16 اسفند 1392

حمله تازه تلویزیون دولتی ایران به انجمن صنفی

استدلال‌های مخالفان انجمن صنفی روزنامه‌نگاران و پاسخهای موافقان

16 اسفند 1392

خبرنگاران ایران-سوگند صرافت

«بازگشت تدریجی یک جریان منحل شده در صفحه های برخی از روزنامه ها» این جمله ی نخست یک گزارش خبری در برنامه ی بیست و سی شبکه دوم تلویزیون دولتی ایران بود که به تازگی (چهارشنبه چهاردهم اسفندماه) بر آنتن رفت.

این گزارش تلویزیونی از آغاز تا پایان بر ضد انجمن صنفی مطبوعات ایران سخن گفت و تنها با مخالفان این انجمن مصاحبه کرد و با هیچ موافقی گفت و گو نکرد.

مینو بدیعی، روزنامه نگار شناخته شده در ایران، در باره مصاحبه شوندگان این برنامه می‌گوید: «خبرنگار برنامه، سراغ کسانی برای مصاحبه رفته است که بیش‌ترین اتهامات را در زمان فعالیت این انجمن به آن می‌زدند و همیشه در هنگام انتخابات هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران حضور پیدا می‌کردند و جو آشفته‌ای را به وجود می‌آوردند . آیا به راستی رئیس‌جمهور، وزیر ارشاد و وزیر کار و امور اجتماعی و ... که می‌خواهند مشکل انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران را حل کنند مراجع اصلی نیستند که باید در مورد فعالیت این انجمن نظر بدهند.»

بیژن مقدم، مدیرمسئول روزنامه جام جم در اوایل این گزارش تلویزیونی از امیدهای تازه‌ای گفت که در هنگام تأسیس این انجمن به وجود آمده بود: «امیدهای تازه ای برای مطالبات صنفی بوجود آورد اما بعد از اهداف صنفی خود دور شد.»

گزارشگر تلویزیون که با طعنه‌های فراوان نسبت به انجمن صنفی سخن می‌گفت بارها از انحراف انجمن صنفی و سیاسی کاری‌اش به ویژه در دوران پس از دوم خرداد (دوران ریاست جمهوری سید محمد خاتمی)سخن گفت: «در دوران دوم خرداد انجمن صنفی به سوی سیاسی کاری گام برمی دارد.»

این گزارشگر تلویزیون دولتی به حوادث پس از انتخابات یا به گفته‌ی خودش فتنه پس از انتخابات نیز رسید:«دهها نفر از اعضای انجمن صنفی به طور مستقیم یا غیر مستقیم در فتنه فعال می شوند و شماری نیز از کشور می گریزند و عده ای نیز تحت تعقیب قضایی قرار می گیرند.»

مرتضی کاظمیان روزنامه‌نگار عضو انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران و عضو انجمن دفاع از آزادی مطبوعات این روزها ساکن پاریس است .او پس از انتخابات 88 بازداشت شد و پس از آزادی از زندان، به فرانسه مهاجرت کرد. وی در باره این گزارش تلویزیون دولتی ایران به خبرنگاران ایرانگفت:

«انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران با بیش از چهار هزار عضو، از مهم‌ترین نهادهای مدنی کشور محسوب می‌شود. جلوگیری از فعالیت مهم‌ترین سندیکای روزنامه‌نگاران ایران، متعاقب انتخابات پرمسئله و ابهام و مناقشه 88، به قدر لازم از برخورد امنیتی با نهادی صنفی، نشانه داشت و هنوز هم خبر می‌دهد. سرکوب کنندگان و تهدیدکنندگان جامعه مدنی ایران، از آن‌رو که فاقد اقتدار دموکراتیک هستند، تحرک نهادهای مدنی و جان گرفتن و گسترش جامعه مدنی را به زیان موقعیت خود در ساختار سیاسی قدرت ارزیابی می‌کنند.»

مینو بدیعی، از روزنامه‌نگاران باسابقه که دارای تحصیلات دانشگاهی تا مقطع دکترا در رشته روزنامه‌نگاری است در این مورد می‌گوید: «هدف از تهیه این برنامه این بود که بگویند همه اعضای هیئت‌مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران چه آن‌ها که در خارج از کشور هستند و چه آنانی که در داخل‌اند خائن هستند. کدام خیانت؟ آقای ضرغامی و تهیه‌کننده این برنامه! چه راحت اتهام می‌بندید و چه راحت مانند قوه قضائیه قضاوت می‌کنید، شما که هستید در جایگاه قاضی، در جایگاه دادستان، آیا اتهام بستن بدون محاکمه و مجازات حرکتی قانونی است؟ چه کسانی جواب این اتهامات را داده و می‌دهد؟»

نخستین بار نیست

این نخستین بار نیست که دست اندرکاران تلویزیون دولتی ایران به خاطر احتمال از سر گیری فعالیت انجمن صنفی روزنامه‌نگاران اظهار نگرانی می کنند و یا به قول خودشان به مسئولان هشدار می‌دهند. علاوه بر صدا و سیما در ماه‌های اخیر حمله‌های زیادی از سوی اصولگرایان و رسانه‌هایشان به انجمن صنفی شده است. اغلب این حملات بر این نکته استوار بوده که تعدادی از اعضای آن از کشور خارج و در رسانه‌های آن‌سوی مرز قلم می‌زنند. آیا این دلیلی موجه و قانونی برای ممانعت از فعالیت این انجمن است؟

مرتضی کاظمیان، روزنامه‌نگار مقیم پاریس در پاسخ به این سؤال می‌گوید: «صدا و سیما سعی وافر و جهد غریب در پیش‌گرفته تا مانع بازگشایی و تحرک صنفی، انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، به‌مثابه‌ی یکی از مهم‌ترین نهادهای جامعه مدنی ایران شود. اتهام‌پراکنی علیه روزنامه‌‌نگاران مهاجر، بی‌آن‌که آنان امکان دفاع برابر از خود را داشته باشند، بازتاب‌دهنده‌ی همین تلاش صداوسیمای غیرملی است. روزنامه‌نگاران مهاجر، به‌خاطر فقدان آزادی و امنیت حرفه‌ای و تهدید مستمری که متوجه کنش رسانه‌ای آنان بوده، به‌خاطر مشکلات شغلی حاد و مزمنی که سال‌هاست تحمل می‌کنند، به‌خاطر ممنوع‌القلمی، به‌خاطر جلوگیری غیرقانونی دستگاه‌های قضایی و امنیتی از فعالیت مطبوعاتی آنان، و دیگر دلایل مشابه، ناچار به ترک وطن و زندگی در تبعید تحمیلی شده‌اند. آنچه روزنامه‌نگاران مهاجر می‌گویند و می‌نویسند و در تلاش رسانه‌ای شخصی خود، آن‌سوی مرزهای ایران پی می‌گیرند، نسبتی حقوقی با فعالیت انجمن صنفی روزنامه‌نگاران برقرار نمی‌کند.»

ایرادهای حقوقی مخالفان انجمن و حمایت شان از انجمن تازه

برخی از مخالفان انجمن صنفی که در این گزارش خبری با آن‌ها مصاحبه شد، ایرادات قانونی و حقوقی به این انجمن وارد کردند .از جمله گفتند که برگزاری مجمع سوم را غیرقانونی می دانند. رضا مقدسی مدیر خبرگزاری مهر یکی از این افراد بود که گفت:«انجمن هیچ گاه نتوانست یک دوم اعضای خود را برای برگزاری مجمع عمومی جمع کند.»

صدا و سیما در این گزارش خبری همچنین از انجمن صنفی تازه‌ای که در سال 90 به جای انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تأسیس‌شده، سخن به میان آورد و آن را قانونی خواند.

مهدی ذاکری، مدیرعامل روزنامه همشهری در همین زمینه گفت: «اگر روزنامه‌نگاران دنبال صنف هستند از مجموعه قانونی تازه حمایت کنند. » او از دولت نیز خواست که از انجمن تازه حمایت کند.

روح‌الله جمعه‌ای،‌زهرا عرب،‌عباس درویش توانگر، حسن کربلایی، حمیدرضا علی‌اکبری، حسن لاسجردی، مهدی کیایی، حمید رضا رضازاده، محمد مهاجری و تقی دژاکام اعضای هیئت مؤسس این انجمن صنفی هستند.

صدا و سیما زمان تأسیس این انجمن را سال 90 اعلام کرد و تاکید کرد پس از انحلال انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، تعدادی از روزنامه‌نگاران تصمیم گرفتند انجمن تازه‌ای به جای انجمن قبلی تأسیس کنند. این در حالی است که این انجمن در سال 87 و به صورت موازی با انجمن صنفی روزنامه‌نگاران که تعداد زیادی عضو داشت، تشکیل شد.

خبرگزاری فارس در زمان تأسیس این انجمن تازه اسامی هیئت‌مدیره این انجمن را در آن زمان (سال 87) به این شرح اعلام کرد:

«مهدي كيايي، مدير باشگاه خبرنگاران جوان ، عباس درويش توانگر، سردبير خبرگزاري فارس ، حسن كربلايي، معاون سردبير روزنامه رسالت و دبير استان هاي خبرگزاري فارس ، مهدي قمصريان خبرنگار سياسي روزنامه همشهري ، روح‌الله جمعه‌اي، سردبير خبرگزاري ايرنا با راي، عبدالرضا داوري مسئول پژوهش خبرگزاري ايرنا باراي و محمد مهاجري، عضو شوراي سياستگذاري روزنامه خبر با به عنوان اعضاي اصلي انجمن صنفي روزنامه‌نگاران و خبرنگاران ايران و زهرا عرب، دبير اجتماعي روزنامه جام جام ، حسن لاسجردي سردبير خبرگزاري مهر ، كمال احمدي از روزنامه كيهان راي به عنوان اعضاي علي‌البدل .»

مینو بدیعی در باره این انجمن تازه می‌گوید: «این انجمن درحال حاضر کاملا مورد حمایت معاون فعلی مطبوعاتی وزارت ارشاد یعنی همان آقای انتظامی است . اعضای هیئت مدیره این انجمن از جناح راست و کاملا افراط گراهای روزنامه نگاری در ایران هستند که بیژن مقدم ، محمد کاظم انبارلویی و ... در راس آنها هستند خانم زهرا عرب سالها قبل که من در کیهان بودم در کیهان فرهنگی کار می کرد و یک تایپیست بود و سپس به روزنامه جام جم رفته و هم اکنون دبیر گروه اجتماعی این روزنامه است . این انجمن به هیچ وجه مورد اقبال و توجه روزنامه‌نگاران و خبرنگاران لااقل از جناح اصلاح طلب نیست و بیشتر صبغه دولتی دارد و دیدگاه کلی این است که این انجمن را می خواهند جایگزین انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران کنند که از جایگاه جهانی برخوردار بوده و حدود 4 هزار نفر هم عضو دارد . اگر عقیده مرا نسبت به این گروه بخواهید بیشتر این گروه تشکل شکن !است و با علم کردن آنها قصد دارند نگذارند انجمن صنفی روزنامه‌نگاران که در حال حاضر می توان گفت تاحد زیادی مسائلش حل شده پای بگیرد. از جمله حامیان این انجمن محمد مهاجری عضو شورای سردبیری سابق کیهان بوده که تلاش زیادی کرده که جناح راست مطبوعاتی ها را در قالب تشکل مدنی تقویت کند . اما اینها به نظرمن اصلا تشکل نیستند و می توان گفت گروه فشار مطبوعاتی هستند که خط دهنده اصلی شان هم نظیر شریعتمداری و غیره هستند . حتی اگر دقت کرده باشید شریعتمداری بسیار تند در باره اعضای انجمن صنفی روزنامه‌نگاران یعنی هیئت مدیره آن گفت و گو کرد و آنان را اعضای فراری و خائن دانست و حتی در مورد آنانی که در ایران هستند نیز برچسب های زشتی را عنوان کرد . به اعتقاد من این یک ضد تشکل برای ایجاد نفاق بین خبرنگاران و روزنامه‌نگارانی است که به دنبال آزادی مطبوعات و بازشدن فضای مطبوعاتی هستند . بنا براین اصلا با نگاه تشکل نباید به آن نگاه کرد . معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد هم یا از بالا دستور گرفته و یا خودش به دنبال این جریان هست و می خواهد این گروه های خلق الساعه و دقیقا گروه های فشار مطبوعاتی را علیه تشکل واقعی روزنامه‌نگاران بسیج کند.»

مرتضی کاظمیان نیز می‌گوید:«انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، خانواده‌ی روزنامه‌نگاری ایران را با عینک «صنفی» و نه «سیاسی» گرد هم آورده و از حقوق حرفه‌ای آنان در برابر کارفرمایان و نیز در برابر دولت، دفاع کند. یعنی خانه‌ی امنی برای پاسداری از حقوق سندیکایی روزنامه‌نگاران است. اقتدارگرایان حاکم که با نتیجه‌ی غیرمترقبه‌ی انتخابات92، قوه مجریه را از دست رفته می‌بینند، تلاش می‌کنند به هر حیله و با تمسک به هر ابزار، مانع گسترش و تقویت جامعه مدنی شوند. مجالی که با روی کار آمدن دولت اعتدال‌گرای روحانی فراهم آمده است. از همین زاویه است که از تهدید و بازداشت کنشگران سیاسی و مدنی (و نیز روزنامه‌نگاران) گرفته تا توقیف مطبوعات غیرخودی، و از حمایت از انجمن مجعول و موازی تا تهمت‌پراکنی و اتهام‌زنی‌های غیراخلاقی و غیرقانونی به شخصیت‌های حقیقی و حقوقی جامعه مدنی ایران، دریغ نمی‌کنند.»

درخواست تلویزیون از مراجع قضایی

گزارشگر تلویزیون دولتی در آخر گزارش خود با بیان اینکه زمزمه‌هایی مبنی بر فعالیت مجدد انجمن صنفی روزنامه‌نگاران شنیده می‌شود، از مراجع قضایی درخواست کرد که به وظیفه قانونی خود دراین‌باره عمل کنند.

مهدی ذاکری مدیرعامل همشهری نیز با تاکید زیاد و چند باره گفت که وقتی دادستان کل کشور گفتند که این انجمن نمی‌تواند فعالیت کند پس نمی‌تواند و نباید فعالیت کند.

هنوز امیدوارند

با وجود حمله صدا و سیما و اصرار اصولگرایان بر تداوم تعطیلی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران با 4000 عضو، هنوز اعضای این انجمن از بازگشایی آن ناامید نیستند.

محمود شمس‌الواعظین از اعضای قبلی هیئت‌مدیره این انجمن به تازگی ابراز امیدواری کرد که تا چند روز آینده و قبل از پایان سال جاری انجمن صنفی روزنامه‌نگاران بازگشایی شود. کاظمیان بازگشایی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران را هم نیازمند اراده و اقدام موثر نهادهای مسئول در قوه مجریه می‌داند، و هم محتاج پیگیری و اراده‌ی روزنامه‌نگاران مستقل و آزاده‌ی ایران: «راه دشوار دموکراسی ـ به تعبیر ماندلا ـ این‌چنین، خودنمایی می‌کند. دموکراتیزاسیون در ایران، پیچیدگی‌ها و موانع ویژه‌ی خود را دارد؛ و تعقیب و تحقق آن، افزون بر صبوری و مدیریت و عقلانیت، نیازمند پرهیز از یأس و ترس است.»

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • از گشت ارشاد تا تبلیغات زیاد یک روزنامه دولتی و نبود نشریات محافظه کار

    23 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- آنچه نمایشگاه مطبوعات امسال را از سالهای گذشته متمایز می‌کند، انصراف تعدادی از مطبوعات و خبرگزاری‌های جناح راست یا مخالف دولت است که پیش از برگزاری نمایشگاه مطبوعات اعلام کردند در آن حضور نخواهند یافت. وقتی در نمایشگاه مطبوعات امسال راه می‌روی خیلی زود نبود این نشریات را متوجه می‌شوی، خیلی‌ها معتقدند این رسانه‌ها و خبرنگارانشان وابسته به نهادهای امنیتی ایران هستند. آنها معمولاً با حضور در نمایشگاه و برگزاری نشستهای انتقادی و شعارهایی علیه دولت و یا در سال های ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد علیه آنچه" فتنه گران "می‌خوانند، فضایی متفاوت را در نمایشگاه به وجود می‌آوردند، فضایی رادیکال که معمولاً به ایجاد تنش بین گروه‌ها و رسانه های منتقد آنان نیز منجر می‌شد.

  • یک بررسی آماری: ایرانی‌ها از کجا خبر می‌گیرند

    11 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-با همه‌گیر شدن اینترنت و مخصوصا اینترنت‌های همراه در ایران، دسترسی به منابع خبری آن‌لاین برای گرفتن اطلاعات سریع‌تر شده و آنها در صدر منابع خبری آن دسته از ایرانیانی قرار گرفته‌اند که فعالانه پیگیر اخبار و رویدادها هستند. قطعا در این میان، بعضی منابع خبری از منابع دیگر مراجعان بیشتری دارند و در اصطلاح پرترافیک‌تر هستند. در این گزارش سعی شده‌است براساس اطلاعاتی که سایت الکسا فراهم می‌کند، پرمراجع‌ترین سایت‌های خبری ایرانی معرفی شده و باهم مقایسه شوند.

  • برنده نوبل ادبیات تحصیلکرده مدرسه روزنامه نگاری است

    23 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-می‌خواهید برنده نوبل ادبیات شوید؟ به مدرسه روزنامه‌نگاری مینسک در بلاروس بروید. شاهد از غیب رسید: سوتلانا الکسیویچ، برنده جایزه نوبل ادبیات سال 2015 است. مارتا باسلز از گاردین او را این‌طور معرفی می‌کند: «یک نویسنده بلاروس و کسی که کتاب‌های تاریخ شفاهی او صدای هزاران نفر را که موجب انفجار درونی اتحاد جماهیر شوروی شدند را ثبت کرده است.»کتاب‌هایش که به گفته خودش 10 سال طول کشید تا نوشته شوند، بر اساس گفتگوهایی است که با مردم انجام داده است. بیشتر این مردم زن و کودک هستند. کسانی که در بحران‌های دردناکی چون حمله اتحاد شوروی به افغانستان و نشت اورانیوم از نیروگاه اتمی چرنوبیل، زندگی می‌کردند.