24 آبان 1391

تبعیض های نوشته و نانوشته علیه روزنامه نگاران زن-یازدهم

نقش اتحادیه های روزنامه نگاران زن در توانمند سازی خبرنگاران

24 آبان 1391

خبرنگاران ایران: در دهه‌های اخیر مخصوصا در دهه ۸۰ میلادی، انجمن‌های روزنامه نگاری زنان در نقاط مختلف دنیا راه اندازی شدند تا از حقوق زنان خبرنگار به طور ویژه‌تر حمایت کنند.

در ایران نیز در دوره دولت اصلاحات، «جمیله کدیور» با جمعی از زنان خبرنگار و غیر خبرنگار، انجمن غیر دولتی روزنامه نگاران زن ایران را راه اندازی کرد. انجمنی که در آن دوران حضور فعالی در نشست‌ها و همایش‌های مختلف داشت اما در دوره دوم دولت محمود احمدی‌نژاد فعالیتش رو به افول رفت.

در سال‌های اخیر، غیر از چند بیانیه که این انجمن به طور مثال برای حکم ۳۰ سال محرومیت «ژیلا بنی یعقوب» از فعالیت‌های رسانه‌ای صادر کرده بود، فعالیت خاصی نداشته است و به دلیل محدودیت‌هایی که در ۷ سال اخیر بیشتر از گذشته شامل حال انجمن‌های صنفی مستقل روزنامه نگاری شده بود، این انجمن هم نتوانست مدافع حقوق روزنامه نگاران زن باشد.

جمیله کدیور در سال ۸۱ مهم‌ترین هدف این انجمن را ارتقای وضعیت زنان روزنامه نگار ایران و فراهم آوردن زمینه لازم برای تبادل تجربه بین آن‌ها عنوان کرده بود، هدفی که جزو اهداف اصلی بسیاری از انجمن‌های روزنامه نگاری زنان در سراسر دنیا است.

این گزارش نگاهی به سه انجمن شاخص روزنامه نگاری زنان در دنیا و به خصوص ایالات متحده آمریکا دارد و در گزارش‌های بعدی سعی می‌کند تا موضوع شکل گیری انجمن روزنامه نگاران زن ایران را پیگیری کند:

انجمن روزنامه نگاران زن

هدف این انجمن طبق آن چیزی که در سایت خود اعلام کرده است ارتقای عادلانه عملکرد زنان در رسانه‌ها و ارتقا زنان در تحریریه‌ها از طریق ارائه بورس‌های تحصیلی است.

این انجمن همچنین در زمینه کار حرفه‌ای کمک‌های مالی نیز به خبرنگاران زن واجد شرایط می‌کند و جایزه سالانه ویویان کستلبری نیز متعلق به این انجمن است.

این انجمن در ماه ژوئن سال ۱۹۸۸ تاسیس شده است. این انجمن فقط به این منظور که در تحریریه‌ها به خوبی از زنان استفاده نشده است شکل نگرفته بلکه حمایتی از زنان است که به طور منصفانه از آن‌ها در بخش‌های مختلف تحریریه استفاده نمی‌شود.

این انجمن در پی حادثه‌ای ایجاد شد که در آن یک نشریه محلی به شکل تحقیر آمیزی پرتره‌هایی از زنان را در یک کمپین تبلیغاتی استفاده کرد. زنان خبرنگار شاغل در این نشریه به مدیریت درخواست توقف این کمپین را ارائه کردند اما به طرز بسیار بدی نادیده گرفته شدند. فقدان پاسخگویی تنها اصلاح نشدن یک رفتار اشتباه درباره زنان را نمی‌رساند بلکه نادیده شدن زنان خبرنگار هم در این روند اعتراضی نشان داده شد . شاید این اتفاق خیلی کم در رسانه‌ها بیافتد اما نمی‌توان وجود نداشتن آن را انکار کرد.

برای پیگیری این هدف، انجمن روزنامه نگاران زن تعداد زیادی سمینار در طول سال برگزار می‌کند و یک صندوق هزینه تحصیلی را نیز تدارک دیده است ضمن اینکه جوایزی را به مناسبت‌های مختلف به خبرنگاران زن برگزیده ارائه می‌کند و خبرنامه‌ای را نیز منتشر می‌کند.

عضویت در این انجمن برای زنان و حتی مردان آزاد است. اعضای این انجمن از خبرنگاران رسانه‌های مطرح آمریکا مانند آسوشیتد پرس هستند.

بنیاد رسانه‌ای بین المللی زنان

این بنیاد از سال ۱۹۹۰ میلادی شکل گرفته است و خواهان قدرتمند‌تر کردن نقش زنان در رسانه‌های خبری دنیاست تا وسیله‌ای برای آزادی‌های بیشتر رسانه‌ای در سراسر جهان شوند.

این بنیاد سه استراتژی اصلی را دنبال می‌کند:

۱. رهبری زنان در رسانه‌ها

نسبت زنان مدیر در تحریریه‌های ایالات متحده از سال ۲۰۰۰ میلادی به ۲۹ درصد رسیده است و زنان خبرنگار در سراسر دنیا نیز داستان‌های مشابه دارند.

برای مقابله با این روند بنیاد حمایت‌های جهانی خود از موسسه‌های راهبردی را برعهده گرفته است تا به زنان مهارت‌های لازم را یاد دهند و آن‌ها را به عنوان رهبران موفق تحریریه‌های خبری معرفی کنند.

۲. ارائه جایزه شجاعت در خبرنگاری

داشتن شجاعت برای روایت و انتشار برخی از اخبار در سراسر دنیا بسیار خاص است. هر ساله این بنیاد چنین جایزه‌ای را برای ترویج اهمیت آزادی بیان به شجاع‌ترین خبرنگار زن که ویژگی‌های خاصی را کسب کرده باشد ارائه می‌کند. این تنها جایزه بین المللی است که شجاعت زنان در روزنامه نگاری را به رسمیت می‌شناسد.

۳. پیشگام در تغییر

این بنیاد سابقه توسعه آموزش‌های نوآورانه را دارد. مدل‌های آموزشی این بنیاد بلند مدت است و هدف آن ایجاد تغییر و تحول و توانمند‌تر کردن زنان روزنامه نگار است.

در حال حاضر این بنیاد ۵ عضو تمام وقت دارد که به امور این بنیاد می‌پردازند و درخواست‌های روزنامه نگاران زن از سراسر دنیا را بررسی می‌کنند.

سمپوزیوم بین المللی زنان و روزنامه نگاری

سمپوزیوم بین المللی زنان و روزنامه نگاری خود را اینگونه معرفی می‌کند: ما از برندگان جایزه معتبر پولیتزر هستیم و در مهم‌ترین پایگاه‌های خبری آمریکا فعالیت می‌کنیم. ما خارج از دانشگاه و برخی هم در دهه هفتم زندگی خود هستیم و هنوز کار خبرنگاری را برای روشن شدن حقیقت و اجرای عدالت پیگیری می‌کنیم.

وظیفه ما گرد هم آوردن روزنامه نگاران زن و مربیان و محققان روزنامه نگاری از سراسر آمریکا و گاهی سراسر دنیاست تا یکدیگر را در فضای حمایتی متقابل و رشد حرفه‌ای ملاقات کنند. ماموریت وِیژه ما پشتیبانی از رشد حرفه‌ای و توانمند سازی زنان در روزنامه نگاری است.

این موسسه از سال ۱۹۸۵ به شدت ارتقا یافته است یعنی زمانی که «تاد بارتیموس» از آسوشیتد پرس ۱۵ زن خبرنگار با پیشینه‌های مختلف را به موسسه دعوت کرد تا با برنامه ریزی دقیق فعالیت‌های این سمپوزیوم را پیش ببرند.

این موسسه غیر انتفاعی هست و برای عضویت در آن باید شرایط خاصی را داشت که از جمله آن‌ها می‌توان به روزنامه نگاران فعال در روزنامه‌ها، خبرگزاری‌ها، سندیکاهای خبرنگاری، مجله‌ها، تلویزیون یا ایستگاه‌های رادیویی و...، استادان روزنامه نگاری دانشگاه‌ها، خبرنگاران آزاد تمام وقت در کار رسانه و.... اشاره کرد.

معرفی این سه انجمن روزنامه نگاری زنان نشان می‌دهد که هدف اصلی آن‌ها بر روی توانمندسازی زنان متمرکز شده است. به نظر می‌رسد موضوع آموزش در این انجمن‌ها نقش مهمی را ایفا می‌کند و اساس این انجمن‌های حامی زنان خبرنگار را می‌سازد.

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • اصول رفتاری روزنامه‌نگاران در اعلامیه سازمان بین المللی روزنامه‌نگاران

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران-در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.اعلامیه سازمان بین المللی روزنامه‌نگاران(IFJ) درباره اصول رفتاری روزنامه‌نگاران به عنوان یک استاندارد حرفه‌ای برای روزنامه‌نگارانی شناخته می‌شود که در فرایند جمع‌آوری، انتقال، انتشار و اظهارنظر درباره اخبار و اطلاعات در رویدادهای توصیفی نقش دارند.

  • جنگ با دوربین؛ مروری کوتاه بر زندگی رابرت کاپا، عکاس خبری

    15 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- «اگر عکس‌تان خیلی خوب نشده، به این خاطر است که خیلی نزدیک نشده‌اید.» اگر عکاس خبری باشید، احتمالا این جمله را شنیده‌اید. جمله‌ای از «رابرت کاپا» یکی از مهم‌ترین عکاسان خبری جهان که شهرتش را بیشتر از هرچیز مدیون عکس‌هایی است که از پنج جنگ بزرگ قرن بیستم ثبت کرد؛ جنگ داخلی اسپانیا، جنگ دوم چین و ژاپن، جنگ جهانی دوم (بخش اروپایی جنگ)، جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل و همین‌طور جنگ اول هندوچین (جنگ استقلال ویتنام از فرانسه). دوستش «جان اشتاین‌بک» ـ نویسنده آمریکایی ـ درباره‌اش نوشته است: « نمی‌توانید جنگ را تصویر کنید،چون جنگ نوعی احساسات است. اما او می‌توانست هول جنگ را در چهره یک کودک به تصویر بکشد.» ۲۲ اکتبر، ۳۰ مهر سالروز تولد رابرت کاپا بود که در ۴۱ سالگی در یکی از آخرین جنگ‌هایی که به‌تصویر کشید، کشته شد.

  • روزنامه‌نگاری که عامدانه و آشکار «بی‌طرفی» را کنار گذاشت

    7 مهر 1394

    خبرنگاران ایران- پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیک‌های جهان هفته گذشته برای نخستین بار به آمریکا سفر کرد و یکی از مهم‌ترین سخنرانی‌هایش را در این سفر در مقابل کنگره انجام داد. او در این سخنرانی از چهار شخصیت تاریخی ایالت متحده نام برد که برای دنیای ناامن امروزی می‌توانند منبع الهام باشند؛ «آبراهام لینکلن»، «مارتین لوتر کینگ»، «دورتی دِی» و «توماس مرتن». شیوه‌ای که او در روزنامه‌نگاری آمریکا دنبال کرد، نمونه‌ای مناسب از روزنامه‌نگاری «مدافعه‌گر» محسوب می‌شود؛ سبکی از روزنامه‌نگاری که با کنار گذاشتن عامدانه و آشکار «بی‌طرفی»، عملگرایی و دفاع از اندیشه و عقیده‌ای خاص را سرلوحه خود قرار می‌دهد.