2 آذر 1393

داستان یک وبسایت اقتصادی در سوریه؛ قبل و بعد از جنگ

2 آذر 1393

نویسنده مطلب:الیسون لنجلی

ترجمه: حنا جم-خبرنگاران ایران

روزانه، خوانندگان سایت «سیریا ریپورت»(اخبار سوریه) اخبار در هم فروپاشی کشور جنگ زده را با آمار دنبال می کردند: مسئولان می‌خواهند گوشت گوساله از هلند وارد کنند. انتظار می‌رود تولید روغن زیتون امسال به نصف برسد. تولید گندم توسط کشاورزان سوریه کاهشی تاریخی داشته است.

این یکی از معدود سایت های اخبار ثابت مربوط به اقتصاد کلان است که در کنار اخبار مربوط به بمب گذاری‌ها، سربریدن‌ها و درگیری ها مخابره می‌شود. «جهاد یزیگی»، بنیانگذار و سردبیر این سایت معتقد است به این دلیل تمرکز اخبار سایت ۱۳ ساله‌اش را بر اخبار اقتصادی می‌گذارد چراکه راهی است برای اطلاع رسانی اقتصادی بدون دخالت سیاسی.

او می‌گوید: «من بی‌طرفم زیرا همه چیز در اطراف من جناح دارد. از این رو، دولتمردان، اتاق‌های فکر و سازمان‌ها همگی اخبار هفتگی صندوق بین المللی پول را از اینجا دنبال می‌کنند.»

او این سایت خبری را در سال ۲۰۰۱ وقتی در پاریس زندگی می‌کرد به عنوان وبلاگی برای بازبینی اخبار نشریات راه اندازی کرد. او در مصاحبه‌ای اسکایپی از خانه‌اش در بیروت می‌گوید: «آن زمان کسی از سوریه حرف نمی‌زد و به نظر من این خیلی غیرمنصفانه بود.»

در آن زمان بشاراسد رییس جمهور آغاز به آزادسازی اقتصاد کرده بود و یزیگی فکر می‌کرد نشان دادن اخبار سرزمین مادری‌اش جالب خواهد بود. و چه کسی بهتر از پسر مردی که از سوریه پس از یک کودتای ناموفق فرار کرده بود، می‌توانست این کار را انجام دهد؟ پدرش، رجا به همراه مادرش به آفریقا گریخت تا از اتفاقاتی که در ‌‌نهایت به روی کار آمدن حافظ اسد منتهی شد، دوری کند. یزیگی اولین سال‌های زندگی‌اش را به عنوان یک پناهنده در غنا سپری کرد. در هشت سالگی او را به مدرسه‌ای شبانه روزی در پاریس فرستادند. او بعد‌ها وارد دانشگاه آمریکایی‌های پاریس شد و پاسپورت فرانسوی گرفت.

با قدرت گرفتن بشار اسد، فضای سیاسی سوریه کمی باز‌تر شد و یزیگی می‌توانست به آنجا سفر کند. همچنان که ارتباط‌هایی را در آنجا برقرار می‌کرد شروع به نوشتن گزارش‌های خود نیز در کنار ترجمه مطالب نشریات کرد و تلاش‌هایش به چشم آمد. در سال ۲۰۰۲ کسی از بانک جهانی (World Bank) با او تماس گرفت تا سیریا ریپورت را راه بیاندازد. ایمیل‌های بیشتری از موسسات بین المللی و سفارت خانه‌ها آمد. او یک پایگاه اطلاعاتی آمار و یک راهنما از بزرگ‌ترین شرکتهای سوری را به سایتش اضافه کرد. او فهمید که ستون نویسی‌هایش از شرکت‌های دولتی و برند‌ها بین شرکت‌هایی چون شل (Shell) و توتال (Total) بسیار پرطرفدار است.

یزیگی رمز موفقیتش را پیدا کرده بود، تمرکز بر روی اخبار اقتصادی! هنوز نمی‌توانست منبع مالی پیدا کند، دات کام تازه راه افتاده بود. پس او در سال ۲۰۰۲ از وبلاگ به وبسایتی تبدیل شد که سالانه برای کاربرانش ۶۰۰ دلار خرج برمیداشت. او با افتخار می‌گوید اولین وبسابت خاورمیانه است که از کاربرانش پول گرفته است. او می‌گوید‌‌ همان ابتدای کار صد‌ها مشترک داشت.

در سال ۲۰۰۵ او خانواده در حال افزایشش را از پاریس به دمشق منتقل کرد و شش کارمند استخدام کرد. همه چیز به نظر خوب می‌آمد تا وقایع مارس ۲۰۱۱ آغاز شد، وقتی پلیس درعا تعدادی بچه مدرسه‌ای را به خاطر کشیدن نقاشی با شعارهای ضد حکومتی مورد ضرب و شتم قرار داد. او شاید سیریا ریپورت را محدود به اخبار اقتصادی کرده باشد اما اتفاقات کنونی بر نحوه تولید اخبار تاثیر می‌گذارد.

او می‌گوید: «ما به وقوع پیوستن انقلاب را پیش بینی نکرده بودیم.»

وقتی دولت خبرنگاران خارجی را بیرون می‌کرد، یزیگی و تیمش از جمله افراد محدودی بودند که در دمشق باقی ماندند. او می‌گوید: «تجربه فوق العاده مهمی برای من بود. برای اولین بار، کسب و کارم، اولویتم نبود.»

به جای آن با خبرنگارانی که اجازه ورود به کشور را نداشتند و دیپلمات‌ها کار می‌کرد تا بفهمند اقتصاد و تاثیر تحریم‌ها چگونه است. اما کسب و کارش ضربه خورد.

او می‌گوید: «خیلی سریع مشترکین را از دست دادیم. مردم کار را تعطیل کردند و کشور را ترک کردند.»

در ‌‌نهایت تیمش در دمشق هم کشور را ترک کرد. بعد خودش از کشور خارج شد گرچه همچنان یک خبرنگار پاره وقت و یک نیمه وقت برای او کار می‌کردند. او می‌گوید:«انفجار یک بمب در یک ماشین ساعت ۸ صبح اتفاق افتاد،‌‌ همان موقع که بچه‌ها را به مدرسه می‌بریم و‌‌ همان موقع با خودم فکر کردم؛ نمی‌خواهم سال‌ها را اینگونه بگذرانم.»

برای گذران زندگی، اکنون برای نشریات دیگری چون گاردین کار می‌کند، و اخیراً در شورای اروپایی امور خارجه شرکت داشته است تا گزارش اقتصاد جنگ زده سوریه را بدهد. او برای مرکز کارنگی گزارش‌های نوسازی سوریه را ویراستاری می‌کند. اما او می‌گوید که مطمئن است جنگ تا ابد ادامه پیدا نمی‌کند. بنابراین سایتش را فعال نگه می‌دارد. اخبار سوریه مدرن را به صورت بی‌طرفانه مخابره می‌کند. اما امیدوار است روزی اخبار شکوفایی کشورش را گزارش کند. او می‌گوید: «من بدان وابسته‌ام.»

اما معلوم نیست منظورش وبسایتش است یا سوریه!

منبع:

مجله روزنامه‌نگاری کلمبیا

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

    3 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.