. کاربرد نابجای یک واژه از یک سطح زبانی معین در سطح دیگر، مثل وصله ناجور در قامت متن خود را به رخ خواننده فهیم کشیده، از ارزش مطلب در ذهن وی خواهد کاست.

غلط ننويسيم

خبرنگاران ايران-مدتی است که متأسفانه با ورق زدن روزنامه ها با انبانی از غلط های نگارشی، دستوری و زبانی روبه رو می شویم؛ غلط هایی که گاه حتی وجود یک نمونه از آنها، خط بطلانی است بر اعتبار نویسنده و روزنامه. شاید در شرایطی که تعدد اشتباه به یکی از مهم ترین شاخصه های روزنامه های فارسی بدل شده و ظاهراً نه فقط نویسنده و خبرنگار که دبیر سرویس و سردبیر نیز حوصله خواندن مطالب روزنامه را ندارند، سخن گفتن از غلط های رایج مطبوعات، ضرب المثل آب در هاون کوبیدن را به ذهن تداعی کند. اگر چنین است، پس هر نوشته دیگری نیز در تشریح و تبیین فضای روزنامه نگاری می تواند مصداق آن ضرب المثل باشد. از همین رو، بی اعتنا به داشتن یا نداشتن تأثیر، خواهیم کوشید نمونه هایی از غلط های رایج در مطبوعات را بر اساس کتاب غلط ننویسیم، گردآورده، در اختیار علاقه مندان بگذاریم.

روزنامه نگاری گانزو؛ گاهی تخیل بهترین واقعیت است

خبرنگاران ايران :روزنامه‌نگاري «گانزو» يكي از سبك‌هاي روايي در روزنامه‌نگاري است كه در آن گزارشگر نقش راوي را در بازگويي و نوشتن گزارش بر عهده مي‌گيرد. به دل ماجرا می رود و داستانی را نقل می کند. در به کار بردن صفت و گاهی تخیل خود ابایی ندارد و هیجان را به مخاطبش منتقل می کند.اين سبك روزنامه‌نگاري در واقع سبك واقعي گزارش‌نگاري است كه تجارب و احساسات شخصي گزارشگر نيز همراه و آميخته با عناصر واقعي گزارش و داستان اصلي آن مي‌شود تا واقعي‌تر بر ذهن مخاطب خود بنشيند. اين سبك گزارش رويكردي عريان و جسورانه نسبت به موضوع، اتفاق و حتي مخاطب خود دارد. در روزنامه‌نگاري گانزو کاربرد نقل قول، کنايه، طنز، مبالغه و حتي توهين معمول است. کاربرد روزنامه‌نگاري گانزو ناظر بر اين است که روزنامه‌نگاري مي‌تواند بدون تلاش براي عينيت صادق باشد و با مسامحه با ويراستاري معادل است.

روزنامه هايي براي پايتخت

خبرنگاران ايران - بابك موحدي: يادم مي آيد چند سال پيش وقتي يك كارخانه در يكي از شهرهاي كشوربه دليل عدم رعايت مسايل ايمني كار آتش گرفت و همراه آن تعدادي از كارگران بخت برگشته در آتش سوختند، راهي آن شهرستان شدم تا با بازماندگان حادثه و خانواده ها مصاحبه كنم و علت واقعي اين حادثه را براي روزنامه ام گزارش كنم. يادم است گزارش به طرز قابل توجهي موثر بود و نه تنها خبر دست اولي براي روزنامه ام محسوب مي شد كه كمك بزرگي به حادثه ديدگان هم كرد و مسوولان امر را نسبت به اين حادثه وحشتناك حساس كرد تا كمي به ايمني كار توجه كنند. يادم مي آيد آن روزها در روزنامه اي كار مي كردم كه سرويس اجتماعي اش مثل روزنامه فعلي ام كوچك نبود و دبير سرويس هم هميشه ما را براي پي گيري موضوعاتي خارج از مركز حمايت مي كرد و روزنامه هم هزينه ماموريتهاي اين گونه را به خبرنگارانش مي پرداخت.با خودم فكر مي كنم راستي همين روزها كه همه جا صحبت از خشك شدن درياچه اروميه و آسيبهاي زيست محيطي آن است چند نفر از خبرنگاران تهراني براي پوشش اخبار درياچه اروميه به اين شهر سفر كرده اند؟ چند نفر از آنها با فعالان محيط زيست اين شهر از نزديك مصاحبه كرده اند ؟ چه ميزان ميان مردم معترض حاضر شده اند و اصلا چند نفركه اين روزها درباره اين درياچه نوشته اند آن را از نزديك ديده اند ؟ مدام با خودم فكر مي كنم كاش مي شد روزنامه هايي براي همه كشور منتشر مي كرديم و نه فقط روزنامه هايي براي پايتخت .

مشكلات و دغدغه هاي روزنامه نگاران دور از پایتخت

«صحبت از روزنامه نگاري محلي را اصلا درست نمي دانم ، وقتي همه خبرها در تهران است و خبرنگارها هم در شهرستان هيچ حق و حقوقي نداردچرا بايد از روزنامه نگاري محلي صحبت كنيم .»اين گفته يكي از خبرنگاران محلي آذربايجان است درباره روزنامه نگاري در شهرستان ها ي ايران .او نمي داند از كدام بخش از مشكلات روزنامه نگاري محلي صحبت كند و معتقد است كه روزنامه نگاري محلي اين روزها ديگر وجود ندارد . مي گويد:«وقتی تمامی حوزه های مهم خبری و اتفاقات مهم كشور ، در پایتخت جمع شده اند.روزنامه نگاران در شهرستان چه مي خواهند بكنند؟ اصلا مي دانيد مردم هم اقبالي به اين نشريات ندارند، نشرياتي كه بايد با پول آگهي اداره شوند. چراكه مدير مسوول هيچ پولي به سردبير پرداخت نمي كند و اين نشريات بايد با پول آگهي بگردند آن وقت چه كسي به كار حرفه اي فكر مي كند .» تعدادي از روزنامه نگاران محلی كه با آنها صحبت مي كنم هم درباره اين نشريات همين عقيده را دارند و معتقدند آنگونه که در کشورهای پیشرفته نشريات محلي توسعه یافته اند در کشور ما رشد نكرده اند و همین نکته باعث شده است تا بسیاری از خبرنگاران محلي برای گذران زندگی و ارتقای موقعیت حرفه اي شان راهي پايتخت شوند.

خبرنگاری دور از وطن؛ از «دهخدا» تا موج جدید خبرنگاران مهاجر

شاید زمانی‌که «علی اکبر دهخدا» صد سال پیش توسط «محمد علی شاه» به «پاریس» تبعید شد و در آنجا تصمیم به ادامه انتشار «صوراسرافیل» گرفت هیچ گاه در تصورش نمی گنجید که روزی برسد که گروه گروه خبرنگار هموطنش مجبور به ترک کشور شوند و خبرنگاری در تبعید را به مانند او تجربه کنند. شاید بتوان گفت «دهخدا» جزو نخستین افرادی بود که با انتشار «صوراسرافیل» در خارج از وطن نشان داد که می توان در تبعید بود اما دغدغه های روزنامه نگاری را داشت تا جایی که مطالب و مقالات سری جدید روزنامه به قلم دهخدا و بسیار تندتر و صریح‌تر از پیش بود.اگرچه سابقه روزنامه نگاری در تبعید به یکصد سال پیش برمی گردد اما در دو سال اخیر و بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 ،ایران رکورد دار خروج خبرنگارانش از کشور است همانگونه که رکوردار خبرنگاران زندانی است.

مشکلات و دغدغه های روزنامه نگاران زن

كارفرماها هر بار با اكراه يك يا دو روزنامه نگار را هر بار در سمت دبير سرويس قرار مي دهند، كه معمولا هم حوزه اجتماعي اين امتياز را دارد كه زني مسووليتش را بر عهده داشته باشد .در روزنامه هايي كه من كار كرده ام اگر از استثناهاي دنياي روزنامه نگاري در ايران بگذريم ، زنان هيچگاه سردبير و يا عضو شوراي سردبيري نبوده اند در حالي كه بسياري از زناني كه همين الان در تحريريه روزنامه ها كار مي كنند از نظر حرفه اي از مردان هيچ چيزي كم ندارند و در موضعي كاملا برابرند .

روزنامه‌نگاری پس از زندان

روزنامه نگاراني كه تجربه زندان را پشت سر گذاشته اند روز به روز بر تعدادشان افزوده مي شود و همچنان روزنامه نگاران زيادي هم پشت ديوارهاي بلند دوران حبس شان را مي گذرانند، روزنامه نگاراني كه سرانجام آزاد خواهند شد و آنچه را بر آنها گذشته روايت خواهند كرد ؟ آيا اين روزنامه نگاران هم نگاه متفاوتي به حرفه شان پيدا خواهند كرد ؟ آيا هيچگاه از خود پرسيده ايم كه اين روزنامه نگاران بعد از آزادي از زندان چه حسي به حرفه شان دارند و تجربه روزنامه نگاري بعد از زندان چگونه است ؟ آيا اين روزنامه نگاران همان نگاه قبلي رابه روزنامه نگاري دارند ؟ و يا اين كه از زاويه اي متفاوت به شغل شان مي نگرند ؟

«شهروند – خبرنگاران» چه کسانی هستند

بعد از انتخابات جنجال برانگیز سال 1388 ایران شهروند – خبرنگاران هویت تازه ای پیدا کردند. تنها یک هفته بعد از انتخابات رسانه های خارجی امکان فعالیت در کشور را پیدا کردند و بعد از این تاریخ وزارت ارشاد محدودیت های شدیدی را در ارتباط با آنها اعمال کرد. با توجه به این محدودیت ها و همچنین محدودیت هایی که به طور دائمی گریبانگیر رسانه های داخلی بود شهروند- خبرنگاران جدید متولد شدند. در نخستین روزهای پس از انتخابات این جریان رسانه‌ای به بهترین شکل ممکن پیش می‌رفت اما به دلایل متعددی از جمله نیاز به ناشناس ماندن این خبرنگارها کم کم این جریان شکل تازه‌ای به خود گرفت. تاثیر گذار ترین اتفاق که در دنیا سر و صدای فراوان کرد انتشار ویدئوی مرگ ندا آقاسلطان توسط فردی ناشناس و باز به عنوان یک شهروند- خبرنگار بود.

زندان و بيكاري، چالش های زندگي روزنامه نگاران ایرانی

این روزها روزنامه نگاران در ايران تحت شديدترين فشارها روزگار مي گذارنند زندان، بيكاري و بي پولي و عدم امنيت هميشه همراه آنان است اما برخي از آنها هرگز از پاي ننشسته اند و همچنان اعلام مي كنند كه اگر روزنامه اي منتشر شود آنها آماده اند كار حرفه اي شان را ادامه دهند . اين روزنامه نگاران اين روزها بيكاري همراه هميشگي شان است و در آرزوي كار كردن دوباره درتحريريه يك روزنامه نفس مي كشند .

روزنامه‌نگار و مهاجرت

نوشابه امیری: دوستی می‌گفت برخی‌ها مانند ارز و طلا هستند؛ در هر بانکی می‌توان آنها را گذاشت. برخی دیگر اما به گیاه می‌مانند، در هر خاک‌شان نمی‌توان کاشت. به باور من روزنامه‌نگار از جنس دوم است. در خاکی دیگر، از پژمردن تا مردن در انتظارش است...

برشی از زن بودن در عالم خبرنگاری

چند سالی‌ست که برای بیان مشکلات و مطالبات مردم قلم می‌زنی و زبان‌ات هم در همین راه از مسئولان پاسخ می‌خواهد، اما وقتی که بخواهی از مشکل خودت و دغدغه‌های زنان خبرنگار صحبت کنی، قلم‌ات می‌لرزد. ...

روزنامه‌ نگار ایرانی؛ قلم به دست مزدور

اقتدارگرایان، روزنامه‌نگاران منتقد را به «مزدوری» متهم می‌کنند چون از آنها انتظار «عملگی» دارند. روزنامه‌نگاران ایرانی متهم به مزدوری می‌شوند چون راضی به عملگی نمی‌شوند.

چهره‌ای دیگر از عیسی سحر‌خیز

عیسی سحرخیز در اولین تصویری که از خود می‌سازد نویسنده‌ای صریح، بی‌تعارف، شفاف وشجاع به قاب ذهن در می‌آید که هماره نقاد قدرت بودن خویش را حفظ کرده است. تصویری دور از عیسی سحرخیز نیز در اذهان است...

مصائب روزنامه‌ نگاران عراقی

بعد از فروپاشی نظام بعث به رهبری صدام حسین در سال ۲۰۰۳ میلادی، روزنامه‌نگاران و خبرنگاران عراقی گمان می‌کردند که پس از سال‌ها می‌توانند بدون هیچ دغدغه‌ای در کشوری آزاد فعالیت کنند، غافل از این‌که سرنوشت پرفراز و نشیب و خطرناک دیگری در انتظارشان است.

روزنامه‌ نگار ایرانی؛ متهم به جاسوسی

مهدی باقر نژاد: این نخستین بار نیست که روزنامه‌نگاران در ایران به جاسوسی متهم می‌شوند. آخرین و شاید مشهورترین خبرنگاری که پیش از انتخابات با این اتهام مواجه شده بود، رکسانا صابری ‌بود که متهم به جاسوسی برای آمریکا شد.

«همه فراموش‌ات کرده‌اند»

کریستوفر دیکی، نیوزویک: روزها، هفته‌ها و ماه‌ها در پی هم می‌گذشت، اما مازیار بهاری، مستندساز و خبرنگار نیوزویک که در پی حوادث پس از انتخابات بازداشت و زندانی شد، هرگز چهره بازجوی خود را ندید. بازجو همیشه چیزهای مشابهی به او می‌گفت: «بیرون از این‌جا، هیچ‌کس نگران حال تو نیست. همه فراموش‌ات کرده‌اند.»

حرفه‌ای از جنس عشق و اعتیاد

جامعه‌ای که از هر برگ تاریخش خون می‌چکد، مجال شگفتی نمی‌دهد اگر در قرن بیست و یکم هنوز روزنامه‌نگارانش را به بند کشد و قلم‌ها را بشکند. همان قلم‌هایی که همه خطوط قرمز را پذیرفته و در چهارچوپ تنگ نظام تقدس‌آفرین ولایی بر کاغذها نشسته است...

گزارشگر ما، زندانی احمدی‌نژاد

جان میشام، سردبیر نیوزویک: ماموران دولت ایران ۲۱ ژوئن مازیار بهاری را دستگیر و زندانی کردند. او قربانی تلاش‌های رژیمی هراسیده شد که می‌خواست به هر نحو ممکن اعتراضات گسترده‌ پس از انتخابات را به دیگر کشورها ربط دهد.

برای فریبا پژوه و همه آنهایی که نترسیده‌اند

مریم میرزا: اولین بار اسفند ماه 1383 دیدمت. در یکی از مراسم روز جهانی زن. با هم از در بیرون آمده بودیم. تو بودی و من و یکی دیگر از دوستان روزنامه‌نگار...