17 آبان 1390

خبرنگاران سوری یکی پس از دیگری ناپدید می شوند

17 آبان 1390

خبرنگاران ایران- ترجمه از سارا محسنی:«لینا صالح ابراهیم» تا امروز آخرین روزنامه نگار سوری هست که گم شده است. او 31 ساله است و در یکی از روزنامه های سوریه به نام «تیشرین» مشغول فعالیت بود. «ابراهیم» در هفت روز گذشته گم شده است. این خبرنگار را آخرین بار روز 25 اکتبر (3 آبان) دیده اند که از خانه اش در دمشق خارج شد.

در همان روز «وائل یوسف اباذا» خبرنگار آزادی که برای تعداد زیادی از روزنامه ها و سایت های عربی مطلب می نوشت در دمشق گم شد.خانواده وی این ناپدید شدن را به مقامات سوری گزارش کردند ولی تاکنون جوابی دریافت نکرده اند.

به طور مشابه ، خبری از «حسین قرر» وبلاگ نویس برجسته نیست. او روز 24 اکتبر ( 2 آبان) ناپدید شد.

چند روز قبل از این ناپدید شدن، او در آخرین مطلب وبلاگش نوشت: « بعد از امروز، سکوت هیچ خدمتی به ما نخواهد کرد. ما کشوری را که به خاطر حرف زدنمان ما را به زندان می افکند نمی خواهیم.»

او اعلام کرده بود :« ما کشوری را می خواهیم که به آزادی بیان خوش آمد بگوید و از آن استقبال کند .»وبلاگ او اخبار و وقایع مربوط به سوریه و بازداشتی ها را دنبال می کرد.

کمیته حمایت از خبرنگاران که مقر آن در نیویورک است در آخرین گزارش خود اعلام کرد که «ابراهیم» ، «اباذا» و «قرر» در اختیار دولت سوریه هستند. اما به طور قطعی نمی توانند بازداشت آنها را تایید کنند.

«محمد عبدل دایم» مسئول بخش خاورمیانه این سازمان اعلام کرد: « دولت سوریه باید سریع اعلام کند که آیا این سه خبرنگار را در اختیار دارد و اگر آنها را بازداشت کرده است دلیل آن چیست؟»

هم اکنون نام 20 خبرنگار سوری که هنوز در بازداشت هستند و یا ناپدید شده اند اعلام شده است. از سوی دیگر اعلام شده است که این لیست 20 نفره هنوز کامل نیست و خبرنگاران دیگری هم هستند که در این فهرست قرار نگرفته اند.

همچنین اعلام شده است از سه خبرنگارآزاد با نام های «عمر الاسد»، «رودی عثمان» و «هنادی زهلوت» از 4 آگوست (13 مرداد) خبری نیست .

از زمان شروع نا آرامی ها در سوریه یعنی از ماه مارس( اردیبهشت) بسیاری از خبرنگاران این کشور تحت فشار قرار دارند یا بازداشت شده اند. بسیاری از رسانه های خارجی مستقر در سوریه نیز بعد از این تاریخ یا از این کشور اخراج شده اند و یا دفتر رسانه شان در سوریه بسته شد. رسانه های خارجی ای که هم اکنون در سوریه باقی مانده اند تحت کنترل شدید دولت فعالیت می کنند.

«نادیم هوری» محقق دیده بان حقوق بشر در سوریه و لبنان اعلام کرد: «ما با این الگو از همان اول روبرو شدیم. خبرنگاران، بلاگرها و هر فردی که در تلاش برای انتشار اطلاعات آنچه در سوریه می گذرد است ، خودش را در معرض خطر قرار داده است.»

«کیندا قنبر» یکی از مسئولان مجله انگلیسی زبان «سوریه امروز» که «ابراهیم» با آنها در ارتباط بود گفت که خبرنگاران بدون اینکه ارتباطی با اپوزیسیون داشته باشند بازداشت می شوند.

او اعلام کرد که این موضوع بسیار خطرناک است که خبرنگاران بدون اینکه مشخص شود توسط چه کسانی بازداشت می شوند یک دفعه ناپدید می شوند. هم اکنون دولت به دنبال خبرنگارانی است که ارتباط نزدیک با اپوزیسیون دارد.

وی اضافه کرد: «تخلفات حقوق بشری رژیم سوریه ادامه دارد و هر فردی که با رژیم همراه نباشد و یا مخالف باشد در خطر قرار دارد و این موضوع تنها درباره خبرنگاران مصداق ندارد.»

سانسور دولتی و در اختیار قرار گرفتن رسانه ها از زمانی که حزب بعث سوریه سر کار آمد ( سال 1963) به عملی روزمره تبدیل شده است. اما از زمانیکه شهروندان سوری به خیابان آمدند و خواستار آزادی شدند ، بسیاری از خبرنگاران این کشور خود را در خطر قرار دادند و نسبت به این فضای بسته اعتراض کردند.

در ماه آگوست( مرداد) «علی فرضت» کاریکاتوریست سوری توسط افراد ناشناس مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت و دستش شکست. این اتفاق چند روز بعد از کشیده شدن کاریکاتور بشار اسد رئیس جمهور سوریه که در حال هل دادن معمرقزافی رهبر لیبی بود رخ داد.

بسیاری از فعالان سیاسی معتقدند این حرکات نشان می دهد که دولت کنترل خود را از دست داده است.

==

منابع:

· گاردین

http://www.guardian.co.uk/media/gre...

· دیلی استار ، اول نوامبر 2011

http://www.dailystar.com.lb/News/Mi...

· کمیته حمایت از خبرنگاران، 31 اکتبر 2011

http://www.cpj.org/2011/10/syrian-j...

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

    3 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.