6 آذر 1392

نقد رسانه ای مصاحبه خبرنگاران تلویزیون با حسن روحانی

مصاحبه ی کمتر چالشی و پر از تمجید و تعارف با روحانی

6 آذر 1392

خبرنگاران ایران -کاویان حنیفی :

گفتگوی سه مجری -خبرنگار تلویزیون با رئیس جمهور روحانی در پنجم آذرماه نشان داد که همچنان تلویزیون جمهوری اسلامی در انبان خود کسی را برای انجام مصاحبه های حرفه ای ندارد .این مصاحبه بنابر وعده رییس جمهوری و به مناسبت صدمین روز آغار به کار دولتش انجام شد.

هرچپند تلاش شده بود نوآوری هایی در انجام این مصاحبه ارائه شود .تغییر چهره تکراری مصاحبه کننده در این نوع مصاحبه های تلویزیونی، پوشش خبرنگار زن که در مقایسه با دیگر الگو های پوششی که صدا و سیما عرضه می کند، همخوانی بیشتری با پوشش و عرف جامعه داشت از مهمترین تاز گی هایی بود که این مصاحبه داشت .اجازه دادن به مصاحبه کنندگان تا در مقایسه با گذشته بازتر و تا حدودی بی پروا تر کلمات و یا پرسش هایی را مطرح کنند از دیگر نکات مثبت گفتگوی تلویزیونی سه خبرنگار تلویزیون با رئیس جمهور بود .

"شما یک جامعه خسته و فرسوده را تحویل گرفتید" کلماتی هستند که در سال های اخیر از خبرنگاران و مجریان صدا و سیمای جمهوری اسلامی شنیده نشده بود. آنها به عنوان مجری و خبرنگار همواره به دنبال این بود که نشان دهند جامعه در مسیر نشاط ، پیشرفت و آبادانی است، حتی اگر برخلاف واقعیت های موجود جامعه باشد . اما یکی از مجری های تلویزیون که نقش مصاحبه کننده را در این برنامه داشت، از این کلمات در تائید گفته های روحانی استفاده کرد . اگر چه این کلمات را برای همراهی و تائید به کار برد و از نگاه حرفه ای نباید موضع گیری و همراهی با مصاحبه شونده را از خود بروز می داد . رفتاری که به نوعی شکست و پائین تر بودن موضع مصاحبه کننده (خبرنگار) را به نمایش می گذاشت .

" نحوه حرف زدن شما خیلی خوب است، رابطه خوبی با همکارانتان دارید ، سیاست خارجی شما خیلی خوب، بسیار قدرتمند وارد عمل شدید و خیلی ها برای دیدار با شما در صف ایستاده بودند " نمونه کلمات و جمله هایی هستند که در ادامه ی تعریف و تمجید مصاحبه کنندگان از روحانی و همراهی و تعارف با وی بارها استفاده شد .این کلمات در رفتار حرفه ای و بی طرفانه یک خبرنگار جایی ندارد.

چیدمان فضا به بیننده حس برتری مصاحبه شونده نسبت به مصاحبه کنندگان را القاء می کرد . در حالیکه هر دو طرف گفتگو باید در ابتدا و پیش از شروع در موقعیت های برابر باشند . انچه که آنان را در برابر دیگری برتر می کند جریان گفتگو، چگونگی اجرای آنها و پرسش و پاسخ هایی است که در طول و جریان مصاحبه انجام می شود .

محل استقرار و فاصله زیاد بین مصاحبه کنندگان و روحانی به عنوان مصاحبه شونده به حدی زیاد بود که از حالت مصاحبه خارج شده بود . بیشتر نوعی از مصاحبه مطبوعاتی را تداعی می کرد .

پرسش های کلی به ویژه در حوزه سیاسی، سیاست خارجی و فرهنگ از دیگر نقاط ضعف این مصاحبه بود که اگر خود روحانی به عنوان پرسش شونده که قصد بیان یکسری مسائل را داشت همراهی نشان نمی داد، کمترین سنخیتی با یک مصاحبه تلویزیونی می داشت. مصاحبه ای فاقد چالش و جهت دادن به پرسش ها و ریز شدن در مسائل بود. . اگر چه بخش اقتصادی و پرسش های مربوط به این حوزه جذاب تربود و با ارائه آمارهای مربوط به اقصاد تو سط روحانی از حالت کسالت بار بودن آن را خارج کرد.هرچند سوالهایی جدی تر در حوزه اقتصاد قابل طرح بود که در این مصاحبه مطرح نشد.

وقتی روحانی در این مصاحبه گفت: من به مردم می گویم بر سر وعده هایی که دادم هستم " ، مصاحبه کننده، اگر اطلاعات و حضور ذهن می داشت می بایستی این پرسش را مطرح می کرد که شما از 45 وعده انتخاباتی که قرار بود در 100 روز اول دولت تان به آن عمل کنید، کدامیک را اجرایی کردید و چرا در عملی کردن همه آنها موفق نبودید ؟چرا از 45 وعده فقط توانستید چهار وعده خود را متحقق کنید؟ اما نه تنها چنین عکس العملی از سه خبرنگار را شاهد نبودیم بلکه تعریف و تمجید تنها واکنشی بود که آنها از خود ارائه دادند.

(نکته:پروژه‌ی "روحانی‌سنج" که توسط یک دانشگاه معتبر اجرا شد می‌گوید از مجموع ۶۴ وعده‌ی انتخاباتی روحانی در ۱۰۰ روز اول کاری رئیس جمهور، تنها ۴ وعده محقق شده است. وعده‌هایی مانند تشکیل وزارت زنان و حذف مجوز کتاب پیگیری نشده است.)

به نظر می رسید مصاحبه کنندگان بیشتر به دنبال رفع تکلیف بودند و فضا را کاملا در اختیار مصاحبه شونده قرار دادند که هر چه می خواهد بگوید ، حتی اگر کمترین ارتباطی با پرسش داشته باشد . در واقع رغبت روحانی برای ارائه گزارش عملکرد 100 روزه دولتش جذاب ترین بخشی بود که بیندگان را وا می داشت تا انتها به سخنان او توجه کنند و مجریان و مصاحبه کنندگان کمترین نقشی در جذابیت دادن به آن نداشتند .

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • از گشت ارشاد تا تبلیغات زیاد یک روزنامه دولتی و نبود نشریات محافظه کار

    23 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- آنچه نمایشگاه مطبوعات امسال را از سالهای گذشته متمایز می‌کند، انصراف تعدادی از مطبوعات و خبرگزاری‌های جناح راست یا مخالف دولت است که پیش از برگزاری نمایشگاه مطبوعات اعلام کردند در آن حضور نخواهند یافت. وقتی در نمایشگاه مطبوعات امسال راه می‌روی خیلی زود نبود این نشریات را متوجه می‌شوی، خیلی‌ها معتقدند این رسانه‌ها و خبرنگارانشان وابسته به نهادهای امنیتی ایران هستند. آنها معمولاً با حضور در نمایشگاه و برگزاری نشستهای انتقادی و شعارهایی علیه دولت و یا در سال های ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد علیه آنچه" فتنه گران "می‌خوانند، فضایی متفاوت را در نمایشگاه به وجود می‌آوردند، فضایی رادیکال که معمولاً به ایجاد تنش بین گروه‌ها و رسانه های منتقد آنان نیز منجر می‌شد.

  • یک بررسی آماری: ایرانی‌ها از کجا خبر می‌گیرند

    11 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-با همه‌گیر شدن اینترنت و مخصوصا اینترنت‌های همراه در ایران، دسترسی به منابع خبری آن‌لاین برای گرفتن اطلاعات سریع‌تر شده و آنها در صدر منابع خبری آن دسته از ایرانیانی قرار گرفته‌اند که فعالانه پیگیر اخبار و رویدادها هستند. قطعا در این میان، بعضی منابع خبری از منابع دیگر مراجعان بیشتری دارند و در اصطلاح پرترافیک‌تر هستند. در این گزارش سعی شده‌است براساس اطلاعاتی که سایت الکسا فراهم می‌کند، پرمراجع‌ترین سایت‌های خبری ایرانی معرفی شده و باهم مقایسه شوند.

  • برنده نوبل ادبیات تحصیلکرده مدرسه روزنامه نگاری است

    23 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-می‌خواهید برنده نوبل ادبیات شوید؟ به مدرسه روزنامه‌نگاری مینسک در بلاروس بروید. شاهد از غیب رسید: سوتلانا الکسیویچ، برنده جایزه نوبل ادبیات سال 2015 است. مارتا باسلز از گاردین او را این‌طور معرفی می‌کند: «یک نویسنده بلاروس و کسی که کتاب‌های تاریخ شفاهی او صدای هزاران نفر را که موجب انفجار درونی اتحاد جماهیر شوروی شدند را ثبت کرده است.»کتاب‌هایش که به گفته خودش 10 سال طول کشید تا نوشته شوند، بر اساس گفتگوهایی است که با مردم انجام داده است. بیشتر این مردم زن و کودک هستند. کسانی که در بحران‌های دردناکی چون حمله اتحاد شوروی به افغانستان و نشت اورانیوم از نیروگاه اتمی چرنوبیل، زندگی می‌کردند.