20 شهریور 1391

سردبیر بخش خبری یاهو: دنبال گزارشهای متفاوت هستم

20 شهریور 1391

نوشته: تریسی پاوول 1

ترجمه و تلخص: انوشه جاوید

خبرنگاران ایران -«هیلاری فری 2 » به عنوان سردبیر جدید بخش خبری یاهو در گفت و گویی تلفنی با «تریسی پاوول»، خبرنگار پوینتر، درباره یکی از برنامه های ویژه خود به عنوان سردبیر بخش خبری وب سایت پرمخاطبی همچون یاهو اظهار داشت: «اولین و مهم ترین هدف من ایجاد زمینه ای برای تولید و انتشار اخبار و گزارش هایی است که تیم خبری یاهو را متفاوت و متمایز از هر تیم خبری دیگری کند.»

فری و همه همکارانش در بخش های خبر، عکس، فیلم، گزارش، ویراستاری و... از لحظه اول آغاز کارشان در این قسمت، تولید مطالب خواندنی و دیدنی متفاوت و جذاب را به عنوان اولویت اول و نخستین هدف خود تعریف کردند.

هیلاری فری بر این اعتقاد است که اولین گام برای تضمین موفقیت بخش خبری یاهو، هدایت و گزینش اخبار و مطالبی است که بتواند از این رسانه، منبع خبری دست اول و خواندنی بسازد.

اگرچه یاهو پیش از فری هم گزارشگران و عکاسانی جسور داشته است که پوشش لحظه به لحظه اخبار کاخ سفید را برای آن مخابره کرده اند و در کارزار انتخاباتی «میت رامنی 3 »، نمایند حزب جمهوری خواه آمریکا برای انتخابات آتی ریاست جمهوری ایالات متحده، خوش درخشیده؛ اما استراتژی های جدید خبری یاهو چیزی فراتر از این را به تصویر کشیده است!

سیاست های خبری فری و تیمش بر این اصل استوار شده است که بخش ویژه یا به اصطلاح لینک اختصاصی را به انتخابات ریاست جمهوری سال آینده ایالات متحده اختصاص دهند. آنها از خبرنگاران، گزارشگران و عکاسان حرفه ای و زبده در حوزه پارلمان، انتخابات و سیاست دعوت کرده اند تا به طور خاص و پیوسته گزارش های اختصاصی و ویژه ای را با موضوع «انتخابات ریاست جمهوری آمریکا» برای بخش خبری یاهو تولید کنند. البته در این میان نباید از تاثیر حضور شریک و همکار بلامنازعی همچون ABC NEWS غافل بود. شریکی که همه امکانات فنی و تخصصی خود را در به ثمر رسیدن این مهم در اختیار یاهو قرار داده است.

از نظر فری، در حال حاضر فشارهای مدیران و سیاست گذاران عالی رتبه یاهو برای تولید اخبار و مطالب پرمحتوا و دست اول از سوی تیم خبری این سایت بیش از هر زمان دیگری است. در این میان اما نکته جالب توجه این است که وی (فری) از زمان روی کارآمدنش همواره سعی است تا جایی که ممکن است از پاسخ دادن به سوال خبرنگاران در مورد «ماریسا مایر4 » رئیس جدید هیئت‌ مدیره یاهو، سرباز بزند، ولی مدام اذعان کرده است از اینکه در تیم فردی همچون مایر که تحت هیچ شرایطی حتی بارداری دست از تلاش و بهبود کیفیت موقعیت خود و همکارانش، دست بر نمی دارد به خود می بالد.

متن زیر بخش هایی از مصاحبه اختصاصی پوینتر با هیلاری فری است که به طور خاص در مورد چشم اندازهای آینده حرفه اش، نحوه یافتن استعدادهای جدید، ایجاد تعامل و تعادل بین زندگی شخصی و زندگی کاری و ... صحبت کرده است.

پوینتر: چطور می شود که خبرنگار جوانی مثل شما آنچنان از نردبان ترقی بالا می رود که می تواند حقوق بسیار خوبی دریافت کند و کارهای فوق العاده و بی نظیری انجام دهد؟

هیلاری فری: اولین جایی که توانستم کار جدی داشته باشم یک موسسه چاپ و نشر کتاب بود. واقعیت این است که من به فرهنگ و کتاب و هنر علاقه زیادی داشته و دارم و همین علاقه هم سبب شد تا بتوانم از این فرصت شغلی بهره مند شوم و به نیویورک نقل مکان کنم. با این وجود پس از مدتی متوجه شدم که کار در حیطه چاپ و نشر کتاب، دقیقا همان چیزی نیست که من می خواسته ام. حقیقت این بود که دوست داشتم بیشتر و بیشتر بنویسم! برای رسیدن به این آرزو آنقدر تلاش کردم تا اینکه بالاخره توانستم در مجله «لینگا فرانکا 5»، شغلی برای خودم دست و پا کنم. اگرچه این شغل و موقعیتی که بدست آورده بودم همه آن چیزی نبود که من می خواستم؛ اما به من کمک کرد تا در فرصتی مناسب این شانس را بدست بیاورم تا به عنوان دستیار سردبیر استخدام شوم و تجربه ای جدید کسب کنم.

البته راهی که من طی کردم دقیقا همان چیزی نیست که بخواهم به دیگران توصیه کنم. شروع از یک بخش اقتصادی! با این حال فکر می کنم برای جوانانی که تازه قدم به دنیای روزنامه نگاری گذاشته اند و به اصطلاح جای پایشان در این عرصه هنوز سفت نشده، واقعا خیلی خوب است که به هر طریق که می توانند و در هر فرصتی که به دست می آید برای ارتقاء سطح دانش و توانمندی و تجربه های شخصی و حرفه ای شان تلاش کنند تا سرانجام در جا و موقعیتی که آنها را راضی و خوشحال می کند، قرار بگیرند. به طور حتم، یادگرفتن درباره فرایند تولید و تجارت چاپ و نشر حتی اگر قرار باشد که یک گزارشگر صرف باشید هم، تاثیرات بالقوه و قابل توجهی در پیشرفت حرفه و کار شما می تواند داشته باشد.

اولین و کاربردی ترین توصیه ای که به تمام کسانی که می خواهند نوشتن را حرفه و پیشه اصلی خودشان قرار دهند، این است پا به خیابان بگذارند (خود را از اتفاقات و روزمرگی های جامعه دور نکنند)، یاد بگیرند که چطور باید گزارش کنند، خجالتی و گوشه گیر نباشند و از پس اجرا و پیاده سازی همه ترفندها و مهارت های گزارشگری به خوبی برآیند. سپس هرچه که می توانند بنویسند، زیرا یک گزارشگر واقعی کسی است که بتواند به بهترین شکل ممکن خواننده یا شنونده خود را برای خواندن یا شنیدن مطلبش ترغیب و تحریک کند. برای رسیدن به این نقطه آرمانی هر کس باید سبک و شیوه منحصر به فرد خودش را پیدا کند. راهی که هر بیننده، خواننده یا شنونده ای از همراهی با وی احساس رضایت کند.

در حال حاضر تعدا کسانی که سایت یا رسانه کوچکی برای خودشان دارند بسیار زیاد است. در چنین فضایی دانستن نکاتی که سبب تفاوت و تمایزهای حرفه ای میان شما و آنها می شود، تنها چیزی است کمک می کند تا بتوانید کنترل سرنوشت تان را در دست خودتان بگیرید.

پوینتر: شما زندگی حرفه ای تان را با کار در یک موسسه چاپ و نشر کتاب شروع کردید، سپس به سایت Salon.com، مجله نیشن (The Nation)، هفته نامه نیویورک آبزرور (The New York Observer)، سازمان روزنامه نگاری پالیتیکو (Politico)، مجله و وب سایت ادویک (Adweek) و حالا به بخش خبری یاهو راه یافته اید. به نظر شما تفاوت هر یک از این رسانه ها به عنوان یک سازمان خبری در چیست؟ تجربه حضور در چنین رسانه هایی چه کمکی به موقعیت فعلی شما می کند؟

هیلاری فری: کار در آبزرور در حقیقت شروع یک تجربه بود. همکاری با «پیتر کاپلان ». آن دوران نخستین بارهایی بود که من به معنای واقعی در یک تحریریه خبری با خبرنگاران، گزارشگران، سردبیران و ... تحت یک سیاست و ساختار واحد همکار شدم. چنین تجربه بی نظیر و خاصی سبب شد تا بفهمم که چگونه رویدادهای اجتماعی و مردم می توانند در سرنوشت یک رسانه تاثیر بگذارند. همچنین یاد گرفتم که چگونه با نوشتن جامعه را آگاه کنم. در همان دوران توانستم راه خود را به بخش جدی تری باز کنم. پس از کار در سرویس اجتماعی به گروه رسانه ملحق شدم و سپس دبیر سرویس «رسانه» آبزرور شدم. جایی که چهار گزارشگر بزرگ و حرفه ای مستقیم با من کار می کردند و داستان ها و گزارشگرهای تکان دهنده شان همه را متاثر می کرد. من عاشق حضور در چنین فضای خاصی بودم. جایی که گزارشگران و خبرنگاران، گزارش ها و اخبارهایشان را به من می دادند و من پس از مطالعه و ویرایش آنها مجموعه این مطالب را به مقام بالاتر یعنی دبیر ارشد، سردبیر اجرایی و سردبیر می دادم. ساختار حرفه ای آن فضا و مکان و جوی که بر محیط آن حاکم بود، به قدری من را راضی و خشنود می کرد که شیفته کار و حرفه ام شده بودم.

فکر می کنم که طی کردن پله هایی از این دست و قرار گرفتن در مسیری این چنین به گزارشگران و به طور کلی به خبرنگاران کمک می کند تا طرز فکر شسته رفته و مشخص داشته باشند. همچنین کمک می کند تا با توجه به شناختی که از خود و توانمندی هایشان پیدا می کنند، تصمیم بگیرند برای استفاده از تجربه دیگران و یادگرفتن اصول، قواعد و قوانین کار کجا و به سراغ چه کسی بروند. البته در نهایت باید درک کرد که ارتباط تنگاتنگ میان دبیر و گزارشگر و خبرنگار است که سبب ظهور و عینیت بخشیدن خلاقیت ها می شود. چیزی (خلاقیت) که در حرفه روزنامه نگاری از اهمیت بسیار زیاد و جایگاه قابل تاملی برخوردار است.

در مورد یاهو اگرچه سیاست ها و ساختارها کاملا مشخص و واضح است؛ اما همه ما همواره به دنبال توسعه و تقویت سیاست ها و استراتژی های خبری آن در جهت راضی نگهداشتن هرچه بیشتر مخاطبان خود در سراسر دنیا هستیم. پس همه تلاشمان را برای ارتقاء سازمان (بخش خبری یاهو) در هر جایی که باشیم، می کنیم.

یکی از جالب ترین نکاتی که نظر من را برای همکاری با یاهو جلب کرد این بود که همه همکاران و شرکایی که داریم و با آنها کار می کنیم با جدیتی وصف ناپذیر مدام در حال مطالعه روی موضوعاتی متنوع و مختلف هستند و چکیده آنها را به یکدیگر انتقال می دهند. این رفتار به آن معنی است که در حالی که فرصت نمی کنید به اندازه کافی مطالعه داشته باشید؛ اما دیگران به شما کمک می کنند که همواره در جریان همه چیز قرار بگیرید. این عادت پسندیده به کل تیم یاهو کمک می کند تا از آگاهی نسبی نسبت به همه ابعاد جامعه برخوردار باشد و تنها در یک بخش غرق نشوید.

برخلاف ادویک (Adweek) که تنها و تنها روی اقتصاد رسانه و تکنولوژی متمرکز بودیم؛ اینجا در یاهو روزانه همه زوایا و ابعاد اخبار مربوط به جامعه را پیگیری می کنیم. چنین سیاستی سبب شده است تا من پیگیر موضوعات مختلف باشیم و برای دست یابی به اطلاعات تکمیلی به سوابق و پیشینه اخبار مراجعه کنم. سطح مطالعاتم را وسیع کنم و بالا ببرم، و شیوه کار و تمرکز دیگران (شرکای کاری یاهو) را نیز دنبال کنم. در حالی که پیش از این سعی داشتم تنها در زمینه ای خاص دامنه تخصص و اطلاعاتم را ارتقاء دهم؛ اما اکنون با چنین رویکردی که در یاهو وجود دارد خودم را فرد متفاوت تری می بینم که نسبت به همه ابعاد خبری جامعه حساس است و برای تصمیم گیری در مورد یک موضوع خاص می تواند آن را از زوایا و ابعاد متفاوت تری بررسی کند.

پوینتر: ...و کجا به دنبال خبرنگاران با استعداد و توانمندی که مناسب همکاری در چنین فضایی هستند، می گردید؟

هیلاری فری: وقتی که این پست به من داده شد، به عنوان اولین قدم شروع به گزینش افراد شایسته و مناسبی که می شناختم کردم. همچنین از کسانی که ممکن بود در این انتخاب بتوانند به من کمک کنند نیز دعوت کردم تا مرا در این امر مهم یاری کنند. حتی از همکاران سابقم هم خواستم تا درصورتی که کسی را می شناسند و برایشان امکان دارد نیروهای مناسب را به من معرفی کنند. به هر حال برای داشتن یک تیم خوب می بایست هر کاری که از دستمان بر می آمد انجام دهیم. به همین دلیل به همراه همکاران و دوستانم تعداد بسیار زیادی از خبرنگاران و گزارشگرانی که تخصص و تجربه کار در چنین فضایی را داشتند- از هر طریق که امکان داشت- مورد بررسی و ارزیابی قرار دادیم. در طول این مراحل با تکیه بر جایگاه و موقعیتی که در فضای مجازی اینترنت داشتیم و توانمدی های مجموعه همکاران فعلی و سابق توانستیم ایده های فوق العاده ای را از سراسر دنیا جمع آوری کنیم که بسیاری از آنها هدف و خواسته اصلی ما برای متفاوت بودن را پاسخ می دادند.

به هر حال از آنجایی که می خواهیم همواره پویا و متفاوت باشیم در نتیجه معتقدیم که همیشه جای خالی برای کسانی که شایسته حضور در بخش خبری یاهو باشند وجود دارد. پس باید همیشه برای کشف استعدادهای خبری در هر فضا و موقعیتی هشیار هستیم.

پوینتر: چه کسانی با چه توانمندی و مهارت هایی می توانند در بخش خبری یاهو مشغول به کار شوند؟

هیلاری فری: حقیقت این است که همیشه به دنبال داستانی متفاوت، تاثیرگذار، خاص و ماندگار هستم. مهم این نیست که نویسنده، ویراستار، خبرنگار یا دبیر سرویس باشید، بلکه مهم این است که حاصل کارتان یک داستان بزرگ باشد. ضمنا فرقی نمی کند این داستان در قالب مقاله، گزارش، یادداشت یا داستان خلق شده باشد. البته این به آن معنی نیست که در نظر من خبر اهمیت و جایگاهی ندارد؛ زیرا همواره هرکسی را که می تواند خبری فوری تهیه کند یا اتفاق و رویدادی بزرگ را در چند خط و پاراگراف جهانی کند ستوده ام.

علاوه بر همه اینها نباید فراموش کنیم که یاهو یک تیم تصویری و ویدئویی بسیار قوی دارد که بسیاری از داستان های بزرگش را همین تیم در قالب عکس و فیلم خلق می کند. تیم خبری یاهو برای هر کسی که بتواند ما را از دیگران متمایز و متفاوت کند جایی دارد. ما به دنبال کسانی هستیم که می توانند برای متفاوت بودن مان فکر کنند، بگویند چطور باید خود را متفاوت نشان دهیم یا اینکه چگونه می توانیم تصاویر و فیلم های خاص و ویژه ای را برای هر موضوعی حتی انتخابات ریاست جمهوری داشته باشیم. بخش خبری یاهو جای خبرنگاران بدون مرز و آزادی است که با ایده ها و توانمندی های شخصی خود باعث درخشش ما و خودشان می شوند.

پوینتر: شما گفتید که انتظار ترفیع تازه و کودک جدید را به طور همزمان نداشتید. حالا چطور از پس مسئولیت هایتان بر می آیید؟

هیلاری فری: همسر من مرد فوق العاده است. او در همه کارها همراهم است و کمک بسیار زیادی به من می کند. از زمانی که من به سرکار بازگشته ام خانواده هایمان نیز به ما کمک بسیار زیادی کرده اند. روز من خیلی زود با کودکم شروع می شود و قبل از اینکه بخواهم برای کسی یا چیزی وقت بگذارم، برای او وقت می گذارم و به او می رسم. پس از آن روز کاری و زندگی حرفه ای ام در اداره آغاز می شود. با این وجود احساس می کنم که همه اینها در کنار هم زیبا و فوق العاده هستند و دو وجه متفاوت را برای زندگی من ترسیم می کنند. به هر حال همیشه برای موفق شدن باید راه حل مبارزه و رو به رو شدن با مشکلات را پیدا کرد. افراد زیادی هستند که من به طور روزانه با آنها سر و کار دارم. برخی از آنها را خیلی خوب می شناسم. برخی را کم و برخی را اصلا. با عده ای از آنها چهره به چهره و رو در رو در ارتباط هستم و با بعضی به طور مجازی؛ اما به هر حال همه ما یاد گرفته ایم که چطور همه چیز را برای رسیدن به هدف مشترک، تحت کنترل خود درآوریم. این امر گاهی بسیار ساده و گاه خیلی پیچیده است؛ اما غیرممکن نیست. هیشه کارهای زیادی است که شما می توانید با فرزندتان و با یک گوشی بلک بری انجام دهید البته به شرط این که هم راهش را بدانید و هم بتوانید برای هر یک از آنها برنامه ای مشخص داشته باشید. برنامه ریزی مهم ترین ابراز مدیریت زندگی است. فکر می کنم ایجاد تعادل به طور حتم شبیه آزمودن خویشتن است و من این موضوع را خیلی خوب یاد گرفته ام؛ اما هنوز هم برای اجرای آن شگفت زده می شوم و گاه احساس می کنم که در حال کسب تجربه هستم.

پوینتر: برنامه یاهو برای پوشش کنوانسیون و پیمان نامه چیست؟

هیلاری فری: یاهو قصد دارد طی هفته های آتی برنامه های هیجان انگیز خود را اعلام کند. اما من به نوبه خودم تنها می توانم این را بگویم که کنوانسیون ها، پیمان ها و برنامه های بزرگ و ویژه ای خوهیم داشت که از ما یک مجموعه کاری کاملا متفاوت و خاص خواهد ساخت.

پوینتر: به نظر شما در حال حاضر برای این که یاهو تبدیل به یک واحد خبری واقعی و جدی بشود به چه چیزهایی احتیاج دارد؟

هیلاری فری: یکی از چیزهایی که در حال حاضر تمرکز ما را به خودش اختصاص داده، چگونگی تولید گزارش ها و اخبار دست اول بهتر و متفاوت است. چیزی که بخش خبری یاهو را از بسیاری از رسانه های مشابه آن متمایز کند. این هدف اصلی ترین هدفی است که کل تیم برای خودش تعریف کرده است. به هرحال ما یکی از بزرگ ترین سازمان های خبری به لحاظ تعداد مخاطب هستیم به همین دلیل هم از مردم می خواهیم تا با بازدید از بخش خبری ما متوجه شوند که آنچه می خوانند، واقعا ارزش انتخاب یاهو را به عنوان یک منبع خبری دارد. ما قبل از هر چیز به اعتماد هرچه بیشتر مردم احتیاج داریم. به اینکه باور کنند که بخش خبری یاهو تولیدات کاملا متفاوت و با ارزشی دارد.

پوینتر: اهداف و برنامه های اصلی تان برای دوازده ماه آینده چیست؟

هیلاری فری: قبل از هر کاری باید به تجربه و آراء مخاطبانمان درباره استفاده از بخش خبری یاهو نزدیک شویم. ضمن این که به عدد 100 درصد درباره تولید و انتشار اخبار و گزارش های دست اول برسیم. این آمار به ما کمک می کند تا بتوانیم به عنوان یک رسانه خبری دست اول و منبع واقعی خبر شناخته شویم. ضمن اینکه باید به ترکیب تازه ای از تصویر (فیلم و عکس) همراه با متن برسیم. نوعی نوآوری در گزارش های خبری مصور. واقعیت این است که انتخابات ریاست جمهوری 2012 میلادی، موقعیت و فرصت های بسیار بزرگی را برای ما خلق کرده است که قبل از اینکه دیر بشود، باید از این فرصت به دست آمده کمال استفاده را ببریم. در این میدان هم ABC به عنوان شریک خبری یاهو موقعیت های بسیار خوبی را برای ما فراهم کرده است. با این وجود تنها چیزی که در حال حاضر همه حواس و توجه من را به خود معطوف کرده است بهره مندی از تجربه و فرصت هایی است که انتخابات ریاست جمهوری در اختیارمان قرار خواهد داد. به همین دلیل است که من بی صبرانه در انتظار فرارسیدن پاییز و نزدیک شدن به روزهای سرنوشت ساز انتخابات ریاست جمهوری آمریکا هستم؛ زیرا در آن زمان مردم ما را بهتر و بیشتر از آنچه انتظار داشتیم خواهند شناخت.

منبع:

سایت پوینتر

http://www.poynter.org/latest-news/...

1-racie Powell

2- Hillary Frey

3- Mitt Romney

4- Marissa Mayer

5- Lingua Franca

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • از گشت ارشاد تا تبلیغات زیاد یک روزنامه دولتی و نبود نشریات محافظه کار

    23 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- آنچه نمایشگاه مطبوعات امسال را از سالهای گذشته متمایز می‌کند، انصراف تعدادی از مطبوعات و خبرگزاری‌های جناح راست یا مخالف دولت است که پیش از برگزاری نمایشگاه مطبوعات اعلام کردند در آن حضور نخواهند یافت. وقتی در نمایشگاه مطبوعات امسال راه می‌روی خیلی زود نبود این نشریات را متوجه می‌شوی، خیلی‌ها معتقدند این رسانه‌ها و خبرنگارانشان وابسته به نهادهای امنیتی ایران هستند. آنها معمولاً با حضور در نمایشگاه و برگزاری نشستهای انتقادی و شعارهایی علیه دولت و یا در سال های ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد علیه آنچه" فتنه گران "می‌خوانند، فضایی متفاوت را در نمایشگاه به وجود می‌آوردند، فضایی رادیکال که معمولاً به ایجاد تنش بین گروه‌ها و رسانه های منتقد آنان نیز منجر می‌شد.

  • یک بررسی آماری: ایرانی‌ها از کجا خبر می‌گیرند

    11 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-با همه‌گیر شدن اینترنت و مخصوصا اینترنت‌های همراه در ایران، دسترسی به منابع خبری آن‌لاین برای گرفتن اطلاعات سریع‌تر شده و آنها در صدر منابع خبری آن دسته از ایرانیانی قرار گرفته‌اند که فعالانه پیگیر اخبار و رویدادها هستند. قطعا در این میان، بعضی منابع خبری از منابع دیگر مراجعان بیشتری دارند و در اصطلاح پرترافیک‌تر هستند. در این گزارش سعی شده‌است براساس اطلاعاتی که سایت الکسا فراهم می‌کند، پرمراجع‌ترین سایت‌های خبری ایرانی معرفی شده و باهم مقایسه شوند.

  • برنده نوبل ادبیات تحصیلکرده مدرسه روزنامه نگاری است

    23 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-می‌خواهید برنده نوبل ادبیات شوید؟ به مدرسه روزنامه‌نگاری مینسک در بلاروس بروید. شاهد از غیب رسید: سوتلانا الکسیویچ، برنده جایزه نوبل ادبیات سال 2015 است. مارتا باسلز از گاردین او را این‌طور معرفی می‌کند: «یک نویسنده بلاروس و کسی که کتاب‌های تاریخ شفاهی او صدای هزاران نفر را که موجب انفجار درونی اتحاد جماهیر شوروی شدند را ثبت کرده است.»کتاب‌هایش که به گفته خودش 10 سال طول کشید تا نوشته شوند، بر اساس گفتگوهایی است که با مردم انجام داده است. بیشتر این مردم زن و کودک هستند. کسانی که در بحران‌های دردناکی چون حمله اتحاد شوروی به افغانستان و نشت اورانیوم از نیروگاه اتمی چرنوبیل، زندگی می‌کردند.