21 اسفند 1390

صدمقاله ای که هر خبرنگار باید آن را بخواند/ ششم

غلبه «انقلاب توئیتری» بر رسانه های سنتی

21 اسفند 1390

نوشته: رب مک کونل

ترجمه : تارا مفید

خبرنگاران ایران-وقایع اخیر ایران ( بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 ) مثال جالبی است تا نشان دهد که اینترنت به قدری بخشی از زندگی ما شده است که تلاش های گسترده ای که سعی دارد آن را محدود کند حتی می تواند اقتصاد یک کشور را به خطر اندازد.

تاکنون بسیاری از مردم دنیا درباره ماجرای «ندا آقا سلطان» با خبر شده اند، زن جوانی که در خیابان های تهران در اثر اصابت گلوله کشته شد . فرد ناشناسی از صحنه مرگ او با موبایلش فیلم می گیرد و چند دقیقه بعد آن را برای دوستی در هلند می فرستد . این اتفاق به یکی از بزرگترین تهدیدها علیه حکومت ایران در سی سال گذشته تبدیل می شود.

این ویدیوی 40 ثانیه ای که دیدن آن بسیار تاثر بر انگیز است صورت ندا را به صورت واضح نشان نمی داد و در رسانه های دنیا به نمایش درآمد.

به لطف اینترنت ، ندا به «جان پالاچ» که خودش را در پراگ در سال 1969 آتش زد و یا دختر جوانی که برهنه وقتی که ناپالم به ویتنام حمله کرد در جاده می دوید پیوند داد و چهره ای ازاتفاق های روز دنیا شد. اگر به خاطر وجود شبکه اینترنت نبود این اتفاقات ممکن بود هرگز گزارش نشود و بدون هیچ انعکاسی باقی بماند . وقتی ندا کشته شد تمامی خبرنگاران خارجی از ایران اخراج شده بودند و مقامات نهایت تلاش خود را برای مسدود کردن تمام راه های ممکن ارتباطی انجام داده بودند.

سیستم ارسال پیامک به طور کلی قطع شده بود و سایت هایی چون فیس بوک و یوتیوب هم فیلتر شدند.

به نظر می رسد در مجموع دوره این که دولت ها بخواهند اتفاقات جاری کشورشان را سانسور کنندیا مثلا خبرنگار خارجی را اخراج کنند و تماس های تلفنی را قطع کنند خیلی وقت است که گذشته است. البته مقامات جمهوری اسلامی در این زمینه نهایت سعی خود را کردند اما در زمانه ای که فرماندار کالیفرنیا در توئیتر خود می نویسد که جت شخصی اش دچار مشکل شده و باید فرود اضطراری داشته باشد یا «استفان فرای» وقتی در آسانسور گیر کرده بود آن را توئیت می کند مقامات جمهوری اسلامی هرچه در زمینه سانسور تلاش هم بکنند کافی نیست.

برخی توئیتر را به دلیل اینکه تنها اجازه نوشتن 140 حرف را داری مسخره می کنند اما باید بدانیم که همین امکان نورافکن ها را به سوی مردم ایران برد. بسیار بیشتر از آنچه دیگر رسانه ها می توانستند در این زمینه انجام دهند . به طور دقیق اینکه مردم اطلاعاتی را پست می کردند که در قلب واقعه اتفاق می افتاد؛ جایی که آنها بودند و خبرنگاران دیگر نبودند.

آنچه در ایران اتفاق افتاد یک نمونه ارزنده دوئل میان دولت و مردم بود. دولت سعی می کرد که تمام راه های ارتباطی از طریق تکنولوژی را ببندد تا جلوی گردش آزاد اطلاعات گرفته شود و همزمان مردم طوری عمل می کردند که گویی یک قدم جلوتر از حکومت حرکت می کنند .

ممکن است از خود بپرسید چرا یک دولت ممکن است سایتی را ببندند ؟

جواب به تکنولوژی برمی گردد. زمانی که دولتی می تواند به سادگی ارتباط یک فرد را با فیس بوک قطع کند اما نمی تواند روی فیلتر شکن هایی که به آنها می رسد کنترلی داشته باشد . این فیلتر شکن ها ایرانیان را قادر می سازد که سایتهای فیلتر شده را باز کنند بدون انکه هویتشان معلوم شود . مثلا ، «تور» یکی از این فیلتر شکن هاست که صدها هزار نفر در دنیا به صورت داوطلبانه سعی می کنندتا به انهایی که مورد سانسور اینترنتی قرار می گیرند از طریق این فیلتر شکن کمک برسانند. شما هم می توانید پروژه تور را سرچ کنید تا بیشتر درباره آن بدانید.

حالا چرا مقامات به سادگی دسترسی اینترنتی را می بندند ؟ جواب این است که با چنین کاری در حقیقت اقتصاد خود را خفه می کنند و شرکت ها را از انجام امور تجاری محروم می کنند .

چین از جمله کشورهایی است که سعی کرده تا شبکه ملی خود را ایجاد کند و فقط سایت های مورد تایید را در آن بگنجاند و حتی بر روی هر کامپیوتری که در آن کشور فروش می رود هم نرم افزار فیلتر کننده وجود دارد اما حتی برای این حد بالای سانسور هم راهکار وجود دارد .

از میان تمام ابزارهای ارتباطی موجود، شاید توئیتر از همه مناسب تر و با اهمیت تر باشد. به این علت که یک کاربر نیاز ندارد تا از صفحه خودش چیزی را توئیت کند. یک توئیت را می توان به شکل یک پیامک ارسال کرد یا حتی به شکل پیامک خواند. اینگونه که از شواهد برمی آید توئیتر از رسانه های سنتی پیشی گرفته است.

کاربران توئیتر به اندازه ای اعتماد به نفس پیدا کرده اند که سی ان ان را هم به چالش می کشند و می گویند چرا اخبار ایران را پوشش اساسی نمی دهد به گونه ای که یکی از اعضای سی ان ان هم به صورت کتبی و هم آن لاین از رسانه خود دفاع کرد . این ها همه نشانه تحول است.

منبع:

روزنامه بلفاست تلگراف، 30 ژوئن 2009

http://www.belfasttelegraph.co.uk/b...

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

    3 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.