7 مرداد 1390

زوجی نا متعارف

جولیان آسانژ، روپرت مرداک وآزادی اطلاعات

7 مرداد 1390

ترجمه از خبرنگاران ایران-مهتا پاینده :هر دوی جولین آسانژ، بنیانگذار ویکی لیکس و سلطان رسانه ها یعنی روپرت مرداک آماج انتقادهایی هستند که به رسوایی های برخاسته از دستبرد غیر مجاز به اطلاعات برمی گردد. وقتی هر دوی اینها را با هم در نظر می گیریم سؤال های جالبی پیش می آیند ، نخست اینکه چه چیزی آگاهی عمومی را پدید می آورد و دوم اینکه آیا ممکن است آزادی اطلاعات از حدّ گذرانده شود.

ویکی لیکس دیر زمانی بود که به خاطر انتشار اسناد محرمانه مورد تهدید پرونده های قضایی گوناگون قرار می گرفت تا اینکه به دلیل قضیه اطلاعات نظامی محرمانه مربوط به مداخله های آمریکا در عراق و افغانستان که به آگاهی عموم رسانده بود سر زبان ها افتاد. این اسناد آنطور که ادعا می شود توسط یک سرباز ارتش آمریکا ، برادلی منینگ ،در اختیار ویکی لیکس قرار گرفته است، وی که چهارده ماه است که بازداشت شده ، تاکنون در هیچ دادگاه رسمی محاکمه نشده است. با وجودی که جولین آسانژ این اطلاعات را نه هک کرده و نه حتی می دانسته است که از کجا کسب کرده اند ، همچنان انتشار این اسناد به دلیل ماهیت شان به منزله جرم تلقی می شود.خیلی از این اسناد هرگزدر رسانه های آمریکایی مورداستفاده قرار نگرفتند. ولی بعضی اسناد مرتبط با امنیت ملی به دست شرکت های خبری شاخصی چون نیویورک تایمز، گاردین و اشپیگل افتاد. نیویورک تایمز در توضیح اینکه چرا اسنادی امثال پیام های مخابره ای افغانستان را چاپ کرده است به این بسنده کرد که " جای هیچ شبهه ای نبود که این مخابرات ناب و دست اول بودند."

اینجاست که آگاهی عموم بر پرسش های اخلاقی راجع به شیوه های کسب آن اطلاعات ،غالب می شود.

پس از انتشار این اسناد کاخ سفید به سازمان های دولتی دستور داد تا روند پردازش اطلاعات طبقه بندی شده را سخت تر کنند، که این اقدام خود اذعان به وجود نقطه صفری بود که زمان "قبل " و "بعد از" ویکی لیکس را رقم می زد.

سازمان برنامه و بودجه اعلام کرد هدف از این اقدم ،حصول اطمینان از آن است که " کاربران دسترسی گسترده تری به اطلاعات نسبت به آنچه که لازمه انجام ثمربخش کارشان باشد، را ندارند."

علاوه بر اینها ،ویکی لیکس عواقبی هم برای کار خبرنگاران داشته است. برای نمونه همان طور که کوین اسمیت از انجمن روزنامه نگاران حرفه ای عنوان کرده است "در اینجا فاکتور گناه همنشین به میان می آید "، که روند تصویب قانون فدرال محافظ برای حمایت از منابع روزنامه نگاران را به شکل اسف باری کند کرده است. اما نکته مثبت در این است که همین قضیه شاهدی دیگر بر توان همکاری " رسانه سنتی" و "رسانه جدید" برای انتشار اطلاعات است. و دقیقا در یک ماه اخیر ، گزارش ها، مورد دیگری را برملا کردند؛ روزنامه نیوز آو دی ورلد یک بار دیگر در شنود غیر مجاز پیام های صوتی دست داشته و این فصل دیگری به داستان دور و درازش که به سال 2005 بر می گردد افزوده است. این بارعده ای کارمندان نیوز آو دی ورلد متوسل به دستبرد دزدکی به سیستم پیام های صوتی و شنود پیام ها و حتی پاک کردن شان در یک مورد خاص شدند.

به زعم یان والدن ، که در سال 2009 به عنوان کارشناس از سوی کمیسیون شکایات مطبوعات در انگلیس فرا خوانده شد تا به موضوع مسئولیت نیوز آو دی ورلد در شنود پیام های صوتی و تأثیر این عمل بر پرونده 2005 رسیدگی کند، " اینجا شواهدی دال بر رفتاری نامناسب وجود دارد." هر قدر هم ، "تمام کسانی که در این اقدامات دست داشته اند زندانی شوند"، به گفته وی ، نکته کلیدی در این پرونده ها قصور پلیس است تا رفتار خبرنگاران: "در سال 2005، پلیس اطلاعاتی در مورد شنود پیامهای صوتی خانواده سلطنتی دریافت کرد.و یک روزنامه نگار و یک کارگاه خصوصی را دستگیر کرد و ازطریق وی مدرک اصلی که باقی قربانیان را جزء به جزء مشخص می کرد به دست آمد. با این حال به عوض دنبال کردن این پرونده، پلیس در اصل آنرا تعطیل کرد و به همه و از جمله کمیسیون شکایات مطبوعات اعلام کرد که هیچ چیزی برای بررسی بیشتر وجود ندارد.

رسوایی اولیه شنود پیامهای صوتی، حول و هوش شایعاتی در مورد آسیب دیدگی زانوی پرینس ویلیامز بود. پر واضح است که این خبر اهمیت هم ارزی با تلگرافهای درز کرده از افغانستان ندارد. ولی، به عنوان خبرنگار پر خواننده ترین روزنامه جنجالی در انگلستان، روزنامه نگاران نیوز آو دی ورلد دقیقا می دانستند که خوانندگان شان به دنبال چه چیزی هستند. این داستانها هیچ کدام نادرست نبودند، اما به طور غیر قانونی به دست آمده بودند. به همین منوال اسنادی که ویکی لیکس منتشر کرد و نیویورک تایمز و سایر مخرج های مطبوعاتی آن را چاپ کردند نیز اطلاعات اشتباه نبودند، بلکه به شیوه ای غیر قانونی به دست آمده بودند. چگونه می توانیم در این مورد تصمیم بگیریم که عموم مردم چه چیز را حق دارند که بدانند؟ اگر شنود های نیوز آو دی ورلد داستانهایی را برملا کرده بود که تأثیر بیشتری داشتند ، آیا درآن حالت نیز این اقدام به همان شدت محکوم می شد؟

اکنون پس از شش سال خبرهای تازه ای از شنودهای نیوز آو دی ورلد (اِن. او.تی.َدبلیو) روشده اند. مقامات رسمی گفته اند که روزنامه نگاران اِن. او.تی.َدبلیو احتمالا پیام های صوتی دختر نوجوان مفقود ، میلی دولر، را شنود می کرده و بعضی از آنها را پاک می کرده اند. که این کار ظاهرا باعث شده بود که والدین او به اشتباه تصور کنند که وی زنده بوده است.

در یازده ژوئیه ، نخست وزیر سابق انگلیس ،گوردن براون، روزنامه نگاران سراسر گروه رسانه ای نیوز اینترنشنالِ روپرت مرداک را به تلاشی بیش از ده سال برای دسترسی غیر قانونی به اطلاعات خصوصی وی از طریق تلفن همراهش و مدارک مالی اش متهم کرد. و در روز یکشنبه 17 ژوئیه ، ربکا بروکس ، مدیر عامل سابق نیوز اینترنشنال دستگیر شد و دوازده ساعت مورد بازجویی قرار گرفت. از 23 ژوئیه به این سو ، شش خبرنگار در رابطه با رسوایی شنودهای تلفنی دستگیر شده اند. حتی یکی از آنها حقوق-بگیر رسمی گروه نیوز کُرپُریشن هم نبود. نه، مصلحت آگاهی عموم برای توجیه رفتار نادرستی چون پاک کردن پیام ها و از اینرو سدّ کردن راه عدالت کافی نیست. در واقع بعد از این جریانات خیلی از شرکت های مخابراتی سیاست های دسترسی داده هایشان را جهت تأمین امنیت بیشتر مشتریان شان تغییر دادند.

روزنامه نگاران هر روز با مسائل اخلاقی متفاوتی مواجه می شوند. عده ای در این بین تلاش می کنند تا به بعضی اقدامات شان در ردای جستجو برای آگاهی عموم مشروعیت ببخشند، ولی گاهی انتخابی که تطابق کمتری با اصول اخلاقی دارد تغییرات چشمگیری در سیاست ها و نیز ریاست ها پدید می آورد. و حتی گاهی انتخابی که کمتر اخلاقی است اعتماد عمومی را به همان روزنامه سست می کند. نیوز آو دی ورلد دیگر چاپ نمی شود چون مورد اعتماد آگهی دهندگان اش نیست. تو گویی با دست خودش به پایش شلیک کرده است. امید که این درسی باشد برای دیگران و اینکه خطا کاری های اینچنینی منتشر شوند.

ولی در این مورد خاص خسارات وارده بیشتر هم خواهد بود. حتی اگر "روپرتس بدون مرز" از آزادی مطبوعات بدون لحاظ بعضی اعمال دفاع کند – از جمله اینکه به صورت بالقوه افراد در معرض خطر قرار داده شوند، مانند کاری که ویکی لیکس در اصل انجام داد، و جاسوسی مردم همچو کاری که خبرنگاران نیوز آو دی ورلد انجام دادند—جای تاسف دارد که این قضیه دامنگیر روزنامه نگاران درستکار نیز شده و در نگاه عموم آنها نیز در همچو اعمالی شریک فرض شوند. عواقب این ماجرا به واقع اطمینان خوانندگان به رسانه را تحت الشعاع قرار می دهد.

بیش از پیش باید هوشیار بود زمانی که روزنامه ای را ورق می زنیم، تلویزیون را روشن می کنیم یا به رادیو گوش می دهیم. و پرسش آخر این خواهد بود که چه طور می توان به اعتبار روزنامه نگاران یاری رساند و از آن دفاع کرد اگر عموم به آنها بی اعتماد شده باشند؟

نویسنده: ژان فرانسوا ژیار

منبع : هافینگتون پُست 20 ژوئیه 2011

http://www.huffingtonpost.com/jeanf...

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

    3 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.