10 آبان 1388

فعالان سیاسی و روزنامه‌نگاران به دیدن سردبیر آزاد شده روزنامه اعتمادملی رفتند

دیدار با قوچانی

10 آبان 1388

خبرنگاران: خانه‌ای نه‌چندان بزرگ در شمال شرق تهران، جمعه شب هشتمین روز از هشتمین ماه سال 88 شمسی، میزبان ده‌ها چهره‌ی شناخته شده عرصه فرهنگ و سیاست بود. از سیاست‌مداران باتجربه و چهره‌های متنفذ سال‌های نه چندان دور، تا روزنامه‌نگاران پیش‌کسوت و جوان در کنار جمعی از فعالان سیاسی کم‌تجربه‌تر، همگی در خانه‌ای که از خبری خوش سرشار و درب ورودی‌اش چراغانی بود، پیوسته در رفت و آمد بودند.

آزاده‌ای که رهایی‌اش بهانه گردهم آمدن این جمع متفاوت اما هم‌دل بود، کسی نبود جز محمد قوچانی که بیش از چهار ماه رنگ آزادی را ندیده بود. چهره‌هایی چون مهدی کروبی، عبدالله نوری، ابراهیم یزدی، محمد توسلی، محمدجواد مظفر، احمد شیرزاد، سعید شیرکوند، هدی صابر، غلام‌عباس توسلی، فخرالسادات محتشمی‌پور، هاشم صباغیان و ... از جمله افرادی بودند که برای خوش‌آمدگویی به اسیر تازه از بند رسته خود را به منزل عماد باقی رسانده بودند.

سردبیر جوان و خوش‌ذوق روزنامه‌های اصلاح‌طلب به‌دنبال 131 روز حبس مداوم در زندان اوین، حدود ساعت 2 بامداد جمعه از زندان ترخیص و در برابر یک آژانس رها شد تا بار دیگر به جمع خانواده و دوستان‌اش بازگردد. قوچانی که بسیاری او را نماد نسلی از روزنامه‌نگاران نوآور و مبتکر می‌دانند که از میانه‌ی دهه هفتاد در کنار پیشکسوتان این عرصه دست به قلم شدند و ظهور نسلی تازه از نویسندگان مطبوعاتی را به اطلاع مخاطبان رسانه رساندند، یک هفته پس از انتخابات ریاست جمهوری دور دهم به همراه جمع گسترده‌ای از فعالان سیاسی و مطبوعاتی راهی زندان شد. او و اکثریت مطلق افرادی که به همراه وی کوتاه زمانی پس از انتخابات 22خرداد راهی سلول‌های زندان شدند، چهره‌هایی بودند که به فعالیت در چارچوب قانون اساسی شهره آفاق بودند و گذر از بحران‌ها و اصلاح رفتارها را از رهگذر و مسیر انتخابات جست‌وجو می‌کردند. طنز تلخ همین‌جا بود که آنان که مسالمت‌آمیزترین شیوه را برای «تغییر» برگزیدند، ساعاتی پس از آن‌که احساس کردند میوه‌ی تلاش‌هایشان به ثمر نشسته و حضور 85درصدی مردم پای صندوق‌های رای نوید «تغییر» می‌دهد؛ مبهوت و متعجب از شنیدن نتایج رسمی انتخابات یکی پس از دیگری بازداشت و روانه زندان شدند تا در دادگاه‌هایی که بسیاری آن‌ها را «نمایشی مضحک و نخ‌نما» دانستند به شرایط کشور و فرصتی که قدرت‌مداران از کف دادند به دیده‌ی حسرت بنگرند.

بازداشت‌شدگان به تلاش برای انقلاب مخملی متهم شده بودند، در حالی که حاصل تلاش‌های آنان مشارکتی بی‌سابقه و عجیب در انتخابات بود که دست‌کم باید تقدیری خشک و خالی شامل حال‌شان می‌شد، اما نه تنها این‌چنین نشد که حتی بسیاری از آن‌ها آن‌قدر حق آزادی نیافتند تا تجمعات اعتراض‌آمیز گسترده‌ای که پس از انتخابات پدید آمد و برخی آشوب‌های مشکوک عارض شده بر آن که مستند نویسندگان کیفرخواست‌هایشان برای اطلاق اتهام «انقلاب مخملی» بود را به چشم ببینند.

محمد قوچانی اگرچه بنا به تشخیص شخصی ترجیح داد در هیچ یک از تجمعات پس از انتخابات شرکت نکند، اما تا ۳۰ خردادماه هم‌چنان به فعالیت‌هایش به عنوان روزنامه‌نگار و در قامت سردبیر روزنامه اعتمادملی ادامه داد تا فردای راهپیمایی میلیونی ۲۵ خرداد، این رویداد بی‌سابقه را در صفحه اول این روزنامه با تیتر «حماسه خس‌وخاشاک» بازتاب دهد. اقدامی که شاید به مذاق مخالفانش خوش نیامد.

او سی‌ام خرداد ماه یک، روز پس از سخنرانی رهبری نظام در نماز جمعه تهران بازداشت و روانه زندان شد. قوچانی دوهفته را در انفرادی به سر برد و سپس به بند عمومی آورده شد. بازجویی‌هایش حول فعالیت‌های انتخاباتی بود و بعدها گفته شد که یکی از اتهاماتش «نوشتن بیانیه‌های انتخاباتی مهدی کروبی» بوده است. موضوعی که با واکنش صریح کروبی مواجه شد. او مسئولیت کامل محتوای نامه‌هایی که امضای «مهدی کروبی» ذیل آن نقش بسته است را متوجه خود دانست و خواستار آزادی بی قید و شرط قوچانی شد. با این‌حال محمد قوچانی در زندان ماند تا روزی که به خانواده‌اش گفته شد برای آزادی وی وثیقه‌ای ۱۰۰ میلیون تومانی ارائه کنند. خانواده قوچانی سندی به ارزش ۲۰۰ میلیون تومان برای آزادی‌اش تودیع کردند اما خبری از آزادی وی نشد. با پیگیری خانواده مشخص شد که با وجود صدور دستور آزادی از سوی قاضی پرونده، دادستان وقت تهران (سعید مرتضوی) مانع از آزادی قوچانی و چندنفر دیگر از جمله محمدرضا جلایی‌پور و صادق نوروزی شده است. انتشار این خبر هم‌زمان شد با برگزاری دادگاه چهره‌های مشهور سیاسی که ناگهان محمد قوچانی نیز با وجود صدور دستور آزادی‌اش با چهره‌ای تکیده در گوشه‌ای از آن دیده شد. عکس‌های مخابره شده از دادگاه به سرعت در خبرگزاری‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و نگاه محمد قوچانی در این عکس‌ها که سرشار بود از بهت و حسرت، سوژه‌ی فعالان رسانه شد. قوچانی چندمدتی هم پس از آن دادگاه، بی‌هیچ اتهامی و به‌صورت غیرقانونی در زندان ماند تا بامداد جمعه که در نهایت با پذیرفتن همان وثیقه پیش‌تر تودیع شده، در گوشه‌ای از پایتخت رها شد تا به خانه بازگردد.

محمد قوچانی که سردبیری نشریات پرتیراژی چون روزنامه‌های شرق، هم‌میهن و هفته‌نامه شهروند امروز را در کارنامه خود دارد، در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری مشاوره رسانه‌ای مهدی کروبی، یکی از دو کاندیدای اصلاح‌طلب این انتخابات را برعهده داشت و به عنوان سردبیر روزنامه اعتمادملی (ارگان حزب کروبی) بخش عمده‌ای از بار تبلیغاتی ستاد وی را تقبل کرده بود. روزنامه اعتمادملی در دوران حضور قوچانی خوش درخشید و تیراژی بالا کسب کرد. با این‌حال روزنامه اعتمادملی در دوران بازداشت قوچانی در حالی که با تلاش‌های او و گروه همکارانش به تیراژی بالا دست یافته بود، در محاق توقیف گرفتار آمد و به حسرتی دیگر در تاریخ روزنامه‌نگاری ایران تبدیل شد.

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • از گشت ارشاد تا تبلیغات زیاد یک روزنامه دولتی و نبود نشریات محافظه کار

    23 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- آنچه نمایشگاه مطبوعات امسال را از سالهای گذشته متمایز می‌کند، انصراف تعدادی از مطبوعات و خبرگزاری‌های جناح راست یا مخالف دولت است که پیش از برگزاری نمایشگاه مطبوعات اعلام کردند در آن حضور نخواهند یافت. وقتی در نمایشگاه مطبوعات امسال راه می‌روی خیلی زود نبود این نشریات را متوجه می‌شوی، خیلی‌ها معتقدند این رسانه‌ها و خبرنگارانشان وابسته به نهادهای امنیتی ایران هستند. آنها معمولاً با حضور در نمایشگاه و برگزاری نشستهای انتقادی و شعارهایی علیه دولت و یا در سال های ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد علیه آنچه" فتنه گران "می‌خوانند، فضایی متفاوت را در نمایشگاه به وجود می‌آوردند، فضایی رادیکال که معمولاً به ایجاد تنش بین گروه‌ها و رسانه های منتقد آنان نیز منجر می‌شد.

  • یک بررسی آماری: ایرانی‌ها از کجا خبر می‌گیرند

    11 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-با همه‌گیر شدن اینترنت و مخصوصا اینترنت‌های همراه در ایران، دسترسی به منابع خبری آن‌لاین برای گرفتن اطلاعات سریع‌تر شده و آنها در صدر منابع خبری آن دسته از ایرانیانی قرار گرفته‌اند که فعالانه پیگیر اخبار و رویدادها هستند. قطعا در این میان، بعضی منابع خبری از منابع دیگر مراجعان بیشتری دارند و در اصطلاح پرترافیک‌تر هستند. در این گزارش سعی شده‌است براساس اطلاعاتی که سایت الکسا فراهم می‌کند، پرمراجع‌ترین سایت‌های خبری ایرانی معرفی شده و باهم مقایسه شوند.

  • برنده نوبل ادبیات تحصیلکرده مدرسه روزنامه نگاری است

    23 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-می‌خواهید برنده نوبل ادبیات شوید؟ به مدرسه روزنامه‌نگاری مینسک در بلاروس بروید. شاهد از غیب رسید: سوتلانا الکسیویچ، برنده جایزه نوبل ادبیات سال 2015 است. مارتا باسلز از گاردین او را این‌طور معرفی می‌کند: «یک نویسنده بلاروس و کسی که کتاب‌های تاریخ شفاهی او صدای هزاران نفر را که موجب انفجار درونی اتحاد جماهیر شوروی شدند را ثبت کرده است.»کتاب‌هایش که به گفته خودش 10 سال طول کشید تا نوشته شوند، بر اساس گفتگوهایی است که با مردم انجام داده است. بیشتر این مردم زن و کودک هستند. کسانی که در بحران‌های دردناکی چون حمله اتحاد شوروی به افغانستان و نشت اورانیوم از نیروگاه اتمی چرنوبیل، زندگی می‌کردند.