19 دی 1393

صفحه نخست روزنامه‌های ایران روز بعد از حادثه پاریس

رسانه های ایران حادثه شارلی هبدو را چگونه روایت کردند

19 دی 1393

خبرنگاران ایران-صبا اعتماد:

حمله مرگبار به دفتر نشریه فرانسوی شارلی هبدو در پاریس هر چند به صورت گسترده ای در روزنامه‌های دیروز صبح تهران منتشر شد اما نحوه پرداخت این رسانه ها به این حادثه در مقایسه با رسانه های جهان بسیار کمرنگ بود. برخی به انتشار صرف خبر حمله به این هفته نامه و کشته شدن ۱۲ نفر اکتفا کردند و برخی نیز بدون محکوم کردن و یا ابراز همدردی چرایی وقوع این حادثه را از زاویه گرایش سیاسی رسانه خود بررسی کردند. گویی فرصتی برای رسانه‌های جریان راست پیش آمده تا از تقبیح اسلام هراسی در غرب انتقاد کنند و غرب را منبع پرورش تروریست‌ها بخوانند.

همچنین نکته‌ای که در تمامی روزنامه‌های مورد بررسی در ایران از آن غفلت شده اعلام هویت کشته شدگان و از جمله چهار کارتونیست و سردبیر نشریه است که نام و عکس آن‌ها در سایت‌ها و خبرگزاری‌های بین الماللی منتشر شده؛ اما خبری از هویت آن‌ها در روزنامه‌های ایران نیست.

چهارشنبه هفتم ژانویه ٢٠١۵ مردان مسلح نقاب دار وارد دفتر هفته شارلی هبدو در پاریس شدند و در پی تیراندازی دست کم دوازده نفر را کشتند. از این میان چهار کاریکاتوریست نامدار فرانسه شارب، کابو، ولینسکی و تینوس کشته شدند. به گفته شاهدان و پلیس این کشتار به شکل اعدام انجام شده است، مهاجمان به هنگام جلسه هیات تحریره وارد ساختمان شده و پیش از کشتن روزنامه‌نگاران از آن‌ها خواسته بودند خود را معرفی کنند. در گزارش پلیس در رابطه با این حمله آمده است که مهاجمان، مسلح به کلاشینکف و موشک‌انداز آر‌پی‌جی بوده‌اند. در فیلم منتشر شده پس از این حادثه به خوبی روشن است که حمله‌کنندگان به نارنجک‌انداز و مسلسل مجهز بوده‌اند. به تازگی هویت دو نفر از مهاجمان که دو برادر فزانسوی الجزایری التبار هستند شناسایی شده اما هنوز تایید رسمی نشده است.

انتشار حادثه‌ای بزرگ با فونتی کوچک

خبر ساده است و سخت غم انگیز. در یک حمله تروریستی ۱۲ نفر از جمله روزنامه نگاران و کارتونیست‌های مشهور کشته شدند. برای انعکاس چنین خبری به نظر می‌رسد روزنامه‌ها باید فارغ از گرایش‌های سیاسی تنها خبر و عکس‌های مربوط به حادثه را منتشر کنند. دقیقا بر اساس اصول اولیه خبر نویسی و توجه به عناصر شش گانه خبری. اما روزنامه‌های سراسری صبح امروز ایران هر یک به نحوی به این موضوع پرداخته‌اند. روزنامه‌ای همچون رسالت و جوان فرا‌تر از یک خبر به تحلیل ماجرا البته از زاویه دید خود پرداخته‌اند. از جمله محورهایی که رسانه‌های جریان راست بر آن تاکید داشتند تقبیح اسلام هراسی و نیز سرزنش سیاست‌های فرانسه مبنی بر پرورش تروریست‌ها بوده است.

روزنامه ایران و قانون عکس یک صفحه نخست را به این حادثه اختصاص داده‌اند و روزنامه‌های مستقل و منتسب به جریان‌های اصلاح طلبی همچون اعتماد، شرق، شهروند در تیتر‌های کوچک و گوشهٔ صفحه نخستشان خبر این حادثه را منتشر کرده‌اند. روزنامه‌های ایران از تمامی گرایش‌ها در جریان انعکاس این خبر حادثه را تعریف کرده‌اند؛ تعداد کشته شدگان را نوشته‌اند اما تقریبا هیچ روزنامه‌ای ذکر نکرده که کشته شدگان چه کسانی بودند؟ کدام یک روزنامه نگار و یا کارتونیست بودند؟ هویت قربانیان حادثهٔ شارلی هبدو در روزنامه‌های ایران مسکوت گذاشته شده است.

بررسی روزنامه‌های دیروز تهران پنج شنبه یک روز پس از وقوع حمله تروریستی شارلی هبدو نشان می‌دهد که چند روزنامه مهم تهران مانند اعتماد، شرق، شهروند، مردم امروز، آرمان این موضوع را در صفحه اول خود با تیترهای بسیار کوچک منتشر کرده‌اند و با اینکه به عکس‌های این حمله تروریستی موجود بوده کمتر روزنامه‌ای اقدام به انتشار عکس‌های حادثه کرده‌اند.

روزنامه اعتماد با تیتر «چهارشنبه سیاه در پاریس» خبر ماجرا این حمله تروریستی را روایت کرده است. اینکه نشریه چارلی هبدو چه نشریه‌ای است؟ مهاجمان چگونه وارد نشریه شدند و چگونه حمله کردند و واکنش‌های مسئولان فرانسه از جمله اولاند و سارکوزی را نوشته است. اعتماد در این مطلب واقعه را به نقل از منابع خبری روایت کرده است. تنها در بخش پایانی خبر این تحلیل را نوشته است: «اما شارلی ابدو‌‌ همان مجله‌یی است که چند سال قبل در اقدامی اسلام ستیزانه کاریکاتورهای موهن به ساحت پیامبر اکرم (ص) را منتشر کرده بود. این نشریه کتابی نیز از زندگی پیامبر اسلام را در تیراژ ٨٠ هزار نسخه منتشر کرده بود که این اقدام موجی از خشم و اعتراض مسلمانان در کشورهای اسلامی را به دنبال داشت.»

روزنامه شرق نیز در تیتری بسیار کوچک و بدون عکس این خبر را با تیتر «شلیک به قلب اروپا» منتشر کرده است. این روزنامه نیز در انتشار این خبر نام کارتونیست‌های کشته شده را اعلام نکرده است.

روزنامه شهروند نیز در اندازه بسیار کوچک در انتهای نیم صفحه اول این حادثه را با تیتر «کشتار در پاریس» پوشش داده است: «افراد مسلح با فریاد «الله‌اکبر» به قلب فرانسه شلیک می‌کنند که به اروپایی‌ها ثابت کنند که آنان نیز همواره در خطرند. داستان از این قرار بود که چندنفر با لباس سیاه در حالی که صورت خود را پوشانده بودند، پس‌ از ورود به دفتر هفته‌نامه طنز فرانسوی «شارلی ابدو»، با اسلحه کلاشنیکف و راکت افراد حاضر را هدف قرار دادند. شاهدان عینی می‌گویند که صدای شلیک حداقل ٣٠ گلوله را شنیده‌اند. به گفته کارکنان این روزنامه که برخی از آنان به پشت‌بام روزنامه فرار کردند، این حادثه تنها یک «قتل‌عام» است. برخی نیز می‌گویند، مهاجمان که بدون لهجه فرانسوی حرف می‌زدند، قبل از شلیک نام افراد را می‌پرسیدند یا اسم کسانی ‌که قصد کشتن آنان را داشتند، صدا می‌زدند. به گفته آنان، یکی از افراد مسلح در حین حمله، فریاد «الله‌اکبر» سر داده و مهاجمان گفته‌اند که ما شارلی را کشتیم و «انتقام پیامبر» را گرفتیم. مهاجمان پس از درگیری با پلیس فرانسه و شلیک مستقیم به آنان، فرار کرده‌اند. به گفته منابع آگاه در پلیس فرانسه، ‌این حمله ١٢قربانی برجا گذاشت که ١٠نفر از آنان روزنامه‌نگار و کاریکاتوریست و سه‌ نفر پلیس بودند. همچنین ١٠فرانسوی نیز زخمی شدند که حال پنج‌نفر از آنان وخیم گزارش شده است.»

روزنامه شهروند از این موضع خبر حادثه را منعکس می‌کند که این مجله فکاهی در سپتامبر سال٢٠١٢میلادی با انتشار کاریکاتورهایی با موضوع پیامبر اسلام، موج جدیدی را در برخی از کشورهای‌اسلامی به وجود آورد. در فوریه ٢٠٠۶میلادی نیز این هفته‌نامه فرانسوی کاریکاتورهایی از حضرت‌محمد (ص) را که قبل از آن در نشریه‌ای دانمارکی چاپ شده بود، دوباره منتشر کرد اما به‌دنبال جنجالی که به‌ پا شد، سردبیر وقت این هفته‌نامه در دادگاه از اتهام توهین به مسلمانان تبرئه شد. شارلی‌ ابدو در حقیقت جایگزینی برای هفته‌نامه «هاراکیری» بود که از سال۱۹۶۰ تا ۱۹۶۱میلادی منتشر می‌شد؛ این هفته‌نامه به دلیل توهین به ارزش‌های ملی چندبار توسط وزارت کشور فرانسه تعطیل شده بود.

روزنامه ایران: شارلی هبدو مجله‌ ای نه چندان خوشنام

روزنامه دولتی ایران این موضوع را به عنوان عکس یک در صفحه اول خود کار کرده است. منتهی در متن خبر از این مجله یک مجلهٔ نه چندان خوشنام یاد می‌کند و تیتر می‌زند: «نمایش خونین تروریست‌ها در پاریس»

روزنامه ایران با بررسی عملکرد هفته نامه شارلی هبدو در واقع اعلام می‌کند که این حادثه نتیجه عملکرد خود این هفته نامه است و نامش را «سابقه فعالیت‌های ضد اسلامی مجله شارلی ابدو» می‌گذارد: «این نخستین بار نیست که مجله طنز شارلی ابدو خبرساز می‌شود. این مجله سال‌های۲۰۰۶، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ با چاپ کاریکاتورهایی از پیامبر اسلام (ص)، موجب خشم مسلمانان سراسر جهان شد. هفته نامه شارلی ابدو که گرایش چپ دارد، در طول نزدیک به یک دهه گذشته بار‌ها دست به اقدامات ضد اسلامی زده است. این نشریه هزل در سال ٢٠٠۶ روی جلد یک ویژه نامه، اقدام به بازنشر طرحی موهن و کاریکاتوری از حضرت محمد (ص)، پیامبر اسلام از کاریکاتوریستی دانمارکی کرد. این اقدام موجی از خشم در میان مسلمانان برانگیخت و یک سال بعد مدیران این نشریه، به دلیل اقامه دعوی از سوی «مسجد جامع مسلمانان در پاریس» در دادگاه حاضر شدند.

در نوامبر ۲۰۱۱ بلافاصله پس از تغییر نام این مجله از «هاراگیری» به «شارلی ابدو» با توهینی دوباره به مسلمانان و چاپ کاریکاتوری از پیامبر اسلام (ص) روی جلد خود، هدف حمله بمب‌های آتش زا قرار گرفت و سایت این مجله نیز هک شد. با این حال این مجله، دست از عنادورزی خود علیه اسلام برنداشت و یک سال بعد در سپتامبر ۲۰۱۲ همزمان با اکران فیلم ضد اسلامی «بیگناهی مسلمانان»، به بهانه حمله به سفارتخانه‌های امریکا در خاورمیانه اقدام به چاپ یک سری کاریکاتور دیگر با مضمون اسلام و توهین به پیامبر اسلام‌ (ص) کرد. این بار نیز آتش خشم مسلمانان در قالب تظاهرات‌ جهانی خود را نشان داد.»

انتشار عکس یک در روزنامه قانون بدون شرح جزییات خبر حادثه

همچنین روزنامه قانون عکس یک صفحه نخست خود را به این حادثه اختصاص داده؛ با تیتری بزرگ: «شلیک داعش به عروس اروپا»: «دو مرد مسلح نقابدار روز گذشته به دفتر هفته‌نامه کاریکاتور «شارلی اِبدو» وارد شده و شروع به تیراندازی کردند. در اثر این اقدام تروریستی دست کم ۱۲ نفر ازکارکنان این هفته‌نامه کشته شدند. ساعتی پیش از این رویداد این نشریه در توییترِ خود کاریکاتوری از ابوبکر بغدادی، رهبر گروه تروریستی داعش، منتشر کرده‌بود.» روزنامه قانون به همین قدر از توضیحات بسنده می‌کند و ترجیح می‌دهد عکس‌های این حادثه را منتشر کند.

روزنامه جوان: روزنامه‌های غربی فریادهای الله اکبر مهاجمان را برجسته کردند

روزنامه جوان حمله تروریستی چهارشنبه را تیتر دوم خود کار کرده است؛ هرچند رو تیتر محتوای خبری دارد اما تیتر آن حکایت از تحلیل این واقعه دارد: «کارتون اسلام هراسی در فرانسه». روح الله صالحی نویسنده این مطلب بدون هیچ گونه ابراز همدردی با وقوع چنین حادثه‌ای می‌نویسد: «پس از استرالیا اکنون نوبت فرانسه بود تا قربانی حملات تروریست‌هایی قرار بگیرد که در کشورهای غربی آموزش می‌بینند و رشد می‌کنند.»

نویسنده روزنامه جوان معتقد است که رسانه‌های غربی سعی دارند تا با برجسته کردن اقدام توهین‌آمیز این مجله علیه پیامبر اسلام، تکفیری‌ها و مسلمانان را عامل اصلی این حمله معرفی کنند تا اسلام هراسی را در غرب رواج دهند.

در ویدئوهایی که از این حادثه منتشر شده فریادهای الله اکبر مهاجمان شنیده می‌شود که الله اکبر گویان به دفتر شارلی هبدو حمله ور می‌شوند این در حالی است که روزنامه جوان معتقد است این موضوع نکته‌ای است که روزنامه‌های غربی این موضوع را برجسته کرده‌اند.

او در ادامه می‌نویسد فرانسه یکی از کشورهایی است که بیشترین اعزام تروریست به سوریه را داشته و حال این تروریست‌ها بازگشته‌اند.

روزنامه کیهان نیز در صفحه نخست خود اصلا به این موضوع اشاره‌ای نکرده است. تنها در صفحه حوادث و اخبار خود این خبر را به صورت بسیار کوتاه منتشر کرده است و در پاراگراف آخر نتوانسته بی‌طرفی خود را حفظ کند و اضافه کرده: «در پی این حادثه، مقامات تعدادی از کشور‌ها همچنین، اتحادیه عرب و «آویگدور لیبرمن»، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی نیز این حمله را محکوم کردند. لیبرمن با تسلیت به دولت فرانسه، گفت: ‌ «جهان آزاد باید متحد و مصمم با ترور مقابله کند.» (!)

اما از سوی دیگر روزنامه‌های منتسب به جناح راست به جای انتشار خبر، تحلیل و یادداشت نوشته‌اند. روزنامه وطن امروز می‌نویسد: «اعلان جنگ به شیوه اولاند» و در این تحلیل یادآوری می‌کند که وقوع حوادث این چنینی نتیجه عملکرد فرانسه است و می نویسد: «واکنش فوری و ظاهرا از پیش آماده «فرانسوا اولاند» رئیس‌جمهور فرانسه به این حمله تروریستی خیلی‌ها را به یاد حرف‌های کلیشه‌ای ۱۲ سال پیش همتای آمریکایی پیشینش جورج بوش پس از حادثه یازدهم سپتامبر انداخت. اولاند که تنها به فاصله یک ساعت و نیم پس از حمله مردان مسلح نقاب‌دار به هفته‌نامه طنز و کاریکاتور فرانسوی «شارلی» در محل حاضر شده بود، بلافاصله اعلام کرد: «بدون شک حادثه حمله به دفتر هفته‌نامه پاریسی تروریستی بوده است.» و بعد با گفتن اینکه «فرانسه با تهدید روبه‌رواست!» در سراسر کشور اعلام وضعیت فوق‌العاده کرد. اما در عین حال ادعای او مبنی بر مورد حمله قرار گرفتن «آزادی بیان فرانسوی» همانقدر کلیشه‌ای بود که جملات ۱۲ سال پیش جورج بوش پسر بود که به بهانه مورد حمله قرار گرفتن «دموکراسی آمریکایی» به مسلمانان اعلان جنگ صلیبی داد. حال پرسش اینجاست که آیا واکنش حاضر و آماده اولاند، اعلان جنگی جدید به مسلمانان خاورمیانه، این بار به بهانه دفاع از «آزادی بیان» در غرب خواهد بود؟»

روزنامه رسالت: دولت فرانسه طعم تلخ حمایت از تروریسم را چشید

در روزنامه رسالت نیز نویسنده‌ای بی‌نام با این تیتر که «دولت فرانسه طعم تلخ حمایت از تروریسم را چشید» به حادثه کشتار در پاریس می‌پردازد اینکه فرانسه چوب حمایت از تکفیری‌ها را می‌خورد: «سال‌ها و حتی دهه‌های اخیر، بسیاری از افراد وابسته به گروههای تکفیری مورد حمایت این کشور قرار داشته و فعالیت های گسترده‌ای در پاریس و دیگر شهر‌ها داشتند. از این رو اقدام اخیر تروریست‌ها علیه امنیت پاریس را می‌توان نتیجه عملکرد دستگاه های امنیتی فرانسه در قبال حمایت چندین ساله از تکفیری‌ها دانست. دو فرد مسلح به دفتر نشریه حمله و اقدام به تیراندازی کردند. در فیلمی که توسط سایت «یوتیوب» نیز منتشر شده است، دو فرد مسلح که به زبان عربی تکلم می‌کنند مشاهده شده است. نشریه شارلی ابدو در سال ۲۰۱۲ نیز دست به انتشار تصاویری موهن علیه دین اسلام زده بود. با این حال گویا این بار انتشار کاریکاتور «ابوبکر البغدادی» انگیزه‌ای به عوامل داعش در فرانسه داده بود تا بار دیگر دست به کشتار بزنند. تکفیری‌ها در پاریس و در خاک اروپا صورت گرفته است! تقویت گروههای تکفیری در کشورهای اروپایی، آن هم توسط دستگاه های امنیتی این کشور‌ها از یک سو و پر و بال دادن به فعالیت گروه‌ها و رسانه‌های ضد اسلام و افراطی (که نشریه شارلی ابدو نیز یکی از آن‌ها بود)، موجب بروز فاجعه امنیتی فعلی در اروپا شده است. در هر حال عملیات اخیر داعش در پاریس را می‌توان نخستین عملیات تروریستی جدی این گروه تکفیری در اروپا دانست.»

پاریس در شوک

«پاریس در شوک» را همزمان دو روزنامه دنیای اقتصاد وهفت صبح به عنوان تیتر استفاده کردند. روزنامه هفت صبح همچنین در صفحه یک عکس‌های حمله را در سه قاب دیگر به تصویر کشیده است. این روزنامه در گزارش خود این موضوع را مطرح می‌کند: «آیا با توطئه‌ای در حوزه اسلام هراسی روبه رو هستیم؟»

در سالهای گذشته بارها راهیپمایی هایی در اعتراض به چاپ کاریکاتورهای پیامبراسلام در این نشریه در شهرهای مختلف ایران بویژه شهر مذهبی قم برگزار شده بود و مقامات رسمی و حکومتی چاپ این کاریکاتورها را محکوم کرده بودند.به همین دلیل و با توجه به فشار سانسور در ایران شاید انتظاری بیش از این از اغلب روزنامه های ایران نمی رفت.

موضع سیمای جمهوری اسلامی درباره حادثه حمله تروریستی شارلی هبدو

دو بخش خبری بیست و سی و اخبار ساعت ۲۱ شبکه یک امروز و نیز دیروز بخشی از برنامه‌های خود را به موضوع حمله به هفته نامه شارلی هبدو اختصاص دادند.

بخش خبری ساعت 22 که یکی از اصلی ترین بخش های خبری شبکه خبر است، دیشب خبر این حمله را بعداز پخش سه خبر و به عنوان خبر چهارم پخش کرد و اهمیت اندکی به آن داد.البته در ادامه یک روحانی به عنوان کارشناس در سخنان خود گفت :«کشته شدن چهار هنرمند را تسلیت می گویم» و سپس این اتفاق را یک اقدام مشکوک و تفرقه افکنانه بین ادیان و ملتها توصیف کرد.

اخبار ۲۱ شبکه اول روز چهارشنبه در انعکاس اخبار مربوط به حادثه شارلی هبدو تاکید می‌کند که این حادثه تیراندازی بوده و از استفاده عبارت تروریستی خودداری می‌کند. این بخش خبری که گزارش‌های خود در این زمینه را از امیر علوی، خبرنگار مستقر در پاریس می‌گیرد؛ به این انتشار عکسی از ابوبکر بغدادی در این هفته نامه اشاره می‌کند در حالی که هیچ اشاره‌ای به سابقه این هفته نامه و انتشار کاریکاتورهای پیامبر اسلام نمی‌کند. این در حالی است که صدا و سیما در زمان انتشار کاریکاتورهای پیامبر اسلام علیه این ماجرا و نشریه سنگ تمام گذاشت اما در این برهه این موضوع را پررنگ نمی‌کند. به نظر می‌رسد در این بخش خبری بر تقبیح اسلام هراسی تاکید می‌شود.

اخبار ۲۱ شبکه اول در برنامه امروز خود نیز تاکید داشت که این حوادث به خاطر نحوه برخورد غرب در خاورمیانه و مخصوصا سوریه است و اینکه رفتار غرب تروریست پرور است. در ادامه به حملات به مساجد در فرانسه اشاره می‌شودو به گونه‌ای اخبار را انعکاس می‌دهد که این حوادث به سوریه و داعش ربط دارند.

بیست و سی نیز در روز چهارشنبه به فکاهی بودن نشریه اشاره می‌کند و تصاویر شلیک کردن تیر توسط یکی از مهاجمان به مغز یک پلیس زخمی شده بدون محو تصویر را نشان داده می‌دهد در حالیکه در رسانه‌های تصویری فرانسه این بخش کاملا محو و شطرنجی نشان داده شد.

برنامه خبری بیست و سی نیز در گزارشی که منتشر می کند اشتباه دارد اینکه مهاجمان را الجزایری عنوان می‌کند در حالیکه فرانسوی الجزایری تبار (در فرانسه متولد و بزرگ شده اند) هستند.

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • اصول رفتاری روزنامه‌نگاران در اعلامیه سازمان بین المللی روزنامه‌نگاران

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران-در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.اعلامیه سازمان بین المللی روزنامه‌نگاران(IFJ) درباره اصول رفتاری روزنامه‌نگاران به عنوان یک استاندارد حرفه‌ای برای روزنامه‌نگارانی شناخته می‌شود که در فرایند جمع‌آوری، انتقال، انتشار و اظهارنظر درباره اخبار و اطلاعات در رویدادهای توصیفی نقش دارند.

  • جنگ با دوربین؛ مروری کوتاه بر زندگی رابرت کاپا، عکاس خبری

    15 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- «اگر عکس‌تان خیلی خوب نشده، به این خاطر است که خیلی نزدیک نشده‌اید.» اگر عکاس خبری باشید، احتمالا این جمله را شنیده‌اید. جمله‌ای از «رابرت کاپا» یکی از مهم‌ترین عکاسان خبری جهان که شهرتش را بیشتر از هرچیز مدیون عکس‌هایی است که از پنج جنگ بزرگ قرن بیستم ثبت کرد؛ جنگ داخلی اسپانیا، جنگ دوم چین و ژاپن، جنگ جهانی دوم (بخش اروپایی جنگ)، جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل و همین‌طور جنگ اول هندوچین (جنگ استقلال ویتنام از فرانسه). دوستش «جان اشتاین‌بک» ـ نویسنده آمریکایی ـ درباره‌اش نوشته است: « نمی‌توانید جنگ را تصویر کنید،چون جنگ نوعی احساسات است. اما او می‌توانست هول جنگ را در چهره یک کودک به تصویر بکشد.» ۲۲ اکتبر، ۳۰ مهر سالروز تولد رابرت کاپا بود که در ۴۱ سالگی در یکی از آخرین جنگ‌هایی که به‌تصویر کشید، کشته شد.

  • روزنامه‌نگاری که عامدانه و آشکار «بی‌طرفی» را کنار گذاشت

    7 مهر 1394

    خبرنگاران ایران- پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیک‌های جهان هفته گذشته برای نخستین بار به آمریکا سفر کرد و یکی از مهم‌ترین سخنرانی‌هایش را در این سفر در مقابل کنگره انجام داد. او در این سخنرانی از چهار شخصیت تاریخی ایالت متحده نام برد که برای دنیای ناامن امروزی می‌توانند منبع الهام باشند؛ «آبراهام لینکلن»، «مارتین لوتر کینگ»، «دورتی دِی» و «توماس مرتن». شیوه‌ای که او در روزنامه‌نگاری آمریکا دنبال کرد، نمونه‌ای مناسب از روزنامه‌نگاری «مدافعه‌گر» محسوب می‌شود؛ سبکی از روزنامه‌نگاری که با کنار گذاشتن عامدانه و آشکار «بی‌طرفی»، عملگرایی و دفاع از اندیشه و عقیده‌ای خاص را سرلوحه خود قرار می‌دهد.