مهدی جامی: در اینکه حوزه ژورنالیسم باید متمایز از اکتیویسم سیاسی و اجتماعی باشد، من تردیدی ندارم. اما اینکه این دو حوزه به هم آمیخته شده و میشود یکی به این دلیل ژرفساختی است که بنا به آن عادت ذهنی داوری و رفتار میکنیم که بدان آلوده شدهایم، یعنی گم کردن تعریفها و تبیین نقشها؛ پیامد زندگی در جامعهای که در این سی ساله بسیاری از مفاهیم در آن شناور شده و از تعریف خود بیرون شدهاند. دلیل روساختیاش هم به نقشی که روزنامهنگاری در جامعه ما پیدا کرده برمیگردد. نقشی که در بیشتر جاها با روزنامهنگاری به معنای یک حرفه مستقل همخوانی ندارد. بنابرین بهتر است اول از خود بپرسیم اکتیویسم چیست؟ بعد از آنکه تصوری از اکتیویسم به دست آوردیم راحتتر تصدیق خواهیم کرد که از ژورنالیسم فاصله دارد.
گوگل دسترسی رایگان به اخبار را محدود خواهد کرد
11 آذر 1388خبرنگاران: کمپانی گوگل اعلام کرد که از این پس موسسات خبری قادر خواهند بود تا خود مشخص کنند که مایلاند چه تعداد از مقالاتشان به صورت رایگان از طریق گوگل در دسترس خوانندگان قرار گیرد.
بر اساس گزارشی که در وبسایت انگلیسی بی بی سی منتشر شد، حق مالکیت انحصاری با ادعای برخی از رسانهها که میگویند موتورهای جستجو از صفحات آنلاین خبر آنها کسب درآمد میکنند، همخوانی و مطابقت دارد.
با برنامه «اولین کلیک رایگان»، اکنون موسسات خبری قادر شدهاند که از دسترسی نامحدود به سایتهای خبریشان جلوگیری کنند. کاربرانی که بر بیش از پنج مطلب در روز کلیک کنند، احتمالاً ششمین بار به صفحه پرداخت وجه و یا ثبت نام در سایت فرستاده خواهند شد.
«یک حرکت مهم»
این تصمیم گوگل میتواند واکنشی قلمداد شود به نگرانیهایی که در صنعت مطبوعات وجود داشت مبنی بر اینکه گوگل به صورت غیرمنصفانهای از محتوای آن لاین روزنامهها استفاده میکند.
رابرت مردوخ، سرمایهگذار بزرگ مطبوعات، شرکتهایی نظیر گوگل را متهم کرده بود که از روزنامهنگاری و از طریق لینک دادن به مطالب روزنامهها برای خود بنگاه تبلیغاتی راه انداخته و درآمد کسب میکنند.
بعضی از خوانندگان نیز متوجه شدهاند که میتوانند با گرفتن مطالب از گوگل، از پرداخت وجه اشتراک به وبسایتهای روزنامهها شانه خالی کنند. علت این موضوع آن است که موتور جستجوگر گوگل اغلب با دور زدن سیستم پرداخت برای خرید مقالات، دسترسی به مقالات را برای مخاطبان به صورت رایگان ممکن کرده بود.
استیو اولت، مشاور امور رسانهای، بیان کرد که واکنش مثبت گوگل به این موضوع، «یک حرکت خوب و مهم بود.» او گفت: «رابرت مردوخ در تلاش است که اجماعی به وجود بیاورد بر سر این مساله که کار درست، پرداخت پول برای محتوای آنلاین است و کار نادرست کار آن دسته از شرکتهایی نظیر گوگل است که از محتوای روزنامهها استفاده میکنند اما پولی برای آن نمیپردازند.»
روزنامهها به صورت روزافزون در پی راههایی هستند تا بتوانند از محتوای آنلاین خود بخصوص در زمانی که با کاهش تیراژ و درآمد تبلیغاتی رو به رو هستند، بهره برند.
اوایل این هفته، جانستون پرس، بزرگترین ناشر روزنامههای منطقهای در بریتانیا، نیز اعلام کرد که برای دسترسی به بیش از پنج مطلب آنلاین خود خواننده ملزم به پرداخت وجه است.
گوگل چه میگوید؟
«پیش از این، هر کلیک توسط کاربر رایگان بود، اکنون ما برنامهای تهیه کردهایم که موسسات خبری میتوانند کاربران را محدود کنند که بر بیش از پنج صفحه در روز به صورت رایگان کلیک نکنند.» این چیزیست که جوش کوهن، مدیر تجاری ارشد گوگل، در یک پست وبلاگی گفت.
کاربران گوگل ممکن است از این پس وقتی برای ششمین بار در یک تاریخ مشخص (حتی تاریخی که گذشته است) بر مطالب سایتی که از این برنامه جدید گوگل استفاده میکند، کلیک کنند، صفحهای را مشاهده کنند که از آنها میخواهد برای استفاده از مطالب بیشتری از سایت یا ثبت نام کنند و یا مستقیم مبلغی را پرداخت نمایند.
سخن اول
-
ژورنالیسم ایرانی و اکتیویسم انقلابی
1 دی 1388 -
جنبش برای دانستن و وظیفه خبرنگاران
18 آذر 1388رضا معینی: در همه کودتاها به هر شکلی که باشند محدود کردن دسترسی به «دانستن» امری «طبیعی» است. در همه کودتاها مراکز اطلاعرسانی و به اصطلاح «وسایل ارتباط جمعی» همچون رادیو، تلویزیون و روزنامهها تسخیر میشوند و تحت کنترل نظامیان قرار میگیرند، روزنامهنگاران بازداشت و از حق انجام وظایف خود محروم میشوند. در ایران نیز همین امر پیش رفته است. با این مشخصه میتوان جنبش امروز مردم ایران را، جنبشی برای دستیابی به «حق دانستن» تعریف کرد. مسئله اصلی این جنبش هم همین است: دستیابی به حق دانستن. اینگونه است که از یک سو تلاش برای مطلع کردن و مطلع شدن و از سوی دیگر جنون به بند کشیدن خبر و خبرنگار و بیخبری برای همگان - به هر قیمتی- در برابر هم صف کشیدهاند.





