24 شهریور 1392

چگونه تصاویر ویدئویی به تحریریه ها راه پیدا کردند

24 شهریور 1392

نوشته: آلستر رید (۱)

ترجمه: انوشه جاوید

میکرو ویدیو عبارتی است که شاید برای بسیاری یادآور تصاویر ویدیویی Vine یا اینستاگرام باشد. دو شبکه بزرگ اجتماعی عکس‌ محور و ویدیومحور در جهان که هر دو طرفداران و هواخواهان بسیاری دارند؛ اما تا امروز از سوی سازمان‌ های خبری چندان جدی گرفته نشده ‌اند.

«مارک ستل» (۲) ، استاد خبرنگاری با موبایل در دانشگاه روزنامه ‌نگاری بی.‌بی.‌سی، در گفت و گویی در مورد ابزارهای جدید پوشش خبری از جمله دوربین‌ های فیلم برداری موبایل ها می‌ گوید: «افراد بسیاری هستند که در شبکه های اجتماعی عکس‌ محور و ویدیومحور حساب کاربری دارند؛ اما تنها تعداد کمی از آنها هستند که حساب کاربری فعالی دارند و از آن ‌ها استفاده می‌ کنند. در Vine، چند کانال محدود اما فعال بی‌.بی.‌سی درصدی از خروجی های خبری را در دست گرفته‌ اند. این در حالی است که قابلیت ویدیویی جدید سایت اینستاگرام سبب شده است تا واشنگتن ‌پست تبدیل به مثالی عجیب از یک سازمان خبری عظیم در میان حساب های کاربری داخلی و خارجی شود و خروجی های تصویری- خبری بیشماری تولید کند. با این حال سوال اصلی این است که آیا واقعاً می‌ شود خبری را با یک ویدیوی شش ثانیه ‌ای پوشش داد؟»

ستل با اشاره به این که بسترهای دیگری هم هستند که میان خبرنگاران پیشرو محبوبیت و اعتبار بیشتری دارند؛ می‌ گوید: «من نمی‌ گویم ارسال خبر در شش ثانیه غیرممکن است، اما ۱۵ ثانیه در Tout (اپلیکیشینی برای گوشی های هوشمند موبایل)- و ۴۵ ثانیه زمان به شرط این که سازمان و موسسه ای بزرگ باشید- اندازه‌ ی قابل قبول‌ تری برای تولید اخبار پویا است. البته برنامه ‌ی جدید Vizibee که برخی از همکاران در بی.‌بی.‌سی به راه انداخته‌ اند، تا حد ۷۵ ثانیه هم پیش رفته است و آن ‌ها ادعا دارند این میزان، زمان استاندارد برای یک گزارش است و در این مدت یک نفر می‌ تواند جلوی دوربین صحبت کرده و موقعیت را درست توضیح دهد. تا به حال ۷۵ ثانیه بیشترین زمان در اختیار است. ولی شش ثانیه؟ در این زمان کاری هم می‌ شود کرد؟»

به نظر می رسد که باید خوش بین باشیم که شاید اینستاگرام بعدها نیاز افزایش زمان را برآورده کند، اما فعلاً Tout یک پیشتاز به شمار می آید و مدتی است که این کار را انجام داده است. Tout سایتی است که محصول همکاری بی.‌بی.‌سی، وال ‌استریت ژورنال، Europe1 و نخستین خبرگزاری رسانه ‌ی دیجیتال (DFM) است و تعریف یک شبکه ویدیویی-اجتماعی را با خود یدک می کشد. در حالی که Vizibee مختص حرفه ‌ای ‌ها خلق شده تا بتوانند ویدیوهای کوتاه از پشت صحنه ها را از طریق آن منتشر و اخبار و تصاویر را با سرعت بیشتری به روز کنند.

• چرا خروجی های خبری به سوی میکرو ویدیو گرایش دارند

«جیم بریدی» (۳)، سردبیر DFM، با تاکید بر این موضوع که آن ‌ها مدت ‌هاست به دنبال راهی برای خلق ویدیوهای کوتاه، با فراوانی بیشتر و قرار دادن سریع آن روی اینترنت بوده‌ اند؛ می‌ گوید: «گاهی پیش می آید که وقتی جایی هستید و خبر زنده ‌ای را در مورد واقعه ‌ای کسب می‌ کنید، پهنای باند یا زمان کافی برای انتقال ماجرا از دوربین خود به وب ‌سایت را نداشته باشید. درست در همین وقت است که Tout، با تکنولوژی ساده و سرراست فیلمبرداری مستقیم و ظاهر شدن آن روی وب‌ سایت همه مشکلات را حل می کند.»

«مایکل داونینگ»(۴) موسس و مدیرعامل Tout، این رسانه را در قالب عبارت «ده گام به جلوی یک اتاق خبری» توصیف می‌ کند و معتقد است تقاضاهای روزافزون مصرف کننده ها برای دست یابی به تکه های کوچک اطلاعات در کنار اینترنت آنلاین و به ‌روز، سبب پدید آمدن چنین ابزار ارزشمندی شده است.

او می‌ گوید: «ما اسمش را جنبش «نشانم بده، حرفش را نزن »(۵) گذاشته ‌ایم. اگر خوب دقت کنید، می‌ بینید مردم عموماً از پاراگراف های طولانی و حجیم فاصله گرفته و به سمت خلاصه‌ گویی پیش می‌ روند. مردم تقاضای محتوای تصویری بیشتری را دارند– خصوصاً اگر این محتوا ویدیویی و به ‌روز باشد. مسلم است که این محتوای تصویری و ویدیویی به آن ‌ها کمک می‌ کند تا اطلاعات را بهتر درک کنند و بیشتر به روز باشد که اصلاً جای تعجب ندارد.»

«نِها ماناکتالا »(۶)، یکی از موسسین و مدیر اجرایی Vizibee با اشاره به این که بی‌.بی‌.سی از جمله رسانه هایی است که به خوبی اهمیت محتوای تصویری را درک می‌ کند، می گوید: «نحوه ‌ی تقاضای مصرف کننده برای دریافت محتوای تصویری در حال تغییر است. مخاطب های ما روز به روز از تلویزیون دور و دورتر می شوند و بیشتر و بیشتر، وقت خود را با تلفن همراهشان می‌ گذرانند. آن ‌ها می‌ خواهند همیشه به آخرین اخبار دسترسی داشته باشند. بنابراین فکر می‌ کنیم اخبار ویدیویی به ویژه اخبار ویدیویی مناسب برای تلفن همراه؛ مقصد و هدف فعلی برای جذب مخاطب است و همین تئوری تولید Vizibee را تشکیل می‌ دهد.»

داونینگ بر این باور است که در این «افزایش ناگهانی ویدیوهای اینترنتی»، تلفن های همراه بر سر اندازه ‌ی نمایشگر و کیفیت تصاویر خود رقابت دارند؛ یعنی محصولات تصویری مناسب برای تلفن همراه از لحاظ جلب مخاطب و ارسال آن ‌ها به وب ‌سایت اصلی نقش عمده ‌ای را بازی می‌ کنند. بهره ‌وری مردم در مورد اطلاعات روز به روز بیشتر می‌ شود. آن ‌ها باید بتوانند حجم عظیم اخبار را دریافت کرده و آن را درون قالبی بریزند که محدود نیست، اما در عوض قابل کنترل و اداره است.

توئیتر یکی از راه های موفق برای سازمان های خبری است که از طریق آن می‌ توانند مقاله ‌ها و اخبار خود را مدیریت کرده و در دسترس دیگران قرار دهند. این رسانه اجتماعی (توئیتر) در واقع دروازه ‌ی ورود به سایت اصلی است و داونینگ معتقد است که می‌ توان از همین روش برای محتوای ویدیویی هم استفاده کرد. او می‌ گوید: «منظور این نیست که همه یک ویدیویی مستند و تخصصی ۲۰ یا ۳۰ دقیقه ‌ای را تماشا کنند؛ در حقیقت تمرکز روی ابزاز انتقال پیام استوار است. یعنی نحوه ‌ی دستیابی ‌به چنین ویدیوهایی، که البته بسیار تغییر خواهد کرد.»

ماناکتالا در Vizibee، ترکیب تلفن همراه و ویدیو را بهترین گزینه برای چنین اخباری می‌ داند و می‌ گوید: «تلفن همراه نقطه‌ تمرکز اصلی ماست. ما یک بستر اینترنتی هم داریم و هدف آتی این است که روی همه‌ ی نمایشگرهای بزرگ و کوچک حضور داشته باشیم؛ ولی نقطه‌ ی شروع ما از تلفن همراه و محل حضور مخاطب است. ویدیوهای کوتاه گزینه ‌ی خوبی برای تلفن همراه هستند و ارسال خبر از طریق تلفن همراه برای خبرنگاران هم راحت‌ تر است.»

• خبرنگاران چطور از این امکان استفاده می‌ کنند

ویدیوهای کوتاه بُعد جدیدی در اختیار خبرنگاران DFM قرار می‌ دهند تا از طریق آن به ارائه‌ ی خبر پرداخته و لایه ‌ی تازه ‌ای به محتوای ارسالی خود بیافزایند.

«مایکل آناستاسی» (۷) ، معاون و دبیر اجرایی گروه خبری لس‌ آنجلس(۸) ، یکی از اولین افرادی است که زیر چتر گسترده‌ی DFM رفت و مشغول آزمایش Tout از اولین روزهایی اجرایی شدن آن در سال ۲۰۱۳ میلادی شد. او سه روش استفاده از این بستره را مشخص کرده است:

۱- ارسال سریع خبرهای فوری از سر صحنه به دست مخاطب

۲- ارسال خبر از گردهمایی های داغ مثل راهپیمایی و رژه

۳- ارائه ‌ی خبرهای حاشیه ای و اصلی در مورد وقایع ورزشی محلی در همان محدوده

وی بر این باور است که نتیجه و برآیندهای بدست آمده نشان می دهد تمام این روش ‌ها تا این لحظه بسیار موثر ظاهر شده ‌اند. برای هر کدام از این ‌ها مخاطبین متفاوتی وجود دارد، ولی Tout تولید ویدیو را آسان می‌ سازد و همین اصلی‌ ترین نکته است. این کار یعنی ویدیویی که می‌ توانید در کوتاه ترین زمان ممکن در اختیار مخاطب خود قرار دهید و همین بزرگ ترین نفع و قدرت این ابزار است.

در واقع Tout ،هر خبرنگار دارای یک تلفن همراه هوشمند را تبدیل به یک فیلمبردار خبری می‌ کند و در حقیقت تعداد کارمندان شما که خبرهای تصویری برایتان می‌ فرستند، ناگهان سه یا چهار برابر می‌ شود. آناستاسی فکر می‌ کند موفقیت استفاده از این روش را بتوان با این عدد نشان داد که با شروع استفاده از این ابزار، میزان ویدیوهای تماشا شده ‌ناگهان ۵۰ درصد افزایش داشته است.

«جیم بریدی» می‌ گوید که گذشته‌ از این ‌ها، در اوضاعی که زمان یکی از حیاتی ‌ترین و مهم‌ ترین فاکتورها برای گروه های خبری است، استفاده از چنین ابزاری می‌ تواند فرآیند ارسال خبر را به جریان بیندازد و خلاصه ‌ای از خبر را در اختیار مخاطب و بیننده قرار داده، فرصت کافی برای پردازش خبر و گزارش اصلی را به گروه خبری بدهد. او می‌ گوید: «به جای ارسال یک خبر به طول بیست سانتی ‌متر در میانه‌ ی روز در مورد جریان وقایع یک دادگاه یا یک برنامه‌ ی ورزشی، خبرنگار می‌ تواند از Tout خود با ۴۵ ثانیه ‌ای که در اختیار دارد استفاده کرده و مثلاً بگوید: امروز این فرد شهادت داد و این خلاصه ‌ای از گفته های اوست.... از نظر تئوری، این کار زمان خیلی کمتری نسبت به نوشتن یک گزارش طولانی و بعد فرستادن آن برای قرارگیری در صف ویراستاری نیاز دارد.»

با دادن یک حساب تخصصی به تک‌ تک خبرنگاران DFM که برابر با داشتن قابلیت ارسال ویدیو است –چه ویدیو برای ارسال آخرین خبرها در مورد یک موضوع مشخص یا ارسال یک خبر داغ و فوری- محدوده ‌ی خبرهایی که مخاطب به آن ‌ها دسترسی خواهد داشت برای اتاق های خبری هم سودمند خواهد بود. بریدی با اشاره به چند روز بعد از بمب‌ گذاری در مسابقه ‌ی دوی ماراتن بوستون، می‌ گوید: «ما داشتیم یکی از Toutهای خبرنگاران خود در بوستون را تماشا می‌ کردیم؛ او 45 ثانیه از جذاب ‌ترین وقایعی را گزارش می‌ داد که به راحتی می‌ شد آن ‌ها را از طریق توئیتر هم مخابره کرد. او می‌ توانست خیلی راحت بنویسد: «پلیس از محدوده خارج شده، تماشاچیان مشغول تشویق دوندگان هستند.» یا می‌ شد تصویر همین اتفاقات را با ویدیو نشان داد. خودتان ترجیح می‌ دادید این ‌ها را بخوانید یا با چشم خودتان ببینید؟»

ماناکتالا در Vizibee می‌ گوید که از همین ابزار استفاده‌ ی مشابهی در بی.‌بی.‌سی شده و موارد استفاده از ارسال تصاویر پشت صحنه، گزیده هایی از یک ویدیوی طولانی ‌تر یا گزارش های خبری در مورد وقایع فوری و داغ، متنوع بوده است.

• آیا آینده همین جاست؟

مارک ستل می‌ گوید که افزایش تعداد میکرو ویدیوها، یکی دیگر از گام های تحول در دنیای پوشش خبری است. ستل اعتقاد دارد که به جای تغییرات ناگهانی در نحوه ‌ی دریافت خبر از سوی مخاطب، این ابزارها روش های دریافت خبر را افزایش می‌ دهند.

او می‌ گوید: «همیشه افراد متفاوتی هستند که اخبار را به شکل متفاوتی مصرف می‌ کنند. فکر می‌ کنم خود بازار هم این را به شما نشان دهد و از همان زمان ظهور روزنامه ‌ها هم اوضاع به همین منوال بود. همواره روش های تازه ‌ای وجود دارد که افراد می‌ خواهند از طریق آن ‌ها به دریافت خبر، چه خلاصه و چه مشروح، بپردازند و حالا ویدیو و موبایل تنها آخرین نسخه های چنین چیزی هستند.»

آناستاسی می‌ گوید: «برای خبرنگاران هم، این روشی است که می‌ توانند اخبار را به بهترین شکل ممکن ارائه دهند. به نظرم این ابزار بسیار برای ما ارزشمند است. این از بایدهای دانش برای هر خبرنگاری است – درست همان طور که یک تکنسین می‌ داند از چه ابزاری برای چه موقعیتی استفاده کند؛ هر خبرنگار امروزی باید ابزارهای متنوعی در اختیار داشته باشد تا بتواند به ارسال خبر بپردازد.»

منبع:

سایت روزنامه نگاری، ۲۷ ژوئن ۲۰۱۳


پی نوشت:

۱ Alastair Reid

۲ Marc Settle

۳ Jim Brady

۴ Michael Downing

۵ ’show me, don’t tell me’

۶ Neha Manaktala

۷ Michael Anastasi

۸ Los Angeles News Group

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

    3 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.