14 فروردین 1391

آسوشیتد پرس چگونه خبرنگاران خود در کره شمالی را انتخاب کرد

14 فروردین 1391

جان هادسون / نشریه اینترنتی آتلانتیک وایر

ترجمه : نیلوفر امینی

خبرنگاران ایران -بسته ترین کشور جهان است و چنانچه تصمیم بگیرید دفتر نمایندگی خبری در این کشور راه اندازی کنید مجبور خواهید بود با قدرتهای موجود در آن راه بیایید . برای اسوشییتد پرس ، که نخستین نمایندگی خبری تمام وقت و به تمام معنا غربی ( منطبق بر ساختارهای رسانه ای غرب ) را ژانویه امسال در کره شمالی دایر کرد؛ این به معنای استخدام خبرنگاران محلی از میان لیستی فراهم شده از سوی حاکمان کره شمالی است ، کشوری که در فهرست آزادی مطبوعات رتبه 178 از میان 179 کشور را دارد.

ما از تابستان گذشته که پروژهِ کره شمالی اِی پی (اسوشییتدپرس) اعلام شد ، پیگیر موضوع بودیم و در فکر چگونگی عملی شدن این تصمیم و به طور مشخص اینکه آیا خبرنگار اِی پی به آنجا خواهد رفت یا نه ؟ وقتی که ژانویه امسال دفتر نمایندگی این خبرگزاری رسما افتتاح شد ، ِای پی با افتخار اعلام کرد که این " نخستین سازمان خبری خواهد بود که دفتر اخبار مکتوب و عکس آن با نیروهای تمام وقت در کره شمالی فعالیت می کند ". در حالیکه این بیانیه تنها به این نکته که کارمندانش " بومیان کره شمالی " هستند اشاره داشت ، گزارش اِی پی اسامی آنها را اعلام کرد . ( دو کارمندی که بر دفتر نظارت می کنند ؛ جین اچ لی رییس دفتر کره اِی پی و دیوید گاتنفلدر رییس بخش عکس آسیا؛ در سئول و توکیو مستقرند .) هفته گذشته ایزاک اِستون فیش مسئول سیاست خارجی ، جزییاتی از سابقه کارمندان تمام وقت را در مقیاسی وسیع تر آشکار کرد؛ جزئیاتی از اینکه اِی پی چطور از پس چالش های کار با رژیم کره شمالی بر می آید.

دو نفر تمام وقت در دفتر حضور دارند ، پَک وون ایل خبرنگار و کیم وانگ یون عکاس ، هر دو اهل کره شمالی هستند و آنچه از آنها می دانیم اندک است. دانیسویزکی، پَک را اینگونه توصیف می کند : " خبرنگاری جوان با تجربه کار چند رسانه ای در کِی سی اِن اِی و انگلیسی زبان ، خودش می گوید بخشی از نوجوانی را در تایلند زندگی کرده " . اما او هیچ اطلاعاتی از کیم ندارد ؛ کالفرد بعدتر اضافه کرد که کیم پیش از آن در کییودو(1) مشغول به کار بوده و پاییز گذشته گاتنفلدر را با عکس هایش در یک کارگاه عکاسی تحت تاثیر قرار داده . کی سی اِن اِی خبرگزاری مرکزی کره و خبرگزاری دولتی کره شمالی است ، که به نقل از وب سایتش " منعکس کننده عقاید و نظرات حزب کارگر کره و حکومت دی پی آر کی (م : جمهوری دموکراتیک خلق کره ) است" . آندری لانکف از متفکران کره شمالی می گوید پک و کیم ممکن است آموزش های روزنامه نگاری دیده باشند، اما" 99 درصد" احتمال می دهد که " آنها از پلیس مخفی یا سرویس های اطلاعاتی آمده باشند. " ( کالفرد از مسئولان اِی پی اتهامات را اینگونه پاسخ می دهد :" من آقای لانکف را نمی شناسم ، با دیگاه ایشان آشنایی ندارم و نظری درباره آن نخواهم داد .")

خبرگزاری مرکزی کره ، که حضوری مداوم در نمایش تبلیغاتی خود ما دارد، به استفاده از ادبیات زبانی گزافه گو و به شدت آراسته ای که مختص هجوترین مبلغان دولتی است ، تمایل دارد. در یکی از گزارشهای جدیدشان می خوانیم : " اکنون دلهای تمامی خبرنگاران و دیگر دست اندکاران رسانه در سراسر کشور با نفرت از اقدامات تحریک آمیزِ تازهِ گروهی از خائنین آتش گرفته و ... " . هرچند فیش به این تردید دامن زد که با استخدام دو نفر از کهنه کاران کی سی ان ای ، ممکن است اِی پی ماموران اطلاعاتی در برابر خود قرار داده باشد ؛ اما به چگونگی استقرار کیم و پک اشاره ای نکرد.

از اِی پی پرس و جو کردیم . آنها به ما گفتند که روند انتخاب این افراد پاییز گذشته و در خلال جلسات متعدد صورت گرفته است . پل کالفورد مدیر روابط رسانه ای توضیح داد که حاضران در این جلسات جین اچ لی ، داوید گاتنفلدر ، برایان کاروویلانو دبیر آسیا و جرج بیکر دبیر عکس آسیا بوده اند * . حکومت کره شمالی لیستی از داوطلبان کار آزموده و آماده به کار را فراهم کرده تا از میان آنها افرادی انتخاب شوند ؛ و پک در میانشان بود. کالفرد می گوید : " ما او را از بین دبیرخبرهایی که در دسترس بودند به دلیل ویژگی های کلی که داشت برگزیدیم ." و اضافه می کند که کیم را هم طی روند مشابهی انتخاب کردیم . " ما او را دیدیم، با دقت بسیار در موردش تصمیم گرفتیم، و او تحت نظارت جین اچ لی و دیگر دبیران اِی پی کار می کند ." اگر استخدام یک خبرنگار که بخشی از دستگاه تبلیغاتی مرحوم کیم جونگ ایل است، یک مبادله و سازش دشوار برای فعالیت در آن کشور به نظر می رسد، قطعا چنین بوده است . از سوی دیگر اِی پی معتقد است اگر هیچ دفتر خبری غربی در کره شمالی وجود نداشته باشد معنایش این است که اخبار بسیار کمتری از این کشور بیرون خواهد رفت . موضوع دیگری که نباید فراموش کرد قولی است که به اِی پی برای گسترش دفترش در آینده داده شده .

کالفرد می گوید : " با افتتاح دفترمان در ژانویه ، ما امیدواریم که بتوانیم گزارشهای خبری خود از کره شمالی را در ماهها و سالهای پیش رو بیشتر و عمیق تر کنیم ." همانگونه که پیداست ، او تاکید می کند که آنچه توسط پک و همکارش تولید می شود به طور کامل بررسی می شود (زیر ذره بین است) .او می افزاید : " تمام دبیران خبری که در نقاط مختلف جهان برای ای پی کار می کنند ، به خصوص آنها که کارمندان ما آشنایی چندانی با آنها ندارند (تازه واردند) ، کارشان با وسواس و دقت بسیار و طبق معیارهای والای صحت و بی طرفی ویرایش می شوند ."

مطمئنا کار این دفتر بی پاداش نمانده . در ماههایی که از آغاز به کار این دفتر می گذرد ، این گروه مجموعه ای از گزارش های اختصاصی جذاب تولید کرده است .اوایل مارس ، اِی پی توانست بر توافق پیونگ یانگ بر سر غذا در مقابل سلاح های هسته ای پیش از برملا شدن آن مانور دهد . چند روز بعد عکاس دفتر کیم وانگ یون اجازه پیدا کرد که از یک مانور نظامی واقع در سواحل جنوب غربی کره شمالی عکسبرداری کند ، که تعدادی از این عکس ها بسیار جالب است . در ماه فوریه ، جین اچ لی دبیر اِی پی بخشی از تلاش های چین برای وارد کردن کالاهای به سبک غربی به کره شمالی را گزارش کرد . در این گزارش که پک وان ایل اطلاعات آن را جمع آوری کرده، جزییاتی از ورژن پیونگ یانگ وال مارت ( م: فروشگاه زنجیره ای غربی ) با محصولاتی همچون شامپوهای پانتن و ... ارائه شده .

اما سوال بدیهی این است که آیا می شود به خبرنگاری که در سیستم تبلیغات آموزش دیده است ، برای تهیه گزارشی بی غرض اعتماد کرد ؟ کالفورد به این نکته اشاره می کند که دبیران اِی پی با کیم و پک " همکاری نزدیک " دارند . در حالیکه نهایتا منتقدان رسانه تصمیم خواهند گرفت که با گذشت زمان این گزارشگری تا چه حد بی طرفانه است ، حداقل تا اینجای کار به نظر می رسد که گزارشها مرحله اولیه را با موفقیت گذرانده اند .

* در نسخه اصلی این گزارش گفته شده بود که کاتلین کارول دبیر اجرایی و جان دنیزویسکی دبیر ارشد اخبار بین الملل و عکس در جلسات استخدام نیروهای کره شمالی به جای لی ، گتنفلدر و بیکر حضور داشتند . اِی پی اعلام کرده است که اطلاعات اولیه ای که خودشان در اختیار ما قرار داده اند نادرست بوده است . همچنین در نسخه اولیه این گزارش به اشتباه گفته شده بود که اولین بار امور خارجه اسامی کارکنان کره شمالی اِی پی را منتشر کرد. درحالیکه خود اِی پی اسامی خبرنگاران را ژانویه اعلام کرد.

1 . کیودو / خبرگزاری غیر دولتی مستقر در توکیو که اخبار روزنامه ها رادیو و تلویزیون های ژاپن را فراهم می کند . این خبرگزاری بیش از هزار روزنامه نگار و عکاس دارد که در بخش روزنامه و سایت اینترنتی فعالیت می کنند . سایت این خبرگزاری به زبان های ژاپنی ، چینی ، کره ای و انگلیسی است.

منبع:

http://www.theatlanticwire.com/glob...

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

    3 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.