5 آذر 1392

گفت و گو با مدیر مسئول مجله نوپای اقتصاد زنان

دشواریهای انتشار یک نشریه اقتصادی-اجتماعی زنان

5 آذر 1392

خبرنگاران ایران- صبا اعتماد: مجله اقتصاد زنان با قيمت 5000 تومان، در 100 صفحه ، به صورت دو ماهنامه (آبان و آذر ) منتشر شد. "اقتصاد زنان که روزهای نخستین فعالیتش را سپری می کند؛ تنها مجله ای است که با محوریت زنان و اقتصاد در ایران به صورت کاغذی منتشر می شود. هر چند وب سایت هایی در حوزه مسائل زنان مطالب خود را منتشر می کنند اما این روزها مجلات و نشریات چاپی درباره مسائل زنان به طور تخصصی منتشر نمی شود. اشرف گرامی زادگان، صاحب امتیاز و مدیر مسئول مجله نوپای اقتصاد زنان در این گفت و گو گلایه دارد که انجام کار فرهنگی ای همچون راه اندازی مجله در ایران دشواری های خود را دارد و از سویی امیدوار است با آگاهی دادن به بخشی از زنان این سرزمین بتواند در حوزه های کلان اقتصادی و کارآفرینی طرحی جدید در اندازد .

خانم گرامی زادگان! به تازگی نشریه ای تخصصی در حوزه زنان با نام "اقتصاد زنان" را منتشر می کنید. به عنوان اولین سوال بفرمایید چرا چنین اقدامی کردید؟

قصدم از انتشار نشریه اقتصاد زنان، افزودن بر آگاهی های اقتصادی - اجتماعی زنان ایران است و تلاش می‌کنم تا زنان بتوانند با مطالعه این نشریه – درحد توان من وهمکارانم - به کسب مهارت وتوانمندی در زندگی دست یابند. به نظرم حق زنان است که با دستیابی به کسب وکار مناسب و حضور موثر اقتصادی -اجتماعی به رشد خود، خانواده وتوسعه کشور کمک کنند .البته این نشریه اقتصادی اجتماعی است ولی تخصصی نیست .

در حال حاضر هیچ نشریه ای به طور تخصصی در حوزه زنان به صورت کاغذی منتشر نمی شود. به نظر شما چرا چنین است؟

گفتم که این نشریه اجتماعی -اقتصادی است و صرفا تخصصی نیست . ضمنا برای استفاده اغلب افراد ورود به عرصه اقتصادی و قابل دسترس بودن از روش انتشار کاغذی استفاده کرده ایم . البته در برنامه اینده این نشریه از طریق سایت هم در دسترس خواهد بود .

در راه اندازی نشریه تان با چه مشکلاتی مواجه بوده اید؟

همیشه یک درد مشترک وجود دارد . وقتی می خواهی کارفرهنگی بکنی امکانات نداری و با سختی باید خودرا تثبیت کنی . بعضی ها هم امکانات دارند ولی علاقه وتوان واقعی برای کار فرهنگی ندارند . مسئله روزنامه نگاران علاقه مند است . بقیه اش را هم روزنامه نگاران می‌دانند.

برای گرفتن مجوز انتشار چه مراحلی را طی کردید؟

فرم پر کردم و منتظر ماندم . اعلام مجوز را نیز در سایت دیدم .

مهم ترین چالشی که برای انتشار این نشریه تخصصی دارید؛ چیست؟

در حوزه اقتصاد و زنان کمتر کار حرفه ای مطبوعاتی انجام شده است . به خصوص برای معرفی زنان توانمند حوزه اقتصادی مطالعات زیادی انجام دادم تا بتوانم از طریق نشر، آگاهی های لازم را انجام دهم واطلاع رسانی کنم .احساس کردم این نیاز روز جامعه ما است . دوست دارم احساس من نسبت به زنان برای کاهش مشکلات آنان درک شود و مطالعه زنان بیش از سابق شود . این نشریه در آغاز راه است . مطالعه زنان مهم ترین خواسته من به منظور اطلاع رسانی به آنان است .

و مهم ترین مشکلی که فکر می کنید در آینده برای شما و مجله تان پیش بیاید چیست؟

کمبود امکانات .

به نظر شما تولید مطالب تخصصی آن هم در حوزه اقتصاد زنان، آیا واقعا اقتصادی است برای مدیریت یک مجله؟

شخصا کمتر به بعد درآمدزایی نشریه فکر کرده ام . اگر نشریه هزینه خود را تامین کند بنظرم کافی است . تاکنون از نشر درآمدی نداشته ام . همه درآمد معمولا صرف خود نشریه می‌شود. در نشریه دیگرم حقوق زنان هم فقط به آگاهی دادن به جامعه زنان فکر کرده ام .

چه کسانی با این نشریه همکاری می کنند؟ می خواهم بدانم آیا خبرنگاری هم به صورت ثابت دارید یا نه همگی نیروهای حق التحریر هستند؟

افراد توانایی با نشریه همکاری دارند. ضمنا مشاوره های تخصصی نیز انجام می‌شود.در آغاز غیراز افرادی که در مجله همکاری می‌کنند، اغلب خبرنگاران نشریه نیروهای حق التحریر هستند .

قرار است مجله دو ماهنامه باشد. چرا ماهنامه و یا حتی هفته نامه نیست؟

مجله ماهنامه است اما فعلا دوماهنامه خواهد بود . سعی می کنم در سال آتی برنامه ریزی بهتری داشته باشم .

و آیا اساسا به فکر آن هستید که به صورت هفته نامه و یا حداقل ماهنامه آن را منتشر کنید؟

بله ، برنامه سال آتی بهتر خواهد بود .

تیراژ آن چقدر است و جامعه هدف خود را کدام دسته از زنان قرار داده اید؟

به بخش دوم سئوال شما پاسخ می دهم . من زنان طبقه متوسط را مخاطب می دانم .دوست دارم ـآنها در حوزه کارافرینی ومشاغل – چه خانگی و چه در اجتماع – وحقوق اقتصادی خود آکاه شوند.

به نظر شما مهم ترین مشکلات مجلات تخصصی که به صورت ماهنامه یا غیره منتشر می شوند چیست؟ یعنی آیا وزارت ارشاد از آنها حمایتی می کند یا عمدتا توسط مدیریت خود نشریات منابع مالی شان تامین می شود؟

این نشریه تازه منتشر شده است . هنوز هیچ حمایتی نداشته است . حمایت های وزارت ارشاد نیز هنوز شامل حال اقتصاد زنان نشده است . شخصا منابع مالی نشریه را می پردازم .

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • اصول رفتاری روزنامه‌نگاران در اعلامیه سازمان بین المللی روزنامه‌نگاران

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران-در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.اعلامیه سازمان بین المللی روزنامه‌نگاران(IFJ) درباره اصول رفتاری روزنامه‌نگاران به عنوان یک استاندارد حرفه‌ای برای روزنامه‌نگارانی شناخته می‌شود که در فرایند جمع‌آوری، انتقال، انتشار و اظهارنظر درباره اخبار و اطلاعات در رویدادهای توصیفی نقش دارند.

  • جنگ با دوربین؛ مروری کوتاه بر زندگی رابرت کاپا، عکاس خبری

    15 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- «اگر عکس‌تان خیلی خوب نشده، به این خاطر است که خیلی نزدیک نشده‌اید.» اگر عکاس خبری باشید، احتمالا این جمله را شنیده‌اید. جمله‌ای از «رابرت کاپا» یکی از مهم‌ترین عکاسان خبری جهان که شهرتش را بیشتر از هرچیز مدیون عکس‌هایی است که از پنج جنگ بزرگ قرن بیستم ثبت کرد؛ جنگ داخلی اسپانیا، جنگ دوم چین و ژاپن، جنگ جهانی دوم (بخش اروپایی جنگ)، جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل و همین‌طور جنگ اول هندوچین (جنگ استقلال ویتنام از فرانسه). دوستش «جان اشتاین‌بک» ـ نویسنده آمریکایی ـ درباره‌اش نوشته است: « نمی‌توانید جنگ را تصویر کنید،چون جنگ نوعی احساسات است. اما او می‌توانست هول جنگ را در چهره یک کودک به تصویر بکشد.» ۲۲ اکتبر، ۳۰ مهر سالروز تولد رابرت کاپا بود که در ۴۱ سالگی در یکی از آخرین جنگ‌هایی که به‌تصویر کشید، کشته شد.

  • روزنامه‌نگاری که عامدانه و آشکار «بی‌طرفی» را کنار گذاشت

    7 مهر 1394

    خبرنگاران ایران- پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیک‌های جهان هفته گذشته برای نخستین بار به آمریکا سفر کرد و یکی از مهم‌ترین سخنرانی‌هایش را در این سفر در مقابل کنگره انجام داد. او در این سخنرانی از چهار شخصیت تاریخی ایالت متحده نام برد که برای دنیای ناامن امروزی می‌توانند منبع الهام باشند؛ «آبراهام لینکلن»، «مارتین لوتر کینگ»، «دورتی دِی» و «توماس مرتن». شیوه‌ای که او در روزنامه‌نگاری آمریکا دنبال کرد، نمونه‌ای مناسب از روزنامه‌نگاری «مدافعه‌گر» محسوب می‌شود؛ سبکی از روزنامه‌نگاری که با کنار گذاشتن عامدانه و آشکار «بی‌طرفی»، عملگرایی و دفاع از اندیشه و عقیده‌ای خاص را سرلوحه خود قرار می‌دهد.