14 بهمن 1392

گفت وگو با سردبیر یکی از روزنامه های محلی نروژ

روزنامه نگار، با سند و مدرک می نویسد

14 بهمن 1392

لیلا سعادتی*

سال 2013 در یک روزنامه محلی نروژ- لوانگر آویسا، شروع به کار کردم ، تازه به نروژ آمده بودم و در حال فراگیری زبان نروژی بودم و همچنین باید از نظر حرفه ای هم می توانستم مکانی برای یادگیری روزنامه نگاری نروژی پیدا کنم. برای همین با روزنامه لوانگر آویسا که در شهر دیگری منتشر می شد آشنا شدم .روزنامه لوانگر جزء پنج روزنامه قدیمی نروژ است که از نظر سیاسی به هیچ حزب و گروهی وابسته نیست و مستقل است. بیش از 176 سال قدمت دارد و به نوعی تاریخ مطبوعات نروژ را در دلش جای داده است.

"روگر رِین" سردبیر آن است و من دومین روزنامه نگار خارجی بودم که در آنجا مشغول کار می شدم . نزدیک یک سال را در آنجا کار کردم، یاد گرفتم و بیشتر جامعه میزبان و فرهنگش را شناختم. سال 2014 را اما با کار در یک روزنامه محلی دیگر شروع کرده ام که از نظر خط مشی سیاسی ، به چپ ها گرایش دارد . در آن روزها که در کنار روگر بودم ، با هم درباره روزنامه نگاری در نروژ و همچنین درباره روزنامه های محلی گفت و گو کردیم.

روگرِ 54 سال دارد، در سال 2010 ، سردبیر این روزنامه شده است . او تحصیلات مرتبط با روزنامه نگاری ندارد اما سال های زیادی در اداره اطلاع رسانی استان نَرد تروندلاگ کار کرده و در روزنامه های مختلف نوشته است. خودش می گوید که به صورت تجربی کار روزنامه نگاری را آموخته است اما بیشتر روزنامه نگاران نروژی، تحصیلات آکادمیک رشته ارتباطات- روزنامه نگاری دارند. علاقه مندی اش به جامعه و انسان ها، باعث شده است که وارد این حرفه شود.

او هر روز ساعت 9 صبح، جلسه تحریریه تشکیل می دهد ؛ ابتدا روزنامه روز قبل را بررسی می کند و از تک تک نویسندگان مطالب تشکر می کند و اگر جایی برای تذکر وجود داشته باشد، با لبخند، موضوع را تذکر می دهد. بعد از آن به سراغ پیگیری سوژه های آن روز می رود و مسئولیت هر کس مشخص می شود. انتشار یک روزنامه محلی به نظر می رسد کار دشواری باشد و روگر هم این را تایید می کند.

او معتقد است که سرپا نگه داشتن یک روزنامه محلی و مستقل دشوار است. به اعتقاد او ، تجربه و دانش در این حرفه ، حرف اول را می زند و سردبیرها مهمترین نقش را از نظر خط مشی روزنامه و تامین منابع مالی آن به عهده دارند. آنها هستند که باید مرزها را بشناسند، رعایت کنند و به روزنامه نگاران آموزش دهند. از نظر او، روزنامه های محلی، وظیفه حساسی را در جامعه بر عهده دارند، چون مردم آن شهر، مخاطبان اصلی و نبض روزنامه هستند و اگر روزنامه های محلی، تعادل و جانب انصاف را رعایت نکنند و یا تفکر و گرایش خاصی را تبلیغ بکنند از طرف مخاطبان مورد بازخواست قرار می گیرند. او به مرزهای روزنامه نگاری اشاره می کند و از چارچوب های موجود در این حرفه می گوید؛ " در حدود سه هزار روزنامه نگار در نروژ مشغول کار هستند و همه روزنامه نگاران از کتابچه ای که راهنمای قانون مطبوعات نروژ است کمک می گیرند. همه روزنامه نگاران نروژی مستقل هستند اما ممکن است که در یک روزنامه حزبی کار کنند. نگرش سیاسی روزنامه نگاران نباید در کارشان و نوشته شان دخیل شود و باید از رفتارهایی که ارباب منشی را تبلیغ می کند پرهیز کنند".

به گفته او ؛ وجود منشور حرفه ای روزنامه نگاری، تکلیف کار روزنامه نگاران را روشن کرده است. روگر می گوید که در این منشور مرز بین رازداری و حریم خصوصی هم مشخص شده است. البته در این میان، حضور روزنامه نگاران در کارگاه های آموزشی مختلف روزنامه نگاری نیز آنها را به دانش و قوانین جدید این حرفه مجهز می کند.

از نظر او پرسیدن چرایی موضوع، کار اصلی روزنامه نگار است، روزنامه نگار باید کنجکاو باشد و سوال طرح کند. همچنین بلد باشد درست حرف بزند و دقیق بنویسد. او می گوید که روزنامه نگار حرفه ای کسی است که نوشته اش به دیگری آسیبی نرساند و مرز های موجود را بشناسد و یاد بگیرد در مرز حرکت کند. این مرز، آزادی بیان و حفظ حریم خصوصی است.

روگر همچنین کار روزنامه نگاران ایرانی را دشوار می داند چون معتقد است که شرایط کشورهایی مثل ایران حساس است و کار روزنامه نگار ایرانی هم حساس تر . اگرچه او می گوید؛ " ما هم دوره های دشواری را گذرانده ایم تا به اینجا رسیده ایم اما فقط گفتن حقیقت است که این مسیر را اصلاح می کند"

"تجربه و آموخته شخصی یک روزنامه نگار ، قدرت او است و این تجربه هم به مرور به دست می آید" . این را روگر می گوید و ادامه می دهد؛" روزنامه نگاران جوان که از دانشگاه یا هنرستان ها فارغ التحصیل شده اند ابتدا کارشان را از روزنامه های محلی آغاز می کنند ، آنها به مرور به صورت تجربی یاد می گیرند که چگونه بپرسند و بنویسند".

او همچنین می گوید : " کار و وظیفه اصلی روزنامه نگاراین است که با سند و مدرک بنویسد و این مدارک نباید جانبدارانه باشد. همچنین روزنامه نگار باید بتواند در کمترین تعداد کلمات ، بیشترین اطلاعات را به مخاطب ارائه دهد. "

او در سال 2013 چند سرمقاله درباره "باز کردن درها به روی خارجی ها " نوشت که یکی از آن مطالب درباره من و صابیر، یکی از روزنامه نگاران کورد روزنامه بود که در آن از نروژی ها خواسته بود که فرصت های بیشتری در اختیار خارجی ها و پناهنده ها قرار دهند.

ریشه کن کردن نژاد پرستی، برنامه دولت نروژ تا سال 2030 است و یکی از بازوهای رسیدن به این هدف هم روزنامه های محلی هستند. به همین منظور نوشتن از پناهنده ها و خارجی ها و بها دادن به آنها در روزنامه های محلی، در دستور کار این روزنامه ها قرار دارد و برای همین هم روزنامه لوانگر آویسا، شنبه ها ، دو صفحه از روزنامه را به خارجی ها اختصاص می دهد.

*لیلا سعادتی، روزنامه نگار ایرانی مقیم نروژ است و این گفت و گو را برای انتشار در اختیار ماقرار داده است.

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • از گشت ارشاد تا تبلیغات زیاد یک روزنامه دولتی و نبود نشریات محافظه کار

    23 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- آنچه نمایشگاه مطبوعات امسال را از سالهای گذشته متمایز می‌کند، انصراف تعدادی از مطبوعات و خبرگزاری‌های جناح راست یا مخالف دولت است که پیش از برگزاری نمایشگاه مطبوعات اعلام کردند در آن حضور نخواهند یافت. وقتی در نمایشگاه مطبوعات امسال راه می‌روی خیلی زود نبود این نشریات را متوجه می‌شوی، خیلی‌ها معتقدند این رسانه‌ها و خبرنگارانشان وابسته به نهادهای امنیتی ایران هستند. آنها معمولاً با حضور در نمایشگاه و برگزاری نشستهای انتقادی و شعارهایی علیه دولت و یا در سال های ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد علیه آنچه" فتنه گران "می‌خوانند، فضایی متفاوت را در نمایشگاه به وجود می‌آوردند، فضایی رادیکال که معمولاً به ایجاد تنش بین گروه‌ها و رسانه های منتقد آنان نیز منجر می‌شد.

  • یک بررسی آماری: ایرانی‌ها از کجا خبر می‌گیرند

    11 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-با همه‌گیر شدن اینترنت و مخصوصا اینترنت‌های همراه در ایران، دسترسی به منابع خبری آن‌لاین برای گرفتن اطلاعات سریع‌تر شده و آنها در صدر منابع خبری آن دسته از ایرانیانی قرار گرفته‌اند که فعالانه پیگیر اخبار و رویدادها هستند. قطعا در این میان، بعضی منابع خبری از منابع دیگر مراجعان بیشتری دارند و در اصطلاح پرترافیک‌تر هستند. در این گزارش سعی شده‌است براساس اطلاعاتی که سایت الکسا فراهم می‌کند، پرمراجع‌ترین سایت‌های خبری ایرانی معرفی شده و باهم مقایسه شوند.

  • برنده نوبل ادبیات تحصیلکرده مدرسه روزنامه نگاری است

    23 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-می‌خواهید برنده نوبل ادبیات شوید؟ به مدرسه روزنامه‌نگاری مینسک در بلاروس بروید. شاهد از غیب رسید: سوتلانا الکسیویچ، برنده جایزه نوبل ادبیات سال 2015 است. مارتا باسلز از گاردین او را این‌طور معرفی می‌کند: «یک نویسنده بلاروس و کسی که کتاب‌های تاریخ شفاهی او صدای هزاران نفر را که موجب انفجار درونی اتحاد جماهیر شوروی شدند را ثبت کرده است.»کتاب‌هایش که به گفته خودش 10 سال طول کشید تا نوشته شوند، بر اساس گفتگوهایی است که با مردم انجام داده است. بیشتر این مردم زن و کودک هستند. کسانی که در بحران‌های دردناکی چون حمله اتحاد شوروی به افغانستان و نشت اورانیوم از نیروگاه اتمی چرنوبیل، زندگی می‌کردند.