2 آذر 1393

تیتر نخست

حاشیه‌ای بر گردش اشتباه برخی اطلاعات در رسانه‌ها

این فقط یک نمونه است:اشتباه رسانه ها در باره صادق قطب زاده

خبرنگاران ایران-بنابراین در شرایط فعلی، برخی از روزنامه نگاران برای راحتی کار خود، از منابعی که به سهولت در دسترس قرار می‌گیرند مانند ویکی پدیا استفاده می‌کنند و کار به جایی رسیده است که شاید اگر بخواهید در رسانه‌ها دنبال زندگی نامه یک فرد مشهور بگردید با اطلاعات تقریبا یک شکل و با استفاده از اطلاعات دانشنامه ویکی پدیا روبرو می‌شوید. این موضوع شاید در رسانه‌های فارسی زبان نمود بیشتری داشته باشد اما رسانه‌های معتبر بین المللی هم گاهی برخی اطلاعات اشتباه ویکی پدیا را بازنشر می‌کنند.

نیم‌‌نگاه

فضای امنیتی در نمایشگاه مطبوعات

خبرنگاران ایران-در یکی از غرفه‌های نشریات محلی، یک روزنامه نگار محلی نشسته است: «من امروز برای بازدید از نمایشگاه به تهران آمدم درست آن بود که روزنامه نگاران اداره غرفه‌های شهر‌هایشان را بر عهده می‌گرفتند؛ نه کارمندانی که اصلا حال و حوصله و درکی از مطبوعات ندارند. اما مشکل‌‌ همان بحث مالی است، هیچ روزنامه نگار شهرستانی نمی‌تواند بدون کمک مالی و امکانات هر روز از شهرش به اینجا بیاید و جواب بازدید کننده‌ها را بدهد من هم امشب مجبورم در مسافرخانه اقامت کنم. بنابراین وزارت ارشاد ترجیح می‌دهد از کارمندان حقوق بگیرش در این باره استفاده کند.»

حرفه؛ خبرنگار

تعجب روزنامه نگاران از واکنش های مردمی به مرگ مرتضی پاشایی

مردم، رسانه ها و مرگ خواننده پاپ ایران

خبرنگاران ایران -یک روزنامه نگار روی شیوه کسب خبر از بطن جامعه تاکید می کند و خود و همکارانش را اینگونه نقد می کند:«من فکر می کنم روزنامه نگاران ایرانی باید بپذیرند که در محیط بسته ای با همفکران خود در تماسند. مثلا چند نفر از ما در ایران از مترو استفاده می کنیم ؟ بین مردم می رویم؟ اصلا چقدر گزارش میدانی می نویسیم ؟ بله این نقص وجود دارد و به روزنامه نگاران این درس را می دهد که انقدر در محیط بسته خود نمانند و شکاف بین خود و جامعه را پر کنند. من بعد از این ماجرا خودم فهمیدم که باید از منظر یک روزنامه نگار، اتفاقا برنامه های پر بیننده صدا و سیما را دنبال کنم .نبض جامعه نه تنها در دست ما نیست که حتی از فضای اجتماعی دوریم.

ویژه

  • نخستین نمایشگاه مطبوعات در دولت روحانی

    شعار آزادی مسئولانه رسانه‌ها و مبارزه با جنبش ۸۸ در نمایشگاه مطبوعات

    20 آبان 1393

    خبرنگاران ایران -در غرفه خبرگزاری تسنیم جمعیت زیادی نشسته است. نشستی برگزار شده با عنوان بررسی ابعاد حقوقی فتنه سال ۸۸ و در همین لحظه هم مرد میانسالی کت و شلوار به تن برگه‌ای تایپ شده در دست گرفته و با صدای بلند فریاد می‌زند: «لعنت به فتنه گران یادت نرود.» و به کسانی که ازکنارش رد می‌شوند؛ می‌گوید: «در دعا و زیارت عاشورا یادتان نرود که بر فتنه گران لعنت بفرستید. یادتان باشد که شمر و یزید شاگردان فتنه گران هستند. » یکی از بازدیدکنندگان می‌گوید: «این همه از سال ۸۸ و اتفاقات آن می‌گذرد چرا همچنان برایشان ماجرای جنبش سبز حل نشده و هنوز به قول خودشان از فتنه می‌گویند و برایش نشست می‌گذارند؟ معلوم است که هنوز این مساله ذهنشان را مشغول کرده و حل نشده» و دیگری سری تکان می‌دهد: «ماجرای سال ۸۸ هنوز برای خبرگزاری‌های سپاه تمام نشده به هر غرفه‌ای می‌روی دشنامی علیه جنبش سبز می‌بینی و می‌شنوی.»

    نخستین نمایشگاه مطبوعات در دولت یازدهم کار خود را با شعار «رسانه، آزادی مسئولانه» آغاز کرده است و تا ۲۳ آبان ماه ادامه خواهد داشت. بر اساس آمار ستاد خبری نمایشگاه، در مجموع ۴۴۰ رسانه برای دریافت غرفه در مصلی تهران ثبت‌نام کرده‌اند که در این میان رسانه‌های حوزه «آموزشی و تخصصی» با ۸۰ غرفه بیشترین سهم را دارند.

 

یک روزنامه‌نگار، یک روایت

گفت‌و‌گو بامحمد تقی اسماعیلی، روزنامه نگاری با لحنی شیرین اما گزنده

از نویسندگی سریال خانه قمرخانم تا سلول انفرادی قزل قلعه

خبرنگاران ایران- محمد تقی اسماعیلی، طنز‌پرداز و روزنامه نگار قدیمی است که در این گفت‌و‌گو بخشی از تاریخ مطبوعات ایران را با‌‌ همان زبان و لحن طنزگونه‌اش یادآوری می‌کند و با همین لحن از سانسور، خودسانسوری در مطبوعات و سانسورچی‌های قبل از انقلاب می‌گوید. او این روز‌ها در نشریه شهروند صفحهٔ طنزی به نام میرزاتقی خان دارد که به قول خودش: «هروقت سوژه‌ای به ذهنم رسیده که برای ایران ومردم ایران مفید دانسته‌ام، نوشته‌ام ومنتشرکرده‌ام. من یک منتقد اجتماعی هستم .»

دنیای رسانه

دلایلی برای حضور یا صرفه‌نظر از نوشتن روزنامه نگاران در توییتر

آیا همه روزنامه‌نگاران باید در توییتر باشند

خبرنگاران ایران-حدود یک ماه پیش، مطلبی در «باز فید» منتشر شد که کارکنان نیویورک تایمز را برای مقاومت‌شان در استفاده نکردن از توییتر مسخره می‌کرد. «چارلی واژل» نوشته بود: «نیویورک‌تایمز پدر خودش را درآورده که کارکنانش با رسانه‌های جدید، نزدیک‌تر شوند!» این اظهارنظر مخصوصا در توییتر سرو صدای زیادی کرد، آن هم وقتی «استیو باتری»، وبلاگ‌نویس حوزه روزنامه‌نگاری، از «دین باکت»، دبیر تحریریه نیویورک تایمز به عنوان یک مثال خیلی خوب در این زمینه نام برد که تا به حال فقط دو بار توئیت کرده است.تمام این بحث‌ها باعث طرح یک سوال تازه شد: اگر شما بی‌خیال توییتر شوید، آیاهمچنان می‌توانید یک روزنامه‌نگار تاثیرگذار باشید؟