16 دی 1388

گزارشگران بدون‌مرز در بیانیه جدید خود هشدار داد:

«خطر اعدام شاهدان سرکوب‌های دولتی در ایران»

16 دی 1388

خبرنگاران: سازمان گزارشگران بدون‌مرز امروز، چهارشنبه، با صدور بیانیه‌ای بار دیگر تاکید کرد که ایران بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران جهان است و از صدور احکام سنگین قضایی برای «شاهدان» سرکوب‌های ایران ابراز نگرانی کرد.

این سازمان بین‌المللی در بیانیه خود نوشت: «با ٤٢ روزنامه‌نگار و وب‌نگار زندانی، ایران بازهم به بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران در جهان تبدیل شده است.» در این بیانیه سپس با اعلام این‌که «صدور احکام سنگین برای روزنامه‌نگاران زندانی ادامه دارد،» به حکم اخیراً صادر شده برای بهمن احمدی‌امویی، روزنامه‌نگار دربند اشاره شده است: «بهمن احمدی امویی به هفت سال و چهار ماه زندان و ٣٢ ضربه شلاق محکوم شده است و حکم پنج سال زندان و تبعید احمد زیدآبادی نیز در دادگاه تجدید نظر تائید شده است.»

«گزارشگران بدون‌مرز» در ادامه بیانیه خود نگاهی می‌اندازد به طرح مجلس ایران «برای تسهیل اجرای حکم اعدام برای مخالفان» و می‌نویسد: «در تاریخ ١٤ دی ماه ٣٦ نماینده حامی محمود احمدی نژاد در مجلس شورای اسلامی با ارائه طرح دو فوریتی خواهان اضافه کردن تبصره‌ای به بند ٢٣٦ آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب شدند. این نمایندگان در طرح خود خواهان آن شده‌اند که «در جرائم مربوط به اخلال در نظم عمومی چنانچه متهم محارب شناخته شود، مهلت مذکور بیست روز به پنج روز تقلیل یابد.»

این سازمان بین‌المللی که مقر آن در پاریس است، در این‌باره اعلام می‌کند: «اظهارات مسئولان جمهوری‌اسلامی و تکرار درخواست "مجازات اعدام" برای معترضان ما را شدیداً نگران کرده است. خطر جدی است؛ افراط‌گرایان رِژیم تهران می‌توانند شاهدان سرکوب را اعدام کنند. نهادهای بین‌المللی باید با اقدام فوری از فاجعه‌ای دیگر و اعدام زندانیان سیاسی که در زندان‌ها تحت فشار قرار دارند پیشگیری کنند.»

در بیانیه گزارشگران بدون‌مرز به مصاحبه اخیر وزیر اطلاعات ایران، حیدر مصلحی اشاره شده است: «حیدر مصلحی وزیر اطلاعات در مصاحبه‌ای اعلام کرده است که "مواردی از دستگیرشدگان اتباع بیگانه داشته‌ایم (..) و دوربین‌ها و وسایلی که در اختیارشان بوده کشف شده است." از سوی دیگر همین وزارتخانه با انتشار فهرستی از ٦٠ انجمن غیر دولتی و رسانه‌های جهانی هر گونه همکاری و ارتباط با این نهادها را برای شهروندان ایرانی ممنوع کرده است. از جمله در این فهرست از رسانه‌هایی چون صدای آمریکا و بی‌بی‌سی و سازمان نگهبان حقوق بشر نام برده شده است.»

در این بیانیه سپس به وضعیت بهمن احمدی‌امویی و احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگاران دربندی که حکم سال‌ها زندان دریافت کرده‌اند، پرداخته شده است: «احمد زیدآبادی در تاریخ دوم آذر ماه در دادگاه بدوی به پنج سال زندان و تبعید به گناباد محکوم شده است. این حکم بنا بر گفته همسر این روزنامه نگار از سوی دادگاه تجدید نظر تائید شده است. برنده جایزه معتبر قلم طلایی ٢٠٠٩ برای آزادی مطبوعات، در تاریخ ٢٤ خرداد ماه بازداشت و به مدت ٣٥ روز را " درسلولی "قبر مانند‌" گذرانده است. این روزنامه‌نگار برای نوشتن نامه به رهبر جمهوری اسلامی و عذر خواهی از او شدیدا تحت فشار قرار دارد.»

نامه‌ی احمد زیدآبادی به آیت‌اله خامنه‌ای دو سال پیش در مطبوعات انتشار یافت. این روزنامه‌نگار در آن نامه نوشته بود: «سوال اين است که به چه علت شرعی، عقلی، قانونی و يا عرفی و بر اساس کدام مصلحت عمومی، پرسش علنی از رهبری و يا نقد گفته‌ها و عملکرد وی، عملا در جامعه ايران ممنوع است؟»

گزارشگران بدون‌مرز درباره بهمن احمدی‌امویی که دو روز پیش از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به هفت سال و چهار ماه حبس تعزيری و ۳۲ ضربه شلاق محکوم شد، می نویسد: «احمدی‌امویی همکار بسیاری از روزنامه‌های اصلاح‌طلب به همراه همسرش در سحرگاه ٣٠ خرداد در منزل خود بازداشت شدند. ژیلا بنی یعقوب مدیر سایت کانون زنان ایرانی در تاریخ ٢٩ مرداد ماه با سپردن صد میلیون تومان وثیقه و تا برگزاری دادگاه خود به طور موقت از زندان آزاد شد. اما بهمن احمدی امویی همچنان در زندان اوین بسر می برد. فریده غیرت وکیل بهمن احمدی‌امویی پیش از این از گم شدن پرونده این روزنامه‌نگار در دادگاه انقلاب اسلامی سخن گفته بود.»

سازمان گزارشگران بدون‌مرز در بیانیه امروز خود اشاره‌ای هم دارد به موج گسترده دستگیری‌های پس از روز عاشورای امسال: «از فردای تظاهرات خون‌بار ٦ دی‌‌ماه ١٣٨٨ موج تازه‌ای از دستگیری فعالان سیاسی و مدنی و روزنامه‌نگاران از سوی وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران آغاز شده است. ده‌ها فعال سیاسی و بیش از ١٢ روزنامه‌نگار و وب‌نگار دستگیر شده‌اند. بسیاری از خانواده‌های زندانیان بازداشتی همچنان در صف‌های طویل در برابر زندان اوین در انتظار خبری از عزیزان خود هستند.»

  • Version imprimable de cet article Version imprimable
  • envoyer l'article par mail envoyer par mail
  • از گشت ارشاد تا تبلیغات زیاد یک روزنامه دولتی و نبود نشریات محافظه کار

    23 آبان 1394

    خبرنگاران ایران- آنچه نمایشگاه مطبوعات امسال را از سالهای گذشته متمایز می‌کند، انصراف تعدادی از مطبوعات و خبرگزاری‌های جناح راست یا مخالف دولت است که پیش از برگزاری نمایشگاه مطبوعات اعلام کردند در آن حضور نخواهند یافت. وقتی در نمایشگاه مطبوعات امسال راه می‌روی خیلی زود نبود این نشریات را متوجه می‌شوی، خیلی‌ها معتقدند این رسانه‌ها و خبرنگارانشان وابسته به نهادهای امنیتی ایران هستند. آنها معمولاً با حضور در نمایشگاه و برگزاری نشستهای انتقادی و شعارهایی علیه دولت و یا در سال های ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد علیه آنچه" فتنه گران "می‌خوانند، فضایی متفاوت را در نمایشگاه به وجود می‌آوردند، فضایی رادیکال که معمولاً به ایجاد تنش بین گروه‌ها و رسانه های منتقد آنان نیز منجر می‌شد.

  • یک بررسی آماری: ایرانی‌ها از کجا خبر می‌گیرند

    11 آبان 1394

    خبرنگاران ایران-با همه‌گیر شدن اینترنت و مخصوصا اینترنت‌های همراه در ایران، دسترسی به منابع خبری آن‌لاین برای گرفتن اطلاعات سریع‌تر شده و آنها در صدر منابع خبری آن دسته از ایرانیانی قرار گرفته‌اند که فعالانه پیگیر اخبار و رویدادها هستند. قطعا در این میان، بعضی منابع خبری از منابع دیگر مراجعان بیشتری دارند و در اصطلاح پرترافیک‌تر هستند. در این گزارش سعی شده‌است براساس اطلاعاتی که سایت الکسا فراهم می‌کند، پرمراجع‌ترین سایت‌های خبری ایرانی معرفی شده و باهم مقایسه شوند.

  • برنده نوبل ادبیات تحصیلکرده مدرسه روزنامه نگاری است

    23 مهر 1394

    خبرنگاران ایران-می‌خواهید برنده نوبل ادبیات شوید؟ به مدرسه روزنامه‌نگاری مینسک در بلاروس بروید. شاهد از غیب رسید: سوتلانا الکسیویچ، برنده جایزه نوبل ادبیات سال 2015 است. مارتا باسلز از گاردین او را این‌طور معرفی می‌کند: «یک نویسنده بلاروس و کسی که کتاب‌های تاریخ شفاهی او صدای هزاران نفر را که موجب انفجار درونی اتحاد جماهیر شوروی شدند را ثبت کرده است.»کتاب‌هایش که به گفته خودش 10 سال طول کشید تا نوشته شوند، بر اساس گفتگوهایی است که با مردم انجام داده است. بیشتر این مردم زن و کودک هستند. کسانی که در بحران‌های دردناکی چون حمله اتحاد شوروی به افغانستان و نشت اورانیوم از نیروگاه اتمی چرنوبیل، زندگی می‌کردند.