1 مهر 1388

ضرب‌وشتم شدید احمد زیدآبادی در زندان

1 مهر 1388

احمد زیدآبادی، دبیر کل سازمان ادوار تحکیم روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر برجسته ایرانی در بند ۲۴۰ زندان اوین زیر شدیدترین فشارها است تا قرائت متن نوشته شده توسط بازجو به جای دفاعیات خود در دادگاه را بپذیرد.

به گزارش روزآنلاین، مهدیه محمدی، همسر احمد زیدآبادی که روز دوشنبه برای ملاقات با همسرش به زندان اوین مراجعه کرده و موفق به ملاقات نشده بود ضمن اعلام خبر ضرب و شتم این روزنامه‌نگار در زندان، گفت: "روز دوشنبه گفتند که احمد ممنوع الملاقات است؛ هفته گذشته هم که برای ملاقات رفتیم به دلیل نامه ای که از قاضی پرونده داشتیم اجازه ملاقات دادند."

به گفته وی "بازجویی از آقای زیدآبادی که ۳۵ روز در بند ۲ الف و در جایی شبیه قبر زندانی بوده، پس از انتقال به بند ۲۴۰ شروع شده و بازجویی بسیار خشن به طرز وحشتناکی از او بازجویی کرده است."

به گفته خانم محمدی، بازجو به آقای زیدآبادی گفته است که "دستور داریم تو را له کنیم و اگر همکاری نکنی هر کاری دلمان خواست با تو می‌کنیم و اگر این کاغذهای بازجویی را ننویسی همین کاغذها را به خوردت خواهیم داد. او احمد را به شدت کتک زده و خود احمد می گفت که خشونت وحشتناکی علیه او به کار برده اند."

همسر آقای زیدآبادی افزود: "این اواخر بازجوی او عوض شده و بازجوی جدید رفتار انسانی‌تری با او داشته، اما چون او حاضر به قرائت متن نوشته شده توسط بازجو در دادگاه نشده است مجددا همان بازجوی خشن اولی برگشته و اکنون هم اوست که دوباره از آقای زیدآبادی بازجویی می‌کند."

نگارش نامه سرگشاده به آیت‌الله خامنه‌ای،‌ ارتباط با روزآنلاین و بی‌بی‌سی و دیدار با ابراهیم یزدی از جمله اتهاماتی است که بازجویان مطرح کرده‌اند. پس از تغییر مجدد بازجو و آمدن بازجوی قبلی، آقای زیدآبادی به گفته همسرش "تحت فشار شدیدی قرار گرفته تا به جای دفاع از خود، متن نوشته بازجو را در دادگاه بخواند و طلب بخشش کند."

خانم محمدی همچنین به این نکته اشاره کرده که همسرش از او خواسته که مصاحبه نکند و گفت: "احمد می گوید هر بار که من مصاحبه می‌کنم او را بیشتر تحت فشار قرار می‌دهند. من هم می‌دانم که با این مصاحبه فشار روی احمد بیشتر می‌شود اما چاره دیگری ندارم، احمد الان صد روز است که در انفرادی به سر می‌برد، او را به شدت کتک زده‌اند، به مرز جنون و خودکشی رسانده‌اند و اکنون نیز فشار می‌آورند که اعتراف بگیرند و دیکته کنند و او بنویسد و بعد در دادگاه بخواند."

مطلب مرتبط:

احمد زیدآبادی: "دربرابر تباه کردن شخصیتم مقاومت می‌کنم"

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • از گشت ارشاد تا تبلیغات زیاد یک روزنامه دولتی و نبود نشریات محافظه کار

    23 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- آنچه نمایشگاه مطبوعات امسال را از سالهای گذشته متمایز می‌کند، انصراف تعدادی از مطبوعات و خبرگزاری‌های جناح راست یا مخالف دولت است که پیش از برگزاری نمایشگاه مطبوعات اعلام کردند در آن حضور نخواهند یافت. وقتی در نمایشگاه مطبوعات امسال راه می‌روی خیلی زود نبود این نشریات را متوجه می‌شوی، خیلی‌ها معتقدند این رسانه‌ها و خبرنگارانشان وابسته به نهادهای امنیتی ایران هستند. آنها معمولاً با حضور در نمایشگاه و برگزاری نشستهای انتقادی و شعارهایی علیه دولت و یا در سال های ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد علیه آنچه" فتنه گران "می‌خوانند، فضایی متفاوت را در نمایشگاه به وجود می‌آوردند، فضایی رادیکال که معمولاً به ایجاد تنش بین گروه‌ها و رسانه های منتقد آنان نیز منجر می‌شد.

  • یک بررسی آماری: ایرانی‌ها از کجا خبر می‌گیرند

    11 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-با همه‌گیر شدن اینترنت و مخصوصا اینترنت‌های همراه در ایران، دسترسی به منابع خبری آن‌لاین برای گرفتن اطلاعات سریع‌تر شده و آنها در صدر منابع خبری آن دسته از ایرانیانی قرار گرفته‌اند که فعالانه پیگیر اخبار و رویدادها هستند. قطعا در این میان، بعضی منابع خبری از منابع دیگر مراجعان بیشتری دارند و در اصطلاح پرترافیک‌تر هستند. در این گزارش سعی شده‌است براساس اطلاعاتی که سایت الکسا فراهم می‌کند، پرمراجع‌ترین سایت‌های خبری ایرانی معرفی شده و باهم مقایسه شوند.

  • برنده نوبل ادبیات تحصیلکرده مدرسه روزنامه نگاری است

    23 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-می‌خواهید برنده نوبل ادبیات شوید؟ به مدرسه روزنامه‌نگاری مینسک در بلاروس بروید. شاهد از غیب رسید: سوتلانا الکسیویچ، برنده جایزه نوبل ادبیات سال 2015 است. مارتا باسلز از گاردین او را این‌طور معرفی می‌کند: «یک نویسنده بلاروس و کسی که کتاب‌های تاریخ شفاهی او صدای هزاران نفر را که موجب انفجار درونی اتحاد جماهیر شوروی شدند را ثبت کرده است.»کتاب‌هایش که به گفته خودش 10 سال طول کشید تا نوشته شوند، بر اساس گفتگوهایی است که با مردم انجام داده است. بیشتر این مردم زن و کودک هستند. کسانی که در بحران‌های دردناکی چون حمله اتحاد شوروی به افغانستان و نشت اورانیوم از نیروگاه اتمی چرنوبیل، زندگی می‌کردند.