26 مرداد 1391

برنده جایزه پولیتزر از تجربه های گزارش نویسی خود می گوید

26 مرداد 1391

نویسنده : مالاری جین تِنور/ ترجمه : نیلوفر امینی

خبرنگاران ایران - -سارا گنیم برنده جایزه پولیتزر، اخیرا برای بحث پیرامون انعکاس رسوایی آزار جنسی در ایالت پن* به مجموعه پوینتر آمد.او در طول گفتگویش تصویری از مشکلات و چالش های پوشش خبری آزار جنسی کودکان ارائه کرد و درباره چگونگی افزایش منابعش ، گزارش کردن موضوعات حساس و استفاده از رسانه های اجتماعی توضیح داد . که بخشی از مهم ترین آنها به شرح زیر است :

افزایش منابع

من دوست دارم که به دنبال همکاران و همسایه های شناخته شده بگردم ، در کافی شاپ ها وقت بگذرانم و با مدیران و معلمان مدارس حرف بزنم . مردمی که اهل شایعه پراکنی هستند معمولا می توانند منابع خوبی باشند . حتی اگر تمام حقیقت را هم ندانند ، اما سر نخ بسیار کوچکی به شما می دهند که می توانید آن را دنبال کنید . 90 درصد از این راهنمایی ها واقعیت ندارند و احمقانه اند . اما تا وقتی که تمام 100 درصد را بررسی نکنید به حقیقت و درستی آن 10 درصد پی نمی برید .

زمانی مدیری داشتم که توصیه ی خیلی خوبی به من کرد . او گفت :" می خواهم که تو شب ها و روزهای آخر هفته خود را صرف تحقیقاتی کنی که هیچ وقت به جایی نمی رسد . " این حقیقتی است که شما باید راههای خلاقانه ای را برای پیدا کردن موضوعات تمرین کنید چرا که هر داستان متفاوت از دیگری است ... بنابر این اگر به اندازه کافی خوش شانس باشید و یکی از آن بزرگ هایش را شکار کنید ، که به نتیجه ای می رسد ، مهارت به ثمر رساند آن را هم خواهید داشت . و این همان چیزی بود که برای من اتفاق افتاد ، فقط خیلی زود . من خیلی خوش شانس بودم .

چگونگی به حرف آوردن منابع

کاری که من می کنم معمولا این است که به آنها می گویم :" من دارم روی این موضوع کار می کنم ، تقریبا خیلی خوب می دونم که اوضاع از چه قراره ، اما می دونم که تو بیشتر می دونی و من یک داستان کامل می خوام ." تقریبا همیشه گفتگوهایم را به همین شکل شروع می کنم . سعی می کنم از طریق این فکر که " تو بیشتر از آنچه به من کمک کنی به خودت کمک می کنی " به اطلاعات برسم. نمی خواهم مردم فکر کنند به من کمک می کنند ؛ میخواهم فکر کنند در حال کمک به خودشان هستند. هر شرایطی کمی با دیگری متفاوت است. در برخی موارد به هیچ وجه نباید از این شیوه استفاده کنید . می توانید پیش آنها بروید و بگویید " من این ، این و این را می دانم؛ اگر اشتباه می کنم بگو " . اما در برخی موارد نمی توانید از این روش استفاده کنید و بنابراین موضوع همیشه بر سر گفتگو و بحث با شخص دیگری است درباره اینکه راه را درست می روید یا نه .

حفظ تعادل میان گزارش کردن موضوع و محافظت از قربانیان سوء استفاده جنسی

به خصوص بعد از محکومیت ، اگر در مورد یک حکم یا رای به گناهکاری یک شخص گزارش تهیه می کنید، می خواهید داستان یک مجرم و اعمالش را نقل کنید . من دوست ندارم اجازه دهم کسی به خاطر خوشایند یک زن 80 ساله که در حال خوردن صبحانه روزنامه را ورق می زند ، از مخمصه فرار کند . اصلا برایم مهم نیست که این زن با خواندنش حالت تهوع پیدا کند ، چون این همان چیزی است که اتفاق افتاده ...

می خواهم به شما بگویم چه اتفاقی افتاد . اینجا توازنی به نفع قربانی وجود دارد . اگر یک مجرم از زنی تقاضای ازدواج می کند که می داند هیچ وقت با او معاشقه ( زناشویی ) و زندگی نخواهد کرد و در عوض با پسر 9 ساله این زن به بستر می رود، من می خواهم که این داستان را گزارش کنم . آنچه او می کند اینگونه است که : به سراغ زنانی می رود که بتواند آنها را تا آنجا فریب دهد که به رختخواب کودکانشان برود. اما شما نمی توانید این موضوع را بدون یک بحث دقیق درباره تاثیر آن بر قربانی گزارش کنید .

راهکار مفیدی که یافتم این است که فردی را در زمینه اجتماعی پیدا کنم ، مثلا یک وکیل ، کسی که بیرون از دنیای روزنامه نگاری است . مدیران برای این امور عالی اند اما گاهی نظراتی مشابه نظرات شما دارند ... من یک وکیل در منطقه ای که زندگی می کردم پیدا کردم . این خانم در واقع در مرکز منابع زنان کار می کرد، و وقتی من به موارد اینچنینی برخورد می کنم به او تلفن می زنم و می گویم " تو چی فکر می کنی ؟"

تصمیم گیری درباره استفاده یا عدم استفاده از زبان تصویری در گزارش های آزار جنسی

ما در استفاده از زبان تصویری تردید کمتری به خرج می دهیم و یکی از دلایلش این است که به فاصله کمی از افشای رسوایی ساندسکی جلسه اعضای تحریریه ای با دادستان های منطقه ای در شهرستانی اطراف برگزار کردیم . تصور آنها این بود که که عمومی شدن این پرونده به پیروزی پرونده های قضایی تجاوز و آزار جنسی کمک خواهد کرد. این موضوع در آن زمان سردبیر ما را بسیار تحت تاثیر قرار داد، او گفت :" محفوظات گذشته رو فراموش کنید، از نو شروع می کنیم ! ما برای چطور نوشتن اینگونه داستان ها بحث و گفتگو خواهیم کرد." در پرونده ساندسکی ، او اساسا متهم به تجاوز نبود . اتهام او آزار جنسی بود و چیزی که در قوانین پنسیلوانیا از آن به عنوان مقاربتِ جنسیِ ناسالمِ اجباری (آی دی اِس آی ) یاد می شود ، که در واقع تجاوز با اشیاء است – و این شامل انگشتان و سایر اعضا بدن به غیر از آلت تناسلی می شود . آیا قرار است هر بار بنویسید " مقاربتِ جنسیِ ناسالمِ اجباری " ، که چهار حرفی و برای نوشتن در روزنامه طولانی است ؟ به علاوه مردم خواهند گفت " من نمی دانم این چیست " .

در گذشته ما فقط می گفتیم که او متهم به تعرض به افراد است ، که دقیقا اتهام ساندسکی نبود و اطلاعات چندانی به مخاطب نمی داد . ما این را تغییر دادیم و در برخی موارد گفتیم او به کودکان تجاوز می کرد چرا که این دقیقا عملی بود که او انجام داده بود، اما از آنجایی که مقاربت به شکل سنتی نبود به طور سنتی نام دیگری در قانون داشت . ما فقط شروع کردیم به گفتن اینکه : می دانید مردم این را می دانند . ما شروع به استفاده از کلمه " بچه بازی" کردیم ، و همینطور در روزنامه یا حداقل در وبسایت از کلمه" لواط " استفاده کردیم.

چرا چسبیدن و پرداختن به موضوعات مهم ارزشمند است

باعث دلسردی من خبرنگاران محلی بودند که به من گفتند :" ما هیچ وقت چنین گزارشی را نمی نوشتیم. ما به این موضوع دست نمی زنیم . ما گزارش اِی پی را تا زمان تفهیم اتهام ، یا زمان پایان تحقیقات منتشر نمی کنیم . ما خودمان را درگیر این موضوع نمی کنیم ." این به نظرم بسیار مایوس کننده است .

فرصت های از دست رفته بسیاری وجود دارد که کمی شرم آور است . تا آنجا که می دانیم این موضوع بر اساس اسناد دادگاه به اوایل دهه 90 بر می گردد . اما موضوع هنوز هم در ابهام است و تحقیقات همچنان ادامه دارد. من متعجب نخواهم شد اگر مربوط به قبل تر از آن هم بوده باشد .

گزارش هایی از شاهدان عینی از رفتار های بسیار عجیب او وجود داشت . او در جامعه بسیار آزاد بود . سایر مربیان و والدین ،این اعمال را می دیدند و نادیده می گرفتند. آنها در دادگاه شهادت می دهند که یک لحظه فکر کرده اند که این رفتار عجیب است و بعد تصمیم گرفته اند که این رفتار به خاطر شخصیت واقعی او نیست و از آن گذشته اند .

عقل سلیم به دفعات بسیاری نادیده گرفته شد . این در واقع ترکیب سه موضوع بود : ترکیبی از یک جامعه کوچک و تاثیر بسیار آن بر ایالت پن بود ؛ این نوع جنایت نه فقط یک آزار جنسی که آزار جنسی پسران توسط یک مرد در مرکز پنسیلوانیاست ؛ و آنچه روانشناسان به من گفته اند این است که زمینه روانشناسی رفتار درنده خوی او جایی است که او این تصویر را برای حفاظت از خود و مصونیت از اتهامات ساخته . او آنقدر مرد خوبی بود که مطلقا امکان نداشت بتواند چنین اعمال وحشتناک و مخوفی را انجام دهد . فکر می کنم اگر یکی از این موارد بود ، او بسیار پیشتر دستگیر شده بود . اگر دو مورد بود باز هم باید خیلی قبل تر دستگیر می شد ولی وقوع هر سه با هم یک موضوع مهم و طوفانی تمام عیار بود .

زمان استفاده از رسانه های اجتماعی

به نظر من همه چیز دقیقا به روزنامه نگاری سنتی بر می گردد ؛ باید به سراغ مردم رفت ؛ باید رو در رو با آنها گفتگو کرد ، در خانه شان را زد و در اتاق نشمین آنها نشست . این چیزی نیست که بتوان در توییتر انجام داد . اما توییتر عالی است ، و من واقعا عاشق توییترم ، شاید کمی بیش از حد !

در واقع دو بخش درگزار ش وجود دارد – قبل از اینکه آن را بنویسید ، وقتی که بیرون مشغول روزنامه نگاری شوو لِدر (چرم کفش )** هستید ، به در خانه های مردم می روید، به نقاط مختلف می روید و هیچ وقت پشت میز کارتان نیستید . و بعد وقتی گزارش منتشر و پخش شد و شما در موردش به مردم توضیح می دهید . این وقتی است که رسانه های اجتماعی فوق العاده اند...

وقتی که من مشغول جمع آوری اطلاعات هستم دوست ندارم این کار را از طریق رسانه های اجتماعی انجام دهم . به نظرم ناشیانه است . من می خواهم که با مردم گفتگو کنم . رسانه های اجتماعی برای اعلام گزارش مناسبند اما وقتی برای گزارشی تحقیق می کنید خیلی خوب نیستند . بسیار ساده است که پشت میزتان بنشینید و به فیس بوک نگاه کنید . و گاهی اوقات من آنجا ایده هایی می گیرم یا مطالبی در مورد افراد می خوانم و می توانم اطلاعات زندگینامه دیگران را به این شکل بدست آورم ولی فکر می کنم در نهایت باید بیرون رفت و رو در رو با مردم گفتگو کرد .

وب سایت ما از زمان انتشار مطلب تا زمان به روز شدن صفحه سه دقیقه تاخیر دارد، که به نظر زمان زیادی نیست . اما وقتی هر 15 دقیقه یک خبر جدید داریم ، سه دقیقه بسیار طولانی است . بنابراین آنچه که ما ماه نوامبر بعد از فاش شدن رسوایی ساندسکی انجام دادیم ، استفاده از خبرهای فوری در توییتر بود ، و واقعیت این است که اطلاعات بیشتری از طریق توییتر به دست آوردیم تا از طریق وب سایت .به نظر احمقانه می رسد اما واقعا جواب داد ! همه چیز بستگی به این دارد که بدانیم چه وقت از آن استفاده کنیم.

***

*توضیح مترجم : رسوایی آزار جنسی کودکان در ایالت پن آمریکا در سال 2011 خبر ساز شد. پرونده ای که در آن جری ساندسکی کمک مربی تیم فوتبال دانشگاه پنسیلوانیا به تعرض جنسی به حداقل 8 پسر نوجوان زیر سن قانونی در طول سالهای 1970 تا 2009 متهم شد . مربی تیم ، رییس و مسئولان این دانشگاه نیز به دلیل اطلاع از این موارد و سکوت وبی توجهی در مقابل آن برکنار و تحت پیگرد قرار گرفتند .

** Shoe-leather journalism

به استفاده از اصول، شیوه ها و روش های روزنامه نگاری قدیمی و از مد افتاده گفته می شود. روزنامه نگاری یا گزارشگری چرم کفشی در واقع به این معناست که خبرنگار در خیابان ها راه برود، موضوعات و منابع دست اول پیدا کند و به دقت صحت و سقم اطلاعات را بررسی کند.

منبع :

http://www.poynter.org/how-tos/news...

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • نوآوری‌های خبر‌نگاران در فضای خشونت‌بار مکزیک

    2 آذر 1394

    خبرنگاران ایران- گزارش‌گران محلی مانند اسپینوزا با بزرگ‌ترین خطرات مواجه‌اند. مشکلات اسپینوزا زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۲ یک مقام رسمی دولت به او گفت یا دست از پوشش اعتراضات دانشجویی بردارد یا «به سرنوشت رِجینا دچار می‌شود». که اشاره‌ی او به رجینا مارتینِز گزارش‌گر پروسسو بود که همان سال در خانه‌اش در خَلَپه خفه‌اش کرده بودند. مقامات رسمی مرگ او را به دزدان نسبت دادند اما اسپینوزا و سایر روزنامه‌نگاران معتقد بودند که دلیل قتل او گزارش‌ جرائم است. در ماه مه اسپینوزا تابلویی در بازار اصلی خَلَپه روبه‌روی ادارات دولتی نصب کرد که روی آن نوشته بود «بازار رِجینا مارتینز». هدف از این کار ادای احترام به مارتینز و اعتراض به روند تحقیقات بود.

  • روزنامه‌نگاری روباتی: آینده به سرعت از راه می‌رسد

    3 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-روبات ها می توانند از طریق بانک عظیمی از متن های قابل مقایسه‌ که برای تولیدشان هزینه زیادی پرداخت شده است، زبان آموزی کنند. آن ها از راه مقایسه ی گزارش هایی که در طول دهه ها توسط اتحادیه ی اروپا و سازمان ملل تهیه شده‌اند و با صرف هزینه های گزاف توسط انسان به زبان های مختلف ترجمه شده اند، ترجمه به زبان های مختلف را انجام می دهند. وقتی از آنان ترجمه ای درخواست می شود، این ترجمه های از قبل انجام شده را برای یافتن الگوهای مشابه یا بخش‌هایی که بتوانند آنان را به هم وصل کنند، جست وجو می کنند.روبات ها درها را به روی کمپانی‌های جدید خبری خواهند گشود که وقتی نظم اوضاع به هم می‌ریزد، سر میرسند و قادرند فن آوری را آنگونه که مناسب است به کار گیرند.

  • بهشت امن ترکیه برای روزنامه‌نگاران خارجی جهنم می‌شود

    13 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-برای سال‌ها ترکیه به‌عنوان بهشت امن روزنامه‌نگاران آزاد و محل و مرکزی باثبات و با فضایی امن برای روزنامه‌نگاران خارجی بود. آن‌ها می‌خواستند حوادث بعد از بهار عربی را پوشش دهند. اما از زمانی که روزنامه‌نگاران خارجی بحران‌های متعدد دولت ترکیه را پوشش خبری دادند و گزارش‌هایی درباره تظاهرات پارک گیزی استانبول در سال 2013 و واقعه نگران‌کننده معدنچیان در سال 2014، نوشتند، مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند. مقامات ترکیه درحالی‌که خبرهای قابل‌قبول و قابل استنادی درباره درگیری‌های جنگجویان کرد با نیروهای داعش و دیگر گروه‌های درگیر در عراق و سوریه، وجود داشت، با دستور کتبی، از روزنامه‌نگاران خارجی خواستند که دراین‌باره سکوت کنند.