16 مرداد 1391

اتاق خبر در یک کوله

خبرنگاران کوله پشتی

16 مرداد 1391

خبرنگاران ایران -تنها یک کوله پشتی پر از ابزار های نوین رسانه ای نیاز است تا یک خبرنگار با مهارت های متفاوت تبدیل به یک خبرنگار کوله پشتی شود.

یک لپ تاپ با نرم افزارهای ادیت صدا و تصویر، یک دوربین فیلم برداری و عکاسی که حتی اگر نبود می توان از گوشی های هوشمند آیفون و اندروئید هم استفاده کرد، میکروفن و ابزارهای کوچک کاربردی دیگر تمام داشته های یک خبرنگار کوله پشتی است. در عین حال باید ابزار وصل شدن به اینترنت نیز فراهم شود که این ابزار می تواند گوشی های ماهواره ای باشد. خبرنگاری که کار یک تیم خبری را در لحظه های خبری حساس و ویژه برعهده می گیرد. لحظه هایی که تیم خبری امکان حضور به موقع در صحنه خبر را ندارند. چنین خبرنگار چند مهارته ای وقتی به صحنه رویداد اعزام می شود خود باید یک مدیر خبری نیز باشد. این نوع خبرنگاری در شرایط جنگ و یا بحران کاربرد بیشتری پیدا می کند .

«بیل جنتیل» آمریکایی پایه گذار چنین سبک خبرنگاری در دنیای رسانه های مدرن امروزی است. او سابقه سه دهه خبرنگاری در شهرهای مختلف دنیا را دارد و این همه سیر و سفر برای خبرنگاری به نقاط مختلف دنیا باعث شد تا او مهارت های لازم در عکاسی خبری، مستند سازی و گزارشگری خبری را به خوبی به صورت عملی فراگیرد.

تجربه های سی ساله او باعث شد تا ایده خبرنگار کوله پشتی را حدود 15 سال پیش ارائه دهد . نام «کوله پشتی» یعنی تمام اتاق خبر در یک کوله پشتی.

هم اکنون این ایده جنتیل توسط خود او در دانشگاه واشینگتن گسترش پیدا کرده است جایی که او در آن روزنامه نگاری درس می دهد. این پروژه می‌کوشد چشم انداز پیش روی خبرنگاری را در جهانی که متاثر از فناوری های نو است رصد کند و نسل جوان را برای خبرنگاری امروز مهیا سازد.

با راه اندازی پروژه «خبرنگاری کوله پشتی» روش شناسی این موضوع و اینکه چگونه می توانند به بهترین نحو چنین خبرنگارانی را تربیت کنند در دانشگاه واشینگتن شکل گرفت.

«بیل جنتیل» خبرنگاری کوله پشتی را چنین تعریف می‌کند: «خبرنگار کوله پشتی یعنی این‌که یک خبرنگار کاملاً آموزش دیده با یک دوربین ویدیویی دیجیتال، خیلی سریع تر و به گونه‌ای صمیمانه تر نسبت به یک گروه خبری (شامل فیلم بردار، صدابردار و خبرنگار) گزارش تهیه کند.»

او که در واشنگتن پست کار می کند با این کوله پشتی معروف است و نامزد دریافت جایزه های بسیاری شده است، می گوید: «بسیار مهم است که چگونه از وسایلی که در کوله پشتی داری استفاده کنی. » جنتیل اضافه می کند: «یک خبرنگار موفق در این زمینه کسی است که مهارت استفاده از همه وسایلی که در کوله پشتی اش قرار گرفته است را داشته باشد. »

خبرنگاران کوله پشتی را به عنوان استاندارد جدیدی از گزارشگری در دنیای مدرن رسانه های امروزی معرفی می کنند.

«ایلن ریور» ویرایشگر محتوای وب روزنامه یو اس ای توی دی می گوید:«امروز این موضوع کافی نیست که شما بتوانید فقط گزارش بنویسید ، شما باید بتوانید یک مطلب را به گونه ای منتشر کنید که برای مخاطب قابل درک و فهم بیشتر و بصری تر و آنلاین تری باشد و در نهایت مخاطب بخواهد به وب سایت رسانه مورد نظر برود تا آنچه را که شما به او تقدیم کرده اید را ببیند. »

در حال حاضر پروژه کوله پشتی توسط برخی از کارکنان روزنامه ها برای تربیت روزنامه نگاران آنلاین برای وب سایت هایشان استفاده می شود.

علاقه خبرنگاران آزاد به این روش رو به پیشرفت است چرا که آنها می توانند به رسانه هایی که دنبال اخبار و گزارش های ویژه هستند بسته کاملی ارائه دهند که ایرادی به آن وارد نباشد.

در برخی از سایت های مرتبط با خبرنگاری کوله پشتی چگونه تبدیل شدن به یک خبرنگار کوله پشتی تشریح شده است. این سایت ها همچنین کارگاره های آموزشی مرتبط را هر چند ماه یکبار در نقاط مختلف دنیا برگزار می کنند و به نظر می رسد تعداد علاقمندان این نوع خبرنگاری رو به افزایش است.

در این زمینه سایتی مرتبط با خبرنگاری کوله پشتی کتابی منتشر کرده است که به صورت مرحله به مرحله چگونگی تبدیل شدن به خبرنگار کوله پشتی را تشریح کرده است.

این کتاب در 216 صفحه به طور گام به گام مخاطب را با این نوع خبرنگاری آشنا می کند و در بخش های مختلف نحوه ضبط، ویرایش و انتشار صدا، تصویر و ویدئو را به زبانی ساده تشریح می کند. با توجه به تازه بودن این نوع از سبک خبرنگاری مخالفان و موافقان آن در سال های اخیر در مقابل هم صف آرایی کرده اند.

مخالفان خبرنگاری کوله پشتی گسترش خبرنگاری کوله پشتی را ناشی از جو زدگی ارزیابی می‌کنند و می‌گویند بعید به نظر می‌رسد که این روش به یک هنجار جهانی تبدیل شود. به عقیده آنها این سبک کار تنها برای پوشش رویدادهای کوچک و کم اهمیت و بازارهای رسانه‌ای کوچک مناسب است و نه برای تهیه گزارش از رویدادهای مهم جهانی که مستلزم ارائه کار با کیفیت است. چون به زعم آنها اگرچه ممکن است یک نفر بتواند هم فیلم بگیرد و هم موضوع را با سوالات مختلف پیگیری کند و هم ابعاد موضوع را بررسی کند اما امکان ندارد که او به تنهایی بتواند محتوایی با کیفیت بالا تولید کند. این تنهایی بر کارش خواه و ناخواه تاثیر منفی می‌گذارد. مخالفان می‌گویند خبرنگاری کوله پشتی تنها یکی از جلوه های خبرنگاری شهروندی است که به مدد دوربین های فیلم برداری دیجیتال و لپ تاپ میسر شده است و آن‌ را نباید در کارحرفه‌ای یک سازمان رسانه‌ای خیلی جدی گرفت.

اما از سوی دیگر موافقان تنها کار کردن را حمل بر خصوصیت صمیمی و خلاقیت بالای این نوع گزارشگری می‌کنند. آنها معتقدند که این شیوه تهیه گزارش باعث می‌شود که عقل و احساس مخاطب هر دو همزمان درگیر گزارش شود و کیفیتی متفاوت و منحصر به فرد به گزارش تلویزیونی بدهد. به عقیده آنها یکی از زیبایی های این نوع خبرنگاری، ویرایش غیر خطی آن است که باعث می‌شود انعطاف پذیری بالا داشته باشد و به نوعی می‌توان گفت سبک های تازه شخصی بوجود می‌آید. موافقان می‌گویند قرار بر این نیست که خبرنگاران کوله پشتی جایگزین گروه های کلاسیک تلویزیونی شوند بلکه آنها تکمیل کننده هستند. به عبارت دیگر اگرچه استفاده از گزارشگرانی که به اصطلاح به تنهایی کار را انجام می‌دهند باعث کاهش استفاده از گروه های تلویزیونی می‌شود اما این اصلاً به آن معنی نیست که کلاً جایگزین آنها شوند.

استفاده از خبرنگاران کوله پشتی باعث امکان دسترسی بیشتر رسانه به سوژه ها، واکنش سریعتر به پوشش رویدادها و همچنین خلاقیت و نوآوری های جذاب تر برای مخاطب می‌شود. یکی دیگر از محاسن استفاده از خبرنگاری کوله پشتی را ایجاد تنوع کاری در کار حساس خبرنگاری دانسته اند و از این نظر نیز شیوه‌ای ارزشمند برای اتاق های خبر محسوب می‌شود. همچنین به دلیل قابلیت کار خبری در محیط های مختلفی که امکان کار تیم خبری نیست، نیز مزیت دارد. از سوی دیگه هزینه ها را بین 20 تا 70 درصد کاهش می دهد. در دنیای مدرن رسانه ها ، بسیاری از کارشناسان رسانه معتقدند خبرنگاری می تواند موفق تر عمل کند که مهارت های بیشتری در استفاده از فن آوری های به روز داشته باشد بنابراین خبرنگاری کوله پشتی به سرعت در حال پیدا کردن جایگاه خود در بین رسانه ها است.

منابعی که علاقمندان به این سبک خبرنگاری می توانند آن ها را برای اطلاعات بیشتر مطالعه کنند:

http://nabjconvention.org/2010/2010...

http://www.bpjournalism.eu/

http://billgentile.com/backpackjour...

http://www.american.edu/soc/backpac...

http://www.hamshahritraining.ir/new...

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • برگ‌های مطایبه‌آمیز از تاریخچه ممیزی در روزنامه‌نگاری فارسی

    9 آذر 1394

    خبرنگاران ایران - سعید رازی دوست:اگرچه ممیزی یا سانسور امری است که اعمال آن با طنز، شوخی و مطایبه فاصلهء بسیاری دارد، بررسی خاطره‌های مطبوعاتی نشان می‌دهد در تاریخچه‌ی ممیزی در ایران، برگ‌هایی که خواندن‌شان امروز لبخند بر صورت می‌نشاند یا موجب خنده می‌شود، کم نیست؛ هرچند می‌توان در پس خنده‌های امروزین، بر رنجی که متحملان ممیزی کشیده‌اند گریست.سیدفرید قاسمی از نادر پژوهشگران تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانی، در یکی از جلدهای مجموعهء «صدخاطره از صد رویداد» به نقل خاطره‌هایی می‌پردازد که گهگاه برای مخاطب امروزی خنده‌دار به‌نظر می‌رسد. قصهء تلخ سانسور و ترس، از دیرباز تا فرداها، هرگز از لبخند و تلخند خالی نبوده است و نخواهد بود.

  • خبرنگاران زن و تحصیلکرده ها به شبکه‌های اجتماعی علاقه بیشتری دارند

    20 مهر 1394

    این روزها استفاده از شبکه‌های اجتماعی هر روز در بین خبرنگاران رواج بیشتری پیدا می‌کند اما همه خبرنگاران نسبت به استفاده از این شبکه‌ها نظر مشابهی ندارند، برخی معتقدند استفاده از این شبکه‌ها فایده ای ندارد و اساساً نسبت به آن‌ها نظر مثبتی ندارند. برخی از آن‌ها معتقدند استفاده از این شبکه‌ها برای شهرت شان خوب است و این طور مردم بیشتر با مطالب و تولیدات آن‌ها آشنا می‌شوند.

  • نیوشا،عکاسِ خودآموخته‌ای که جهانی شد

    16 شهریور 1394

    خبرنگاران ایران-نیوشا توکلیان خود را خیلی احساساتی و عاطفی می‌داند: «اگر چیزی قلبم را به درد بیاورد به دنبالش می‌روم تا روایت و قصه آن را بیرون بکشم، حتی اگر الزاماً در اطراف خودم و در حیطه تجربیات زندگی‌ام نباشد.» سال گذشته هم خبرساز شد به خاطر جایزه‌ای که پس داد و از قبولش سرباز زد، جایزه پنجاه‌هزار یورویی بنیاد «فتوژورنالیسم کارمینیک». به خاطر اینکه فکر می‌کرد با پذیرفتن این جایزه اجازه خواهد داد در اثرش دخل و تصرف شود. او به خاطر استقلال حرفه‌ای‌اش از این جایزه گذشت.