20 تیر 1394

پس از شش سال اعضای انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران دورهم جمع شدند

ضیافت افطار انجمن صنفی روزنامه نگاران؛آنها که آمدند و آنها که نیامدند

20 تیر 1394

خبرنگاران ایران-سوگند صرافت

اعضای انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران، چهارشنبه 17 تیرماه 1394 پس از شش سال، توانستند در یک سالن دورهم جمع شوند، این گردهمایی به‌صورت یک ضیافت افطار و در سالن خانه والیبال تهران در خیابان حجاب تهران برگزار شد.

اگرچه بهانه این گردهمایی یک ضیافت افطاری بود، اما به گفته برخی از مهمانان، شاید اعضای انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران با این دورهم جمع شدن بر خواست خود برای بازگشایی مجدد آن اصرار می‌ورزند. اما دو نفر از اعضای هیئت‌مدیره این انجمن به خبرنگاران ایرانمی‌گویند: «این فقط یک افطاری بود و نه چیزی بیشتر.»

تیر ۱۳۸۷ این انجمن توسط دیوان عدالت اداری به علت «سست بودن پایه‌های تأسیس»، واجد انحلال اعلام شد. این در حالی بود که انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران به‌عنوان سندیکای سراسری روزنامه‌نگاران در ایران از مهرماه سال ۱۳۷۶ و پس از روی کار آمدن محمد خاتمی با طی مراحل قانونی ثبت و راه‌اندازی شده بود.

خیلی‌ها آمدند خیلی‌ها نیامدند

خیلی‌ها آمده بودند، هرچند که خیلی‌ها هم نیامده بودند. بسیاری از روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب آنجا بودند، روزنامه‌نگارانی که انگار بعد از سال‌ها همدیگر را می‌دیدند، انگار جایی بود برای تجدیددیدارها، برای دیدن دوستان و همکاران قدیمی. از روزنامه‌نگاران فعلی همشهری تقریباً کسی نیامده بود اما خیلی از قدیمی‌های همشهری، آن‌ها که در دوران کرباسچی و عطریانفر در این روزنامه بودند، به ضیافت افطار آمده بودند، از خبرنگاران روزنامه‌های کیهان و اطلاعات هم کسی نبود و همین‌طور از اغلب روزنامه‌های اصولگرا. به‌راحتی می‌شد تحریم این جلسه توسط روزنامه‌های وابسته به طیف محافظه‌کاران و تندروها را دید.

اغلب مهمانان این افطاری یک‌هفته‌ای می‌شد که از برنامه مطلع شده بودند، برخی با تلفن و پیامک ،برخی از طریق ایمیل دعوت‌نامه دریافت کرده بودند. کسانی هم بودند که دعوت‌نامه را جدی نگرفتند و گفتند: «انجمنی نداریم که.... انجمن صنفی خیلی وقت است تعطیل‌شده است»، کسانی هم گفتند که شاید این ایمیل‌ها هرزنامه یا ویروس باشد. برخی از اعضای انجمن هم اصلاً دعوت‌نامه‌ای دریافت نکردند و همین موجب دلخوری‌شان شد.

گلایه ها و پاسخ ها

یکی از روزنامه‌نگارانی که گلایه کرد، محمد آقازاده بود که در یک پست عمومی فیس‌بوکی نوشت: «انحصارطلبی در حد دعوت به یک افطاری. راز شکست اصلاح‌طلبی و آسیب‌پذیری نهادهایی مثل انجمن صنفی روزنامه‌نگاران را باید در همین انحصارطلبی جستجو کرد. فکر می‌کردم حوادث سال 88 و پیامدهای می‌تواند دیوار ضخیم خودی و غیرخودی را بشکند ولی این‌طور نشد. باید طرحی نو درانداخت بدون انحصارطلبان. چند سال در دفاع از بازگشایی این انجمن قلم زدم و در دفاع از همین بازگشایی است که این چند خط را به‌ناچار نوشتم تا کار از کار نگذشته نگذاریم عادت شده‌ها تکرار شوند.»

انتقاد محمد آقازاده را با کامبیز نوروزی از مسئولان انجمن صنفی روزنامه‌نگاران در میان می‌گذاریم. نوروزی می‌گوید:«آقای آقازاده عزیز، بدون اطلاعات کافی تحلیل فرموده‌اند. نمی‌دانم چرا ایشان این‌قدر علاقه به برچسب‌زنی دارند مدعوین به افطاری، همه‌کسانی بودند که طبق آخرین فهرست موجود انجمن، عضو انجمن بودند. تا آنجا که به یاد دارم آقای آقازاده هیچ‌گاه عضو انجمن نشدند.»

یکی دیگر از دیگر اعضای هیئت‌مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ضمن توضیح مکانیسم دعوت روزنامه‌نگاران به ضیافت افطاری انجمن صنفی، در باره اعتراض‌ها به خبرنگاران ایران می‌گوید:

«بالاخره همیشه عده‌ای وجود دارند که با پیش‌داوری قضاوت اشتباه داشته باشند. ما هم هرچه توضیح بدهیم حرف خودشان را می‌زنند. ازآنجاکه ما آرشیو اطلاعات مربوط به اعضایمان ناقص است و اصل آن در ساختمان پلمپ شده انجمن موجود است که دسترسی به آن‌هم اکنون برای ما مقدور نیست و ضمن آنکه اگر هم ساختمان فک پلمپ بشود معلوم نیست چیزی برای ما باقی گذاشته باشند، دعوت‌ها بر اساس اطلاعات ناقص از این‌ور و آن ور انجام‌گرفته است و در این میان ممکن است نام عده‌ای ازقلم‌افتاده باشد. بالاخره در چنین اوقاتی که فرصتی به‌دست‌آمده و ما تصمیم گرفتیم یک اقدامی انجام دهیم که ممکن است تبعاتی برای ما داشته باشد، تعارف معنی ندارد و هرکس که باخبر شده و عضو انجمن است، باید منتظر دعوت نمی‌شد و می‌آمد.»

یکی از روزنامه‌نگاران عضو انجمن که انتظار حضور تعداد بیشتری از روزنامه‌نگاران را در این مراسم داشته، می‌گوید: «به نظر من دلایل متعددی موجب شد که انتظارم برآورده نشود. تعطیلی چندروزه، تحریم غیرعلنی روزنامه‌ها و روزنامه‌نگاران طیف‌های سیاسی مخالف انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران و محافظه‌کاری تعدادی از روزنامه‌نگاران برای شرکت در چنین مراسمی به خاطر احتمال بروز مسائل امنیتی ازجمله مهم‌ترین عوامل بود. من فکر می‌کردم باید بیش از ششصد-هفتصد نفر در مراسم حضور پیدا کنند درحالی‌که به نظرم در حدود سیصدنفری آمده بودند و شاید هم بیشتر از این بودند، اما نه خیلی بیشتر.به نظرم با توجه به این‌که مراسم در یک روز تعطیل عمومی بود و تا دو روز بعد هم روزنامه‌ها منتشر نمی شدند، خیلی‌ها مسافرت رفته بودند و احتمالاً بعضی‌ها ترسیده بودند و بعضی‌ها قضیه را جدی نگرفته بودند و درنهایت عده‌ای هم انجمن را قبول ندارند و بعضی از دوستان هم که در خارج کشور بودند استقبال از حد انتظار کمتر بود،»

کامبیز نوروزی درباره تعداد شرکت‌کنندگان می‌گوید: «تعداد کسانی که آمدند حدوداً نزدیک 500 نفر بود که بیش‌ازحد انتظارمان بود.»

یکی از دست اندرکاران نیز درباره تعداد حاضران می‌گوید: «ظاهرا برای قریب به 2500 نفر ایمیل یا پیامک ارسال شده بود که 550 نفر اعلام آمادگی کردند اما فکر می‌کنم از این تعداد هم به‌رغم این‌که گفته بودند می‌آیند حدود 450 نفر آمدند. البته این حدس است و هنوز وقت نشده که تعداد را با مسئول برگزاری چک نهایی کنیم.»

یک روزنامه نگار نیز می گوید:ایجاد تردید از سوی رسانه های اصولگرا از جمله کیهان را نبایده نایده گرفت.یک انجمن موازی که هیچ ربطی به انجمن صنفی روزنامه نگاران ندارد اما نامش شباهت زیادی با این انجمن دارد با صدور اطلاعیه ای سعی کرد بگوید هیچ برنامه ای برای ضیافت افطار وجود ندارد.و جالب اینکه این اطلاعیه بارها و بارها از سوی رسانه های محافظه کار بازنشر شد.»

در بخشی از اطلاعیه این انجمن موازی آمده بود:«انجمن صنفی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران ایران اعلام کرد که هیچ برنامه‌ای برای برگزاری ضیافت افطار در نظر ندارد. در پی تماس‌های مکرر فعالان رسانه با دفتر این انجمن مبنی بر برگزاری ضیافت افطاری توسط این انجمن در روز چهارشنبه هفته جاری، انجمن صنفی خبرنگاران ضمن اعلام بی‌اطلاعی از مرجع انتشار چنین پیامکی جهت ضیافت افطار، تصریح می‌کند این انجمن هیچ برنامه‌ای برای مراسم افطاری در تاریخ مذکور ندارد»

برخی از روزنامه‌نگاران به نحوه برگزاری این افطار و چگونگی دعوت‌ها اعتراض داشتند، بسیاری هم از اینکه بعد از سال‌ها دورهم جمع می‌شدند، خوشحال بودند و اظهار رضایت می‌کردند. برخی از شرکت‌کنندگان، بعد از مراسم، شادی خود را از این ضیافت در شبکه‌های اجتماعی به‌ویژه فیس‌بوک انعکاس دادند. هنگامه شهیدی، روزنامه‌نگار یکی از این افراد بود که نوشت: «همه بزرگ شديم؛ كاش با اين تجربه دوباره همه در تحریریه‌ای همكار می‌شدیم؛ تجربه‌ای بی‌نظیر می‌شد؛ ای‌کاش...»

موانع بازگشایی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران

علی جنتی وزیر ارشاد در ۱۱ اسفند ۱۳۹۲ خبر رفع مشکل انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران را برای ادامه فعالیت داد. این انجمن که در دولت قبلی بنا بر شکایت وزارت اطلاعات از آن به دستور دادستان تهران-سعید مرتضوی- بسته‌شده بود با پس گرفتن این شکایت منع قانونی برای فعالیت ندارد. قرار بر این شده است که روزنامه‌نگاران عضو، مجمع عمومی برگزار کرده و اعضای هیئت‌مدیره جدید انجمن را انتخاب کنند. دادستان وقت - محسنی اژه‌ای- نیز دراین‌باره گفت: «اگر انجمن نخواهد کار سیاسی کند، می‌تواند دوباره فعالیت کند».

بااین‌همه هنوز مجوز لازم برای بازگشایی آن صادر نشده است. برخی از مسئولان انجمن می‌گویند که مخالفت وزارت کار و شخص علی ربیعی، وزیر کار مانع اصلی در این راه است. از سوی دیگر طرحی توسط وزارت کار ارائه‌شده که بر اساس آن تشکیلاتی به نام خانه روزنامه‌نگاران ایران ایجاد شود که هر استان در آن‌یک نماینده داشته باشد. این طرح تاکنون مورد موافقت انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران قرار نگرفته است. البته وزارت کار یک پیشنهاد دیگر هم داده و آن این است که با تغییر نام می‌توانند درخواست مجوز داده و پس از بررسی‌های لازم درباره آن تصمیم گرفته خواهد شد.

عکس ها:صبا طاهریان

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • از گشت ارشاد تا تبلیغات زیاد یک روزنامه دولتی و نبود نشریات محافظه کار

    23 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- آنچه نمایشگاه مطبوعات امسال را از سالهای گذشته متمایز می‌کند، انصراف تعدادی از مطبوعات و خبرگزاری‌های جناح راست یا مخالف دولت است که پیش از برگزاری نمایشگاه مطبوعات اعلام کردند در آن حضور نخواهند یافت. وقتی در نمایشگاه مطبوعات امسال راه می‌روی خیلی زود نبود این نشریات را متوجه می‌شوی، خیلی‌ها معتقدند این رسانه‌ها و خبرنگارانشان وابسته به نهادهای امنیتی ایران هستند. آنها معمولاً با حضور در نمایشگاه و برگزاری نشستهای انتقادی و شعارهایی علیه دولت و یا در سال های ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد علیه آنچه" فتنه گران "می‌خوانند، فضایی متفاوت را در نمایشگاه به وجود می‌آوردند، فضایی رادیکال که معمولاً به ایجاد تنش بین گروه‌ها و رسانه های منتقد آنان نیز منجر می‌شد.

  • یک بررسی آماری: ایرانی‌ها از کجا خبر می‌گیرند

    11 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-با همه‌گیر شدن اینترنت و مخصوصا اینترنت‌های همراه در ایران، دسترسی به منابع خبری آن‌لاین برای گرفتن اطلاعات سریع‌تر شده و آنها در صدر منابع خبری آن دسته از ایرانیانی قرار گرفته‌اند که فعالانه پیگیر اخبار و رویدادها هستند. قطعا در این میان، بعضی منابع خبری از منابع دیگر مراجعان بیشتری دارند و در اصطلاح پرترافیک‌تر هستند. در این گزارش سعی شده‌است براساس اطلاعاتی که سایت الکسا فراهم می‌کند، پرمراجع‌ترین سایت‌های خبری ایرانی معرفی شده و باهم مقایسه شوند.

  • برنده نوبل ادبیات تحصیلکرده مدرسه روزنامه نگاری است

    23 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-می‌خواهید برنده نوبل ادبیات شوید؟ به مدرسه روزنامه‌نگاری مینسک در بلاروس بروید. شاهد از غیب رسید: سوتلانا الکسیویچ، برنده جایزه نوبل ادبیات سال 2015 است. مارتا باسلز از گاردین او را این‌طور معرفی می‌کند: «یک نویسنده بلاروس و کسی که کتاب‌های تاریخ شفاهی او صدای هزاران نفر را که موجب انفجار درونی اتحاد جماهیر شوروی شدند را ثبت کرده است.»کتاب‌هایش که به گفته خودش 10 سال طول کشید تا نوشته شوند، بر اساس گفتگوهایی است که با مردم انجام داده است. بیشتر این مردم زن و کودک هستند. کسانی که در بحران‌های دردناکی چون حمله اتحاد شوروی به افغانستان و نشت اورانیوم از نیروگاه اتمی چرنوبیل، زندگی می‌کردند.