مهدی جامی: در اینکه حوزه ژورنالیسم باید متمایز از اکتیویسم سیاسی و اجتماعی باشد، من تردیدی ندارم. اما اینکه این دو حوزه به هم آمیخته شده و میشود یکی به این دلیل ژرفساختی است که بنا به آن عادت ذهنی داوری و رفتار میکنیم که بدان آلوده شدهایم، یعنی گم کردن تعریفها و تبیین نقشها؛ پیامد زندگی در جامعهای که در این سی ساله بسیاری از مفاهیم در آن شناور شده و از تعریف خود بیرون شدهاند. دلیل روساختیاش هم به نقشی که روزنامهنگاری در جامعه ما پیدا کرده برمیگردد. نقشی که در بیشتر جاها با روزنامهنگاری به معنای یک حرفه مستقل همخوانی ندارد. بنابرین بهتر است اول از خود بپرسیم اکتیویسم چیست؟ بعد از آنکه تصوری از اکتیویسم به دست آوردیم راحتتر تصدیق خواهیم کرد که از ژورنالیسم فاصله دارد.
آزادی فریبا پژوه و نفیسه زارعکهن، دو روزنامهنگار زندانی
2 دی 1388
خبرنگاران: فریبا پژوه، روزنامهنگاری که ۳۱ مرداد ماه امسال بازداشت شده بود، ظهر امروز پس از تحمل ۱۲۴ روز حبس، با قید وثیقه پنجاه میلیون تومانی از زندان آزاد شد.
پس از دستگیری فریبا پژوه، قرار بازداشت موقت دو ماهه برای او صادر شد، که با پایان یافتن این مدت دو ماهه، قرار بازداشت برای دو ماه دیگر نیز تمدید شد و اکنون در پایان این مدت وی با تودیع وثیقه آزاد شده است.
فریبا پژوه، یک ماه اول بازداشتاش را در حالی که با اتهامات گوناگونی مواجه شده بود، در یک سلول انفرادی گذرانده و با پایان یافتن بازجوییها به بند عمومی 209 زندان اوین منتقل شده بود. پرونده وی با یک مورد اتهام «تبلیغ علیه نظام» به دادگاه ارسال شده است.
نفیسه زارعکهن، روزنامهنگار و از اعضای سازمان ادوار تحکیم وحدت و همسرش حجت شریفینیا نیز که سیزدهم آبان ماه بازداشت شده بودند عصر امروز با قرار کفالت صد میلیون تومانی تا زمان برگزاری دادگاه آزاد شدند.
سخن اول
-
ژورنالیسم ایرانی و اکتیویسم انقلابی
1 دی 1388 -
جنبش برای دانستن و وظیفه خبرنگاران
18 آذر 1388رضا معینی: در همه کودتاها به هر شکلی که باشند محدود کردن دسترسی به «دانستن» امری «طبیعی» است. در همه کودتاها مراکز اطلاعرسانی و به اصطلاح «وسایل ارتباط جمعی» همچون رادیو، تلویزیون و روزنامهها تسخیر میشوند و تحت کنترل نظامیان قرار میگیرند، روزنامهنگاران بازداشت و از حق انجام وظایف خود محروم میشوند. در ایران نیز همین امر پیش رفته است. با این مشخصه میتوان جنبش امروز مردم ایران را، جنبشی برای دستیابی به «حق دانستن» تعریف کرد. مسئله اصلی این جنبش هم همین است: دستیابی به حق دانستن. اینگونه است که از یک سو تلاش برای مطلع کردن و مطلع شدن و از سوی دیگر جنون به بند کشیدن خبر و خبرنگار و بیخبری برای همگان - به هر قیمتی- در برابر هم صف کشیدهاند.