1 دی 1393

سانسور، کنترل رسانه ها و وضع وخیم اینترنت در کوبا

1 دی 1393

خبرنگاران ایران- پوریا سعادتی

با اعلام عادی سازی روابط بین ایالات متحده آمریکا و کوبا، بسیاری از شرکت‌های آمریکایی می‌توانند برای توسعه بازاری هنوز نوپا به سرعت اقدام کنند: بازار اینترنت.

«یوآنی سانچز» برای بسیاری از کوبایی‌ها یک بت واقعی است. این زن، مظهر یکی از چهره‌های اصلی برای به چالش کشیدن رژیم کوباست. تنها به یک دلیل ساده: او آزادانه نظرات خود را در فضای اینترنتی که تحت کنترل حکومت و از سوی دیگر بسیار محدود است، بیان می‌کند. وقتی این وبلاگ نویس سایت اطلاع رسانی خود را در ماه می‌۲۰۱۴ (اردیبهشت ۱۳۹۳) در کوبا راه اندازی کرد، بلافاصله آدرس سایت او بر روی یک سایت ظاهرا غیرمعتبر قرار گرفت. سانچز این موضوع را در گفت‌و‌گو با کوریه انترنسیونال شرح داد.

گروهی که با او در این سایت فعالیت می کردند در نهایت توانستند مشکل را تنها در دوازه ساعت بعد از این اتفاق برطرف کنند. یک نسخه در فایل پی دی اف و یک خبرنامه هم برای کوبایی ها تهیه شد.

یوآنی سانچز می گوید: «سانسور، یک مانع مرعوب کننده تا زمانیکه از آن عبور کنیم، نیست. فیلتر سایت 14ymedio یک سیاست استریل برای ساکت کردن ما بود اما هیچ چیز اغواکننده تر از «ممنوعیت» نیست.

یوآنی ۳۹ سال سن دارد و قبل اینکه سایت اطلاع رسانی خود را معرفی کند، یک وبلاگ نویس بود که از سال ۲۰۰۷ اقدام به انتشار وبلاگ خود در کوبا کرد. او پیش از آن، دو سال در سوییس زندگی می‌کرد. در وبلاگش زندگی روزانه کوبایی‌ها در پایتخت این کشور را به تصویر می‌کشد. گرچه وبلاگش خیلی سریع فیلتر شد اما از سراسر دنیا میلیون‌ها خواننده را به سوی خود جذب کرد. او در فضای رسانه‌های اجتماعی مانند توییتر بسیار فعال است و از سال ۲۰۱۲ با روزنامه اسپانیایی الپاییس همکاری می‌کند.

این زن مظهری از فردی موفق در حوزه‌ای است که کشورش در آن عقب مانده‌ترین است: اینترنت. موسسه غیردولتی خانه آزادی (فریدام هاوس) اخیرا در این موضوع، گزارشی را منتشر کرده است و طبق این گزارش تنها ۲۶ درصد کوبایی‌ها به اینترنت می‌توانند وصل شوند.

کوبایی‌ها تا ژوئن ۲۰۱۳ (خرداد ۱۳۹۲) نمی‌توانستند به اینترنت دسترسی داشته باشند و آنگونه که خبرگزاری فرانسه روایت کرده است، در مدت دو ماه بعد از این تاریخ «بیش از ۱۰۰ هزار کوبایی خود را مشترک اینترنت کردند».

در سال ۲۰۱۱ در گزارشی اعلام شد که یو.اس.بی USB‌ها در بین کاربران کامپیوتری کوبایی محبوبیت بسیاری دارند و بهترین دوستشان هستند چراکه در آن سال (۲۰۱۱) که اینترنت در این کشور بسیار محدود بود و تنها دو درصد از جمعیت کوبا از اینترنت محدود شده استفاده می‌کردند، مموری‌های قابل حمل، دست به دست می‌چرخیدند و برخی اطلاعات موجود در اینترنت را پخش می‌کردند.

کابل‌های زیر دریایی که اجازه استفاده از شبکه اینترنت را می‌دهند در کوبا بسیار اندک هستند. در واقع تنها می‌توان گفت که فقط کابل زیردریایی آلبا-یک است که کوبا را به جاماییکا و ونزوئلا وصل می‌کند. سایر کابل‌ها در این منطقه با وجود اینکه متعددند اما فقط دور کوبا برای رسیدن به مقصد‌های دیگر چرخ می‌زنند.

در حال حاضر در کوبا دسترسی به اینترنت در خانه‌ها بسیار محدود است. به طور کلی تنها در برخی مکان‌های اداری، بخش های خدمات عمومی دسترسی به اینترنت وجود دارد و برخی شغل‌ها مانند پزشکان و روزنامه نگاران می‌توانند از اینترنت خانگی استفاده کنند.

بیشتر محدودیت در دسترسی به اینترنت در این کشور مربوط به فقر تکنولوژی و فقر مالی افراد است اما از سوی دیگر سانسور نیز در این کشور حکم فرماست و همه رسانه‌ها در کنترل مقامات قرار دارند.

طبق گزارشی که اخیرا در لوموند درباره کوبا منتشر شده است، تنها ۳ تا ۱۰ درصد ساکنان این کشور می‌توانند به طور آزادانه دسترسی کامل به شبکه اینترنت داشته باشند و طبق آمار این سایت، هر کوبایی باید ۲۰ ماه در کوبا به طور میانگین کار کند تا بتواند یک کامپیو‌تر بخرد.

تا سال ۲۰۱۲ حدود ۸۰۰ هزار کوبایی از جمعیت بالای ۱۱ میلیون نفر این کشور مجهز به کامپیو‌تر بودند.

اما با موافقت نامه‌های احتمالی بین آمریکایی‌ها و کوبایی‌ها می‌توان امیدوار بود که در این زمینه پیشرفت‌هایی صورت گیرد. نمایند شرکت DYN که فعالیتش در زمینه توسعه زیرساخت‌های شبکه‌ای است در گزارشی که سایت کوارتز اخیرا منتشر کرد به نمونه کشور برمه اشاره دارد.

در دو سال گذشته ده‌ها اپراتور برای این بازار می‌جنگیدند با وجود این واقعیت که برمه یکی از فقیر‌ترین کشور‌ها در آسیاست. این الگو می‌تواند در کوبا نیز تکرار شود.

در حال حاضر، در کوبا هیچ اقدامی در حوزه اینترنت صورت نگرفته است. از سوی دیگر سانسور باقی مانده است و قیمت‌ها گران هستند: یک و نیم دلار برای هر ایمیل زدن، ۶۰ سنت برای استفاده از اینترانت کوبا و چهار و نیم دلار برای استفاده یک ساعته از اینترنت جهانی. این رقم وقتی عجیب‌تر می‌شود که متوجه باشیم حقوق متوسط در کوبا تنها ۱۹ دلار در ماه است.

اما وقتی خبر عادی سازی روابط بین کوبا با آمریکا در جهان پیچید بسیاری امیدوارانه به بهبود وضعیت اینترنت در کوبای تحت تحریم اشاره کردند که شرکت های آمریکایی در این زمینه می توانند این تغییرات را ایجاد کنند.

منابع:

-اسلیت، ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴

-سایت کوارتز، ۱۸ دسامبر ۲۰۱۴

-لوموند، ۱۸ دسامبر ۲۰۱۴

-کوریه انترنسیونال، ۲۳ می ۲۰۱۴

مطلب مرتبط:

روزنامه نگاری در شرایط بحرانی

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

    3 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.