31 تیر 1392

آیا روبات ها جانشین سردبیرها می شوند

31 تیر 1392

نوشته: آدریان لافرانس 1

ترجمه وخلاصه: انوشه جاوید

خبرنگاران ایران -ماه ژوئن سال 2012 میلادی بود که «لیز هرون 2» که در آن زمان یک ادیتور رسانه ‌ی اجتماعی در نیویورک تایمز بود و حالا در مقامی مشابه در وال‌ استریت ژورنال مشغول به کار است؛ پیش‌ بینی کرد تا پنج سال دیگر جایگاه و موقعیت شغلی او معنایی نخواهد داشت و کارش از بین خواهد رفت. اما حقیقت این است که هنوز به زمان مورد نظر هرون نرسیده این شغل همین الان هم تغییرات بسیاری کرده است.

هرون اخیراً در جایی نوشت: «برخی از این تغییرات همان طور است که پیش‌ بینی می‌ کردم و برخی هم نه. مهم ‌ترین تغییر این است که یک ادیتور حالا باید کمتر روی آموزش و تربیت تمرکز کند– یعنی قانع کردن افراد به این که رسانه ‌ی اجتماعی ارزش شراکت داده شدن در اخبار را دارد. همین طور حالا افراد بیشتری را در اتاق ‌های خبر داریم که می ‌توانند برای رسانه ‌ی اجتماعی مطلب بنویسند. اگر تا چندی پیش فقط تیم من مسئول بیشتر توئیت‌ های وال ‌استریت ژورنال بودند، حالا ادیتورهای وب ‌سایت اصلی هم برای نوشتن مطلب در آن بخش مشتاق هستند و مطالب خواندنی متعددی را در قسمت رسانه ی اجتماعی وال استریت به اشترک می گذارند. به نظرم این روند در حال گسترش است.»

با ورود افراد بیشتری از هر اتاق خبر به بستر رسانه‌ های اجتماعی و افزایش جمعیت افرادی که به جای وب ‌سایت ‌های اصلی از فیس‌ بوک و توئیتر برای دنبال کردن این اخبار و رویدادهای خواندنی و دیدنی اتاق ‌های خبر استفاده می‌ کنند، شرکت‌ های تحلیل‌ گر فرصتی برای استفاده ‌ی بهتر از اطلاعات به ‌روز شبکه‌ های اجتماعی پیدا کرده ‌اند. شرکت ویژوال ریونیو (Visual Revenue) که یک شرکت تحلیل‌ گر است و فقط بر شرکت‌ های رسانه ‌ای تمرکز دارد، به تازگی چند نوع ابزار وارد بازار کرده که به ادیتورها کمک می ‌کنند تاثیرگذاری انتشار به ‌روز خبرها در شبکه ‌های اجتماعی را اندازه ‌گیری کنند.

«دنیس مورتنسن 3»، مدیرعامل این شرکت می‌ گوید: «این ابزار جدید دنیای تحلیل محتوا رسانه را زیر و رو می کند. بدون چنین ابزاری تصور کنید که اگر همین حالا خبری را روی سایت خود قرار دهید، با 40 بار بازدید حدود 17 بار توئیت مجدد، دو بار افزودن به علاقمندی ‌ها و چند مورد توئیت مجدد با تغییرات، اتفاقی رقم خواهد خورد که در واقع خیلی هم عالی است. ولی این ‌موفقیت ها را چطور باید اندازه‌ گیری کرد؟ از آن مهم‌ تر این که وقتی سازمان‌های خبری توانستند اثرگذاری روندهای انتشار اخبار روی شبکه های اجتماعی را دقیقاً تشخیص دهند، چطور می‌توانند از آن در پیش‌ بینی نحوه ‌ی تغییر انتشار اخبار خود استفاده کنند؟» شرکت ویژوال ریونیو در حال حاضر با شرکت ‌های خبری چون آتلانتیک (The Atlantic)، یو‌.اس‌.ای تودی (USA Today)، NBC و فوربز (Forbes) و چند مورد دیگر همکاری دارد و از اطلاعات مخاطبین وب‌ سایت آن ‌ها برای کمک به تعیین میزان تناوب بازدیدها، نرخ مناسب برای تغییر خبرهای صفحه ‌ی اول سایت، تغییر تیتر خبری که بازدیدهای کافی نداشته است و غیره استفاده می‌ کند. این در حالی است که شرکت ‌های دیگری همچون SocialFlow و Gnip نیز با همکاری با ویژوال ریونیو و برخورداری از تخصص به روز کردن اطلاعات اجتماعی در به بار نشستن این برنامه ها کمک می کنند. با این حال شرکت ویژوال ریونیو دوست دارد خودش را در این عرصه ‌منحصر به فرد بداند، چون تنها بر نیازهای شرکت‌ های خبری تمرکز و تخصص دارد.

شرکت ویژوال ریونیو، با این جعبه ابزار جدید قصد دارد به سازمان‌ های خبری وسایل اندازه‌ گیری بهتری بدهند. مثلاً راهی برای تعیین تفاوت میان توئیت کردن یک خبر راس ساعت 4:32 با توئیت همان خبر راس ساعت 4:35-. این ابزار بر اساس اطلاعات واقعی و عملکردی، یک راهکار اصلاحی هم ارائه می‌دهد. سیستم این شرکت روز، هفته و این که آیا آن روز مناسبت خاصی هست یا نه، را مدنظر قرار می‌دهد. روزهایی چون کریسمس، شنبه ‌ی سوپربول، روز انتخابات و غیره.

ظاهر این جعبه ابزار به این شکل است:

مورتنسن می‌ گوید: «حتی بهترین اخبار هم اگر درست ارائه نشوند، از دست می‌ روند. ما مدت زمان زیادی را صرف بررسی الگوی روزنامه‌ ها و شبکه‌ های خبری کردیم و متوجه شدیم این الگوها بسیار متفاوت هستند... مثلاً آتلانتیک اخبارش را بین ساعت چهار بعد از ظهر تا نه شب منتشر می‌ کند و اثرگذاری خبرهایش همه مثل هم و قدرتمند است. ولی موضوع کاملاً اختصاصی و شخصی است. نمی ‌شود یافته ‌هایمان از آتلانتیک را برداشته و در اکونومیست پیاده کنیم.»

آن چه در یک اتاق خبر موثر واقع می‌ شود، برای دیگری موثر نخواهد بود و این مساله تا حد زیادی بخاطر گروه ‌بندی مخاطبان است. با این حال رفتار هر گروه از مخاطبان نیز در حال تغییر است.

«ریچ اولمن4 »، معاون بخش بازاریابی شرکت ویژوال ریونیو می ‌گوید: «گروه ‌بندی مساله ‌ای است که در بیست سال گذشته نظر بازاریابان و ناشران بسیاری را به خود مشغول کرده است. با پیشرفت این مساله، به نظر من دیگر دوره ‌ی تبدیل شدن به هزار و یک دسته و گروه مختلف را پشت سر گذاشته‌ ایم و داریم دوباره به مرحله ‌ی ادغام همه ‌ی گروه‌ ها با هم بر می‌ گردیم. مثلاً شما فید خبری خود را دارید و من فید خبری خودم را، هر کسی یک فید خبری مختص به خودش دارد و از این فیدها حالا هزاران هزار موجود است و این مساله این نیاز را به وجود می‌ آورد که این ‌ها همگی باید با هم متفاوت و متمایز باشند.»

اما چند مساله ‌ی ثابت نیز وجود دارد. در نهایت توئیت کردن بیشتر همیشه بهتر از توئیت ‌های ناکافی است، ولی توئیت‌ هایی که همگی همزمان منتشر می ‌شوند خیلی بدتر از آن است که مساله اصلاً توئیت نشود.

مورتنسن می ‌گوید: «بیشتر افراد زیادی محتاط هستند و فکر نمی‌ کنم از این بابت نفع چندانی ببرند. خود من مدافع این مساله هستم که اطلاعات باید خودش جور خودش را بکشد. با مقایسه ‌ی بین وضعیت 20 توئیت با وضعیت 100 توئیت، بهترین وضعیت 100 توئیت خواهد بود. کار را بیشتر انجام دهید تا بعداً پشیمان نشوید.»

مدیرعامل شرکت ویژوال ریونیو با تاکید بر این که تنها استثنا قانون «هر چه بیشتر بهتر» زمانی است که سازمان‌ های خبری در هجوم ‌های اغلب اتوماتیک، یک دفعه توئیت ‌ها یا پست‌ های فیسبوکی فراوانی منتشر می‌ کنند؛ اظهار می کند: «زیاد کردن ناگهانی جریان اطلاعات، مشکلاتی هم خواهد داشت. در مقایسه با مواردی که بین توئیت ‌های خود 20 تا 30 دقیقه فاصله می‌ گذارند، خطر از دست رفتن مخاطب اصلی در حمله ‌های ناگهانی و انفجاری توئیت ‌ها بیشتر است.»

شرکت ویژوال ریونیو فکر می‌ کند می ‌تواند در چارچوب ادیتوری مشخص شده از سوی سازمان، ارزش تازه ‌ای به وجود آورد – یعنی کاری کند که با استفاده از یک الگوریتم، اتاق خبر بداند چه زمانی باید دست به توئیت بزند و دقیقاً چه چیزی را توئیت کند. مورتنسن این پیشنهادهای کامپیوتری را مشابه حضور یک جانشین ادیتور می ‌داند، یعنی انتخاب کسی که ارزش ادیتوری خبرگزاری را می‌ داند و می‌ تواند تعیین کند که بهترین استراتژی انتشار کدام‌ ها هستند. البته مگر مواردی که چنین شخصی یک روبوت باشد. وی می‌ گوید: «ما کارمان را با ایده ‌ی افزایش توان و قدرت ادیتورها شروع کردیم، ولی نه تا آن حدی که کار را بتوان کاملاً ماشینی پیش برد و ادیتور انسانی را کنار گذاشت. ما معمولاً با سردبیر جلسه می‌ گذاریم و از او می ‌خواهیم همان دستورات و باید و نبایدهایی را که برای زیردستانش مشخص می‌ کند، برای ما هم مشخص کند. بعد ما همین ‌ها را برداشته و تا جای ممکن، دقیقاً از آن‌ ها پیروی می‌ کنیم و اگر بخواهیم رک باشم، باید بگویم که خودتان خواهید فهمید که از میان تمام ادیتورها، فقط ما هستیم که سرسختانه و بدون کوچک ترین تخطی، از قوانین و دستورالعمل‌ ها پیروی می ‌کنیم.»

یک نکته ‌ی دیگر: مساله ‌ی ادیتورهای ماشینی هنوز جز مفهوم عصر چاپی که حالا تبدیل به عصر انتشار آنلاین می ‌شود، نشده است. یک روبوت به فرهنگ اتاق خبر یا سنت و رسوم آن توجهی نمی‌ کند: تنها نکته ‌ی جالب برای یک روبوت، اطلاعات است. مورتنسن می‌ گوید قبل از این که نیویورک دیلی نیوز با شرکت او همکاری داشته باشد، صفحه ‌ی اول وب‌ سایت خود را روزی 80 بار به ‌روز رسانی می ‌کرد؛ در حالی که حالا این تعداد به عدد 160 بار در روز رسیده است. او انتظار دارد تحلیل‌ گران رسانه ‌ها و شبکه های اجتماعی و به ‌روز تغییرات مشابهی را در الگوهای انتشار سبب شوند.

مورتنسن می‌ گوید: «آن ‌ها موفق به بیشتر از این ‌ها خواهند شد، چون هم توانایی ‌اش را دارند و هم اعتماد به نفسش را. و فکر می ‌کنم طرف مقابل هم برخی از استراتژی ‌های خود را در زمینه ‌ی موارد اختصاصی مخاطبین خود، تغییر دهد. البته اگر خودتان فکرش را بکنید، یک چیز که از پس هیچ کس بر نمی‌ آید و آن این است که کدام محتوای مشخص هواخواهان بیشتری خواهد داشت. ولی اگر سطح هماهنگی خود با مخاطب را بالا ببرید، احتمال این هم خود به خود بالا خواهد رفت. مساله جذب نظر تک‌ تک خوانندگان و مخاطبان نیست. ولی گاهی اوقات ناخواسته آن‌ ها دلباخته ‌ی مطالب شما می ‌شوند.

پی نوشت:

1- Adrienne LaFrance

2- Liz Heron

3- Dennis Mortensen

4- Rich Ullman

منبع :http://www.niemanlab.org/2013/02/so...

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

    3 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.