3 آبان 1394

روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

3 آبان 1394

*نیل شارمن

ترجمه از خبرنگاران ایران- بهرام سیستانی

از سال ۲۰۱۳ تا کنون به دلیل ضرورت کاهش هزینه های مؤسسه های مطبوعاتی، از شمار روزنامه نگاران شاغل در بریتانیا ۶۰۰۰ نفر (۹ درصد) کاسته شده است. اما این یعنی، مطبوعات درست در زمانی که نیاز بیشتری به خلق محتوا دارند، تولیدکنندگان محتوا را اخراج کرده اند.

برخی نویسندگان مجرب با بومیان جوانتر و ارزانتر دنیای دیجیتال (۱) جایگزین شده اند، اما برای جایگزینی این افراد مطبوعات به طور روزافزونی از روبات ـ روزنامه نگارها استفاده می کنند.

اگر فکر می کنید این حرف اغراق آمیز است، بهتر است بدانید که روبات -روزنامه نگارها پیشتر از راه رسیده اند و به سرعت در حال یادگیری فوت‌وفن روزنامه نگاری هستند.

مسیر شغلی روبات ـ روزنامه نگار

برخی از مطبوعات مانند نیویورک تایمز، لوس آنجلس تایمز و فوربِس از روبات ها استفاده کرده اند. آنها استعدادی ذاتی در زمینه‌ی داده ها از خود نشان دادهاند، بنابراین مسیر کارشان از موضوع ورزش و تجارت آغاز شد اما به سمت خبرهای مهم و روزنامه نگاری تحقیقی هم کشیده شده است.

مانند همه ی گزارشگران رده پایین آنها نیز از ویراستار خود می آموزند. گرچه در اینجا «ویراستارهایی» حضور دارند که آنان را به طور واقعی برنامه ریزی مجدد می کنند.

مانند نویسندگان تازه کار می توانند از مجموعه نوشته های درخشان بیاموزند و از آن استفاده کنند اما با حافظه قویتر و تکنیک های تحلیلی بسیار نیرومندتر.

تعدادی از مطبوعات نامدار قابلیت آنها را می شناسند و اجازه هنرنمایی به آنان می دهند. دیگران تنها کارهای پیش پاافتاده به آنان می سپارند.

روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

پژوهش‌گران درهی سیلیکون پیشتر به این فن آوری پرداخته بودند اما ابتدا آن را در حوزه هایی مانند بهداشت و سلامت به کار بردند. بعدها آن را در روزنامه نگاری روباتی نیز به کار گرفتند.

یک گام به عقب برگردیم. خبرنگاری روباتی چه محاسنی دارد؟

زمان زیادی لازم بود تا به نقطه ای برسیم که مردم قادر نباشند تفاوت بین مقالاتی که توسط ماشین نگاشته شده اند و مقالات نوشته ی انسان را تشخیص دهند. ویژگی کلیدی «عصر جدید ماشین» این است که تحولات کند به سرعت به پیشرفت های شتابان تبدیل می شوند.

روزنامه نگاران برای آنکه آموخته هایشان را به نحوی غریزی بروز دهند، تمرینات سختی را از سر می گذارند. این آموخته‌ها به آلگوریتم هایی تبدیل می شوند. سپس روبات‌ (ماشین‌) می تواند بر اساس این آلگوریتم‌ها، به جست وجو در میان گزارش ها، مطالب منتشر شده مطبوعات، مجموعه‌های داده ها و اینترنت بپردازد و موضوعات را بیابد و گزارش آن را بنویسد.

روبات ها مسلماً نمی توانند برای تهیه گزارش به درب منازل مردم بروند، راه دوری را طی کنند، تلفن بزنند و ارتباط برقرار کنند، اما قادر به انجام کارهایی هستند که بخش روزافزونی از روزنامه نگاران انجام می دهند یعنی دسته بندی اخبار یا توضیح داده های دیجیتالی شده که محتوای اخبار را تشکیل می دهند.

بعد از ایجاد آلگوریتم کار کندِ تنظیم دقیق روبات ها انجام می گیرد. این کار فرایند برنامه ریزی مجدد است که کار انسانی زیادی می طلبد اما رو به بهبود است.

آسوشییتدپرس قبلاً هرگونه مطالب تهیه شده توسط ماشین را کنترل می کرد اما اکنون اکثر آنها را مستقیماً منتشر می کند.

کمپانی های دیگر هر چیزی را کنترل می کنند. اما برای بهره گیری کامل از این امکان ضروری است ماشین‌ها از نظارت وسواس آمیز انسان معاف شوند. این همان نکته ای است که بهره گیری از آن به شرکت های تازه وارد سرعت و سرزندگی می بخشد و غفلت از آن باعث می شود مطبوعات جاافتاده از قافله عقب بمانند. ماشین ها تولیدات بیشتری خواهند داشت به شرط آنکه کنترل انسانی سرعت تولیدشان را کم نکند.

ماشین ها چگونه می آموزند

روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.

به همین روش ماشین ها می توانند با جست وجو در اخباری که در فضای باز وب منتشر می شوند، نحوه ی پوشش یک موضوع یکسان را با هم مقایسه کنند. به این ترتیب عبارت های جایگزین، رویکردها، روایت ها، لحن ها و سبک های نگارش خاص را بیاموزند.

این بدان معنا است که می توان آنها را برای نوشتن با یک سوگیری خاص تنظیم کرد: به طرفداری از یک تیم ورزشی یا علیه یک حزب سیاسی.

همچنین این قابلیت را دارند که بدون نظارت انسان خودآموزی کنند. می توانند با بررسی توضیحات زیر صدها تصویر، توضیح دهند که در یک تصویر جدید چه چیزی وجود دارد. می توانند درستی درک و دریافت خود از مطالب را بر اساس خلاصه هایی شبیه آنچه که سی ان‌ان و میل آنلاین در مقالاتشان درج می کنند‌، به آزمون بگذارند. قادرند در محیط های پویا که کسانی در آن به رویدادهای اطراف واکنش نشان می دهند، خودآموزی کنند و معمولاً به کسی که به تدریج به آنها دانشی منتقل کند، نیاز ندارند.

انبار غنی مقالات دیجیتالی شده نیز منبعی از اطلاعات واقعی هستند که می شود از آنها بهره گرفت. ماشین ها حافظه ی نیرومندی دارند. بررسی اطلاعات توسط آنان بسیار سریع رخ می دهد.

پل پایروتی مدیر اکسنچر دیجیتال می گوید: «این فن آوری در امور بهداشت سلامت به کار گرفته می شود اولاً به دلیل قابلیت‌اش در دریافت حجم وسیعی از دانش موجود در کتب درسی و تحقیقات جدید، ثانیاً به دلیل این که می تواند چیزی را که در عکس ها نمایش داده می شود یا در پرونده ی بیمار وجود دارد، تشخیص دهد؛ سوم این که می تواند گزارشِ این تشخیص را به همراه‌ بیان شواهد تأییدکننده ی آن و ارائه ی توصیه‌های لازم با استفاده از زبان بیان کند. گویی خردورزی و زبان انسان را دارد. اگر صنعت مراقبت سلامت توانسته است از این قابلیت استفاده کند، چرا کمپانی های خبری نتوانند.»

تحلیل داده ها

ماشین ها برای بررسی داده ها بسیار کارآمد هستند. مطبوعات به منظور یافتن الگوها و توضیح آن ها روبات ها را در بررسی اطلاعات مربوط به پرداخت مالیات، قتلهای خانگی، گزارش های هواشناسی و نظایر آن به کار گرفته اند. کار آنها بینقص است، اشتباه نمی‌کنند و سرعت عمل بالایی دارند.

لس آنجلس تایمز از روزنامه نگاری روباتی برای خبرهای فوری درباره ی زلزله ها استفاده می کند، چون ماشین ها می توانند داده های تحقیقات زمین شناختی را سریعتر از انسان تجزیه و تحلیل کنند. تهیه ی گزارش و انتشار آنلاین آن تنها پنج دقیقه زمان می برد.

روبات‌ـروزنامه نگاران زمانی از راه رسیده اند که فقدان مهارت تحلیل داده ها در میان روزنامه نگاران به وضوح دیده می شود. پیتر بِیل مدیرعامل سی ان ان شاهد بوده است که در همایش Big Data از مؤسسه ی رویترز روزنامه نگاران سنتی دیدگاه هایی را با شواهد آماری بسیار اندک مطرح می کردند و این باعث خجالت زدگی آنان در برابر کسانی شده بود که اغلب روزنامه نگار نبودند اما می توانستند نتایج منسجم تری از داده ها استخراج کنند.

جنبه ی شخصی دادن به نوشته ها

ماشین ها می توانند نسخه های متعددی از یک مقاله تهیه کنند و به آن «جنبه ی شخصی» بیشتری بدهند ـ یعنی مثلاً به آن رنگ و بوی محلی بدهند. در اینجا نیز سرعت مهم است.

بازنویسی ها در کسری از زمانی که انسان صرف می کند انجام می گیرد، بنابراین گزارش ها هم به روز و هم دارای جنبه ی شخصی هستند. درست مانند ویژگی محلی دادن به نوشته ها، شخصی سازی نیز ممکن است بر مبنای ویژگی های جمعیت شناختی یا رفتاری گروه خوانندگان، که بر اساس فعالیت آنلاین آنان مشخص می شوند، صورت گیرد. مطبوعات گروه هدف تبلیغاتشان را به همین طریق انتخاب می کنند.

ترجمه کردن شکل دیگری از جنبه ی شخصی دادن به نوشته است. مطبوعات مختلف از De Correspondent گرفته تا اکونومیست در آرزوی یافتن مشتریانی از میان متکلمان به زبان های مختلف هستند. ماشین ها این امکان را فراهم می کنند.

سرانجام اینکه ماشین ها می توانند بدون احساس خستگی بنویسند. آنها با گسترش پوشش موضوعیشان، احتمال اینکه درباره ی تیم فوتبال یا حرفه ی شما هم بنویسند بیشتر شده است.

جذابیت برای صنعت تبلیغات

روزنامه نگاری روباتی برای بخش تبلیغات هم جذابیت دارد. این بخش به منظور تهیه ی نسخه های مخصوص آگهی دهندگان ـ و دریافت پاداش بیشتر ـ واحدهای اختصاصی تبلیغات ایجاد کرده است. در اینجا شخصی سازی به معنای دریافت مبالغ بیشتر است.

سوی دیگر قضیه هم این است که اگر فن آوری روزنامه نگاری روباتی به دست آگهی‌دهندگان برسد چه می شود؟ درواقع آنها پیش‌تر برای خرید آن‌ برنامه ریزی کرده اند. مشکلی که وجود دارد فقدان توان بازنویسی محتوا برای انطباق با محیط مطبوعات مختلف به نحوی سریع و مقرون به صرفه است. اگر فن آوری امکان چنین کاری را فراهم کند، آنان قادر خواهند بود قیمت آگهی را پایین بکشند.

در نتیجه

بخش کندِ ماجرا تمام شده است. سرعتِ پیشرفت شتاب خواهد گرفت. هزینه های ورود به این عرصه کاهش خواهند یافت و درس هایی که ماشین ها با هزینه ی بالا می آموختند، با بهای کمتری در سایر ماشین ها عیناً کپی خواهند شد.

مطبوعات کنونی با مطبوعات روباتی چابک و سرزنده و آگهی دهندگانی که در تلاش برای پایین آوردن قیمت ها هستند، مجبور به رقابت خواهند بود. اما لازم است با آغوش باز فرصت دوگانه ای را که روبات‌ها در تفسیر داده ها و شخصی سازی مطالب ایجاد کرده اند پذیرا شوند و دست از نظارت دقیق بر ماشین ها بکشند.

زودتر از آنچه فکر می کنیم با این چالش ها رو به رو خواهیم شد.

* نیل شارمن محقق و مشاور ایده‌پردازی رسانه است.

(۱) اصطلاح بومیان دنیای دیجیتال (digital natives) به کسانی اطلاق می‌شود که در جهان فن‌آوری دیجیتالی متولد و بزرگ شده‌اند و از دوران کودکی با کامپیوتر و اینترنت آشنایی دارند. در مقابل مهاجران دنیای دیجیتال (Digital Immigrants) به کسانی گفته می‌شود که پیش از گسترش فن‌آوری دیجیتال متولد و پرورش یافته‌اند و بنابراین نسبت به دنیای دیجیتال بیگانه یا مهاجر به حساب می‌آیند.

منبع: themediabriefing

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.

  • پنج نکته‌ای که روزنامه‌نگاران محیط‌زیست باید بدانند

    20 شهریور 1394

    بیشتر مردم حتی نمی‌دانند که یک منطقه وِیژه و خاص برای شیر آسیایی وجود دارد. " دلیل آن‌هم این است که متأسفانه به محیط‌ها و مکان‌های کمتر شناخته‌شده، کمتر توجه می شود و رسانه ها بیشتر به مکان های شناخته شده می پردازند. رسانه‌ها می‌توانند با توجه و تمرکز بر حیوانات و جانداران باابهت و بااهمیتی چون پاندا، فیل‌ها و ببرها، گفتمان مسلط محیط زیستی مردم و شهروندان را هدایت کنند. دلامور فهمید که فعالان محیط‌زیست برای اولویت دادن به حفظ یک منطقه ویژه بر این اساس تصمیم می‌گیرند که کدام‌یک از این مناطق بیشتر می‌تواند اعانه و کمک‌های مالی را به خود جلب کند. او توصیه می کند که به دنبال سوژه‌هایی که در مناطق ناشناخته وجود دارد بگردید. اقدامی که می‌تواند این دور و سیکل غیرمنصفانه را بشکند.